Η Ρένα απαντά: Μπλέξαμε τα μπούτια μας

Aυτού τα τύπου μπερδεγουέι έχουν κακή κατάληξη για έναν απλό λόγο: ήσασταν εξαρχής αταίριαστοι.

___________

Η ιστορία της flowerdome όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Καλησπερα σας, βρισκομαι σε μια δυσκολη θεση και θα ηθελα τις συμβουλες σας διοτι εχω κουραστει να αυτομαστιγωνομαι. Πριν 7 μηνες ξεκινησα μια σχεση με εναν ανθρωπο ο οποιος ειχε βγει ηδη απο μια αλλη σχεση που τον ειχε πληγωσει, στην οποια σχεση ειχε μπει παλι απο προηγουμενη που τον ειχε πληγωσει κλπ. Στο διαστημα αυτο ενω στις αρχες ολα ηταν ηρεμα, Δεν του ειχα εμπιστοσυνη ως προς το οτι μπαινει τοσο ευκολα σε σχεσεις , και επειδη μου ειχε πει και καποια ψεματα, αρχισαμε να εχουμε πολλες διαφωνιες σε σημειο μεσα στους 7 μηνες να τον κατηγορω, να του μιλαω ασχημα και να τον φερνω συνεχως σε δυσκολη θεση. Ενω εκανε πολλα για εμενα και εδειχνε να εχει εντονα συναισθηματα εγω δεν τον πιστευα. Τον ειχα χωρισει πολλες φορες γιατι του ελεγα πως του εκανα κακο και σε εμενα και σε αυτον με ολο αυτο που συμβαινει και τις περισσοτερες φορες με παρακαλουσε να γυρισω και γυριζα. Του ειχα ζητησει και χρονο για να τα βρω με τον εαυτο μου αλλα ποτε δεν μου τον εδινε ολο επεμενε. Μεχρι που φτασαμε σε σημειο να μου μιλαει για γαμο και οικογενεια και να ψαχνει σπιτι για να μεινουμε μαζι, παρολο που μου ειχε επικοινωνησει οτι δεν νιωθει καλα μεσα σε αυτη τη σχεση και αρχισε να παγωνει και εγω ειχα φτασει σε ενα σημειο μια να θελω και μια να μη θελω.

Το αποτελεσμα ηταν σε εναν τσακωμο μας επανω που εγω τον ξεκινησα και τον προσβαλλα, να τον χωρισω, την επομενη ημερα το μετανιωσα και γυρισα πισω ομως μου ζητησε χρονο να μεινει μονος του να σκεφτει. Του τον εδωσα, απολυτη σιωπη απο μερους του, ομως σε 1 εβδομαδα αρχισα να τον παρακαλαω στο τηλεφωνο να γυρισει και πως θα τα διορθωσω ολα και εκεινος μου ειπε το οριστικο τελος και οτι δεν σεβαστηκα τον χρονο που ηθελε μονος του.Μου ζητησε κ αλλο χρονο ωστε να μου δωσει ξεκαθαρες απαντησεις σε μια ενδεχομενη μελοντικη κουβεντα. Του εδωσα κ αλλο χρονο. Παλι απολυτη σιωπη. Μεσα σε αυτο το διαστημα της σιωπης, εκεινος ειχε ηδη βρει αντικαταστατρια, μαλιστα με κατηγορουσε σε εκεινη και της ελεγε ποσο πληγωμενος ειναι και εκεινη του εδειχνε συμπονια στο οτι θα του ελαφρυνει τις πληγες, Επισης της την επεφτε με τον ιδιο τροπο και τα ιδια λογια που την επεφτε και σε εμενα σαν να εκανε αντιγραφη.

Μετα απο τον δευτερη φορα που μου ζητησε χρονο, αρχισα να νιωθω ενοχες οτι φταιω εγω για ολα, ετσι αποφασισα να τον προσεγγυσω σε μια συναντηση μας και να του μιλησω. Πηρα την ευθυνη ολη επανω μου, οτι φταιω εγω για ολα οσα εκανα και ειχα γινει ο θυτης. Οτι φερομουν πολυ ασχημα, μου ειπε κ εκεινος καποια πραγματα, και οταν τον ρωτησα αν εχει βρει αλλη μου ειπε πως οχι, μολισ του ειπα οτι γνωριζω, το παραδεχτηκε κ ζητησε συγνωμη. Μου ξεκαθαρισε οτι δεν μπορουμε να ειμαστε πλεον μαζι γιατι εσπασε μεσα του και φταιω οντως εγω αλλα κ αυτος που δεν το σταματησε στην αρχη και βιωσε τετοιο πονο και ενιωθε μειωνεκτικα σαν ανδρας. Του εδειξα κατανοηση και οτι τον καταλαβαινω, ομως εκανα το λαθος οταν με αγκαλιασε στο τελος να κανω κινηση να τον φιλησω και του ειπα οτι μπορει καποτε να ξανα ειμαστε μαζι και μου το εκοψε μαχαιρι. Θα ξεκινησω αμεσα συνεδριες με ψυχολογο για ολο αυτο που συνεβει, ομως νιωθω οτι με λυπαται πλεον και αυτος και η νεα κοπελα του, επειδη πηρα ολο το μεριδιο της ευθυνης επανω μου και δεν κρατησα χαρακτηρα απλα να εξαφανιστω.

Νιωθω οτι τον εσπρωξα περισσοτερο στην αγκαλια της αναλαμβανοντας το μεριδιο ευθυνης, γιατι συνηθως σε θεματα αυτοβελτιωσης και χωρισμου διαβαζω οτι θα επρεπε να σταματησω επικοινωνια και να μην παρακαλεσω ουτε να μιλησω για οσα αισθανομαι, ουτε να παρω το βαρος της ευθυνης διοτι του το εκανα ποιο ευκολο να προχωρησει ελευθερος και χαρουμενος….

1) Οταν μου ζητησε στην αρχη χρονο να σκεφτει, διαπιστωσα οτι ειχε ξεκινησει νεα γνωριμια με ατομο που βλεπαμε τακτικα μαζι
2) Δυο μερες πριν τον τσακωμο μας μου ειχε ζητησει να μεινουμε μαζι
3)Θεωρω οτι ηταν ο πληγωμενος μου εγωισμος που με αφησε και τον παρακαλεσα, πιστευω οτι χωρις δουλεια δεν θα συνεχιζε καλα αυτη η σχεση.
4) ηδη εχω κλεισει ραντεβου με ψυχοθεραπευτη

Θεωρειτε οτι εκανα λαθος που πηρα το μεριδιο ευθυνης επανω μου ανοιχτα στην συζητηση μας? Νιωθω οτι βρισκομαι σε μειωνεκτικη θεση και σκοτωσα καθε ελπιδα επανασυνδεσης.

Ευχαριστω

ΑΠΟ ΤΗΝ – fowerdome

_______________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Δεν απαντώ τόσο για να βοηθηθείς εσύ γράφουσα (που σου εύχομαι ειλικρινά από την καρδιά μου τα καλύτερα στο μέλλον) αλλά για να δουν οι αναγνώστριες το απόλυτο μπέρδεμα μέσα στο οποίο στροβιλιζόμαστε οι γυναίκες με δόλωμα τη σχέση.

Αυτό το Ιερό Δισκοπότηρο, για χάριν του οποίου προσπαθούμε με νύχια και με δόντια να πιαστούμε από ανθρώπους τόσο ακατάλληλους που τους χωρίζουμε και μια και δυο φορές, κι εκείνοι δημιουργούν καταστάσεις κι ιστορίες με άλλες γυναίκες, ενώ δεν είπαμε ποτέ για ανοιχτά σχήματα, κι ΑΚΟΜΗ αναλογιζόμαστε μήπως φταίξαμε και χάσουμε την επανασύνδεση.

Ο μόνος λόγος της στεναχώριας είναι η συναισθηματική επένδυση. Έριξα χρόνο κι ενέργεια, επομένως αν φύγω θα χαθεί η επένδυση. Όμως στο καζίνο και τα τυχερά παιχνίδια υπάρχει μια υπέρτατη αρχή (που είναι κι όρος των οικονομικών): κόψε τις ζημιές σου και προχώρα. Μην επενδύεις άλλο σε κάτι που δεν αποδίδει. Κοίτα το τώρα, όχι το πριν. Δεν σου ζήτησε κάτι που θα είχε προοπτική. Τραυμαπλάστ στην πληγή έβαλε για δικούς του λόγους, κάτι επεδίωκε.

Στο μέλλον θα ξεχωρίζεις τα πληγωμένα μοσχαράκια άμεσα και θα απομακρύνεσαι με ελαφρά και ζωηρά πηδηματάκια. Όταν η πληγή αναφέρεται έτσι στο φτερό, ακόμα δεν σας γνωρίσαμε, κάποια σκοπιμότητα έχει από πίσω της: το παραμύθιασμα.

Φίλη, πήγαινε στον καθρέφτη, ρίξε νερό στο πρόσωπό σου, όπως στις ταινίες, και πες στην όμορφη εαυτή σου “αξίζω καλύτερα”. Χάνεις πολύτιμο χρόνο που δεν θα γυρίσει ποτέ ξανά πίσω. Ευτυχώς θα τα συζητήσεις στην ψυχοθεραπεία για να μην αφήσει ξανά τον εαυτό σου έκθετο με τον ίδιο τρόπο σε αταίριαστα ταιριάσματα.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News