Η Ρένα απαντά: Μόνο η ομορφιά δημιουργεί έρωτα;

Πχ. εμένα ο πατριαρχικός σύντροφός μου, δεν μου κάνει όλες τις χαρες, επειδή δεν ειμαι δεκάρι; Αν ήμουν δεκάρι θα μου τις έκανε όλες τις χαρες; (Χαριτολογώντας)

_____________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Με αφορμή κάποιες ιστορίες που έχω διαβάσει τελευταία, θέλω να θέσω ένα ερώτημα κι εγώ και εκτός από την απάντηση της Ρενας θα ήθελα και τα σχόλια του Στέφανου, επειδή είναι και άντρας και θέλω να δω πως σκέφτονται οι άντρες γιατί ομολογώ ότι δεν έχω καταλαβει..
(Κι άλλοι άντρες εννοείται ευπρόσδεκτοι)

Θέλω να καταλάβω πως ένας άντρας βλέπει τη σχέση. Αν εγώ ας πούμε δεν είμαι πανέμορφη, το 100% ,πως επιλέγει κάποιος να είναι μαζί μου; Αν κιόλας δεν είμαι και πλούσια, μη γκρινιάρα, καλή μαγείρισσα, έξυπνη, κι όλα τα καλά; Κι αν δεν ταιριάζουμε κιόλας και δεν περνάμε και καλά.

Θέλω να πω το εξής, κι αυτό είναι το ερώτημα: Μπορεί ένας άντρας να είναι με μια κοπέλα επειδή του αρέσει εμφανισιακά, χωρίς αυτή η κοπέλα να είναι όμορφη όμως;
Η πάντα αν είναι ο αντρας με κάποια που δεν είναι όμορφη, είναι μαζί της για άλλους λόγους;
Μόνο τις όμορφες βλέπετε ως όμορφες; Η μπορείτε να δείτε όμορφη την κοπέλα που θα ερωτευτείτε; (Κι ας μην είναι)

Πχ εμένα ο πατριαρχικός σύντροφός μου, δεν μου κάνει όλες τις χαρες, επειδή δεν ειμαι δεκαρι; Αν ήμουν δεκαρι θα μου τις έκανε όλες τις χαρες; (Χαριτολογώντας)
(Το λέω αυτό γιατί από τα συμφραζόμενα έχω καταλάβει ότι έτσι το βλέπει και αυτός και οι φίλοι του, και θέλω να δω αν όντως ισχύει αυτό)
Νιώθω πολλές φορές ότι αν ήμουν πιο όμορφη θα κατέβαλε περισσότερη προσπάθεια να με εντυπωσιάσει.
Έχει σχέση με την ομορφιά αυτό εντέλει;

Νιώθω ότι δεν με εκτιμάει. Και ονειρεύομαι κάποιον να με εκτιμάει και να νιώθω όμορφη μαζί του.
Αυτό είναι εφικτό; Γίνεται; Η με όποιον και να είμαι δε θα το λαβω ποτέ αυτό;
Μήπως δηλαδή χωρίσω άδικα; Μήπως κανείς δεν θα με δει ποτέ όμορφη επειδή δεν είμαι;
Δεν μπορεί κάποιος να με δει όμορφη κι ας μην είμαι; Όπως έβλεπα εγώ παντα όλους μου τους συντρόφους ας πούμε;
(Όσοι υπήρξα ερωτευμένη οι περισσότεροι ήταν αντικειμενικά άσχημοι, αλλά εγώ τους έβλεπα όμορφους και τους το έδειχνα κιόλας. Και ναι, εκ των υστέρων τώρα πχ που έχει φύγει ο έρωτας τους θυμάμαι και λέω πωπω ήταν άσχημοι, πως γίνεται να τους έβλεπα τόσο όμορφους, τι κάνει ο έρωτας. Άρα λέω, ο δικός μου δεν είναι ερωτευμένος;).
(Διευκρίνιση: δεν είμαι άσχημη, μέτρια προς όμορφουλα θα με έλεγα, απλά δεν είμαι το τέλειο).

ΑΠΟ ΤΗΝ – Μπορω να είμαι όμορφη για σένα;

_______________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση 

Φίλη, μπερδεύεις την ομορφιά με την εξουσία. Έχεις φρόνημα δούλου, όχι ελεύθερου ανθρώπου. Υποτιμάς τον εαυτό σου δίνοντάς σου η ίδια αυτές τις εμετικές βαθμολογίες, λες κι είσαι αντικείμενο. Αντικειμενοποιείσαι η ίδια. Αυτό που σου λείπει, που λείπει στις περισσότερες γυναίκες εδώ που τα λέμε, δεν είναι η ομορφιά. Όλες όμορφες είμαστε στην εποχή μας εκτός λίγων εξαιρέσεων. Η εξουσία σου λείπει. Αυτό κραυγάζει η επιστολή σου. Να κατέχεις το μυστικό συστατικό που θα κάνει τους άντρες (το σύντροφο εν προκειμένω) να σου κάνει τα χατήρια! Τις γυναίκες που το πετύχαιναν αυτό παλιά τις έλεγαν καταφερτζούδες ή και  κωλοπετσωμένες. Αντιλαμβάνεσαι ότι καμμία σχέση δεν έχει με την εξωτερική τελειότητα. Επίσης αντιλαμβάνεσαι πιστεύω ότι στο επίπεδο να γίνονται οι χάρες είναι και ανούσιο. Τις χάρες τις κάνουμε οι ίδιες για τους εαυτούς μας.

Οι άντρες που αναφέρονται στην ομορφιά ως την προϋπόθεση για να απεμπολήσουν την εξουσία τους (κυρίως τον εγωϊσμό τους, να μην δείξουν ευάλωτοι κι υπό, επειδή η πατριαρχία επιτάσσει συγκεκριμένο πακέτο) χρησιμοποιούν μια βολική δικαιολογία. Βολική, επειδή αφενός δεν υπάρχει φυσική τελειότητα ακόμα και σε πανέμορφους ανθρώπους (δες εδώ), επομένως είναι ένας μάταιος αγώνας, κι αφ’ετέρου επειδή χτυπάει σε όλες τις γυναικείες ανασφάλειες που μας φουντώνουν από γύρω μας. Είναι, πώς να το πω, το καταφύγιο του εύκολου προνομίου. “Εγώ είμαι άντρας, δεν κρίνομαι για την ομορφιά μου, αλλά για το νταηλίκι μου, εσύ που κρίνεσαι για την ομορφιά σου τρέχα να πάθεις νευρικό κολλάπσους που δεν είσαι Αντζελίνα Τζολί” (Κάποτε ένα σούπερμόντελ, η Σίντι Κρώφορντ είχε πει την τιτανοτεράστια κουβέντα: “ούτε εμείς δεν ξυπνάμε έτσι όπως στα περιοδικά!“). Ένας λογαριασμός στο X (πρώην Twitter) το θέτει πιο κυνικά: Η ομορφιά είναι η εξουσία των γυναικών, η εξουσία είναι η ομορφιά των αντρών. 

Προφανέστατα αν οι γυναίκες κατακτήσουν περισσότερη εξουσία γενικότερα (ανεξαρτήτως της εμφάνισής τους εννοώ), στη δημόσια σφαίρα, στην καθημερινότητα, μέσα στο σπίτι τους το ίδιο, τότε δεν θα υφίστανται τέτοια γελοία τσιτάτα να εκνευριζόμαστε κι εμείς πρωί-πρωί.

Άλλωστε δεν είναι αμιγώς η ομορφιά που ερωτικοποιεί. Η υπερβολική ομορφιά απομακρύνει, δημιουργεί δέος, άρα απόσταση (θεωρία του Καντ για την αισθητική, για το υψηλό και το ωραίο). Αυτό που μικραίνει την απόσταση και φέρνει εγγύτερα είναι η έλξη, η θέρμη, η καύλα. Οι hot γυναίκες έχουν καλύτερη μοίρα στο σχετίζεσθαι από τις πανέμορφες. Πολλές όμορφες είναι μόνες τους, ακριβώς επειδή τις βλέπουν από μακριά και τις θεωρούν απρόσιτες. Η γυναίκα λοιπόν ασκεί εξουσία με την σεξουαλικότητά της μέσα στο πατριαρχικό πλαίσιο. Αλλά ακόμα και στη μητριαρχία, ίχνη της οποίας βλέπουμε στην κυρά των φιδιών της Μινωϊκής Κρήτης ή στην Πότνια των Μυκηναίων. Είναι όμως μια εφήμερη και επικίνδυνη εξουσία, καθώς φθίνει μόλις είτε ικανοποιηθεί η επιθυμία, είτε περάσει η φάση της υπέρτατης θηλυκότητας.

Όμως δεν είναι η εξουσία ή η παράδοσή της που σχετίζεται ουσιαστικά με τον έρωτα κι αυτό το ξέρουν κι όσοι κάνουν bdsm σχέσεις. Δεν μπαίνεις σε εξουσιαστική σχέση επειδή αγάπησες, αλλά αγαπάς τελικά (ενδεχομένως) επειδή ανταλλάσεις εξουσία -κι εφόσον κάτι τέτοιο σε προκαλεί ψυχολογικά και σου αρέσει βεβαίως, ικανοποιείς δηλαδή μια επιθυμία. Οι υπόλοιποι που αναζητούν ισότιμες σχέσεις δυσκολεύονται επειδή δεν είναι τόσο ξεκάθαρο, αλλά άπαξ και ακούσεις δηλώσεις τέτοιου είδους όπως του συντρόφου και των φίλων του, είναι φανερό ότι δεν είναι διατεθειμένοι να δώσουν παραπάνω. Ο εγωϊσμός τους είναι πάνω απ’όλα. Κι έτσι προκύπτουν κι αυτές οι τεχνητές εντάσεις “για να ανάβουν τα αίματα”, που όμως δημιουργούν ματαίωση, απογοήτευση και αίσθημα ανικανοποίητου στις περισσότερες γυναίκες που καταλαβαίνουν ότι πρόκειται για κοκορομαχία…

Ο άντρας που αξίζει δεν θέλει απλώς ένα bibelot δίπλα του, γυναίκα θέλει, σύντροφο. Εσύ θέλεις να αρέσεις και στους άντρες που δεν αξίζουν να ασχοληθείς; Γιατί; Γιατί να επιβεβαιώνεις την αξία σου μέσω των ανάξιων; Δεν είναι παράλογο κι ανούσιο;

Η εκτίμηση δεν προκύπτει από την παραχώρηση εξουσίας. Προκύπτει από τις ποιότητες του ανθρώπου. Και προκύπτει ανεξαρτήτως της σεξουαλικής έλξης ή της επιθυμίας. Είναι πλέον αυτό που λέμε αγάπη, δέσιμο, νοιάξιμο.

Κι αν μασάει σίδερα και κάνει το λιοντάρι, στο τσαρδί του ο Κουταλιανός
τρέμει σαν το ψάρι στην κυρά του μπρος
αχ πώς τη φοβάται ο φτωχός Κουταλιανός,
τρέμει σαν το ψάρι στην κυρά του μπρος,
 αλλά μην το πείτε κανενός.

Η Ρένα απαντά: Τελικά γιατί με απασχολεί τόσο η ομορφιά;

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News