Με έβαλε σε σκέψεις αυτό που είπε η συνάδελφος.
____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλημέρα Ρένα και αναγνώστες!
Πρόσφατα διάβασα ένα άρθρο σας, όπου μια κοπέλα έλεγε πως την δυσκολεύει η οδήγηση. συμπάσχωω!!
Πήρα το δίπλωμα στα 20, έκανα κι εξτρα μαθηματάκια και παρόλο που ο δάσκαλος μου ελεγε πάρτο το χεις, εγω φοβούμουν πολυ να οδηγήσω μονη. Δε θέλω ούτε να βλάψω κανέναν ουτε να μη μπορώ, λόγω απειρίας, να γλιτώσω απο κάποιο κίνδυνο. Έχουν περάσει 3 χρόνια απο τότε κι ενω το θέλω παααρα πολύ, το σκέφτομαι καθημερινά, κάτι με κρατάει πίσω απο το να το τολμήσω. Δε νιώθω αυτοπεποίθηση στον εαυτό μου, πανω στην οδήγηση.
Δεν αντέχω άλλο να εξαρτώμαι απο τα λεωφορεία που έρχονται όποτε ναναι, να χαλάω λεφτά σε ταξί ή να πρέπει να παρακαλέσω κάποιον άλλο να με πάρει. Δε συζητάω για το οτι οπου λεω οτι εχω δίπλωμα και δεν οδηγάω με κοιτάνε λες και είμαι ο μεγαλύτερος βλάκας.
Το συζητούσα, λοιπόν, με μια συνάδελφο και μου είπε οτι κάποιοι άνθρωποι είναι καλύτερα να μην οδηγούν. Κι αφου δε το χω, καλύτερα να μη το πάρω κι απλώς δεν είναι γραφτό να γίνει. Οτι πολλοί τα βγάζουν πέρα με τα ΜΜΜ. Οτι αυτη το πήρε κατευθείαν με το που έβγαλε το δίπλωμα κι οτι θέλει κότσια η οδήγηση.
Μ’ έβαλε σε σκέψεις αυτο. Μήπως όντως απλώς καλύτερα να παρατήσω την ιδέα; Μήπως όντως αφου φοβάμαι, να συμφιλιωθώ με την ιδέα; Έχω ακούσει κι απ΄άλλους να το λένε.
Ποια είναι η γνώμη σας για το θέμα;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μαράκι
_________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Η συνάδελφος σου είπε μια κουβέντα κάπως πατροναριστική, που εξυψώνει την ίδια (πληροφορία που δεν χρειαζόταν) και μειώνει κάπως εσένα (αφού θέλει κότσια, άρα σου λέει ότι δεν έχεις κότσια!). Όμως δεν μιλάμε για αγωνιστική οδήγηση που θέλει ειδικές δεξιότητες αλλά για καθημερινή οδήγηση μέσα στην πόλη που σχεδόν όλοι οδηγούν σαν τρελοί. Κυρίως αντανακλαστικά χρειάζεσαι, αυτά να δεις.
Δεν νομίζω ότι πρέπει να πιεστείς υπερβολικά, μάλιστα θα έλεγα ότι χρειάζεσαι εξάσκηση και πρόβες, ίσως ιδανικά με ένα αυτόματο αμάξι για μεγαλύτερη ευκολία. Από την άλλη όσο μεγαλώνεις και απέχεις χρονικά από το δίπλωμα τόσο πιο δύσκολο θα σου φαίνεται. Ποτέ όμως δεν είναι αργά. Με τον ρυθμό σου! Α και πες στην συνάδελφο ότι ορισμένοι χρησιμοποιούμε ΜΜΜ για λόγους περιβαλλοντικής συνείδησης.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Έχω βαρεθεί να ακούω ανθρώπους (εξίσου από άνδρες και γυναίκες) να προσπαθούν να αποδείξουν ποιος οδηγάει καλύτερα, ποιος πήρε δίπλωμα πιο νωρίς, ποιος έκλεψε το αμάξι του πατέρα του και οδήγησε πρώτη φορά στα 11, ποιος έκανε σε 3 ώρες Θεσσαλονίκη-Αθήνα, λες και ανταγωνίζονται ποιος την έχει μεγαλύτερη… Η μαγκιά κλανιά μετράει ή το να κάνεις τη δουλειά σου ευκολότερα με το αμάξι;
Όσο για αυτά που λες Μαράκι, για να πάρεις δίπλωμα αρκεί να διανύσεις 50 μέτρα με 20 χλμ, να κάνεις μισή οπισθοπορεία και να παρκάρεις. Δεν μαθαίνεις να οδηγείς. Αυτό θα το μάθεις στον δρόμο.
Κότσι -α δε θέλει σίγουρα η οδήγηση , ειδικά άμα σε κόβει το παπούτσι. Έλα κορίτσι μου μην ακούς τη Σουμάχερ συνάδελφο. Το να βγεις να οδηγήσεις θέλει δίπλωμα ( το έχεις) , αυτοκίνητο ( δε ξέρω) και να πεις μια μέρα “θα πάω με το αμάξι ” . Οπότε αν νομίζεις ότι το έχεις ξεχάσει κλείσε να κάνεις μερικά μαθήματα ακόμα να τα φρέσκαρεις. Μετά πάρε το αυτοκίνητο και ας το παρκαρισμένο από κάτω με τα κλειδιά στο τραπεζακι- μπουφε- σιφινιερα – δε ξέρω τι -που έχεις κοντά στη πόρτα της εξόδου. Ένα βράδυ κοιμήσου νωρίς, βάλε το ξυπνητήρι… Διαβάστε περισσότερα »
Όχι μάσκαρα (και λοιπές δραστηριότητες) στο φανάρι! Λυπηθήτε τους υπόλοιπους που περιμένουν από πίσω το πράσινο με πρώτη και τα πόδια συμπλέκτη γκάζι για να ξεκινήσουν μπας και προλάβουν το επόμενο φανάρι. Δεν υπάρχει πιο σπαστικό πράγμα να είσαι σε κίνηση, να βιάζεσαι, να έχει ανάψει πράσινο και ο μπροστά να πετάει χαρταετό.
Αστείο ήταν.
Όντως υπάρχουν άνθρωποι που δεν κάνουν για οδήγηση. Αυτοί οι άνθρωποι όμως σπάνια φοβούνται να οδηγήσουν.
Η μαμά μου πήρε δίπλωμα στα 40 δεν οδηγούσε για 10 χρόνια και στα 50 επειδή χρειάστηκε άρχισε να οδηγάει. Οδηγάει τέλεια;; όχι αλλά η δουλειά της γίνεται. Κάθε φορά νιώθει και πιο ικανή να κάνει μια νέα διαδρομή. Ξεκινά σιγά σιγά. Δεν ξέρω που μένεις αλλά αν μένεις σε μεγάλη πόλη κάνε εξάσκηση σε ώρες που δεν έχει κίνηση. Κάνε βόλτα το τετράγωνο ή πες θα πάω μέχρι το σούπερ. Λίγο λίγο σιγά σιγά θα πάρεις το κολλάει. Και εγώ οδηγάω σε μικρή πόλη και με αγχώνει ο κεντρικός. Ισως να μην οδηγήσω ποτέ σε κεντρικό ίσως και να… Διαβάστε περισσότερα »
Και μια θεία μου ηταν έτσι. Θυμάμαι έδωσε για δίπλωμα οταν εμείς ήμασταν στο δημοτικό (αρα πριν το 1996) και παίζει να οδηγησε το 2006, οταν με 2 παιδια μετακόμισαν σε κάτι λόφους με τον θείο μου κ.. οκ… έπρεπε να οδηγήσει να πηγαίνει στη δουλειά κ τα παιδια στο σχολείο…
Η συνάδελφος λέει βλακείες κι εσύ μάλλον ψάχνεις δικαιολογίες για να το αποφύγεις. Σε άνθρωπο που φοβάται, δίνεις ενθάρρυνση, δεν του λες ότι δεν έχει κότσια να οδηγήσει. Βρες έναν φίλο-η πρόθυμο να κάνετε καμιά βόλτα. Αν έχεις δικό σου αυτοκίνητο, να έρθει μαζί σου. Ή με τη μαμά σου ή με αδελφό-ή, ξάδελφο κλπ, όποιον ειναι ενθαρρυντικός και πρόθυμος. Μην το αφήνεις άλλο γιατί σε τρώει. Είπαμε, να χρησιμοποιούμε και τα μέσα, αλλά όχι μέχρι έσχατης ταλαιπωρίας… Να δεις που μόλις πάρεις τον αέρα, θα σου είναι πολύ απελευθερωτικό.
Τώρα τι κάθεσαι και εσύ κι ακούς. Θες να οδηγάς; Πάρε τιμόνι και άσε την συνάδελφο με τα κότσια της να τα κάνει κότσο.
Μαράκι, καταλαβαίνω ότι υπάρχει αυτοκίνητο. Έχει κι αυτό τα έξοδά του. Με το που βγαίνεις στο δρόμο, λεφτά να έχεις.
Δεν θα το πάρεις, για αρχή, να πας στη δουλειά, με την τρέλα της κίνησης.
Θα βγεις μια Κυριακή, οργανωμένα, να πάρεις το κολάι, να κάνεις τα παρκαρίσματά σου και να ξεψαρώσεις σιγά σιγά.
Θα πας στοχευμένα, ένα super, κάπου που υπάρχει πάρκιγκ.
Θα του πάρεις τον αέρα, σιγά σιγά, προσεκτικά.
Α, και στα Stop κοκαλώνουμε.
Πολύ σωστή συμβουλή! Αυτή η τακτική βοηθάει, πήρα δίπλωμα στα 30 μου και το φοβόμουν αρκετά να το πάρω μονη μού το αμάξι , ο λόγος που το τόλμησα ήταν που μια γνωστή με ειροηνευτικέ όταν της είπα ότι θα πάρω δίπλωμα και μου λέει πάρε το και συ να σου βρίσκεται στο συρτάρι σου όπως και σε πολλές άλλες…εκεί πείσμωσα να της αποδείξω ότι έχει άδικο…και η τότε δασκάλα του γιου μου μου έδωσε την συμβουλή που είπατε εσείς και ήταν ολοσωστη…ένα καλοκαίρι έβγαινα μόνο μεσημέρι και για μικρές σχεδιασμένες από πριν διαδρομές μέχρι να πάρω τα πάνω μού,… Διαβάστε περισσότερα »
Αχ πες στη συναδελφο να παει λιγο να δει αν ερχεσαι. Απο ανταγωνιστικά ατομα η συμβουλη δεν εχει πολλη αξία. Ειναι compromised. Θελει εκπαιδευση αυτο να γινει κτημα σου (μου του) αλλα μαθαινεται. Οποτε για το υφος και τα κινητρα γυρω απο τη συνδρομη της στο προβλημα σου ας δουλεψει μονη της, εσυ μη μασας. Σε οτι αφορα τα κοτσια, υπηρχε το εξης ψηγμα αληθειας στα λογια της ανασφαλους συναδελφου κι αυτο υπο προϋποθέσεις. Το ‘κοτσια’ δεν εχει να κανει με το να φοβασαι στο ξεκινημα. Ολοι οι λογικοι ανθρωποι φοβουνται στην αρχη. Δεν γινεται να κανεις υπερβαση σε αυτό.… Διαβάστε περισσότερα »
Όταν πρωτοπήρα το δίπλωμα κ έπαιρνα μόνη μου το αυτοκίνητο η καρδιά μου χτυπούσε σαν ταμπούρλο. Σκεφτόμουν από πριν τη διαδρομή με σχολαστική λεπτομέρεια. Την πρώτη φορά δε, νόμιζα ότι οδηγώ αεροπλανοφόρο. Έτσι ένιωθα το αμάξι. Σκεφτόμουν πριν βάλω τις ταχύτητες…. Όχι γιατί δεν είχα κότσια, αλλά επειδή όλοι οι νέοι οδηγοί έτσι είναι. Λοιπόν κοριτσάκι, διαδρομές μικρές στην αρχή, όπου υπάρχει σίγουρο κ εύκολο πάρκινγκ. Βάλε το N κ μη μασήσεις αν σου σβήσει. Συμβαίνει σε όλους. Κ γράψε τη συνάδελφο εκεί που δεν πιάνει μελάνι. ΥΓ. Ψαρωμενη ούσα παρκάρω με απανωτά μπρος πίσω. Δίπλα μου αδειάζει θέση, πάει… Διαβάστε περισσότερα »
Μια από τα ίδια είμαι κι εγώ και μάλιστα όχι για 3 αλλά για 13 χρόνια. Όμως είναι τόσο απαραίτητο που το μετανιώνω που το άφησα τόσο πολύ. Μην κάνεις το ίδιο λάθος με μένα, θέλει απλά να το πάρεις απόφαση. Δεν είναι και το πιο δύσκολο πράγμα του κόσμου. Σιγά τα κοτσια, προσοχή θέλει κι αντανακλαστικάλ. Η συνάδελφος μάλλον ήθελε να σου κάνει και λίγο επίδειξη.