Είναι τρομερά ψυχοφθόρο.
___________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλησπέρα Ρένα.
Θέλω να μοιραστώ κάποιες σκέψεις που έχω και δεν νιώθω καθόλου καλά.
Έχω ένα υπέροχο πλάσμα είναι 6 χρονων το αγαπώ απίστευτα και θέλω να είναι πάντα ευτυχισμένο.
Ομως νιώθω ανεπαρκείς γιατί εδώ και καιρό μου ζητάει αδερφάκι και αδερφάκι δεν έχει γιατί υπήρχαν δυσκολιες σε σχέσει με τον σύζυγό και εγώ από την άλλη δεν δουλεύω και είμαι ένα άτομο που αναλύει τα πάντα και φοβαται πολύ και τα χρόνια πέρασαν και εγώ τώρα φοβάμαι πολύ ότι αν θα είμαι έγκυος στα 43 μου αν θα είναι υγιής το παιδι η ακόμη και εγώ αν θα μπορώ να ανταπεξέλθω όσο περνούν τα χρόνια.
Σκέφτομαι το χάσμα που αυτό θα είναι 15 και εγώ σχεδόν 60 αν θα μπορώ να ανταπεξέλθω σωστά.
Σχεδόν κάθε βράδυ το παιδι μου μου κάνει αυτήν την συζήτηση και όσο περνάει ο καιρός αντί να το ξέχνα γίνετε χειροτερο και ειναι απίστευτα ψυχοφθορο. Σήμερα μου είπε πως δεν θέλει να είναι από τα λίγα παιδια στη γη που δεν έχουν αδερφάκι και πως η ζωή του δεν θα είναι όμορφη αν για πάντα δεν έχει παρέα κάποιον να μιλάει.
Είναι και πολύ ευαίσθητο πλάσμα και δεν ξέρω τι συμβαίνει στον ψυχισμό του και τι θα συμβαίνει στο μέλλον.
Δεν ξέρω και εγώ τι άλλο να του πω του έχω εξηγήσει πως δεν είναι όλες η οικογένειες το ίδιο και ότι δεν θα είναι μόνο του.
Αλλά η αλήθεια είναι πως νιώθω πολύ άσχημα έχω τύψεις γιατί εγώ έχω αδέρφια και όντως ξέρω τι σημαίνει αυτό γιατι οντως τα αδερφια μου τα αγαπω πολυ και μιλαω μαζι τους και σκέφτομαι πως δεν θα σταματήσει ποτέ αυτό να γίνετε πάντα θα με ρωτάει γιατί Μαμά με άφησες μονο μου.
Και θα πουν κάποιοι και αν σου ζητούσε αεροπλάνο θα το έπαιρνες,όχι δεν κάνω ότι μου ζητά το παιδι μου αλλά αυτό είναι πολύ διαφορετικό.
Ιδανικά και εγώ θα ήθελα και άλλο παιδί αλλά υπάρχουν πάντα τα άλλα.
Δεν ξέρω τι περιμένω να μου πεις Ρένα αλήθεια,δεν ξέρω τι αντιμετωπίζουν άλλες οικογένειες με ένα παιδί αν αυτό σταματάει ποτέ.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Χαμενη
_________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Είναι απόλυτα κατανοητή η αγωνία σου όσο και ο πόθος του παιδιού σου. Τα δυο μαζί όμως δε μπαίνουν στο ίδιο ζύγι.
Η απόφαση απόκτησης παιδιού είναι απόφαση των γονιών. Τελεία. Δεν κάνουμε άλλο παιδί γιατί το ζητάει το πρώτο επειδή σε περίπτωση που τα πράγματα δεν πάνε καλά για οποιονδήποτε λόγο το πρώτο παιδί “φορτώνεται” θέλοντας και μη την ενοχή. Κι είναι άδικο για όλους.
Θα εξηγήσεις με απλά λόγια ότι αφού είναι τώρα 6 ετών, για να γίνει η εγκυμοσύνη και να γεννιόνταν, αν όλα πήγαιναν καλά, έτσι κι αλλιώς το παιδάκι σου θα ήταν τότε 7. Μέχρι να περπατήσει και να μιλήσει το μωρό βάλε άλλα 1,5-2 χρόνια. Και για να μπορούν να παίξουν υποτυπωδώς άλλα 2. Δηλαδή εξήγησε ότι για να παίζει και να συνυπάρχει θα φτάσει τουλάχιστον 10, ηλικία που θα έχει πια άλλα ενδιαφέροντα και φίλους.
Αποκλείεται τόσο μικρό παιδί να σκέφτεται την ενήλικη ζωή και πώς θα είναι χωρίς αδέρφια. Δεν έχει την ικανότητα τόσο μακροπρόθεσμης σκέψης. Αυτό μόνο εσύ το σκέφτεσαι και σε τρώει. Μην ξεχνάς ότι δεν είναι όλα τα αδέρφια αγαπημένα μεγαλώνοντας και πολλοί έχουν κακές σχέσεις. Εσύ είσαι προνομιούχα.
Εφόσον αυτά που λες για τη διαφορά ηλικίας δε γίνονται πλήρως κατανοητά από το παιδί, θα εξηγήσεις ότι αυτή είναι μια απόφαση των γονιών που παίρνεται με παραμέτρους που υπολογίζουν οι μεγάλοι και που εδώ υπολόγισαν ότι δε γίνεται. Επομένως αυτό είναι, πρέπει να το δεχτεί.
Είναι ένα πρώτο μάθημα ματαίωσης κι είναι απαραίτητο να το λάβει τώρα. Όσο κι αν επιμένει και σας χειραγωγεί συναισθηματικά, η απάντηση οφείλει να είναι καλοπροαίρετα σταθερή και να καταλήγεις “τα είπαμε”. Σιγά σιγά θα το αποδεχτεί. Εξέτασε επίσης πόσο μοναξιά νιώθει στο σχολείο ή στις δραστηριότητες. Μοιάζει να μην λαμβάνει το φιλικό feedback που θα ήθελε. Κι είναι πιο κρίσιμος τομέας από το να έχει αδέρφια το να μάθει να κάνει φιλίες. Αλήθεια, ο σύζυγος γιατί δεν εξηγεί και δεν συμμετέχει κι εκείνος στον προβληματισμό;
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν κάνουμε δεύτερο παιδί για να έχει παρέα το πρώτο. Ειναι δυνατόν να φέρεις έναν άνθρωπο στον κόσμο για καλύψει τα κενά του πρώτου σου παιδιού? Αυτό θα ήταν πολύ άδικο για το δεύτερο . Όπως έχω ξαναπεί εδώ, πως είναι δυνατόν να τους λείπει κάτι που δεν ξέρουν καν πως είναι?? Ειλικρινά ας μου απαντήσει κάποιος.
Περισσότερο, αυτή την ιδέα ανάγκης εμείς την περνάμε στα παιδιά μας . Η ενοχή έχει να κάνει με σένα όχι με το παιδί σου.
Όταν ήμουν 6-7 όλοι μου οι φίλοι είχαν πρόσφατα αποκτήσει αδελφακι…και ήταν χαρουμενοι με αυτό…κι εγώ ήθελα…και ζητούσα από τους γονείς μου ..τελικά μου έκαναν αδελφακι όταν ήμουν 8 χρονών.
Και;
Εάν θέλεις σου χαρίζω τον αδερφό μου. Λίγο μεγάλος είναι, αλλά μια χαρά κάνει. Δεν δεχόμαστε επιστροφές
Χαχαχα
Λοιπόν θα σου πω μιας κι έχω ένα παιδί. Στην ηλικία των 6 αυτό που λες ήταν πολύ έντονο. Ίσως άκουγε στο σχολείο της τους φίλους που είχαν αδέρφια και ζήλευε. Και η συναισθηματική χειραγώγηση ήταν στο πικ. Της είχα πει τότε ότι δεν μπορούμε να της κάνουμε αδερφάκι. Βασικά την αντιμετώπισα ως ενήλικο πλάσμα. Της εξήγησα ότι φτιάχνουμε το σπίτι και ότι με την ανακαίνιση δε γινόταν να μείνει έγκυος η μαμά. Πώς θα βοηθούσε τον μπαμπά με τη κοιλιά. Εκτός αυτού , το δεύτερο παιδί σήμαινε έξοδα και χρόνο. Θα έπρεπε και εμείς και εκείνη να στερηθούμε πράγματα,… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω ότι εγώ θα το έθετα λίγο διαφορετικά. Θα προσπαθούσα να κάνω μια συζήτηση όπου με πολύ ευαισθησία να ρωτήσω το παιδί μου τι είναι αυτό που θα ήθελε από ενα αδελφάκι. Παρέα; Συντροφιά; Κάποιον να μοιράζονται εμπειρίες; Παιχνίδια; Δε συμφωνώ και τόσο πολύ με το μάθημα στη ματαίωση. Ναι, η απόφαση είναι απόλυτα των γονιών αλλά για να νιώθει το παιδάκι ότι έχει εισακουστεί πρέπει να του το δείξουμε, ότι δηλαδή εισακούμε. Θα προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε ότι δεν είναι δυνατόν και θα πούμε τους λόγους (φυσικά προσαρμοσμένες στο επίπεδο ενός παιδιού 6 χρονών) αλλά δεν θα δώσουμε την εντύπωση… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ. Φαίνεται κιόλας ότι ο μικρός ίσως έχει θέμα με την κοινωνικοποίηση του. Καλύτερα να προσεγγίσει ξαδερφακια, άλλες μαμάδες, ίσως κάποια δραστηριότητα
Όπως σου λέει η Ρενα,με τέτοια διαφορά ηλικίας τα παιδιά ουτως ή άλλως θα μεγαλώσουν ανεξάρτητα. Λες ότι δεν της έπαιρνες αεροπλάνο αλλά αναρωτιέσαι αν “θα της κάνεις αδερφάκι”. Λες και το αδερφάκι δεν θα είναι ανεξάρτητος άνθρωπος αλλά παιχνίδι για να ικανοποιήσει τις ανάγκες του πρώτου σου παιδιού.
Αραγε από όλες αυτές τις οικογένειες με τα πολλά παιδιά, τι ποσοστό να τραβιέται στα δικαστήρια για τα κληρονομικά; 🤔
Πραγματικά πολλά δικαστήρια.
Πάντως εγώ, στη μέχρι τώρα ζωή μου, τις μεγαλύτερες πίκρες τις έχω πάρει από τα αδέρφια μου…Έχω πει πολλές φορές ”ευτυχώς το παιδί μου δεν έχει αδέλφια”.
Κοιτα εγώ ψέμματα δεν θα πω… βολεύτηκα με τον αδερφό μου. Ειδικά ούσα στο εξωτερικό, σε κάτι οικογενειακά θέματα υγείας αλλά και σε περιουσιακά έτρεξε και για μένα (βέβαια αν είχα όλη την περιουσία μπορεί και να μην με πείραζε να τρέξω παραπάνω 😂κ δεν ζήτησα κ ποτέ αδερφάκι η έρμη). Αλλά όπως πολύ σωστά είπες, δεν κάνουμε δεύτερο παιδί για να κάνει την πατερίτσα του πρώτου.
Προτείνω δημιουργία ομάδας ΑΔΕΛΦΟΠΛΗΚΤΩΝ Αμπα..εχω βαρεθει να πληρωνω ψυχοθεραπεία τόσα χρονια..δυστυχώς μολις το ενα στα τέσσερα ζευγη αδελφών έχει αγαστές σχέσεις στην ενήλικη ζωή βάσει στατιστικήςκαι αυτό το διαπιστώνεις στον περιγυρο σου οταν συνηθως ειναι πια αργα.. θελω να πω οταν ήδη εχεις κάνει οικογένεια με το σκεπτικό να μην είναι μονο του κανενα παιδι να εχει υποστηρικτικο περιβαλλον σε ολη τη ζωή του και κουραφέξαλα..η προσωπικη μου εμπειρια ειναι τοσο αρνητική που δεν θα συστηνα σε κανενα να κανει πανω απο 1 παιδι..
Τα αδέρφια είναι άνθρωποι.
Κάποιοι άλλοι αποφάσισαν πριν από αυτούς για αυτούς.
Το αν θα δεθούν στην παιδική ηλικία αν θα ταιριάξουν στην ενήλικη ζωή, αν θα έχουν κάτι να χωρίσουν, όλα στη ζωή είναι.
Η ζωή εξελίσσεται.
Η αρχική οικογένεια μπορεί να κάνει προσπάθεια συνεχή για να είναι δεμένα τα μέλη της.
Αλλά, από ένα σημείο και πέρα ο καθένας στήνει τη δική του ζωή, κοντά, μακριά,με άτομα που μπορεί να μην ταιριάζουν και πολύ μεταξύ τους.
Ζωή λέγεται…
Δε χρειάζονται υπερβολικές προσδοκίες που δημιουργούν πικρίες.
Οι σχέσεις χτίζονται
Άφησες κάποια χαραμάδα και εισχωρεί το παιδί σου.
Λύσε τα θέματα που έχεις.
Το παιδάκι σου είναι πολύ μικρό, δεν ξέρει καν τί θα πει αδερφάκι.
Εσύ οδηγείς το καράβι.
Μην πάρεις αποφάσεις για λάθος λόγους.
Πολύ στενάχωρα τα σχόλια βρε παιδιά. Γιατί τόσος αρνητισμός? Δε λέω να ρομαντικοποιησουμε την αδελφική αγάπη αλλά δεν είναι τόσο χάλια τα πράγματα. Εγώ προσωπικα έχω αναφέρει σε άλλα σχόλια μου για την κάκιστη σχέση του ενός γονέα μου με τα αδέρφια του και πόσο ψυχικά κακό του έχει κάνει, μια πολύ τοξική σχέση. Από την άλλη ο άλλος γονέας μου έχει μια νορμάλ θα πω σχέση με τα σκαμπανεβασματα της, αλλά γενικά θετική. Εγώ από την άλλη έχω σχέση λατρείας με τον αδερφό μου και δεν θέλω καν να φαντάζομαι τη ζωή μου χωρίς εκείνον. Ας μην ισοπεδώνουμε τα… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω πολλοι γονείς με ένα παιδί έχουν βρεθεί στην ίδια θέση. Κι ο δικός μου γιος ,4, δε θέλει λέει να είναι μοναχοπαίδι και θέλει αδερφάκι. Και μάλιστα έχει κατανοήσει πως θα είναι πολύ μεγάλος για να κάνουν παρέα, κι απλά μου λέει ότι θέλει να το φροντίζει που θα είναι μωρό. Του έχω εξηγήσει ότι τα μωρά δεν είναι παιχνίδια ,ούτε κι έρχονται εύκολα, θέλουν χρονο. Και πρέπει να μπορούν κι οι γονείς να το μεγαλώσουν. Όπως και να έχει, θα κάνεις αυτό που θεωρείς καλύτερο για σένα. Επειδη όμως καταλαβαίνω ότι κάτι σε τρώει, νομίζω είναι ο ευαίσθητος… Διαβάστε περισσότερα »
Καταλαβαίνω και σένα και νιώθω και την κόρη σου. Δεν συμφωνώ με το πρόωρο μάθημα στην ματαίωση. αυτό το μάθημα θα μαθευτεί έτσι κι αλλιώς γιατί να κάνουμε πρόβες?
. Αγαπάτε τα ζώα; Αν ναι ένα ζώο συντροφιάς γίνεται αυτοματα μέλος της οικογένειας. Η καρδιά της θα γεμίσει. Ναι είναι κόπος, χρόνος, χρήμα αλλά και χαρά, κίνηση, συντροφιά, αγάπη αμέριστη