Στην καραντίνα πέρασε υπέροχα. Και τώρα;
___________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Γεια σου Ρένα.
Θα μπω απευθείας στο θέμα. Μου λείπει η περίοδος της καραντίνας.
Ναι καλά διαβάσατε.
Ρε παιδιά δεν ξέρω ακριβώς το γιατί αλλά στην καραντίνα πέρασα υπέροχα. Κλήσεις με φίλους, παίζαμε παιχνίδια online, δούλευα ήρεμα και παραγωγικά. Κάτι μου άρεσε. Είχα τρελό φόβο για τον covid, αλλά μου άρεσε το πρόγραμμα μου.
Έβλεπα βιντεάκια στο youtube με ωραίο περιεχόμενο. Μαγείρευα ωραία. Έβγαινα για τρέξιμο.
Τι με εμποδίζει να τα κάνω αυτά; Ποιά ξέρεις. Δεν ξέρω τι μου λείπει. Αλλοι ρυθμοί; Σύνδεση με φίλους; Ότι αντιμετωπίζαμε όλες κάτι κοινό; Προφανώς δεν γίνεται να ζήσουμε μια ζωή σε καραντίνα.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Λ
____________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Αν σου πω ότι σε καταλαβαίνω, τι θα μου πεις; Προφανώς όσοι είμαστε εσωστρεφείς κι ευχαριστημένοι με τις προσωπικές επιλογές μας δεν πολυκακοπεράσαμε στην καραντίνα. Νομίζω ότι αυτό που κυρίως σε ικανοποιούσε ψυχολογικά ήταν ακριβώς αυτό που εντόπισες: οι αργότεροι ρυθμοί κι η αίσθηση της συλλογικότητας απέναντι σε έναν κοινό κίνδυνο. Για το δεύτερο προτείνω να ασχοληθείς με τον εθελοντισμό, γεμίζει με νόημα τον ελεύθερο χρόνο. Μην το γρουσουζέψω, αλλά, όπως το πάμε ως ανθρωπότητα, πολύ φοβούμαι ότι σε λίγα, πολύ λίγα χρόνια θα έχουμε και πάλι συλλογικότητα απέναντι σε έναν κοινό κίνδυνο, μόνο που θα είναι πολεμικός αυτή τη φορά.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Η περίοδος της καραντίνας, αν δεν είχες χάσει τη δουλειά σου και αν δεν ήσουν εγκλωβισμένη με άτομα που δεν ήθελες στο σπίτι, ήταν μια ευκαιρία για να πέσουν οι ρυθμοί, για πραγματική ξεκούραση και ανασυγκρότηση. Και μάλιστα απενοχοποιημένα, καθώς πρακτικά δεν μπορούσες να κάνεις πολλά πράγματα. Τώρα είναι άλλοι οι ρυθμοί και οι απαιτήσεις. Τότε όλοι περπατούσαμε κάθε μέρα γιατί ήταν η μόνη διέξοδος. Τώρα δε θα βρεις καν παρέα για περπάτημα. Δε μου φαίνεται παράλογο που σου άρεσε εκείνη η περίοδος. Αν γενικά ήταν κάποιος καλά, δεν τον ξετίναξε ψυχολογικά η καραντίνα.
Καραντίνα σημαίνει στέρηση της ελευθερίας και διατάγματα για μετακίνηση, αυτό για όλους. Σημαίνει πόλωση και δημιουργία τρελών συνομοσιολογιών που σκότωσαν ανθρώπους είτε με αρνήση χρήσης οξυγόνου, είτε επειδή κατανάλωσαν bleach , σημαίνει οτι χώρισαν λόγω συνομοσιών φίλοι και οικογένειες. Σημαίνει οτι δεν εντοπίστηκαν έγκαιρα σοβαρές ασθένειες λόγω της καραντίνας, αυτό οδήγησε αλυσιδωτα σε σοβαρές συνέπιες στην υγεία αυτών των ανρθώπων και κάποιοι οδηγήθηκαν σε θάνατο ενώ θα μπορούσε με την πρόληψη να έχουν καλύτερη τύχη. Πως γίνεται να το έχεις ρομαντικοποιήσει? Εκτός αν γουστάρεις την στέρηση την ελευθερίας σου και σου αρέσει να σε καθοδηγεί κάποιος σαν πατερούλης. Όλα τα… Διαβάστε περισσότερα »
👍
Δεν καταλαβαίνω αυτή την ισοπέδωση. Υπήρχε τρομερή τρομοκρατία κατά την καραντίνα γενικά και πολύς έλεγχος ειδικά εδώ στην Ελλάδα, δε ξέρω σε άλλες χώρες, και μάλιστα συγκεκριμένα στην Αθήνα που ζούσα και ζω ακόμη. Αλλά δεν ήταν σε όλες τις περιοχές το ίδιο και ούτε στερήθηκαν όλοι τα ίδια, ούτε περνούσαν από τον ίδιο έλεγχο ούτε είχαν τις ίδιες φοβίες. Πέραν αυτού να αναγνωρίσεις ότι υπήρχε κάτι θετικό εκείνη την περίοδο, που όντως ήταν οι ρυθμοί και μια στροφή προς τα πιο ουσιαστικά πράγματα δεν είναι αμαρτία ούτε ξεγράφει όλα τα υπόλοιπα γεγονότα, εκτός αν κάποιος στο μέλλον το επιχειρήσει… Διαβάστε περισσότερα »
μπορουμε να δούμε σε όλα κάτι θετικό? όπως λες οι παγκόσμιοι πόλεμοι είχαν θετικά? ειναι δυνατόν? να λεμε ευτυχώς που έγιναν οι πόλεμοι για να βγουν αυτα τα θετικά? θα μπορούσαν τα ίδια θετικά να γίνουν χωρίς πολέμους? θα μπορούσαν οι δρόμοι να στρωθούν αν δεν ήταν η χούντα? θα μπορούσαν οι αγρότες να πάρουν κρατική ενίσχυση αν δεν ήταν η χούντα? έχει θετικό πρόσημο εκείνη η περίοδος? Είναι πολύ εκτός από τα πιστεύω μου αυτά που λες. Δεν μιλάμε για μια περίπωση “χτύπησα το πόδι μου” (συνέβηκε κάτι μόνο σε εμένα) αλλά τελικά το θετικό ήταν οτι κάθησα σπίτι… Διαβάστε περισσότερα »
Κι όμως . Όταν η μαμά μου μου μιλάει για τη χούντα όπως την έζησε ως κεντροαριστερή, εγώ διακρίνω μια νοσταλγία. Όχι για τη χούντα. Ούτε για τους δρόμους ούτε για τις επιχορηγήσεις. Για τις κρυφές μαζώξεις των νέων. Για το πόσο πολιτικοποιημένοι ήταν,. Για την αλληλεγγύη στους φοιτητές του Πολυτεχνείου όταν λέει με καμάρι ότι μια σφαίρα πέρασε ξυστά από το αυτί της. Για το αλισβερίσι των απαγορευμένων βιβλίων και δίσκων που αν δεν ήταν η χούντα δε θα είχαν τόση απήχηση. Για την ελευθερία που τη θεωρουμε αυτονόητη , αλλά προκαλεί ανατριχιλα η λέξη όταν έχεις κινδυνεύσει να… Διαβάστε περισσότερα »
Να σου πω εγώ που δεν με χάλασε καθόλου η καραντίνα γιατί είχα πολυ ανάγκη την ξεκούραση εκείνη την περίοδο+μου έδωσε την ευκαιρία να περάσω χρόνο με τους γονείς μου μιας και ζω χρόνια έξω και η καραντίνα με βρηκε στην Ελλάδα. Μου λείπει η περίοδος που μπορούσα να είναι όλη μέρα σπίτι, χώρις να έχω απολύτως τίποτα να κάνω, να κοιμάμαι όσο θέλω και να έχω μηδαμινές υποχρεώσεις. Το θέμα είναι ότι η δουλειά μου είναι αρκετά flexible οπότε θεωρητικά θα μπορούσα να το κάνω αυτό οπότε θέλω. Έλα όμως που δεν το κάνω… Η ενοχή που νοιωθω ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Πήρα το θάρρος και σου απευθύνθω προσωπικά, μετα το “να σου πω εγώ” . Να σου πω και εγω ,αντι να κάτσεις να δεις γιατι νιώθεις ενοχές που “χάνεις τον χρόνο σου” νοσταλγείς την εποχή που σε επιβλήθηκε ο ελεύθερος χρόνος. Τίποτα δεν σου έλυσε η καραντίνα, το πρόβλημά σου παραμένει.
Το “να σου πω εγώ” είναι απλά τρόπος εκφρασης δεν υπάρχει κάποιο conotation από πίσω. Δεν είπα ότι μου έλυσε κάποιο πρόβλημα η καραντίνα (φυσικά και δεν μου έλυσε τιποτα, ίσα ίσα μου δημιούργησε επιπλέον), αυτό που είπα είναι ότι την περίοδο της καραντίνας δεν πέρασα καθόλου άσχημα και μου λείπει. Μου λείπει να κάτσω κλεισμένη στο σπίτι μου για ένα μήνα, με τα αγαπημένα μου πρόσωπα χωρίς να σκέφτομαι ότι πρέπει να θέλω να πάω γυμναστήριο, πρέπει να θέλω πάω για καφέ, πρέπει να θέλω βγω να διασκεδάσω, πρέπει να πάω στην δουλειά (η οποία είναι μεν flexible, αλλά… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατι λεει με καμαρι οτι πέρασε σφαίρα? Σορρυ παιδια ο φανατισμός μονο λύπηση μου προκαλεί. Το οτι 18χρονα και 20χρονα σκοτωναν αλλα 18χρονα και 20χρονα δεν ειναι θεμα περηφάνιας. Αν το βλέπουμε έτσι δεν θα σταματήσει ποτέ ο φανατισμός. Όπως αν πιστεύουμε οτι μονο σε συνθήκες καταπίεσης εκδηλώνεται η αλληλεγγύη, επειδη βγαίνει σαν απαραίτητη συνθήκη επίβιωσης και οχι σαν πραγματική αναγνώριση το οτι ο δίπλα μας ειναι άνθρωπος όπως και εμεις. Τελοσπάντων, για εμένα ήταν μάθημα αυτη η συζήτηση και απόψεις που διάβασα. Ειναι στεναχωρο οταν σκέφτομαι το οτι μετα την καραντίνα υπάρχει τοση καταπίεση για επιβολές την καθημερινότητας. Βασικά… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν νομίζω ότι κανείς το βλέπει με καμάρι. Ίσα ίσα οι περισσότεροι αισθάνονται ενοχές στην σκέψη ότι οι ίδιοι πέρασαν καλά κατά την περίοδο της καραντίνας. Ακριβώς γιατί τόσοι πολλοί άλλοι άνθρωποι υπέφεραν για πάρα πολλούς λόγους. Θα συμφωνήσω απόλυτα ότι η καραντίνα και γενικότερα η κατάσταση με τον κορονοιο άφησε πολλά άσχημα κατάλληλα στις κοινωνίες, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπήρχαν άνθρωποι (τυχεροί και προνομιούχοι) που πέρασαν καλά λογο της καραντίνας, απομονώνοντας τις συνθήκες της απο όλα τα υπόλοιπα που συνέβαιναν στον κόσμο. Ειδικά το γεγονός ότι άρχισε πολυς κόσμος να δουλεύει από το σπίτι, για νευροατυπικους και… Διαβάστε περισσότερα »
Στην καραντίνα φιλοτιμήθηκα να κάνω κάποια δωδεκάωρο να βοηθήσω το προσωπικό της εντατικής- έτρεχαν τα μάτια μου μέσα από το σκάφανδρο π υποχρεωτικά φορούσα τις πρωτας φορεσ. Έπαθε ο πατέρας μου εγκεφαλικό, μου πήρε 3 μέρες να ερθω Αθήνα από Λονδίνο μεσω Βρυξελλών, άλλες 15 μέρες αποκλεισμένη μέσα μέχρι να τον δω, κ μετα τα να μην τολμάω να τον αγκαλιάσω μη τον κολλήσω τπτ. Δούλευα από το σπίτι βλέποντας ασθενείς τηλεφωνικά. Παρ όλα αυτά. Μέσα στη μαύρη δυστυχία εγώ ξεκουράστηκα – πριν ταξίδευα κάθε 2-3 βδομαδες να βλέπω γονείς εκεί κ για επιστημονική δουλειά. Χάρηκα το σπίτι μου. Πήγαινα… Διαβάστε περισσότερα »
“Μην το γρουσουζέψω, αλλά, όπως το πάμε ως ανθρωπότητα, πολύ φοβούμαι ότι σε λίγα, πολύ λίγα χρόνια θα έχουμε και πάλι συλλογικότητα απέναντι σε έναν κοινό κίνδυνο, μόνο που θα είναι πολεμικός αυτή τη φορά.” Το να κινδυνολογούμε για κάτι τόσο σοβαρό δεν ξέρω πού βοηθάει. Ειδικά όταν το σχόλιο έρχεται από τη διαχειρίστρια της σελίδας και αποκτά άλλη βαρύτητα. Πάντως κατά τη γνώμη μου δεν υπήρχε αίσθηση συλλογικότητας (άλλοι βρίσκονταν κρυφά σε σπίτια, άλλοι δεν έβγαιναν παρά μόνο να πετάξουν τα σκουπίδια, άλλοι εργάζονταν από το σπίτι και άλλοι αναγκαστικά πήγαιναν στη δουλειά). Απλά στην περίπτωση της κοπέλας, στο… Διαβάστε περισσότερα »
ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ.
Δεν άντεχα να δουλεύω σε θαλάμους Covid. Έλεγα εδώ θα αφήσω τα κοκαλάκια μου. Ουστ και να μην μας ξαναβρεί.
Ξέρεις τι ? Κι εμένα μου λείπει που δεν είμαι ούτε εντελώς εσωστρεφής ούτε εντελώς εξωστρεφής. Και παρόλο που τον κοβιντ δεν τον φοβόμουν , πέρασα πάρα πολύ ωραία. Δούλευα σπίτι μου, πολύ παραγωγικά ενώ ήμουν υπάλληλος ακόμα. Μάλιστα το καιρο της καραντίνας πήρα την απόφαση να γίνω ελεύθερη επαγγελματίας. Δεν ήθελα με τίποτα να ξαναγυρίσω σε ρυθμούς προ καραντίνας. Μου φαίνονται τώρα εντελώς αγχωτικοι. Τη περίοδο της καραντίνας έκοψα επαφές με ανθρώπους που δε με ευχαριστούσε η παρέα τους ,αλλά συνεχώς το ανέβαλα. Η καραντίνα βοήθησε στο να μικρύνω τον κύκλο μου και να τον περιορίσω σε ανθρώπους που… Διαβάστε περισσότερα »
Και μένα μου άρεσε η εποχή της καραντίνας (προφανώς όχι το ότι άνθρωποι πέθαιναν ή έχασαν τις δουλειές τους)!!!! αλλά αυτοί οι χαμηλοί ρυθμοί, το ‘me time’ μου λείπει σήμερα συχνά! Δεν θεωρώ ότι περιορίστηκα τότε τρομερά σε κάτι ή ότι στερήθηκα την ελευθερία μου όπως ένοιωσαν κάποιοι, όταν ο λόγος είναι ιατρικός πειθαρχώ μόνη μου. Βέβαια να πω ότι ζω σε τουριστική επαρχία που τον χειμώνα είναι σε μόνιμο lockdown έτσι και αλλιώς οπότε έχω συνηθίσει να λειτουργώ έτσι, στις μεγάλες πόλεις μπορεί να το βίωσαν διαφορετικά. Μου άρεσε που έκανα ποδήλατο μιας και δεν υπήρχαν αυτοκίνητα (τώρα ούτε… Διαβάστε περισσότερα »
Αχ, πόσο μου λείπει η καραντίνα… Η πρώτη, η καλή!!!
Όπως βλέπεις φίλη, όχι μόνο δεν φαίνεσαι περίεργη, αλλά οι περισσότεροι ταυτίζονται, ο καθένας για διαφορετικούς λόγους. Κι εγώ πέρασα ωραία, με βόλεψε πολύ η καραντίνα. Ήμουν έγκυος στο δεύτερο παιδί, και οι αργοί ρυθμοί και το πολύ σπίτι, ταίριαζαν με την προσοχή που θέλει μια εγκυμοσύνη. Το πρώτο παιδί ήταν κι αυτό ακόμα αρκετά μικρό, δύο χρόνια διαφορά έχουν, και αντί για πάρκα, το έβγαζα στην ταράτσα, είτε με τα πόδια, είτε γυρίζαμε όλη την ταράτσα που είναι αρκετά μεγάλη, βόλτα με το καρότσι, και βλέπαμε τον ουρανό, το φεγγάρι τη νύχτα, και του τραγουδούσα βολταροντας. Επίσης με βόλεψε… Διαβάστε περισσότερα »
Σε πολλούς λείπει αυτό που λες.
Πολλοί είδαν τη ζωή τους να κανονικοποιείται, το έκαναν κι άλλοι.
Ήταν στα νερά τους.
Σε αντίθεση, άλλοι δυσκολεύτηκαν πολύ, έπεσαν σε κατάθλιψη.
Συνέχισε τη ζωή σου, όπως σου αρέσει, μην την κρίνεις.
Θα βρεις κοινό χρόνο και με τους φίλους σου.
Ίσως να βρεις και καινούργιους που σας αρέσουν παρόμοια.
Είναι πολλοί σαν εσένα.
Καλά δεν είσαι η μόνη… Πολύς κόσμος συμφωνεί μαζί σου, μαζί και εγώ, που περασα δύο μήνες ξάπλα στο κρεβάτι μου ροχαλιζοντας και έλεγα θα τελειώσει η καραντίνα και θα λέω “5 λεπτακια ακόμα”. Σε κάποιους ανθρώπους οι ρυθμοί μιας καραντίνας ταίριαζουν περισσότερο, σε κάποιους άλλους όχι. Και φυσικά εχει να κάνει και με τις προσωπικές συνθήκες του καθενός για το πώς πέρασε στην καραντινα. Πολλοί πολλοί άνθρωποι πέρασαν πολύ πολύ άσχημα, χάνοντας αγαπημένα πρόσωπο και/η άρρωσταινοντας βαρύα και οι ίδιοι. Αλλά οι ανθρώποι που δεν έχουν τόσο μεγάλη ανάγκη την φυσική επαφή και/η ζούνε αγαπημένοι με την οικογένεια τους… Διαβάστε περισσότερα »