Aισθάνομαι κυριολεκτικά πολύ κακός άνθρωπος που τα γράφω αυτά, αλλά με ενοχλούν τα πάντα που σχετίζονται με εκείνη
______________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλησπέρα Ρένα και ομάδα,
μπαίνω κατευθείαν στο θέμα. Στη δημόσια υπηρεσία που δουλεύω, ήρθε πρόσφατα μια συνάδελφος με σύμβαση. Δυστυχώς, μου έλαχε ο κλήρος να την εκπαιδεύσω στο αντικείμενο και εξαρχής φάνηκε ότι δεν θα πήγαινε καλά το πράγμα, καθώς κάθε πέντε λεπτά σηκωνόταν με διάφορες δικαιολογίες ή αρνιόταν να της δείξω πράγματα επάνω στη δουλειά που θα έπρεπε να ξέρει. Εννοείται ότι τις ώρες που αφιέρωσα, έμεινε πίσω η δική μου δουλειά. Κάποια στιγμή θεώρησε ότι πλέον τα ξέρει, μιας κ είχε κάνει και παλιότερα 3 μήνες σε παρόμοιο πόστο, και άρχισε να παίρνει πρωτοβουλίες κάνοντας λάθη που κλήθηκα να “μπαλώσω” εγώ και άλλοι συνάδελφοι (σημειωτεόν ότι στην υπηρεσία που δουλεύουμε, ένα λάθος μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στους εξυπηρετούμενους).
Ρένα, αισθάνομαι κυριολεκτικά πολύ κακός άνθρωπος που τα γράφω αυτά, αλλά με ενοχλούν τα πάντα που σχετίζονται με εκείνη: ο τρόπος που κινείται, το ότι με φιλάει και μου αφήνει σάλια, τα ανακατεμένα και κολλημένα από τον ιδρώτα μαλλιά της, η βαριά μυρωδιά της, το ότι με σκουντάει συνέχεια για καθετί που θέλει να μου πει, το ότι ξύνεται πάνω στο κουλούρι μου, το ότι έρχεται και μου λέει άσχετα πράγματα την ώρα που μπορεί να κάνω κάτι σημαντικό και μου διακόπτει τον ειρμό, το ότι αφήνει τα πράγματά της στη ντουλάπα μου -δεν τις έχουν δώσει γραφείο- το ότι πρέπει να απολογούμαι στο κοινό για τα λάθη της όταν λείπει (συχνά), το απλανές βλέμμα με το οποίο με κοιτάει, σαν να μην καταλαβαίνει τι της λέω, ενώ μπορεί να της μιλάω για αρκετή ώρα (τη συμβούλεψα αν έχει τη δυνατότητα να κάνει ψυχοθεραπεία), κάτι που πιστεύω ότι είναι απόρροια των χαπιών για την κατάθλιψη που μου έχει εκμυστηρευτεί ότι παίρνει.
Από την άλλη πλευρά αισθάνομαι άσχημα, γιατί ο καθένας μπορεί να βρεθεί σε αυτή τη θέση και να χρειάζεται στήριξη και όχι παραγκωνισμό. Το γεγονός, όμως, ότι δεν την έχει αποδεχτεί κανείς στην υπηρεσία, την κάνει να γραπώνεται (κυριολεκτικά και μεταφορικά) από πάνω μου, κι εγώ έχω ήδη πολλά και σοβαρά δικά μου προβλήματα για να την «φορτωθώ», ειδικά σε ένα χώρο που πηγαίνω για να δουλέψω και όχι για να κάνω φίλους (έχω κάνει, κάποιους με τους οποίους έτυχε να ταιριάξουμε). Τις προάλλες ξέχασε το κινητό της εκτεθημένο σε σημείο που μπαινοβγαίνει κόσμος, και ενώ ήμασταν πέντε συνάδελφοι στον όροφο και όλοι το είδαν, κανείς δεν το μάζεψε – ίσως βέβαια δεν φαντάστηκαν ότι είναι δικό της ή απλά δεν ασχολήθηκαν. Εγώ το μάζεψα, για να μην της το κλέψουν (είναι πολυσύχναστη υπηρεσία), αλλά δεν γίνεται πάντα να έχω την ευθύνη της.
Προϊστάμενος και διευθυντής έχουν καταλάβει περί τίνος πρόκειται, αλλά το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να βγαίνει η δουλειά και ποντάρουν στους πιο παραγωγικούς υπαλλήλους, κι αν τύχει να της αναφέρουν κάτι για τα λάθη ή για την απόδοση και τις απουσίες της, λέει ότι έχει ψυχολογικά θέματα και δεν μπορεί να ανταποκριθεί.
Μέχρι τώρα, από πλευράς μου, προσπάθησα να της βάλω κάποια όρια, του τύπου «με ενοχλεί να με σκουντάς γιατί πέραν του ότι πονάω, δεν μου αρέσει και με εκνευρίζει και δεν θέλω να το ξανακάνεις» ή όταν έρχεται να μου πει άσχετα πράγματα, της λέω ευγενικά ότι έχω πολλή δουλεία και να με συγχωρεί, αλλά δεν μπορώ να κουβεντιάσουμε, και ως ένα βαθμό φαίνεται να παίρνει το μήνυμα (αν και τσίνισε και μου είπε ότι είμαι μυγιάγγιχτη), αλλά και πάλι εξακολουθεί να με ενοχλεί.
Μπορείτε να με συμβουλέψετε πώς να το χειριστώ στο εξής;
ΑΠΟ ΤΟΝ – Μαρία
________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Δύσκολο το θέμα με τους συναδέλφους, όταν δεν μπορείς να τους αποφύγεις.
Δεν σε βρίσκω φάουλ, είναι ανθρώπινο να ενοχλείσαι με αυτά που αναφέρεις, πολλοί θα ενοχλούμασταν πιστεύω, αν και είναι πράγματα που όπως τα οριοθέτησες καλά τα οριοθέτησες (για την μυρωδιά δεν μπορείς να κάνεις πολλά, ιδιαίτερα εφόσον παίρνει φάρμακα που την επηρεάζουν ενδεχομένως). Το μόνο που σε βρίσκω λίγο φάουλ είναι εκεί που της πρότεινες ψυχοθεραπεία. Προφανώς για να παίρνει αγωγή για κατάθλιψη κάνει ήδη κι έχει συνεδρίες με ψυχίατρο σε τακτική βάση.
Πέραν τούτου, από όσα καταλαβαίνω δεν είναι σύμβαση αορίστου χρόνου, πρόκειται για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Ποιο είναι αυτό; Μπορείς να αντέξεις; Έχει κολλήσει πάνω σου επειδή τρώει απόρριψη από τους άλλους. Πώς μπορείς να είσαι λίγο αποστασιοποιημένη ώστε να συγκεντρώνεσαι περισσότερο στην δική σου δουλειά; Ακουστικά; Μουσική; Τσίχλα μασημένη έντονα μπροστά της ώστε να μην ανοίγει πολλές κουβέντες; Ανάλογα βέβαια αν έρχεστε σε επαφή με κόσμο.Ύφος πνίγομαι στη δουλειά; Λίγο απ’όλα αυτά; Νομίζω ήδη έχει καταλάβει ότι δεν είσαι για πολλά πολλά και με την οριοθέτηση λαμβάνει το μήνυμα. Υπομονή όσο μένει ακόμη.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Καλά μην το λες Ρένα. Δεν είναι απαραίτητο ότι την παρακολουθεί ψυχίατρος τακτικά. Και να το κάνει, μπορεί να μην κάνει κ πολλά πέρα από το να της ρυθμίζει την αγωγή για να είναι όσο πιο λειτουργική γίνεται (που είναι κ η δουλειά του εδώ που τα λέμε). Δεν είναι όλοι οι ψυχίατροι ψυχοθεραπευτές.
Δε μπορείς να βοηθήσεις έναν άνθρωπο αν ο ίδιος δεν είναι έτοιμος να βοηθηθεί. Κ δεν μπορείς να κουβαλήσεις έναν άνθρωπο μαζί με τα φορτία του. Δώσε αυτό π λέγεται “constructive criticism”, προστάτεψε τις δικές σου αντοχές – δεν είναι ανεξάντλητες – κ βάλε όρια. Μη γίνεις γονιός της, αφού απλά δεν είσαι. Είμαι σε μια αντίστοιχη κατάσταση με μια φοιτήτρια διδακτορική π στη μέση του διδακτορικού δεν έχει καταλάβει ούτε τι κάνει ούτε πώς να το κάνει, παρά το ότι κ εγώ κ άλλοι συνάδελφοι έχουμε ξοδέψει χρόνο τετραπλάσιο του κανονικού. Επιπλέον έχει ταακωθει με 3 άτομα της ομάδας… Διαβάστε περισσότερα »
Σε καταλαβαίνω, αν και εγώ φοιτήτρια είμαι. Στη δική μου περίπτωση, όταν πρότεινα το θέμα της διατριβής, νόμιζαν ότι δεν θα τα καταφέρω λόγω κάποιων μέτριων βαθμολογιών που είχα στο παρελθόν. Μου έβαλαν καθηγητές στην επιτροπή, ανθρώπους που δεν μου έκαναν ποτέ μάθημα. Μου έβαλαν εξωτερικούς καθηγητές! Άλλων πανεπιστημίων. Ουσιαστικά, με ξεπέταξαν, ενώ στους πολύ υποσχόμενους φοιτητές τους, που τους έγλειφαν κλπ. τους ανέλαβαν οι ίδιοι οι διδάσκοντες. Μέχρι στιγμής, εγώ πήρα το 10 στη διατριβή. Οι υποσχόμενοι έχουν μείνει πίσω, δεν έχουν παράξει καν έργο. Μου έχουν πει και παρόμοια περιστατικά με αυτό που αναφέρεις. Δεν μπορώ να καταλάβω… Διαβάστε περισσότερα »
Εχω δώσει διδακτορικό σε 13 μέχρι τώρα. Το πανεπιστήμιο μου έτσι κ αλλοιώς προαπαιτεί κάποιο καλό βαθμό για να δεχτεί τους φοιτητές. Όλα αυτά τα παιδιά -κ δεν έχει αποτύχει κανένας από τους διδακτορικούς μου – είχαν ένα κοινό, τη διάθεση κ την περιέργεια για μάθηση. Βρήκαν όλοι κάτι καινούριο σε αυτό π κάνανε, γιατί ενδιαφερόντουσαν. Αυτή η κοπέλα το αντιμετωπίζει σαν τους μαθητές π διαβάζουν κάποιες μέρες πριν τις εξετάσεις για να περάσουν . Εμ δε βγαίνει έτσι διδακτορικό, τι να κάνουμε. Εχασα την υπομονή μου μαζί της, κ είμαι ιδιαίτερα υπομονετική κ υποστηρικτική.
Πολλοί άνθρωποι δεν έχουν από πίσω μια οικογένεια να τους χρηματοδοτεί όσο κάνουν διδακτορικο, πρέπει να εργάζονται κιολας πολλές ώρες και αυτό έχει συνέπειες στην απόδοση τους. Θα μου πεις βέβαια τι σε νοιάζει εσένα, ας είχε γονείς με λεφτά. Κάνε μια συζήτηση μαζί της πριν τη διώξετε όπως λες, να δείτε τι συμβαίνει και πως μπορεί να διορθωθεί.
Από ότι λέει η Καναπεδοπατάτα, η βίζα της φοιτήτριας εξαρτάται από το διδακτορικό της, οπότε δύσκολο να δουλεύει ταυτόχρονα (φοιτητικές βίζες επιτρέπουν μόνο part-time εργασία στους χώρους του πανεπιστημίου και/ή συνδεδεμένες με το αντικείμενο της έρευνας και αν). Άσε που για να έχει εγκριθεί φοιτητική βίζα θα πρέπει είτε το διδακτορικό να είναι επαρκώς αμειβόμενο για την διαβίωση της ή να έχει διπλοτσεκαριστεί από τις μεταναστευτικές αρχές η οικονομική κατάσταση της φοιτήτριας και της οικογένειάς της ώστε να είναι σίγουροι ότι μπορεί να ανταπεξέλθει οικονομικά. Υπό οποιαδήποτε άλλη συνθήκη, κοινώς, βίζα δεν εγκρίνεται. Κάτι άλλο που μπορεί να συμβαίνει, και… Διαβάστε περισσότερα »
Μπορεί απλά να βαριέται το τμήμα σας και τη σοβαροφάνεια σας. Μπορεί να είναι πολύ πιο ενημερωμένη από εσάς και να πλήττει με αυτά που κάνετε. Βλέπουμε και εδώ χρήση του ρήματος “διώχνω” (‘Πλέον έχουμε μπει στη διαδικασία να τη διώξουμε”). Το νεοφιλελεύθερο αφήγημα και ο ατομικισμός (είσαι υπεύθυνη για την αποτυχία σου-ας πρόσεχες! σε διώχνουμε) έχουν υιοθετηθεί πολύ καλά και σε αυτή την περίπτωση. καλά το πάμε!
Αν βαριέται, να σταματήσει. Να βρει αλλού που θα την ενδιαφέρει.
Θα ήταν πράγματι εύλογο να σταματήσει – ίσως η ίδια παραμένει μόνο για λόγους που σχετίζονται με τη βίζα ή απλώς δεν έχει ακόμη την ωριμότητα να διακρίνει τι πραγματικά θέλει να κάνει. Σε κάθε περίπτωση, το τμήμα έχει αποτύχει να οικοδομήσει μια ουσιαστική σχέση επικοινωνίας μαζί της. Όποιος κι αν είναι ο λόγος της αποτυχίας, προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι κάποιοι φαίνεται να πιστεύουν πως έχουν το δικαίωμα να την απομακρύνουν, επειδή – όπως ισχυρίζονται – «σπαταλά πόρους». Το αφήγημα αυτό είναι προβληματικό, τόσο στο σχόλιο όσο και στην ερώτηση της Μαρίας. Περιγράφονται ορισμένες “δύσκολες περιπτώσεις”, και εκείνες που… Διαβάστε περισσότερα »
Συζητα το λίγο ανοιχτά με τους ανώτερους, μήπως βρεθεί κάποιο πόστο που είναι πιο κατάλληλο για εκείνη. Πχ αν το ποστο είναι να κάνει λογιστικές πράξεις που τελικά δεν της βγαίνουν, μήπως να την βάλετε σε πόστο που να βοηθάει στις φωτοτυπίες, σε κατάλογοποίηση, αρχειοθέτηση.. (δεν ξέρω κ τι κανετε) ελπίζω να καταλαβαίνεις τι εννοώ.
Ρίξε το μπαλάκι στον προιστάμενο και στον διευθυντή.
Προέχει το κοινό, οι πολίτες, που πρέπει να εξυπηρετηθούν.
Να της δώσετε αρμοδιότητες που δεν έχουν πολλές απαιτήσεις, πχ φωτοτυπίες αρχειοθέτηση, να απαντάει σε τηλέφωνα, γενικά αυτά που κανουν συνηθως οι πρακτικαριοι και οι νέοι συμβασιούχοι. Μην επενδύεις χρόνο να της μάθεις μια δουλειά που δε θέλει να μάθει αφού λογικά σε λίγο καιρό θα φύγει.
Η μυρωδιά κλπ. μπορεί να είναι παρενέργειες των φαρμάκων. Είχε παρόμοια θέματα ο Jerzy Grotowski. Τα υπόλοιπα, δεν έχω ιδέα τι να σου προτείνω. Έτσι, όπως περιγράφεις τα πράγματα, μάλλον η κοπέλα είναι όντως χαμένη. Αν γίνεις πιο αυστηρή μαζί της; Δεν θα σε ακούσει τουλάχιστον να εκπαιδευτεί καλύτερα;