Είναι χάλια ψυχολογικά και δεν έχουν χρήματα ,αλλά δεν έχω ούτε εγώ ούτε η υπόλοιπη οικογένεια,ώστε να τους βοηθήσουμε. Πληρώνουμε ίσα ίσα τις υποχρεώσεις μας.
___________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλησπέρα Ρενα και σε όλη την παρέα.
Ευχαριστώ και εγώ από μεριάς μου για την διαύγεια και στήριξη που παίρνω αρκετά χρόνια από την στήλη σου.
Θα ήθελα να πω το πρόβλημα μου ,γιατί νιώθω μουδιασμενη.
Ο θείος μου ,60 ετών,βρίσκεται στην ΜΕΘ εδώ και 4 μέρες με πολύ σοβαρή λοίμωξη του αναπνευστικού και έχει ελάχιστες πιθανότητες να ζήσει (είχε πριν από αυτό αρκετά σοβαρά προβλήματα υγείας)
Το πρόβλημα μου αφορά την οικογένεια του (σύζυγό,ένα ανήλικο παιδί στην εφηβεία και δύο
παιδιά 19 και 20 ).
Δεν ξέρω πως μπορώ να τους βοηθησω!
Είναι χάλια ψυχολογικά και δεν έχουν χρήματα ,αλλά δεν έχω ούτε εγώ ούτε η υπόλοιπη οικογένεια,ώστε να τους βοηθήσουμε.
Όλοι δουλεύουμε και πληρώνουμε ίσα ίσα τις υποχρεώσεις μας.
Δεν ξέρω ,έχω μπλοκάρει ,πήγα μαζί τους στο επισκεπτήριο της ΜΕΘ ,αλλά δεν ξέρω πρακτικά τι να κάνω! Εγώ νομίζω δεν έχω δώσει χώρο στον εαυτό μου να στενοχωρηθω και από την άλλη σκέφτομαι ότι ο θείος μου ακόμα αναπνέει και έχω ελπίδα.
Θα εκτιμούσα πολύ οποιαδήποτε άποψη γιατί δεν μπορώ να σκεφτώ.
Ευχαριστώ πολυ
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μουδιασμενη
____________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Έχουν περάσει λίγες μέρες από τότε που έγραψες και δεν ξέρω σε τι κατάσταση σε βρίσκω. Εύχομαι παρ’ελπίδα ο άνθρωπος να ζει και να είναι σε φάση ανάρρωσης, είναι και σχετικά νέος για φευγιό… Αν και ρεαλιστικά υποκείμενα νοσήματα και λοίμωξη του αναπνευστικού είναι εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση. Τέλος πάντων. Δύναμη και κουράγιο σε όλους σας.
Τα χρήματα δεν αποτελούν κάποια μαγική λύση, δεν είναι ότι αν υπήρχαν θα γινόταν κάτι εξαιρετικό και ξαφνικά ο άρρωστος θα έβγαινε από την εντατική. Τα νοσοκομεία χάρις στο αξιόμαχο προσωπικό κυρίως ακόμη φροντίζουν τους ασθενείς και κάνουν το καλύτερο. Φαντάζομαι τα χρήματα βοηθούν στις βάρδιες των συγγενών, αν και στην εντατική ούτως ή άλλως δεν επιτρέπονται συγγενείς πέραν του πολύ σύντομου επισκεπτηρίου.
Αυτό που μπορείς να κάνεις και θα εκτιμηθεί ιδιαίτερα είναι να φροντίσεις τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας πρακτικά. Να σου ψωνίσω κάτι που χρειάζεσαι; Να σας φέρω ένα τάπερ φαγητό; Να τρέξω για κάποια διαδικαστική υπόθεση σε ΚΕΠ ή σε τράπεζα ή σε κάτι παρόμοιο; (Η εξουσιοδότηση βγαίνει πλέον άμεσα ηλεκτρονικά από το gov.gr) Να κρατήσω το μικρότερο παιδί ή να το πάω σε κάποια δραστηριότητα/φροντιστήριο/άθλημα; Αυτά τα μικρά είναι αυτά που χρειάζονται πρώτα. Κι αν έρθει το απευχταίο, τότε το να είσαι διακριτικά δίπλα, προσφέροντας και πάλι κάποια πρακτική βοήθεια, δείχνοντας ότι κάποιος τους σκέφτεται, είναι και πάλι μεγάλη παρηγοριά. Εύχομαι ό,τι καλύτερο ειλικρινά.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εύχομαι κι εγώ ο,τι καλύτερο και να μην είναι ήδη αργά…
Όπως και να έχει, νομίζω πως το καλύτερο που μπορεί να κάνει κάποιος είναι να είναι διαθέσιμος. Δεν θέλουν όλοι οι εμπλεκόμενοι σε τέτοιες καταστάσεις ίδιου είδους βοήθεια.
Άλλοι προτιμούν να κλείνονται στον εαυτό τους, οπότε τους αφήνεις ήσυχους. Άλλοι χρειάζονται πρακτική βοήθεια όπως αυτή που αναφέρει και η Ρένα, οπότε την προσφέρεις όσο μπορείς. Άλλοι χρειάζονται απλώς ένα ευηκοο αυτί, οπότε τους αφιερώνεις όσο χρόνο μπορείς. Άρα, να κάνεις αυτό που διακρίνεις ότι χρειάζεται η οικογένεια, θα σου έλεγα.
Καλό κουράγιο σε όλους!
Και μόνο που σας απασχολεί έχετε κάνει το πρώτο βήμα,θέλει οργάνωση όλο αυτό και ψυχραιμία από άτομα που επι το πλείστον θα είναι διεκπαιρεωτικοί.
Εύχομαι ο άνθρωπος να ζήσει και να το ξεπεράσει αν όμως φύγει να δείτε τα προνοιακά επιδόματα που δίνονται σε περιπτώσεις χηρείας και ανηλίκων τέκνων.
Λυπάμαι που αναφέρομαι σε μακάβρια θέματα αλλά δεν βρίσκω κάτι πιο ουσιαστικό αυτήν την στιγμή.
Καλή δύναμη ⚘
Νομιζω οτι η συζήτηση για τα λεφτά εχει δύο οψεις. Αφενός η συζυγος δεν δουλευει και τα ενηλικα παιδιά ειναι φοιτητές οποτε ολοι ηταν οικονομικά εξαρτωμενοι απο το θειο και τι θα κανουν τωρα, και αφετέτου ο θειος νοσηλεύεται σε ΜΕΘ ιδιωτικού νοσοκομειο οπου 4 μέτες κοστιζπυν μερικες δεκαδες χιλιαδες € και κυριολεκτώ δυστυχως. Για τα ιατρικά εξοδα μπορει να γινει διακανονισμος , ενα αβασταχτο δανειο.
Αυτά που ανέφερε η Ρένα χωρίς να ανακατεύεσαι σε πράγματα περιττά δικά τους πολύ οικογενειακά. Νομίζω καταλαβαίνεις τι εννοώ. Λογική μου φαίνεσαι. Στη δική μου περίπτωση όταν η μητέρα μου ήταν στο νοσοκομείο της έπαιρναν εξάδα νερά, κάτι λίγα φρούτα, γιαούρτι κλπ. αν τρώει ο θείος σου, αν ζει ακόμα κι αν φυσικά μπορεί να τα φάει αυτά διότι γνωρίζω πως οι γιατροί αναφέρουν ρητά τι πρέπει να καταναλώνει και τι όχι ένας ασθενής. Επίσης, μερικές θείες μου έπλεναν τα ρούχα της μητέρας μου και η μία με βοηθούσε στο μαγείρεμα. Δεν χρειάζεται το χρήμα. Αν δεν είναι επί πληρωμή… Διαβάστε περισσότερα »
Ειλικρινά μας λες πολύ λίγα για τη σχέση σου με το θείο.
Δε μας λες για τη δική σου οικογένεια, αν υπάρχουν άλλα μέλη.
Από πού πηγάζει αυτή η ανάγκη; το αίσθημα υποχρέωσης για βοήθεια;
Δεν εργάζεται η σύζυγος; τα μεγαλύτερα παιδιά;
Σε κάθε περίπτωση ηρέμησε, δεν ξέρεις ποτέ την έκβαση, που εύχομαι να είναι η καλύτερη δυνατή.
Μείνε ψύχραιμη για να σταθείς συναισθηματικά στα ξαδέρφια σου και στη θεία για ό,τι χρειαστεί.
Μην επιβαρύνεσαι με αυτά που δεν σου αναλογούν.
Να είσαι δίπλα τους να τους βοηθήσεις πρακτικά. Τωρα οικονομικά δυστυχως δεν μπορείς να κάνεις κάτι, η οικογένεια έχει 3 ενήλικα μέλη, θα βρουν την άκρη αν πχ η μητέρα δεν εργάζεται. Αν τώρα πρόκειται για ιδιωτικό νοσοκομείο δυστυχως έχει χρεώνουν τρελά ποσά, το περάσαμε με ξάδερφο μου, ο θείος μου πλήρωνε 15 χρόνια μετά το θάνατο του και είχαμε δώσει και όλοι οι συγγενείς αρκετά χρήματα, του πούλησαν ψεύτικες ελπίδες. Γι αυτο ειμαι εναντιον της ιδιωτικοποιησης της υγείας.