Κάτι μου κλωτσάει στη δουλειά, εκμετάλλευση. Κάνω προσπάθειες για να βρω το καλύτερο. Απο την άλλη η προσωπική ζωή μου έχει βαλτώσει, ούτε φίλους βρίσκω.
___________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Ρένα καλημέρα!!
Είμαι σε κρίσιμη κατάσταση!!! Δεν αντέχω άλλο τη ζωή μου! Δεν έχω σκεφτεί να μου κάνω κακό απλώς κουράστηκα πολύ τη μίζερη ζωή μου! Η ζωή μου χρειάζεται μια αλλαγή οπωσδήποτε αλλιώς δεν ξέρω που θα καταλήξω. Βέβαια τι να μου πεις και εσύ δεν ξέρω. Ίσως έχω την ανάγκη να ακούσω κάτι!!!! Ψάχνω να βρω το κίνητρο αλλά αυτό είναι άφαντο.
Έχω τη δουλειά μου με τα καλά και τα αρνητικά! Αυτό κάπως με παρηγορεί αλλά από την άλλη ξέρω ότι και αυτό που κάνω δεν θα ήταν έξυπνο να το κάνω μια ζωή και να μένω μια ζωή σε μια εταιρεία μόνο λόγω κάποιων θετικών καταστάσεων την στιγμή που υπάρχει εκμετάλλευση. Κάτι μου κλωτσαει. Κάνω προσπάθειες για να βρω το καλύτερο. Απο την άλλη η προσωπική ζωή μου έχει βαλτώσει. Δεν βγαίνω με κάποιον αυτή την περίοδο. Για παρέα -φιλους ψάχνω αλλά δεν βρίσκω. Συνέχεια παρακαλάω χωρίς ανταπόκριση. Πόσο εύκολο είναι να ανατρέψω την κατάσταση; Αναμένω σαν τρελή κάποια εξέλιξη!! Αλλά που; Είχα απευθυνθεί σε ψυχολόγο παλιότερα. Δεν είδα ιδιαίτερη διάφορα. Μου είχε πει για άγχος. Μπορώ να κάνω κάτι να βοηθήσω τον ευατο μου. Προσπαθώ αλλά μου φαίνονται όλα μάταια!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μάταια
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Καλή σου μέρα! Φυσικά δεν βρήκες ανακούφιση στον ψυχολόγο, επειδή οι επαγγελματίες αυτοί δεν είναι για να βρουν νόημα στις ζωές μας. Εμείς πρέπει να το βρούμε. Υπάρχουμε, είναι ένα αποτέλεσμα συμπαντικής τυχαιότητας που έρχεται μια φορά.
Εφόσον υπάρχει άγχος σε παθολογικό επίπεδο, θα έκανα πρώτα έναν ενδοκρινολογικό έλεγχο και θα εξέταζα κατόπιν με ψυχίατρο μήπως υπάρχει αγχώδης διαταραχή που χρειάζεται αγωγή και ρύθμιση. Όμως υποψιάζομαι ότι η αντιλαμβανόμενη μιζέρια είναι μια κατάσταση λιγότερο παθολογική και πιο «καθημερινή», αν μου επιτρέπεις να το θέσω έτσι.
Ζούμε σε μια επαναλαμβανόμενη ατέρμονης μίρλας επειδή -προσωπική άποψη- κάποιους τους βολεύει αυτό. Ξεκινώντας από τα κόμματα, προχωρώντας στα μέσα, το διαδίκτυο (με το ατελείωτο doomscrolling) που ποντάρει στην γιγάντωση της γκρίνιας και του rage bait για να αυξήσει την κίνηση κι άρα τα έσοδα, και ολοκληρώνοντας με την γνωστή γκρίνια γνωστών κι αγνώστων. Στην ουσία δεν μιλάνε για να θέσουν προβληματισμό ή να αναζητήσουν λύση (δοκίμασε να προτείνεις κάτι και θα σου πουν αμέσως «δεν γίνεται»), αλλά για να εκτονωθούν. Κι επειδή τα σόσιαλ ειδικά έχουν καταλήξει χώρος μαζικής εκτόνωσης αυτής της κακής ενέργειας που επηρεάζει με το που θα συνδεθείς, αλλά και ανούσιας σύγκρισης με τις δήθεν πιο όμορφες ζωές των άλλων, θα ήταν το πρώτο που θα πρότεινα να κλείσεις. Τουλάχιστον μέχρι να περάσει αυτή η φάση σου και να ξεκολλήσεις από το συναίσθημα της τωρινής απόγνωσης. Το δεύτερο θα ήταν να σε στείλω να διαβάσεις κλασική λογοτεχνία, από Γάλλους και Ρώσους ιδιαίτερα που έχουν ιδιαίτερη διείσδυση στην ανθρώπινη ψυχή. Δεν υπάρχει κάτι που περνάμε που να μην το έχει περάσει κάποιος άλλος άνθρωπος στην ιστορία της ανθρωπότητας κι αυτό είναι μια σκέψη ανακουφιστική και παρηγορητική. Δεν είμαστε μόνοι.
Η δουλειά δυστυχώς είναι ένα πονεμένο ζήτημα για πολύ κόσμο. Ωστόσο όταν δεν βρίσκουμε αυτό που θέλουμε, το δημιουργούμε (στο μέτρο του δυνατού, βεβαίως, δεν είμαι της τοξικής θετικότητας). Σκεφτόμαστε τι άλλο θα μπορούσαμε να κάνουμε, κάτι παράλληλο, κάτι δικό μας (έχουμε δυνατότητα για κάτι online που δεν απαιτεί μεγάλο κεφάλαιο και φυσικό χώρο;) ή κάτι εναλλακτικό. Βρες τι άλλες δεξιότητες έχεις αξιοποιήσιμες και σκέψου (ή ρώτα και την τεχνητή νοημοσύνη, δεν κάνει κακό) πώς θα μπορούσες να τις προωθήσεις. Ταυτόχρονα όπως έχω πει πολλές φορές η άσκηση έξω, οι δραστηριότητες που είναι δωρεάν στο δήμο σου, αλλά και η αίσθηση κοινότητας που δημιουργείται γύρω από τον εθελοντισμό μπορεί να βοηθήσει και να ενδυναμωθείς ψυχολογικά, και να κάνεις νέες γνωριμίες που θα μπορούσαν να εξελιχθούν σε κάτι ερωτικής φύσης ή σκέτες φιλίες, ποιος ξέρει. Μη φοβάσαι να προτείνεις, να ανοιχτείς, να τσαλακωθείς λιγουλάκι. Σου εύχομαι καλή δύναμη και να μας στείλεις update.
Διάβασε αν θέλεις κι αυτό.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εξαιρετικά αντιδημοφιλής η άποψή μου, θα στη πω όμως κ αν πάει άπατη μπορεί να τη δει καμιά ψυχή και κάτι να της κάνει. Ξέρεις τί δίνει νόημα στην ύπαρξή μας; οι συλλογικοί αγώνες. Και ειδικά σε καιρούς σκοτεινούς σαν αυτούς, που οι σχέσεις χτυπόνται από παντού χωρίς οίκτο, οι άνθρωποι είναι καχύποπτοι και εκτωνώνουν τις ανάγκες τους σε τσατ με μηχανές, τα εργασιακά δικαιώματα καταπατώνται σε όλη την ευρώπη για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία σε τόσο μεγάλη εκταση, μένονται πόλεμοι χωρίς ελπίδα να σταματήσουν, κλπ κλπ. Πήγαινε στο σωματείο σου και στο αντίστοιχο σωματείο βάσης του κλάδου σου.… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ μέχρι στο κόμμα. Ποτέ δεν ένιωσε ούτε μιζέρια ούτε υπέφερε από κατάθλιψη αυτός που νιώθει δρων υποκείμενο και φορέας αλλαγών στον κόσμο. Ακόμα κι αν δεν πετύχει καμία.Η παθητική βίωση καταστάσεων τις οποίες νιώθεις πως δεν ορίζεις είναι κατ’ ουσίαν συνώνυμο της κατάθλιψης. Στη δουλειά της υπάρχει εκμεταλλευση. Κι όμως αδυνατεί να κατανοήσει ότι η ίδια την επιτρεπει. Ότι έστω και θεωρητικά η ύπαρξη η όχι της εκμεταλλευσης είναι αποτέλεσμα συσχετισμού δυνάμεων. Ότι δεν χρειάζεται να αλλάξει δουλειά αλλά απατείται να αγωνιστεί με το σωματείο της.
Πόσο δίκιο έχεις! Ζούμε σε μια εποχή που προωθείται από παντού ο ατομικισμού, μέσα σε μια βδομάδα είχαμε 6 νεκρούς εργαζόμενους σε εργατικά ατυχήματα, κι όμως πλέον δεν κουνιέται φύλλο, κι όποιος συμμετέχει σε αγώνες θεωρείται γραφικός.
Οι διάφοροι εργατοπατέρες, μια χαρά, ενδιαφέρονται για τον εαυτούλη τους, με σημαία το συλλογικό.
Αν δεν είσαι βαθειά μπασμένος, δύσκολα μπορείς να ακούσεις πέρα από τη δεύτερη πρόταση συνδικαλιστή.
ναι!!
(επισης: https://www.youtube.com/watch?v=7yQAMJZ4tuU )
Ναί έτσι,βάλε πανκ.🙂
Σωστά, αυτή η αίσθηση κατάθλιψης που έχουμε τα τελευταία χρόνια οι περισσότεροι από εμάς είναι αποτέλεσμα συστημικών συθέμελων αλλαγών και δεν άπτονται της ατομικής ευθύνης όπως εντέχνως προσπαθεί να μας πλασάρει η σύγχρονη ψυχολογία, η οποία, σαν κερασάκι στην τούρτα, επηρεάζει βαθιά και τις σχέσεις και μας κάνει ακόμα πιο μόνους.
Εγώ το έχω πει ότι εσύ είσαι διαμάντι! Σχολιάζεις σπάνια αλλά πάντα εύστοχα. Συμφωνώ σε όλα. Δεν περίμενα ποτέ να δω γραμμένο από κάποιο άλλο άτομο , την άποψη μου για τον εθελοντισμό.
Κάπου το ειχα γράψει κι εγω κι έπεσαν να με φάνε. Δεν συμφωνώ με τον οργανωμένο εθελοντισμό όπου κάποιοι κόβουν χρήματα ενω το ζόρι το τραβάνε οι εθελοντές. Βοηθάμε οταν υπάρχει άμεση ανάγκη παράλληλα όμως πρέπει να πιέζουμε ωστε το δικαίωμα να ειναι για όλους. Πχ η ιατροφαρμακευτικη περίθαλψη σε σοβαρες ασθένειες, η φροντίδα των αδέσποτων κλπ δεν πρέπει να βασίζεται στο πόσους θα καταφέρεις να συγκινήσεις για να βοηθήσουν εθελοντικά ή να κάνουν φιλανθρωπίες. Ειναι ζητήματα που πρέπει να λύσει η πολιτεία. Ο εθελοντής δεν έχει άπειρο χρόνο ούτε λεφτοδεντρα στην αυλή του.
Ο εθελοντισμός είναι κι αυτός δημιούργημα της καπιταλιστικής κοινωνίας. Αναπληρώνονται τα κενά του κράτους πρόνοιας χωρίς δημόσια χρηματοδότηση (αυτό που γράφεις κι εσύ δηλαδή). Στην πραγματικότητα, ο εθελοντισμός βολεύει τις κυβερνήσεις για δύο λόγους : μποϊκοτάρει τους αγώνες για τα νόμιμα δικαιώματα μας και για την καλυτέρευση της ζωής μας και ταυτόχρονα εξοικονομεί χρήματα τα οποία φυσικά δεν επενδύονται στο κοινό καλό αλλά μπαίνουν σε τσέπες (με πιο απλά λόγια αυτό που γράφει η bmath, δηλαδή). Ως εκ τούτου δε μου κάνει εντύπωση που όρμησαν να σε φάνε γιατί το καπιταλιστικό σύστημα έχει φροντίσει να μας πλασάρει τον εθελοντισμό ως… Διαβάστε περισσότερα »
Θα σου προτεινα να μην περιμένεις την εξέλιξη, την αλλαγή, το να γινει κατι μαγικό! Αυτη ειναι η ζωη. Ζήσε την! Μην περιμένεις απο τους άλλους να σου την αλλάξουν. Κανε το εσυ σε καθημερινή βάση. Ναι οκ η δουλεια σου δεν σε γεμίζει για τους χψ λόγους, μεχρι να βρεθεί ομως κατι αλλο δεν γίνεται να μιζεριαζεις με αυτο. Κανε κατι που να σε γεμίσει έστω κ λιγο καθε μερα (πχ μια βόλτα στην παραλία/φυση/βουνο/παρκο/μαγαζια ακούγοντας την αγαπημένη σου μουσική, ενα βιβλίο που θα σου μάθει νέα πραγματα/θα σε κρατήσει σε αγωνία για το παρακάτω, μαθήματα χορου/πιανου/κεραμικής (στο τελευταίο… Διαβάστε περισσότερα »
Για κάποιους η μίζερη ζωή και καθημερινότητά σου…είναι το όνειρό τους.
( Υπάρχουν άνθρωποι με νευρομυοπάθεια, που μετά από μια ίωση, covid βρίσκονται ακινητοποιημένοι σε ένα κρεβάτι, μην έχοντας δύναμη να κάνουν κάτι, άλλαξε η ζωή τους…τελείωσε ουσιαστικά.
Ας είμαστε ευγνώμονες για τη ρουτίνα μας, καθημερινά.
Εμείς, μπορούμε να ονειρευτούμε και να προσπαθήσουμε για το καλύτερο. )
όλα τα γουρούνια κυλιούνται στη λάσπη
μόνο που μερικά κοιτάνε τα αστέρια
Έχω ακριβώς τις ίδιες σκέψεις. Με έσωσαν από κάποιες απόπειρες.
Μακάρι να μπορούσα να σε γνωρίσω, κι εγώ τελευταία ξαναπροσπάθησα να βρω φίλους, αλλά έφαγα πάλι απόρριψη.
Μην ξεχάσεις πως υπάρχουν άνθρωποι που θα ήθελαν να είναι φίλοι σου, αλήθεια στο λέω.
Ζήτα βοήθεια από κάποιον γιατρό σε παρακαλώ. Σε παρακαλώ πολύ.
Σε παρακαλώ, μίλα με ψυχίατρο.
Δεν είναι κακό να έχουμε τέτοιες σκέψεις, σχεδόν όλοι περνάμε κάποιες φορές στη ζωή μας κάτι τέτοιο. Αν αποτελέσει έναυσμα για να αλλάξεις τη ζωή σου προς το καλύτερο τότε ήταν απλά ένα σημείο στην πορεία σου. Αλλάζουμε γιατί δεν μας αρέσει εκεί που είμαστε. Οπότε βάλε πλώρη για αλλαγές. Μπορεί να μη συμβεί από τη μία μέρα στην άλλη, αλλά θα συμβεί.