Η φιλία και τα πράγματα που προϋποθέτει.
____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Σε φιλία επιστρέφουμε μετά απο ένα εύλογο χρονικό διάστημα απομάκρυνσης που υποτίθεται εξελιχθήκαμε και δουλέψαμε με τον εαυτό μας; Αυτά που χάθηκαν στο ενδιάμεσο κι οι στιγμές που χρειαζόταν να είσαι εκεί και δίπλα στον άλλον, μπορούν να προσπεραστούν;
Φυσικά παίζει ρόλο κι η σοβαρότητα των λόγων απομάκρυνσης και πως νιώθαμε χωρίς αυτή την παρέα, πως προχωρήσαμε την ζωή.
ΥΓ : Όλες αυτές οι σκέψεις, ορμόμενη απο μια εξαιρετική παράσταση που παρακολούθησα για την γυναικεία φιλία, καθώς και την δύναμη αυτής.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ψυχοπονιάρα
_________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Να ένα θέμα συζήτησης που είμαι σίγουρη ότι θα προκαλέσει πολλά και διαφορετικά σχόλια από τις αναγνώστριες και τους αναγνώστες, ανάλογα με τα βιώματά τους.
Η φιλία είναι κατά την εντελώς προσωπική μου γνώμη κάτι περισσότερο από το να είμαστε δίπλα με φυσική παρουσία ή λόγια. Ούτε το ένα, ούτε το άλλο εγγυώνται την βαθύτητα του συναισθήματος ή την υποστήριξη με ουσιαστικό τρόπο (Το να σε ακούνε να ξεσπάς και να σου λένε λόγια που θέλεις να ακούσεις είναι ευχάριστο, δεν αντιλέγω, αλλά ουσιαστικό αποτεέλεσμα δεν επιτελεί).
Με βάση αυτό θεωρώ ότι μια φιλία δεν πρέπει να επικάθεται ως ένα βαρίδι στο οποίο πρέπει να είμαστε υπόλογοι, όσο μια διαδικασία ανανέωσης του εσωτερικού μας χαμόγελου, κάθε φορά που σκεφτόμαστε το αγαπημένο πρόσωπο. Αν έχουν υπάρξει πίκρες που δεν μπορούν να συγχωρεθούν, αυτό είναι μια αποδεκτή απόσταση. Αν πάλι είναι μόνο οι διαφορετικές προτεραιότητες σε κάποιο στάδιο της ζωής, αυτό είναι αναμενόμενο και κάτι που ως φίλοι μπορούμε να σεβαστούμε: όπως με κάθε αγαπημένο, η ευτυχία τους βαραίνει παραπάνω από τον εγωϊσμό μας. Κι ο χρόνος αποδεικνύεται τότε σχετικός.
Ας ακούσουμε και το αναγνωστικό κοινό μας!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αγάπη και σεβασμό οφείλουμε, θεωρώ, στους φίλους με τους οποίους συνδεθήκαμε ψυχικά και συναισθηματικά και οι δρόμοι μας χώρισαν ήσυχα, για καλό και των δύο. Η επανασύνδεση, αν συμβεί, θα είναι πιο δυνατή και ωραία. Αλλά ακόμα και αν όχι, κρατάμε την αγάπη μέχρι να τη σβήσει ο χρόνος.
Για αρκετά χρόνια είχαμε κόψει κάθε επαφή με την καλύτερη μου φίλη. Δεν ξέρω γιατί, ούτε κι εκείνη ξέρει. Απλά συνέβη. Ήταν ας πούμε ένα μεταβατικό στάδιο της ζωής μας και για τις δύο. Για χρόνια δεν γνώριζε η μία αν ζει η άλλη. Επανασυνδεθηκαμε όμως, και η επανασύνδεση έγινε σαν να μην υπήρξε ποτέ αυτό το κενό. Απλά βρεθήκαμε μια μέρα, κι ήταν σαν να ήμασταν μαζί και την προηγούμενη. Έκτοτε η φιλία μας συνεχίζεται σαν να μην υπήρξε ποτέ αυτή η εξαφάνιση και από τις δύο πλευρές. Το έχουμε αναζητήσει και δεν έχουμε καταλήξει σε σίγουρη απάντηση για… Διαβάστε περισσότερα »
Εξαρτάται από την κάθε περίπτωση ξεχωριστά. Μπορεί να υπήρχαν σοβαροί λόγοι που χάλασε μια φιλία, μπορεί να ήταν εντελώς ανώριμοι και με τα χρόνια να θέλουν και οι δυο να δώσουν μια ευκαιρία κ.α.. Εξαρτάται. Αν δεν θέλουν και οι δυο τζάμπα χαλιέσαι. Υπήρξαν φιλίες που έκανα κίνηση να τα βρούμε μετά από χρόνια, αλλά ενώ έδειξαν να συμφωνούν, εντέλει, η συμπεριφορά τους άλλα έδειξε. Δεν απαντούσαν στα μηνύματα, δεν απαντούσαν σε κλήσεις κτλ. Αν σου πω ότι η μια άλλαξε ακόμα και νούμερο τηλεφώνου; Ε κατάλαβα ότι δεν άξιζαν και αποχώρησα από όσα κοινά μας ένωναν. Καμια φορά ό,τι… Διαβάστε περισσότερα »
Μπορούμε να τις ξεπεράσουμε αν έχουν ολες οι πλευρές τη διάθεση! Και αυτό σημαίνει και συνειδητοποίηση και του επόμενου βήματος που είναι να χτίσουμε καινούριες στιγμές όμορφες… ικανοποιητικές και προπάντων χαρούμενες! Με τους φίλους δε γίνεται να συνδεόμαστε πάντα στα δύσκολα… δε μπορούμε να τους έχουμε ή να μας έχουν μόνο ως κουβά αδειάσματος της αρνητικής ενέργειας και των προβλημάτων. Φέρνει κουραση αυτό κάποια στιγμη.
Αλλά από την εμπειρία μου ναι, ξεπερνιούνται.
Η χρηση του ορου “Αγάπη” και “Αγαπημενα προσωπα” για τους φιλους ειναι καπως προβληματικη . Σαν πολυ γενικη παρατηρηση να πω οτι χρησιμοποιειται αλλιως απο τα δυο φυλα. Οι αντρες δεν τους χρησιμοποιουν ποτε σε μεταξυ τους συζητησεις , αλλα το κανουν πολυ ευκολα οταν υπαρχουν γυναικες και παιδια , για λογους καθαρα συνεννοησης. ( Να πουμε εδω οτι γενικα οι αντρες ειναι ποιο ακριβεις στις συζητησεις τους , ενω οι γυναικες δινουν πολλλαπλες και αμφισημες εννοιες στις λεξεις) Ενας αντρας μπορει να κανει δυνατες και ισοβιες φιλιες , αλλα δεν νοιωθει οτι αγαπαει σε αυτες . Η αγαπη ειναι… Διαβάστε περισσότερα »
Ο μόνος λόγος που δεν χρησιμοποιείτε τη λέξη “αγάπη” στις φιλίες σας, δεν είναι επειδή είστε πιο ακριβείς. Είναι επειδή η γλυκιά πατριαρχία σας έχει κάνει να τρέμετε μην τυχόν σας πουν γκεηδες κι ότι κρυφογουστάρετε τον κολλητό σας.
Το ότι είστε ομοφοβικότατοι ξεφεύγει από το λεκτικό πλαίσιο: πολύ συχνή εικόνα μεταξύ γυναικών φιλενάδων να κρατιούνται χέρι χέρι ή να αγκαλιάζονται. Εσείς από την άλλη, που τα έχετε τόσο ξεκάθαρα μέσα σας τα συναισθήματα, βαράτε ο ένας στον άλλο καρπαζιές και ρίχνετε φιλικά μπουνίδια.
Και μη ξεχνάς ότι πολύ συχνά κάνουν ο ένας τον άλλον μπόουλινγκ στα πλαίσια του tough love και ταυτόχρονα κατακρίνουν τις γυναικείες φιλίες ως ψεύτικες ,ενώ εμείς επικοινωνούμε συναισθηματικά χωρίς να προσβάλλουμε η μία την άλλη. Κι όταν αυτό γίνεται, αντιμετωπίζεται ως τέτοιο και όχι ως “ρε φίλε τι θες, να σου πιάσω και το χέρι να σου χαϊδεύω τα αυτιά; Γκομενιτσες είμαστε;”. Καθόλου σπάνιο άνδρες να κλαίνε ή να θέλουν παρηγοριά μετά στις κοπέλες τους γαι εκείνο το “ρε χοντρές” που έχει μείνει ή το “μικροψ…..ης” και ένα σωρό κεκαλυμμένα βρισιά. Στη πραγματικότητα ο σχολιαστής παραδέχεται ο ιδιος ότι… Διαβάστε περισσότερα »
*ρε χοντρέ
Δεν ξέρω εάν μου ακούγονται μη συμπεριληπτικά, σίγουρα μου ακούγονται λίγο -και συγνώμη για την έκφραση- βγαλμένα από τον πωπό σας. Έχω ζήσει σε αρκετές χώρες της Ευρώπης, κυρίως σε πόλεις που αποτελούν μεγάλα αστικά, μητροπολιτικά κέντρα, και έχω συναναστραφεί κόσμο από πολλές χώρες όλων των Ηπείρων. Έχω βρεθεί σε πάρα πολλές περιπτώσεις μπροστά σε εγκάρδιες συζητήσεις μεταξύ φίλων, οι οποίες έχουν καταλήξει σε μια αγκαλιά και ένα “aw, I love you man”. Πολλές φορές, ειλικρινά, δεν υπερβάλλω. Στην Ελληνική πραγματικότητα έχω γυρίσει εδώ και λίγο καιρό, οπότε μπορεί και να έχει κάποια βάση αυτό που λέτε. Μπορώ όμως να… Διαβάστε περισσότερα »
Γίνετε και στην Ελλάδα, bromance είναι πια καλοδεχούμενο.
Πολύ ευχάριστο αυτό. Χαίρομαι να ακούω ότι οι νεότερες γενιές ξεφεύγουν σιγά σιγά από τις αγκυλώσεις και τη μ@λ@κία που έδερνε τις προηγούμενες.
“Δεν ξέρω εάν μου ακούγονται μη συμπεριληπτικά, σίγουρα μου ακούγονται λίγο -και συγνώμη για την έκφραση- βγαλμένα από τον πωπό σας.”
όπως κάθε θεωρία/γενίκευση του
Όχι καλό μου, την ανικανότητα έκφρασης συναισθημάτων δεν την ονομάζουμε ακριβή χρήση όρων, και την ικανότητα έκφρασης συναισθημάτων δεν την ονομάζουμε αμφισημία. Έχεις μπερδευτεί πολύ άσχημα.
Ας είμαστε πιο (όχι ποιο :P) ακριβείς λοιπόν. Δεν τίθεται μόνο θέμα ανικανότητας έκφρασης συναισθημάτων, αλλά ανικανότητας έκφρασης γενικότερα (οκ, αυτό είναι τσουβάλιασμα, δεν είναι στοιχειοθετημένο, αλλά κάτω από το συγκεκριμένο σχόλιο, μάλλον μου δίνεται το δικαίωμα να το κάνω). Προφανώς υπάρχουν και φωτεινοί ρήτορες αλλά αυτοί συνήθως είναι οι πολύ “διαβασμένοι”. Ειλικρινά πάρα πολύ σπάνια συναντώ άνδρα που να μην ασκεί επάγγελμα υψηλού κύρους (με τις ανάλογες σπουδές βεβαίως βεβαίως), να μπορεί να αρθρώσει λόγο της προκοπής. Ειλικρινά η συζήτηση με τον μέσο άνδρα μου είναι πολύ κουραστική, νιώθω ότι περιμένω αρκετή ώρα να συντάξει μια πρόταση, για να… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν υπάρχει γενικός κανόνας ρε συ, είναι ανάλογα γιατί απομακρυθηκατε, τι γεγονότα έχουν συμβεί και το πώς νιώθεις και νιώθει τώρα, είναι διαφορετική η κάθε περιπτωση με τον κάθε άνθρωπο. Έχω πρωην φίλη που τη στιγμή που σπάσαμε ένιωσα ανακούφιση και ήξερα ότι ποτε δεν θα ήθελα επανασυνδεση, παρολο που εκείνη το προσπάθησε μετά από πολλα χρονια, υπάρχει και περιπτωση που πραγματικά μου έχει λείψει η ρουφιανα και θα ήθελα κάποια στιγμή να λύσουμε το θέμα και να επανέλθουμε, αν και η μπάλα είναι στο γήπεδο της δυστυχώς αυτή τη στιγμή. Συμπληρώνω με λεπτομέρειες: Στην πρωτη περίπτωση ο τσακωμός μας… Διαβάστε περισσότερα »