Το συζήτησα με πολύ καλή μου φίλη και μου είπε ότι αυτή δεν θα έφευγε. Θα έμενε εδώ να στηρίξει το σύντροφο και να ψάξει για δουλειά ακόμη κι αν άρχιζε από πολύ χαμηλά.
_________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Ρένα και παρέα καλημέρα! Ζητώ προκαταβολικά συγνώμη για το σεντόνι που θα ακολουθήσει. Σπούδασα Ελλάδα, κάπου στον covid έφυγα και πήγα Βιέννη. Αρχικά εργάστηκα στο αντικείμενο μου το οποίο δεν μου άρεσε καθόλου. Έμεινα 3 χρόνια περίπου, περνούσα πολύ ωραία και δεν είχα σκοπό να φύγω. Η δουλειά όμως δεν μου άρεσε, ούτε το αντικείμενο και ήθελα να το αλλάξω με μεταπτυχιακό. Βρήκα το πιο φθηνό μεταπτυχιακό στην Κύπρο και μετακόμισα εδώ πριν 2.5 χρόνια. Δεν μου άρεσε καθόλου η ζωή εδώ στην αρχή και ήμουν χάλια ψυχολογικά. Όμως μου άρεσε πολύ το αντικείμενο στο οποίο έκανα εξειδίκευση (σημείωση: το έψαξα πολύ πριν έρθω Κύπρο δεν υπήρχε αλλού τόσο φθηνό και λόγω εργαστηρίων δεν μπορούσα να το κάνω εξ αποστάσεως). Σιγά σιγά γνώρισα φίλους και προσαρμόστηκα.
7 μήνες πριν φύγω από Βιέννη ερωτεύτηκα τον άνθρωπο που είμαστε ακόμη μαζί. Με στήριξε πολύ στο να φύγω και ας ήμασταν στην αρχή, στα ντουζένια μας. Πριν 1 χρόνο ήρθε κι αυτός εδώ. Βρήκε πολύ καλή δουλειά. Σημειωτέον, ότι Βιέννη ζούσε εκείνος 8 χρόνια. Ήρθε όχι μόνο για εμένα αλλά και γιατί ήθελε ένα διάλειμμα από τον Βορρά. Παίρνει τα χρήματα που έπαιρνε Βιέννη σχεδόν και κάνει πολύ καλή αποταμίευση. Εγώ τελείωσα με το μεταπτυχιακό και το πλάνο μου όταν ήρθα ήταν να γυρίσω Βιέννη ή Ελλάδα. Εκείνος για Βιέννη δεν θέλει, έκανε τον κύκλο της λεει ως πολη, το οποίο το σέβομαι.
Στο σήμερα, λοιπον. Εγώ τελείωσα τον Ιούνιο το μεταπχυτιακό και ψάχνω για δουλειές εδώ, πάνω στο αντικείμενο μου αλλά δεν υπάρχουν πολλές επιλογές. Τα χρήματα είναι πολύ μέτρια, λίγο καλύτερα από Ελλάδα. Πριν λίγο καιρό προέκυψε από το πουθενά μία δουλειά στην Ουτρέχτη, στα αγγλικά, η οποία είναι άσχετη από το αντικείμενο μου αλλά είναι κάπως σαν dream job. Μου την πρότεινε παιδική φίλη Ολλανδή από γνωστούς της. Είναι πολύ καλή θέση με συμβόλαιο αορίστου. Οι απολαβές είναι πολύ καλές (ακόμη και αν λάβει κάποιος υπόψιν τα ακριβά ενοίκια και το κόστος ζωής). Δεν είχα βγάλει τόσα χρήματα ούτε στην Βιέννη.
Να σημειώσω εδώ ότι εγώ φέτος κλείνω τα 30 και ο φίλος μου είναι 36. Μιλάμε και οι δύο άπταιστα γερμανικά. Σκεφτόμαστε στο μέλλον να κάνουμε παιδί και να φτιάξουμε οικογένεια. Κάναμε πρόσφατα μια πολύ ωραία συζήτηση για το τι θα κάνουμε. Ο ίδιος θέλει ιδανικά να μείνει κάνα δύο χρόνια ακόμη εδώ να μαζέψει τα χρήματα που θέλει για να πάρει σπίτι. Το θέλει χρόνια ως επένδυση (για ενοίκιο όχι ντε και καλά για κατοικία). Στην Έλλαδα θέλουμε και οι δύο να επιστρέψουμε κάποια στιγμή, αλλά θεωρούμε πως οικονομικά θα είναι μεγάλο step down και για τους δύο αυτή τη στιγμή. Δεν τρελαίνεται ούτε αυτός με την Κύπρο, αλλά για τώρα είναι καλή επιλογή για εκείνον. Εγώ νιώθω ότι απλώς θα μείνω στάσιμη. Έχω φτάσει 30 δεν θέλω άλλο να είμαι σε δουλειές του ποδαριού και κάθε μήνα να είναι όλα τσίμα τσίμα. Μόνο στην Αυστρία είχα μια άνεση και αυτό μου λείπει. Δουλεύω από τα 17 είμαι 30 και από τα 13 χρόνια λίγο πιο άνετα έζησα μόνο τα 3. Και ήταν πολύ ωραία, απλώς όχι το αντικείμενο που ήθελα. Στην συζήτηση τέθηκε το αααν εγώ πάω και μου αρέσει και με ψήσει, να έρθει κι εκείνος αργότερα και να δουλεύει Γερμανία (υπάρχει η δυνατότητα από Ουτρέχτη σε λιγότερο από 1 ώρα να είσαι σε πόλη της Γερμανίας και είναι πολύ εύκολο για εκείνον να βρει δουλειά λόγω βιογραφικού και αντικειμένου). Μου είπε ότι τώρα είναι η κατάλληλη ηλικία να ανοίξω τα φτερά μου και δεν θέλει να με σταματήσει και ότι αν είναι να αντέξει η σχέση άλλον έναν χρόνο- δύο με πηγαινελα θα αντέξει. Τον αγαπώ ακόμη περίσσοτερο όταν είναι τόσο υποστηρικτικός. Ταιριάζουμε και οι δύο στο ότι είμαστε ανήσυχα πνεύματα και αλλάζουμε εύκολα χώρες κλπ και δεν ξέρω αν αυτό είναι καλό ή κακο. Το συζήτησα με μία πολύ καλη μου φίλη και μου είπε ότι αυτή δεν θα έφευγε. Θα έμενε εδώ να τον στηρίξει και να ψάξει για δουλειά ακόμη κι αν άρχιζε από πολύ χαμηλά. Δεν είμαστε όμως παντρεμένοι με παιδί για να βάλω τόσο πλάτη. Αν κάτι γίνει και χωρίσουμε σε δύο χρόνια, εγώ θα έχω χάσει μια πολύ μεγάλη ευκαιρία. Μήπως όμως είμαι εγωίστρια και η φίλη έχει δικιο; Εκείνος άλλαξε χώρα (όχι μόνο για εμένα, κι αυτος το ήθελε να φύγει) και εγώ τώρα δεν μπορω να μεινω δυο χρονια εδω; Αλλά και αν μείνω, μετα τα δύο χρόνια τι; Θα ξεκινήσουμε για Αυστρία ή Γερμανία ή Ελβετία που είναι γερμανόφωνες αυτός με αντικείμενο που έχει ζήτηση κι εγώ πάλι από το μηδεν; Δεν θέλω, όμως να χάσω και τον άνθρωπο μου. Μην ακουστώ σαν παιδί, ξέρω πως πρέπει να ρισκάρω είτε έτσι είτε αλλιώς. Ρένα μου εσύ τι λες; Τα βλέπω πολύ μπερδεμένα χωρίς να είναι ή πραγματι είναι ένα σημαντικό σταυροδρόμι; ΥΓ μου έχει λείψει να ζω σε χώρα με την οργάνωση, την φύση και το ποδηλατάκι της Βιέννης και κάπως η ιδεά της ουτρέχτης σκιρτίζει την καρδιά μου. Σε ευχαριστώ και ζητώ και πάλι συγνώμη για το σεντόνι.
ΑΠΟ ΤΟΝ – μετανάστρια ξανά μανά
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Νομίζω φίλη έχεις ήδη πάρει την απόφαση μέσα σου κι αυτό που σε κρατάει μόνο είναι μη τυχόν “χρωστάς” κάποια θυσία στη σχέση σου. Όταν ο ίδιος ο άνθρωπος είναι τόσο large κι υποστηρικτικός στα θέλω σου. Πραγματικά πού κολλάει η άποψη της φίλης σου που είναι εντελώς κομμένη και ραμμένη στο αφήγημα της πιστής συντρόφου που ακολουθεί σαν το σκυλί τον αφέντη; Είστε ένα χρόνο μαζί, ακόμα δοκιμάζεστε, δεν έχετε τόσο ισχυρό δεσμό που να δικαιολογεί τέτοιες θυσίες. Όχι ότι δεν εκτιμώ και σέβομαι τις γυναίκες (και τους άντρες) που κάνουν πίσω σε μια προσωπική επιθυμία για να ζήσουν τον έρωτά τους. Αντιθέτως. Ταυτόχρονα οι αποφάσεις αυτής της κατεύθυνσης δεν δημιουργούν τέτοιο δίλημμα ακριβώς επειδή δεν αντέχουν να είναι χωριστά. Εσείς βλέπω έχετε μια πιο ανεξαρτοποιημένη ύπαρξη και έχετε βρει τον τρόπο να αναβάλλετε την συγκατοίκηση και την οικογένεια για το απώτερο μέλλον. Πήγαινε στη χρυσή ευκαιρία στην Ουτρέχτη λοιπόν κι άσε να μαζέψει χρήματα όσο μπορεί εκείνος στην Κύπρο. Αύριο μεθαύριο γίνεται ένα μπραφ και πέφτουν drones στα κεφάλια μας, κανείς δεν ξέρει στην αβεβαιότητα που ζούμε. Αποφασίζουμε με τα δεδομένα της στιγμής. Θα το βρείτε.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Καλέ! Είσαι με τα καλά σου;;;!!!
Εχουμε και λέμε.
1. Επαγγελματική ευκαιρία σε μέρος που θες να ζήσεις
2. Συντροφος που σε υποστηρίζει σε αυτό το βήμμα
3. Δεν εχετε παιδια ωστε να τα λαβετε και αυτά υπόψη στην απόσταση των 2 ετών (το πολύ)
Και εσύ το σκέφτεσαι γιατί μια φίλη σου στη θέση σου (που δεν είναι στη θέση σου ε! θεωρητικά και ανευ κόστους είπε τη γνωμούλα της) δεν θα έφευγε!!!
Έλα σε παρακαλώ σύνελθε!
Κι όμως. Αν διαβάσουμε προσεκτικά, όπως λέει και η Φαίδρα, ζει μια ζωή χωρίς ουσιαστικούς στόχους.
Δεν αναφέρει καθόλου αν τους δυσκολεύει η σχέση από απόσταση.
Ουσιαστικά, θα επιλέξει να ζήσει κάπου που θα περνάει καλά και θα βγάζει καλά χρήματα , χωρίς το σύντροφό της.
Οι επιλογές μας καθορίζουν την πορεία μας.
Δεν συμφωνω καθόλου με αυτη την ανάγνωση και μου φαινεται και τελειως στενομυαλη και καπως σαν να κρινουμε με βαση τα δικα μας στεγανα, που ευτυχως δεν εχουμε ολοι τα ιδια. Αλλάζει χώρες, κανει μεταπτυχιακό σε κατι που της αρεσει, αλλαξε επαγγελμα που σεν της αρεσε, ψαχνει καλυτερη δουλεια και απολαβες, ποιοτικά μέρη για να ζήσει, και λεει πως στο μελλον συζητανε να γυρισουν Ελλάδα, πως συζητανε για οικογενεια (ο υψηστος στοχος οπως λες εσύ). Που το ειδες λοιπον αυτό που λες; Σχετικα με τη σχεση απο απόσταση αναφερει οτι το ξαναεκαναν, δεν αναφέρει κάτι παραπανω αλλά δεδομενου οτι εαν… Διαβάστε περισσότερα »
γιατί στενόμυαλο?
Διαβάζουμε διαφορετικά την ίδια πορεία.
Άλλο το trial and error, που σημαίνει δοκιμάζω κάτι, βλέπω αν μου ταιριάζει και από εκεί χαράζω την επόμενη κατεύθυνση, κι άλλο το να πηγαίνω κάθε φορά προς την ευκαιρία που προκύπτει. Εδώ, είχε ‘αποφασίσει’ να γυρίσει Βιέννη, παρότι ο σύντροφός της το είχε αποκλείσει, και τώρα προκύπτει μια άσχετη δουλειά στην Ολλανδία και σκέφτεται να πάει εκεί.
Κατά τα άλλα, συζητάνε και για οικογένεια… γι’ αυτό εγώ όλο αυτό το βλέπω περισσότερο σαν έναν αχταρμά επιλογών παρά σαν ευελιξία.
Στενομυαλο ειναι αν τα εργαλεία που χρησιμοποιούμε για να κρίνουμε μια πορεία ενος ανθρωπου που δεν ξερουμε τιποτα γι αυτόν είναι προσωπικά και με βάση το πως εμείς θα κινούμασταν. Αλλα οντως το διαβαζουμε διαφορετικα καθως λεει πως πηγαινοντας στην Κυπρο ειχε σκοπο να κατσει λιγο και μετα να επιστρεψει Βιέννη ή Ελλάδα αλλα εφόσον ο συντροφος της λεει πως για εκεινον η Βιεννη εχει κλεισει τον κυκλο της το σεβεται και δεν σκεφτεται να κοιταξει κάτι εκει. Αρα εγω δεν βλεπω οτι αποφάσησε μόνη της, βλεπω οτι αποφασιζει και με βάση τα θέλω του συντρόφου της. Και που ειναι… Διαβάστε περισσότερα »
Μα δεν το έκρινα με βάση το τι θα έκανα εγώ. Σχολίασα αυτό που μου έβγαζε η δική της πορεία από όσα περιέγραψε.
Απλώς θα περίμενα να βλέπω κάπως πιο καθαρά πώς οι σημερινές επιλογές τους κουμπώνουν μεταξύ τους.
Οχι μονο με το τι θα κάναμε εμείς. (διορθώνω), αλλά και με βάση το πως σκεφτόμαστε ή τις εικόνες μας. Εξηγεί παντως σε σχολιο που εστειλε πως εχουν κουμπώσει οι επιλογές της.
Εγώ δεν βλέπω κάτι τέτοιο. Πήγε κάπου για μεταπτυχιακό με συγκεκριμένα κριτήρια και πλάνο. Το ζευγάρι θέλει να μείνει Ελλάδα στο μέλον αλλά πριν από αυτό θέλουν κάτι γερμανόφωνο (ίσως και Αγγλόφωνο αλλά στην Ευρώπη μόνο το ΗΒ μένει και αυτό θέλει βίζα πια). Αυτή είχε στόχο τη Βιέννη αλλά ο σύντροφος δεν θέλει. Έκατσε κάτι που πληρρεί τα κριτήρια, απλά εκτός συγχρονισμού – το οποίο είναι αρκετά πιθανό όταν μιλάμε για δυο επαγγελματίες. Στο επαγγελματικό κομμάτι είναι λίγο φλου αλλά έχουν ένα κοινό σχέδιο ζωής που πάει αρκετά καλά βήμα βήμα, με λίγα hiccups που είναι όμως αναμενόμενα.
Ποια κριτήρια πληροί; Η δουλειά στην Ολλανδία είναι άσχετη με το αντικείμενό της ,ουσιαστικά της αρέσει η χώρα και τα χρήματα. Αυτό εγώ δεν το λέω συγκεκριμένη επαγγελματική κατεύθυνση.
Αυτά που έθεσε με τον σύντροφο της. Είναι γερμανόφωνη, μπορούν να βρούν και οι δύο δουλειά και να ζήσουν με αυτά τα χρήματα, δεν είναι Βιέννη που δεν θέλει ο σύντροφος. Αυτά είχαν ανάγκη, αυτά βρήκε. Απλά τα βρήκε δύο χρόνια νωρίτερα.
Προφανώς δεν έχει ένα συγκεκριμένο κλάδο στο μυαλό της. So what. Δεν κινούμαστε όλοι με βάση την “καριέρα”. Αν τους εξασφαλίζει κάποιες προοπτικές και ένα βιωτικό επίπεδο που θέλουν, what’s the issue?
Μα μπορεί να αλλάξει επαγγελματική κατεύθυνση. Μπορει αυτη η δουλειά να ειναι αφετηρία για μια καριερα οπως την θελει ανεξαρτητως σπουδων. Δεν κανουμε όλοι το επαγγελμα που σπουδάσαμε ναι πολλοί αλλάζουν χώρους αρκετές φορές στη ζωή τους.
Όπως θα έχεις παρατηρήσει και σε άλλα σχόλια, από τις πρώτες είμαι που λέω ότι η ζωή δεν σταματά ποτέ και ότι πρέπει να κάνουμε τις αλλαγές που θέλουμε.
Απλώς κάποια στιγμή θεωρώ ότι το συνεχές relocation και οι συνεχείς στροφές στην καριέρα χρειάζεται να καταλήξουν κάπου, να αρχίσει να χτίζεται πάνω σε κάτι. Το ίδιο έλεγα και στην πρόσφατη επιστολή της ακαδημαϊκού
Κατά πόσο ευφυκτο όμως είναι κάτι τέτοιο στην σημερινή πραγματικότητα του εργασιακού στήβου; Και δεν λέω για τον ακαδημαϊκό χώρο που η πορεία (να τριγυρνάς σαν την άδικη κατάρα μέχρι να τσιμπήσεις μόνιμη θέση, να γίνεις δηλαδή δημόσιος υπάλληλος) είναι μονοδρομος λόγο της φύσης του επαγγέλματος. Απο αυτά που ακούω από φίλους, γνωστούς και συγγενείς που εργάζονται σε εταιρίες και διαβάζω και εδώ, η συνεχής αλλαγή εταιριών και θέσεων είναι μονόδρομος για την ανέλιξη τους. Αλλιως θεώρησαι στάσιμος και μένεις μόνιμα στα ίδια επίπεδο και στα ίδια χρήματα. Και οκ αν ζεις σε μια μεγάλη πόλη όπου ο τομέας σου… Διαβάστε περισσότερα »
Μάτια που δεν βλέπονται…
Εξαρτάται τι θέλει περισσότερο, εάν έχει βρει τον άνθρωπο της ( δεν είναι εύκολο) η μια εργασία που μπορεί να βγει το ίδιο ακατάλληλη.
Πάρε την νέα δουλειά και μετά να κλαίς ότι έχασες τον έρωτα της ζωής…
Βρε παιδί μου να τον στηρίξεις σε τι; Στο να κάνει οικονομία (που καλώς την κάνει); Δεν περνάει δύσκολα και έχει πια μια ζωή εκεί. Θα αντέξει για λίγο χωρίς εσένα. Εφόσον μιλάμε για καναδυο χρόνια για εμένα είναι ξεκάθαρο το θέμα. Θα πας, θα κάνει την οικονομία του, και θα έρθει αργότερα. Θα έρχεται, θα πηγαίνεις, και θα περάσουν δυο χρόνια νεράκι. In the grand scheme of things, μια σχέση ζωής δεν θα χαλάσει με δυο χρόνια απόστασης με διαλείμματα.
Αυτό που λες είναι το καλό σενάριο και για όσους αντέχουν τα εξ αποστάσεως. Εγώ δεν ξέρω αν θα άντεχα δύο χρόνια.
Ναι, το καταλαβαίνω αυτό. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Πάντως το ζευγάρι της ιστορίας ήδη έχει περάσει 1μισι χρόνο από απόσταση οπότε οι οιωνοί πιστεύω είναι καλοί. Για εμένα στις σχέσεις από απόσταση το σημαντικό είναι να έχεις ένα “τέλος”. Να ξέρεις δηλαδή στο περίπου πότε θα ζήσετε στο ίδιο μέρος. Εφόσον έχουν κοινό στόχο ως προς αυτό, πιστεύω θα πάει καλά.
Με την τελευταία πρόταση συμφωνώ απόλυτα!
Εγώ πάντως ενθουσιάστηκα που πέτυχα την ορθογραφία στο “διαλείμματα” 😂
Χαχαχα 👍
(Btw κ γω της ίδιας αποψης με σένα είμαι για το συγκεκριμένο ζευγάρι
Νομίζω η θέση στην Ουτρέχτη είναι win win κατάσταση. Και τα φτερά σου θα ανοίξεις, και τη σχέση σας θα δοκιμάσετε αν τελικά όντως είναι σχέση ζωής και για τους δυο σας, και αντέχει σε κάποιες δυσκολίες. Έτσι κι αλλοιώς δεν έχει κάτσει η μπάλα για τον τόπο που θ ας επιλέξετε να μείνετε για κάποιο διάστημα αρκετό ώστε να ενσωματωθείτε με τη ζωή του τόπου.
Μην κάνεις μια θυσία που κανείς δε σου ζήτησε κ η ίδια δεν την πιστεύεις.
Εννοείται θα πας ! Κ άσε τη φίλη να λέει.
Κ θα το βρείτε κ με τον φίλο σου μια χαρά το πως θα το δουλέψετε. Καλή αρχή! 😉
Έκανα λογαριασμό για να πω καταρχάς ένα τεράστιο και ειλικρινεστατο ευχαριστώ σε όλες που μπήκατε στον κόπο να διαβάσετε το σεντόνι μου και να μου γράψετε την άποψη σας! Το εκτιμώ βαθιά! Το ξέρω πως “ο προβληματισμός μου” δεν είναι τίποτα μπροστά στο τι συμβαίνει γύρω μας, αλλά θέλω να εκμεταλλευτώ την συζήτηση που έχει ανοίξει γύρω από κάτι προσωπικό μου με τόσες διαφορετικές φωνές γιατί το θεωρώ ευκαιρία να ακούσω τόσες άλλες γνώμες. 1. Ναι με τον σύντροφό μου είμαστε μαζί λίγο περισσότερο από 3 χρόνια, δεν το έκανα ξεκάθαρο στο μήνυμα. 2. Δεν έφυγα από την Βιέννη και… Διαβάστε περισσότερα »
Σχολίασα περισσότερο τη συνολική εικόνα που μου έβγαλαν οι επιλογές σου,μου έδωσαν την αίσθηση μιας πιο ευκαιριακής πορείας, αυτό μόνο.
Θα σου πω και κάτι με θάρρος: αυτό που εμένα μου φαίνεται κάπως είναι ότι επένδυσες δύο χρόνια σε ένα μεταπτυχιακό με συγκεκριμένη κατεύθυνση και τώρα εμφανίζεται μια ευκαιρία στην Ολλανδία, σε χώρα που δεν είχες καν στο μυαλό σου, για μια δουλειά άσχετη με αυτή την εξειδίκευση.
Σε κάθε περίπτωση,σου εύχομαι καλή τύχη σε ό,τι και αν αποφασίσεις και περιμένουμε απντειτ!
Εγω σε βρίσκω μια χαρά! Οι νεοτερες γενιες οντως μετακινουνται περισσοτερο, ειναι πιιο ευελικτοι, αρπαζουν ευκαιριες ενω παλαιοτερες γενιες ουτε καν θα ανοιγαν τα “τσακρα” τους στην προοπτικη νεων ευκαιριών. Πέτρα που κυλάει δε χορταριάζει, και το μόνο σημαντικό για τη συντροφική σου ζωή είναι να έχετε το ιδιο μενταλιτέ, εαν το εχετε, δεν εχετε να φοβηθείτε τιποτα. Τέλος, κανεις δεν εχει το ιδιο timing στη ζωή με κανεναν. Απο τα 18 που τελειωνουμε το σχολειο (καλα και πολυ νωριτερα ορισμένες φορές), ακολουθουμε το δικο μας δρόμο. Ο καταλληλος χρονος για κατι ειναι προσωπικός και μονο προσωπικα μπορεις να κρινεις… Διαβάστε περισσότερα »
Α! Και φυσικά, είναι πολύ ωραία πόλη η Ουτρέχτη, όπως και η Βιέννη, σε καταλαβαίνω.
Ναι κοπέλα μου, τα έγραψες αναλυτικά και αρχικά. Έχεις στόχο.
Είμαι περίεργη, βέβαια, τί είδους είναι αυτή η dream job, που προτείνεται σε κάποιον εκτός αντικειμένου.
Μη λες οικογένεια το σύντροφό σου, θα φανεί.
Α τώρα έχει στόχο; Γιατί πριν είπες πως δεν έχει. Να μας πεις και απο ποιο σημείο ζωής επιτρέπεις να αποκαλούμε το σύντροφο μας οικογένεια.
*dream job για εκείνη μπορεί να είναι το να οδηγεί το βαρκάκι που πάει περα δώθε στο ποτάμι και να πληρώνεται γι αυτό. Ή να καθαρίζει τα φύλλα στα μονοπάτια στον βοτανικό κήπο. (μη μου απαντήσεις κυριολεκτικά σε παρακαλώ, εννοώ πως δεν είναι απαραίτητο να είναι και για εμας dream job).
Χαχαχχ πες τα!!
Η Ουτρεχτη ειναι μια ολλανδικά γραφικη αλλά πολύ βαρετή πόλη. Βεβαια με το συστημα των τρενων συνδεεται αμεσα και γρηγορα με τις αλλες δυο συναρπαστικες πολεις της Ολλανδίας (Αμστερναμ Ροτερνταμ) και την τρίτη και εξισου θεοβάρετη Χαγη. Σε 6 μηνες θα εχεις κανει τα παντα. Οι Ολλανδοι ειναι τόσο κανονισμενοι δυσκολα θα κανεις φιλιες εκτος απο τη φιλη που εχεις ηδη. Για να πιες ενα καφε πρεπει να το κανονισεις 6 μηνες πριν. Καμια σχέση με τη Βιεννη Μπορεις να μαθεις πολλά στην Ολλανδια. Πάρα πολλά. Απο αποψη νοοτροπιας και εργασιακων σχεσων εννοω. Αν αντέξεις τη βαρεμαρα και εχεις κανονισει… Διαβάστε περισσότερα »
Να κάνεις αυτό που νιώθεις! Δεν θα έλεγα ότι χρωστάς κάτι στον φίλο σου εκτός αν αυτός σε φιλοξενεί στο σπίτι του χωρίς ενοίκιο και λογαριασμούς. Σε ακολούθησε στην Κύπρο διότι και αυτός είχε μια καλή επαγγελματική ευκαιρία και μάλλον επειδή όντως του τρλέιωσε η Βιέννη. Ίσως να μην ήρθε μόνο για σένα. Και ίσως να κην ξαναφύγει από τον Ευρωπαϊκό νότο. Είναι ήδη 36 κι εσύ μόλις 30. Και προτιμάς τον Βορρά! (ΜΑΖΊ ΣΟΥ!!!!) Η ζωή στην Κύπρο ανεβαίνει, είναι αλήθεια. Πολλοί νέοι μένουν με τους γονείς τους διότι τα ενοίκια τρώνε ολόκληρο μισθό. Βάλε και το αυτοκίνητο που… Διαβάστε περισσότερα »
Ζαλίστηκα με τόσα πηγαινέλα. Δεν καταλαβαίνω τι τομέας είναι αυτός που δεν έχει καθόλου δουλειά στην Κύπρο. Οταν τα ακούω αυτά (αν δεν είστε σε καμία επαρχία της Αφρικής), είμαι πολύ καχύποπτη. Έχει σχολή μεταπτυχιακού αλλά δεν έχει καμία επαγγελματική απορρόφηση εκεί; Ίσως απλά δεν έχει τη σούπερ δουλειά, στη σούπερ εταιρεία της Ευρώπης, με τον σούπερ μισθό που θες, όχι ότι δεν έχει δουλειές στην Κύπρο. Κι εγώ πιστεύω πως θες να φύγεις κι έχεις πάρει την απόφαση σου. Και καλά θα κάνεις αφού το επαγγελματικό είναι σημαντικό για σένα και δε σου αρέσει. Αλλά δε γίνεται να τα… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ δεν βλέπω δίλλημα.
Αν έχω κάνει σωστά τα μαθηματικά είστε μαζί 3 χρόνια; Λες ότι έφυγες πριν 2.5 από την Βιέννη και ήσασταν μαζί 7 μήνες πριν φύγεις, άρα καλά δεν λέω; Όχι ότι αλλάζει κάτι στην απάντηση, συμφωνώ απόλυτα με την Ρένα. Φαίνεται να σε στηρίζει και φαίνεται να ξέρεις τι θες. Do it!
(Πολλές μετακινήσεις τελευταία διακρίνω στην ομάδα της αμπα)
Να ξέρεις, ζηλέψαμε.
Δεν μας είπες από την αρχή ότι είναι Έλληνας.
Φαίνεται πού γέρνει η ζυγαριά για σένα.
Αν δεν είσαι καλά και σου λείπει, πάντα μπορείς να επιστρέψεις.
Πάντα ο ένας αγαπάει λίγο περισσότερο.
Κάτι μου λέει ότι δεν είναι επειδή είναι ανήσυχο πνεύμα και θέλει να αλλάζει χώρες. Ζήσε αυτό που ζεις.
( είναι 3 χρόνια σε σχέση )
εγώ βλέπω πως δεν μπορείς να καθίσεις κάπου και απλά περνάει ο χρόνος σου.
1.δουλευεις πάνω σε κάτι που δεν σου αρέσει και κάθεσαι επι 3 χρόνια.
2.βρισκεις μεταπτυχιακό που είναι το πιο φθηνό και αλλάζεις χώρα ενώ δεν σου αρέσει η χώρα.
3.σκεφτεσαι να πας σε άλλη χώρα για το dream job που ομως ειναι ασχετο με το αντικειμενο σου…και το μαστερ που εκανες?
δεν βλέπω πρόγραμμα σε όλο αυτό,οποτε δεν ξέρω και πόσο υπολογίζεις την σχέση σου.
Ζει λίγο τυχοδιωκτικά.
Κι ερμηνεύει ότι κι ο σύντροφός είναι το ίδιο, λάθος κατά τη γνώμη μου.
συμφωνώ εδώ μαζί σου.
Και μετά θα βαρεθεί και στην Ουτρέχτη γιατί θα κάνει άσχετη δουλειά.
ο σύντροφος της δείχνει πως έχει πλάνο.αυτη κανένα.
Θέλουν τριβή τα πράγματα για να κάτσουν μέσα μας οι αποφάσεις.
Έπρεπε να δουλέψει πάνω στο αντικείμενο του πρώτου πτυχίου για να δει αν της αρέσει, δεν μπορούσε να είναι σίγουρη από πριν. Έπρεπε να ζήσει ένα σεβαστό διάστημα στην Κύπρο για να δει αν της αρέσει – ούτε αυτό μπορούσε να το ξέρει από πριν. Το ότι χαρακτηρίζει dream job μια δουλειά άσχετη με τη νέα εξειδίκευση που επέλεξε είναι όντως μια λίγο κουφή παρέκλιση, γιατί θα περίμενα κι εγώ να ψαχτεί πάνω στο νέο της αντικείμενο. Είναι όμως πολύ νέα ακόμα, ας δοκιμαστεί.
Έπρεπε; Γιατί έπρεπε; Ποιος ορίζει αυτα τα πρέπει;
Αν ξεκινώ τώρα να δουλεύω πάνω στο αντικείμενο που σπούδασα, θα χρειαστώ κάποιον χρόνο για να διαπιστώσω αν όντως μου αρέσει η καθημερινότητα της δουλειάς, με ό,τι αυτή φέρει. Και αν ξεκινώ τώρα να ζω σε μια άλλη χώρα, πάλι χρόνο θα χρειαστώ για να δω αν μου ταιριάζουν κουλτούρα, ρυθμοί κ.λπ. Νομίζω πως η κοινή, ανθρώπινη ανάγκη ορίζει ότι πρέπει να περάσει κάποιος χρόνος τριβής με κάτι, για να διαπιστώσουμε αν αυτό μας ικανοποιεί ή όχι. Όπως και η γράφουσα, που θα ήταν κάπως βιαστικό εκ μέρους της αν από τον πρώτο μήνα π.χ. παραιτούνταν από τη δουλειά της… Διαβάστε περισσότερα »
Ζητω συγνωμη, διαβασα βιαστικα το σχολιο σου και δεν το καταλαβα ακριβως. Συμφωνώ.
No worries daria:)
Μεμονωμένα, ναι, δικαιολογούνται οι επιλογές της. Και ειδικά στο πρώτο συμφωνώ 100%: μπορείς να νομίζεις ότι ένα αντικείμενο σου αρέσει και μόνο όταν δουλέψεις πάνω του να καταλάβεις αν πραγματικά σου ταιριάζει. Εγώ όμως δεν σχολιάζω την ορθότητα της κάθε απόφασης ξεχωριστά. Σχολιάζω την κατεύθυνση που δείχνει το σύνολο. Και εκεί βλέπω πως δρα ευκαιριακά, κάνει αυτό που προκύπτει κάθε φορά, δοκιμάζει, αλλάζει, μετά εμφανίζεται μια άλλη ευκαιρία και στρέφεται προς τα εκεί. Δεν βλέπω έναν σταθερό άξονα πάνω στον οποίο χτίζει τις επόμενες επιλογές της. Και γι’ αυτό αναρωτιέμαι τι θέση έχει η σχέση της μέσα σε όλο αυτό.… Διαβάστε περισσότερα »
Βασικα οι αποφάσεις ολων καθοριζονται απο την επομενη ευκαιρία. Ακομη και να μην παρεις μια αποφαση αυτο σημαινει πως επεξεργαστηκες την ευκαιρια που σου δόθηκε. Δεν ξερω τι θεση εχει η σχεση της σε ολο αυτο, απλα βλεπω οτι δεν ειναι οτι εχουν χτισει τη ζωη τους στην Κυπρο, εκει θα εμεναν και τωρα τα αλλαζει. Μετακινουνται ουτως η αλλως, και ειναι πολυ νέα και αυτός επισης για να ριζωσουν σε εναν τόπο.
Όντως δεν έχει σταθερό πλάνο αλλά δεν μου κλωτσάει αυτό. Όπως είπα και πιο πάνω είναι πολύ νέα, ας δοκιμαστεί και ας απογοητευτεί, δεν πειράζει, μέρος της ζωής και της ενηλικίωσης είναι κι αυτό. Δεν φοβάται πάντως το άγνωστο και νομίζω αυτό μου αρέσει πιο πολύ από όλα:)