Η μουσική κι οι “μουσικοί ακροατές”. Κόσμοι παράλληλοι.
_______
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Γεια σε όλους…
Θα ήθελα να ζητήσω την γνώμη σας πάνω σε κάτι που μου είπαν φίλοι.
Είχαμε πιάσει μερικές μέρες πριν μια συζήτηση σχετικά με την μουσική ( δεν έχουμε κατά κύριο λόγο τα ίδια μουσικά ακούσματα) και ανέφερα σε κάποια φάση ότι έχω μεγάλο κόλλημα με την Lana del Rey και Weeknd ( είμαι 20 στην ηλικία) και από εκεί και πέρα ακούω λίγο πολύ από όλα σχεδόν τα είδη, ελληνικά και μη, αρκεί να μου αρέσουν τα κομμάτια. Δηλαδή από Χαρούλη και Μαχαιρίτσα μέχρι Παντελίδη, Σικάριο και Σιντάρτα ( δεν ξέρω αν γνωρίζετε τους δύο τελευταίους. Ακούγονται γενικώς από άτομα της ηλικίας μου).
Εν ολίγοις, μου είπαν ότι δεν γίνεται αυτό και πως δεν έχω γνώμη πάνω στο θέμα, γιατί δεν γίνεται να μου αρέσουν όλα και κάτι τέτοιο. Ότι δεν είμαι ψαγμένη και πως δεν έχω ”προσωπικότητα” κατά κάποιο λόγο κλπ κλπ. Και πραγματικά μου έκανε εντύπωση, γιατί γενικά θεωρούσα τον εαυτό μου πολύ κοντά στην μουσική και πως μπορούσε λίγο πολύ να εκτιμήσει ένα όμορφο κομμάτι ανεξαρτήτως είδους.
Εσάς ποια είναι η γνώμη σας;
Σας ευχαριστώ
ΑΠΟ ΤΗΝ- Ελπίδα
________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Αγαπητή Ελπίδα, δεν είσαι μόνη και δεν είσαι η μόνη.
Για να πεισθείς, ιδού τμήμα παλαιότερης επιστολής αναγνώστριας:
“Μου αρέσουν πολύ διαφορετικά πράγματα. Μου αρέσουν η πανκ, η κλασσική, ο Τσιώλης, ο Ταρκόφκσυ, το ελεύθερο κάμπινγκ, τα χλιδάτα ξενοδοχεία, τα χειροποίητα σανδάλια, τα ταγέρ, ο Ντοστογιέφσκι, η Madonna, το χρώμα ροζ, το minimal look, οι συνεντεύξεις. Τα 2 αγόρια που είχα μέχρι στιγμής ήταν ο ένας “αναρχικός” ωστόσο έξυπνος – όχι καμένος – και ο άλλος φιλελεύθερος φουλ με ταξίδια κάθε τόσο στη ΝΥ (σε ένα πήρε και μένα!) και ανερχόμενη δουλειά σε τοπ δικηγορικό γραφείο. Το ερώτημά μου είναι: πώς θα καταλήξω; Πολλοί που με γνωρίζουν για 1η φορά μου λένε ότι έχω τόσο αντικρουόμενα στοιχεία πάνω μου, μάλιστα 2 διαφορετικά άτομα μου είπαν: θέλω πολύ να γνωρίσω τους γονείς σου, να καταλάβω πώς έγινες όπως έγινες.”.
Κοινώς, αφενός πολύς κόσμος ακούει διάφορα πράγματα κι αφετέρου για κάποιον ανεξήγητο λόγο αρκετός επίσης κόσμος κουνάει το δάχτυλο για το πώς βιώνουν οι άλλοι τα ακούσματα που ακούνε!
Ασφαλώς τίποτα στραβό δεν υπάρχει με την πάρτη σου, η μουσική έχει εκλεκτικές συγγένειες που δεν τις φαντάζεται κανείς: οι Uriah Heep να εμπνέονται από Μπετόβεν κι η Συννεφιασμένη Κυριακή να ακολουθεί τονμυξολύδιο τρόπο της Τη Υπερμάχω. (Πες τους το την επόμενη φορά, θα εντυπωσιάσεις)
Εκτός λοιπόν αν οι φίλοι σου είναι δισκοκριτικοί στο Rolling Stone ή δουλεύουν στη Λέσχη του Δίσκου, δεν ξέρουν πιο πολλά από σένα· κυρίως δεν έχουν δικαίωμα να σε λοιδορούν για το γούστο σου. De gustibus et coloribus non est disputantum.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Οι φίλοι σου προσπαθούν να ορίσουν την ταυτότητα τους μέσω της μουσικής. Φουλ συνιθισμένο σε αυτές τις ηλικίες. Θα μεγαλώσουν και θα συνέλθουν (ή και όχι 🤣). Δεν πειράζει. Εφόσον ο Χατζηδάκις συνεργάστηκε με τον Φλωρινιώτη, μπορείς και εσύ να ακούς Weeknd και Παντελίδη (Εντωμεταξύ σιγα τις αντιθέσεις. Ακούς διάφορους mainstream καλλιτέχνες. Θέλεις να στείλω στους φίλους σου την playlist μου με Shostakovich – Slayer – Καιτούλα σερί να πάθουν αυτανάφλεξη;🤣)
https://youtu.be/qdtLCfEcPL4?si=ZRvCKhPocm8pkzvw
Αφού αναφέρεις Σοστακόβιτς και Καιτουλα, θα τολμήσω να σου κάνω αφιέρωση! Δες κ την acoustic version, ίσως καλύτερη….
Τέλειο ❤️ Μου κόλλησε ήδη. Θα μπει και αυτό στη λίστα 🤣
Υπάρχει το Shazam (app) για αυτές τις δουλειές, να μην παιδευόμαστε να βρούμε τι κ πως 😁
Σε περίπτωση που δεν το κατέβασες ακόμα, είναι ένα app που σου αναγνωρίζει μουσικά κομμάτια που ακούς. Όταν κάτι παίζει κ σκέφτεσαι “αχ πως το λενε”, ανοίγεις το app, πατας το κουμπάκι κ στο αναγνωρίζει. Για ξένα κομμάτια είναι καταπληκτικό. Αλλά βρίσκει κ αρκετά ελληνικά πιστεύω (δεν ακούω ελληνική μουσική κ η αλήθεια είναι δεν το έχω πολυδοκιμασει σε αυτό το ρεπερτοριο). Σου αποθηκεύει τις αναζητήσεις σου, κ σου τα συνδέει κ με μουσικές εφαρμογές.
ΥΓ δεν πληρώνομαι για διαφήμιση 🤣
Κατέβασε το Shazam στο κινητό να δεις τη ζωή με άλλο μάτι αγαπημένη μου!
Γεια σου Ελπιδα, μουσικος εδω. Οι φιλοι σου λενε βλακειες. Μπορει να ξερεις απο μουσικη, μπορει να μην ξερεις, αυτο ομως δεν εξαρταται απο το αν προτιμας ενα, δυο ή πολλα διαφορετικα ειδη. Στην Ελλαδα γενικα υπαρχει ενας σνομπισμος (τον εχω δει και αναμεσα σε μουσικους) για καποιον που λεει οτι ακουει πολλα ειδη λενε οτι ουσιαστικα δεν ακουει τιποτα, τον οποιο προσωπικα ποτε δεν καταλαβα. Οπως σωστα αναφερθηκε, οι φιλοι σου προσπαθουν να χτισουν ταυτοτητα μεσω της μουσικης που ακουνε και να το παιξουν ψαγμενοι. Λες και χρειαζεται να εισαι “ψαγμενος” για να μπορεις να απολαυσεις τη μουσικη και… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ. Έχω γνωρίσει μουσικούς που ενώ δήλωναν ότι ακούν όλα τα είδη μουσικής μόλις άκουγαν π.χ. Ρέμο, άρχιζαν τις κακίες σαν να ζήλευαν.
Μήπως, λέω μήπως αυτοί οι φίλοι είναι γένους αρσενικού και επιδίδονται στο προσφιλές σπορ του mansplaining?
Συγγνώμη αλλά παραλίγο να πνιγώ με το «αναρχικός ωστόσο έξυπνος -όχι καμένος»
Μια προειδοποίηση θα ήταν ευπρόσδεκτη 🤣
Αν μας διαβάζει ακόμα, αυτοί που χαρακτηρίζει καμένους δεν είναι αναρχικοί. Συνήθως τους αναφέρουνε ως μπαχαλάκιδες.
Δυστυχώς, ειδικά τα τελευταία χρόνια, δεδομένου ότι ο όρος “αναρχία” και “αναρχικός” είναι εξ ορισμού ανοιχτός και δεν σηκώνει κοπυράιτ, έχουν πλακώσει στο χώρο πολλοί “καμένοι” (και από πρέζα), χουλιγκάνοι και μπαχαλάκηδες που ξεχειλίζουν από περισσή οργή και σκέφτονται ελάχιστα ή καθόλου, και οι οποίοι δηλώνουν “αναρχικοί”. Σ’ αυτούς θα δεις επίσης σεξιστικές συμπεριφορές και φρασεολογίες που δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από εκείνες του χειρότερου Ελληναρά ταξιτζή. Φίλοι από τον αναρχικό χώρο και τον ευρύτερο χώρο τραβάνε τα μαλλιά τους. Πόσο μάλλον που αυτά τα άτομα αποτελούν τους ιδανικούς -άμισθους και μη συνειδητούς- προβοκάτορες, τους οποίους ανετότατα χειρίζονται ασφαλίτες,… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ. Να σημειώσω- άσχετο με τη συζήτηση- ότι ζώντας πολλά χρόνια στο εξωτερικό, με προβληματίζει το πως ορίζουμε κ χρησιμοποιούμε πολλές λέξεις, πχ αριστερός, φασισμός, δικτατορία. Κ με ξενίζει ο τρόποςπου υπέρχρησιμοποιούνται σχεδον πληθωριστικά κάποιες λέξεις λιγότερο φορτισμένες ίσως χάρη ευκολίας. Αναρωτιέμαι με ποια διαδικασία κ σε ποια φάση της εκπαίδευσης μαθαίνουμε να εκφραζόμαστε με ακρίβεια κ σαφήνεια κ δομή στο λόγο μας.
Το συγκεκριμένο βολεύει και πολύ την εξουσία και αναφέρεται κάθε φορά στα media, όταν γίνονται επεισόδια.
Αλλά να είχε γκόμενο αναρχικό(φυσικά έξυπνο) και να μην ξέρει τι είναι ο αναρχισμός, δεν συγχωρείται.
Έπαθα ακριβώς το ίδιο, πήγα να πνιγώ. Δηλαδή κάπου εντάξει…
Εγώ γοητεύτηκα με τον φουλ φιλελεύθερο με τα ταξίδια στη ΝΥ…γιατί πρώτον μόνο οι φιλελεύθεροι κάνουν ταξίδια στη ΝΥ(αν και με τα αμερικανικά δεδομένα η ΝΥ κλείνει προς τα «αριστερά») και μου μυρίζεται φιλελευθερισμός με τα λεφτά των γονιών, το καλύτερο είδος φιλελεύθερου 😁
Και γιατί να μην είσαι εσύ η ψαγμένη και πολυσχιδής που έχεις 100 διαφορετικά ερεθίσματα και δεν περιορίζεσαι σε ένα μουσικό είδος και είναι οι άλλοι που είναι αγκυλωμένοι σε ένα είδος και αυτόματα μπορούν να έχουν άποψη για όλα τα υπόλοιπα; Δηλαδή σύμφωνα με τους φίλους σου αν τρως και μπάμιες και μπέργκερ είσαι αλλοπρόσαλλος και δεν μπορείς να έχεις άποψη για το φαγητό, γιατί ή του υγιεινού θα είσαι ή του τζανκ. Anyway, η μουσική είναι τρόπος έκφρασης και ψυχαγωγίας, δεν μπορεί να σου βάλει κανείς στεγανά με το τι θα τη βρίσκεις. Ακόμα και γνώστης να είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Point!
Είστε μικρά ακόμα και σκέφτεστε μέσα σε στερεοτυπικά σχήματα. Εγώ όταν ήμουν 20 άκουγα μόνο ροκ και έντεχνο, γιατί “τέτοια ακούν οι σοβαροί πολιτικοποιημένοι και μορφωμενοι άνθρωποι” και λοιπά τετριμμένα… Οπότε μπράβο σου που αφήνεις τον εαυτό σου ανοιχτό σε οτιδήποτε σου κάνει κλικ! Να υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου με σθένος! Στα 37 ακούω τα παραπάνω συν χιπ χοπ, τζαζ, κλασική, ρεμπέτικο, δημοτικά, house, trance, λαϊκό, ηλεκτρονική μουσική, ποπ, ρέγγε, οριεντάλ, έθνικ, τραπ (κραξτε όσο θέλετε, μόνο με τραπ σηκώνομαι να κάνω δουλειές στο σπίτι), σκυλαδικα, και κάτι καλλιτέχνες που παντρεύουν διάφορα από τα παραπάνω είδη. Κάθε στιγμή και κάθε… Διαβάστε περισσότερα »
Η γνώμη μου είναι πως δεν θα σου πει κανείς τι σου αρέσει! Μπορείς να ακούσεις όλα τα είδη μουσικής, κ μπράβο σου! Το ίδιο είναι και ο γιος μου, ακούει μεταλ – ροκ, θα χορέψει Φουρειρα, θα τραγουδήσει Αρυγρό, θα διασκεδάσει με παραδοσιακά, τη βρίσκει Τζαζ, την πρωτοχρονιά οπωσδήποτε έχει στην tv την ορχήστρα της Βιέννης. Τον θαυμάζω τον τύπο, γιατί εγώ δεν μπορώ να το κάνω αυτό, γιατί όταν στα αυτιά μου ηχεί μουσική που δεν μου αρέσει με πιάνει ταχυκαρδία. Πόσο μεγάλο προτέρημα να μπορεί κανείς να ακούσει τα πάντα. Μιλάμε για μουσική, πάντα υπάρχει κάτι ωραίο… Διαβάστε περισσότερα »
Μπορεί να μην ξέρω το Σικαριο και το Σιντάρτα αλλά το βιολάκι άμα ακούς τα παντα εισαι άσχετη απο μουσική το αλουσα και πριν 40 χρονια 😉 . Όλα τριγύρω αλλαζουνε και ολα τα ιδια μενουν , ποιος το ειπε;;;; Για μουσικοϊστορικούς, ψαγμενους μόνο υπευθυνες απαντησεις
Πάλι καλα που δεν έχεις να αποδείξεις τίποτα σε κανεναν.
Θα ηταν κρίμα να μην μπορεις να ευχαριστηθείς την μουσική , επειδη έτσι.
Είχα συναντήσει μια Γαλλίδα, άγριο πανκιό, η οποία λάτρευε επίσης τον Ζορζ Μπρασένς και τον Ζακ Μπρελ. Μάλιστα, θεωρούσε ότι μπροστά στη ζωή και στο έργο του Μπρασένς (ήταν αξεδιάλυτα συνδεδεμένα), ολόκληρο το παγκόσμιο πανκ δεν μέτραγε και πολύ.
Γι’ αυτό, μην φοβάσαι τις αντιφάσεις σου, υπό τον όρο ότι μπορείς να τις διαχειριστείς και να ισορροπήσεις ανάμεσά τους.