Η φράση άγνωστου πατρός είναι πεπαλαιωμένη επειδή ακριβώς αποτελούσε διάκριση. Πες το και μισογυνικό.
___________
H ιστορία τ@ Οι Λέξεις Έχουν Δύναμη όπως την ξεχώρισα
Καλησπέρα στη Ρένα και σε όλη την παρέα! Έχω έναν προβληματισμό σε θεωρητικό επίπεδο, με αφορμή την εισαγωγή του όρου “γυναικοκτονία” στο δημόσιο λόγο, αλλά και την αντικατάσταση του όρου “υιοθεσία” από τον όρο “τεκνοθεσία”.
Προβληματίζομαι λοιπόν αν είναι ορθό τη σήμερον ημέρα να υπάρχει ο όρος “τέκνο αγνώστου πατρός”. Τι σημαίνει άγνωστος πατέρας; Στη συντριπτική πλειοψηφία η μητέρα γνωρίζει τον πατέρα και μπορεί να τον υποδείξει. Εάν υπάρχουν αμφιβολίες για την πατρότητα, υπάρχει πλέον η εξέταση dna που μπορεί να αποδείξει την πατρότητα. Στο δικό μου μυαλό, ο όρος “αγνώστου πατρός” όχι μόνο απαλλάσσει τον πατέρα από οποιαδήποτε ευθύνη, αλλά αποτελεί κι ένα έμμεσο σχόλιο για την ηθική της μητέρας. Επειδή μάλλον δεν γίνεται να εισαχθεί νομικά ο όρος “ανεύθυνου πατρός”, πώς αλλιώς θα μπορούσε να αντικατασταθεί;
Βέβαια στη σημερινή εποχή έχουμε πολλές γυναίκες που δεν επιθυμούν την αναγνώριση του παιδιού τους από τον πατέρα (για δικούς τους σεβαστούς λόγους), όπως και μητέρες που αποκτούν παιδιά μέσω τράπεζας σπέρματος. Σε αυτές τις περιπτώσεις τί θα μπορούσε να αντικαταστήσει το “αγνώστου πατρός”;
Σας ενοχλεί κι εσάς ως όρος ή μόνο σε εμένα φαίνεται αναχρονιστικός με ίχνη μισογυνισμού;
ΑΠΟ – Οι λέξεις έχουν δύναμη
__________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Οι λέξεις όντως έχουν δύναμη!
Είναι ενδιαφέρον ερώτημα, αν κι ήδη απαντημένο στη νομοθεσία μας (περισσότερα παρακάτω). Ο όρος που χρησιμοποιείς είναι πεπαλαιωμένος.
Νομίζω είναι σημαντικό ότι και από τράπεζα σπέρματος να προκύπτει πάλι άγνωστου είναι πρακτικά για τους ενδιαφερόμενους, υπό την έννοια ότι δεν γνωρίζουν βάσει κείμενης νομοθεσίας το δότη. Στο δικό μου το μυαλό δεν υπάρχει κρίση για την ηθική της μητέρας. Αλλά αυτό το κρίνω με ένα φιλελεύθερο κριτήριο που αναγνωρίζει απολύτως τα ατομικά δικαιώματα και την αυτοδιάθεση, αναγνωρίζω ότι αυτό δεν συμβαίνει το ίδιο με όλη την κοινωνία, ούτε με τις θρησκευτικές δοξασίες πολλών θρησκειών. Πράγματι δύναται να υπάρξει μειωτικός συσχετισμός και γι’αυτό έχει ήδη αναλάβει ο νομοθέτης εδώ και δεκαετίες.
Ως προς το νομικό σκέλος, λοιπόν, ήδη από τη μεταρρύθμιση του Οικογενειακού Δικαίου του έτους 1983, καταργήθηκαν οι διατάξεις περί γνησιότητας του τέκνου αφενός και εξώγαμων τέκνων αφετέρου, με αποτέλεσμα να επέλθει νομική εξομοίωση των παιδιών που γεννήθηκαν είτε μέσα σε γάμο είτε χωρίς αυτόν. Αντίστοιχα, στη διοίκηση εγκαταλείφθηκε η φράση «αγνώστου πατρός», που προκαλούσε μειωτικούς συνειρμούς συνδεδεμένους με την προηγούμενα υποδεέστερη νομική θέση των παιδιών που είχαν γεννηθεί χωρίς γάμο των γονέων, οπότε η ένδειξη αγνώστου πατρός αποδιδεται έκτοτε ως «άνευ πατρωνύμου».
Η εντελώς πρόσφατη μεταρρύθμιση του Οικογενειακού Δικαίου (Ν.4800/2021) επέφερε την πλήρη εξομοίωση των παιδιών που γεννήθηκαν χωρίς γάμο/σύμφωνο συμβίωσης με εκείνα που γεννήθηκαν εντός γάμου ή συμφώνου συμβίωσης, δεδομένου ότι πλέον η γονική μέριμνα των πρώτων ασκείται συνολικά και από τους δύο γονείς, από την αναγνώριση, χωρίς την πρόσθετη προϋπόθεση της συμφωνίας της μητέρας ή της έκδοσης δικαστικής απόφασης (νέο άρθρο 1515 ΑΚ).
Σε οποιαδήποτε περίπτωση υπάρχει λεξιλογικό κώλυμα, πλέον προτιμάται η φράση «αδυναμία καθορισμού» στο Μητρώο Πολιτών με απόφαση του 2022 (ΦΕΚ Β 5511), η οποία καλύπτει και τα τέκνα που προέκυψαν με δότη σπέρματος και τις υιοθεσίες από μόνη γυναίκα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Το τέκνο αγνώστου πατρός,έχει να κάνει με γραφειοκρατία.
Και συγκεκριμένα με το επίθετο του παιδιού.
Και αυτό γιατί ζούμε σε μια χώρα που το παιδί παίρνει μόνο το επίθετο του πατέρα και όχι και της μάνας.
Το παιδί πρέπει να εχει και το επίθετο του ανθρώπου που το κουβαλάει 9 μήνες και το γεννάει.
Όχι μόνο αυτού που κάνει φιλική συμμετοχή.
Στο σύμφωνο συμβίωσης και τους πολιτικούς γάμους επιλέγεις, πλέον, ποιο επίθετο θες να έχει το παιδί. Γνωρίζω, επίσης, συνομηλίκους μου 40αρηδες που φέρουν το επίθετο της μητέρας τους ή και τα δύο. Καθορίζει τη σχέση με τον πατέρα το όνομα πατρός, κληρονομικά δικαιώματα, διατροφές κτλ, όχι τόσο το επίθετο που θα έχει το παιδί. Βιολογικά, επίσης, δεν είναι φιλική συμμετοχή η συμμετοχή του πατέρα στην κύηση, συμβάλλει κατά το ήμισυ στη δημιουργία του εμβρύου. Με έναν γονεα παιδί δεν γεννιέται. Καταλαβαίνω πως το λες αλλά δεν θα καταργήσουμε και τη συμβολή των πατεράδων στην κύηση. Και για να απαντήσω στο… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι το μισό DNA του παιδιού ανήκει στον πατέρα,αλλά πρακτικα στην κυηση δεν συμβάλλουν πουθενά. Ρώτα οποίο γιατρό θες.
Η κύηση είναι ” προνομιο” της γυναίκας και μόνο.
Τα ξέρω αυτά για το επίθετο, αλλά πες μου πόσους ξέρεις που έχουν 2 επίθετα η δίνουν στο παιδί τους και τα 2?
Θα έπρεπε να είναι υποχρεωτικό απ το κράτος να μπαίνουν τα επίθετα και των 2 γονέων.
Πρέπει να ρωτήσουμε γιατρό για να μας το βεβαιώσει ότι το ανδρικό σώμα δε μπορεί να κυοφορήσει;!!! Δηλαδή κατηγορείς τους άνδρες και γι’ αυτό;
Τι να κάνουμε βρε Marie, δεν γεννηθήκαμε ιππόκαμποι! Και πέρα απο την πλάκα το επιχείρημα σας είναι βούτυρο στο ψωμάκι του κάθε ανεύθυνου πατέρα.
Δε χρειάζεται να ρωτήσω γιατρό, γνωρίζω πολύ καλά τι συμβαίνει στην κύηση. Για να υπάρξει κύηση όμως χρειάζεται και σπέρμα, είτε συντρόφου είτε δανεικό που κι εκεί κάποιος άντρας θέλησε να το προσφέρει. Έχουν και δικαιώματα πάνω στο παιδί, όχι μόνο υποχρεώσεις γιατί έτσι μας συμφέρει. Αν το βλέπουμε ως φιλική συμμετοχή τότε ας δεχτούμε και την άποψη ενός άντρα που θα πει “εγώ φιλική συμμετοχή είχα, δε θα φορτωθώ ένα παιδί”. Δεν πάει έτσι.
Διαφωνώ. Είναι σωστό ως έχει, τα παιδιά παίρνουν όποιο επίθετο θέλουν οι γονείς είτε και τα δύο. Σκέφτεσαι τις συνέπειες της υποχρεωτικότητας;
-Πώς σε λένε;
-Μαρία Παπαδοπούλου Πολίτη Χατζηγεωργίου Κυριακού. Εσένα;
-Γιάννη Αποστόλου Τσακίρη Οικονόμου Μακρή
Δηλαδή, γελοίο. Και αυτά είναι ενδεικτικά επίθετα από δύο γονείς με δύο επίθετα ο καθένας.
Και στο θρησκευτικό γαμο υπογράφουν οι γονείς έγγραφο ποιο επίθετο θα έχουν τα παιδιά. Μπορούν να βάλουν της μητέρας, του πατέρα, και των δύο.
Συγγνώμη σε ποια χώρα ζεις και δεν ξέρεις ότι τα παιδιά μπορούν να πάρουν και το επίθετο της μητέρας ή και των δύο γονιών; Επίσης αυτό ισχύει και για θρησκευτικό γάμο εδώ και 2-3 δεκαετίες τώρα.
Είμαι μισή Καναδή και ζω στην Ελλάδα. Εγώ έχω 2 επίθετα,εσύ?
Εγώ μπορεί να έχω ένα επίθετο αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι το επίθετο του πατέρα μου. Εσύ που είσαι μισή Καναδή κι έχεις δύο επίθετα, τι θέλεις να πεις με αυτό; Ότι ο νόμος επιβάλει στον Καναδά τα παιδιά να παίρνουν τα επίθετα και των δύο γονιών;
Μα το ζευγάρι διαλέγει ακριβώς το επώνυμο που θα πάρει το τέκνο.
Μπορεί να διαλέξει του πατέρα, της μητέρας,και τα 2 με ή χωρίς παύλα, ό,τι θες.
Εγώ στο δικό μου σύμφωνο διαλέξαμε και τα 2.
Το να παραπονιέσαι υποθετικά για κάτι που δεν έχεις ιδέα από ό,τι φαίνεται…
Εσύ ποσα επίθετα εχεις?
Καλημέρα! Προφανώς και η διατύπωση αυτή εμπεριείχε μομφή για την ηθική της γυναίκας και είχε σοβαρές επιπτώσεις και στην αντιμετώπιση του ίδιου του παιδιού από την κοινότητα αλλά και από τους επίσημους φορείς της πολιτείας (π.χ. σχολείο). Ήταν τα διαβόητα “μπάσταρδα” των “παλιών, καλών και νοσταλγικών εποχών”. Ευτυχώς, με την καθιέρωση του Οικογενειακού δικαίου του 1982 (αποτέλεσμα των πιέσεων και των αγώνων των γυναικείων οργανώσεων και συλλογικοτήτων) ο όρος καταργήθηκε από όλα τα δημόσια έγγραφα. Ως προς το επίθετο του παιδιού, το ζευγάρι μπορεί να επιλέξει το επίθετο ή τα επίθετα (μπορεί να είναι και των δυο) των παιδιών του… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ ενδιαφέρον… Γεννήθηκα όταν περίπου έγινε η μεταρρύθμηση που αναφέρει η Ρένα. Πρώτη φορά ακούω ότι το “αγνώστου πατρός” είναι (ή μάλλον από ότι φαίνεται ήταν κάποτε) υποτιμητικός όρος. Οι λέξεις έχουν την δύναμη που τους δίνουμε.
Εμένα προσωπικά και το αγνώστου πατρός δεν μου φαίνεται να ασκεί κριτική στη γυναίκα αλλά μάλλον γιατί εγώ δεν ασκώ κριτική! Ας πούμε ότι έστω γυναίκα πολυγαμικη που έχει συχνές σεξουαλικές επαφές με τρεις άνδρες. Και αυτοί μπορεί να έχουν επαφές με άλλες γυναίκες, δε με απασχολούν οι άνδρες, μένουμε στη γυναίκα. Όλοι οι συμμετέχοντες είναι σε γνώση ότι οι σχέση είναι πολυγαμικη. Και η γυναικα μένει έγκυος και είτε στο ίδιο τριήμερο που έγινε η σύλληψη είχε επαφή και με τους τρεις, είτε δεν θυμάται με ποιον έκανε σεξ ένα μήνα πριν, στο κάτω κάτω δεν κρατάει σεξουαλικό ημερολόγιο.… Διαβάστε περισσότερα »
Η μητέρα έχει δικαίωμα στο σεξ με τρεις ή δεκατρείς άνδρες κανείς μας δεν πρόκειται να ενδιαφερθεί. Ο νόμος όμως και σωστά κατά τη γνώμη μου, θεωρεί τον πατέρα κάτι περισσότερο από φιλική συμμετοχή ή ένα απλό όνομα σε ένα χαρτί. Δίνει το δικαίωμα σε όποιον από τους άνδρες έχει την υποψία ότι μπορεί να είναι ο πατέρας, να κάνει τεστ και αναλόγως αποτελέσματος να διεκδικήσει το δικαίωμα του στο παιδί. Και το παιδί έχει εξίσου την ευκαιρία όταν ενηλικιωθεί να αναζητήσει τον άλλο γονέα, ακόμη και χωρίς τη συγκατάθεση της μητέρας, διότι δεν είναι εξάρτημα ή προέκταση της.
Καλά κάνει ο νόμος και δίνει δικαίωμα στον πατέρα να είναι παρών και στο παιδί να τον αναζητήσει.
Εγώ όταν διάβασα την ερώτηση κατάλαβα ότι το αγνώστου πατρός δίνει αρνητική χροιά στη μητέρα. Προσωπικά δεν νιώθω κάτι τέτοιο αν το ακούσω. Δεν νομίζω ότι με επηρεάζει στο πώς θα βλέπω ούτε τη μαμά, ούτε το παιδί. Είτε είναι γνωστός, είτε άγνωστος ο πατέρας το ίδιο μου κάνει.
Ούτε διαφωνώ ότι κάποτε ίσως και να ήταν έτσι, ούτε καν ότι κάποιοι συνεχίζουν να νιώθουν έτσι και σήμερα. Δυστυχώς. Εγώ δεν νιώθω κάτι τέτοιο όμως.
Mamma Mia!
Προφανώς και ισχύει αυτό που λες, ειδικά σε μεγαλύτερες ηλικίες, που μεγάλωσαν με την ηθική της “αγνότητας” μέχρι τον γάμο..
Να μην ξεχνάμε ότι οι αντιλήψεις αυτές ήταν κανόνας μέχρι πριν από λίγες δεκαετίες και ήταν πάρα πολύ ισχυρές ειδικά σε μικρές κοινωνίες.
Μην μας ξεγελάει η νομοθεσία. Τα μυαλά των ανθρώπων θέλουν πολύ περισσότερο χρόνο για να αλλάξουν.
Μιας και είμαι γεννημένη σε παλαιότερες εποχές να ξεκαθαρίσω κάτι. Το πρόβλημα στις παλαιότερες κοινωνίες δεν ήταν λεκτικό, αν θα το έγραφες το παιδί στο ληξιαρχείο αγνώστου πατρός ή άνευ πατρωνύμου δεν έκανε διαφορά. Η μομφή πήγαινε στο εξώγαμο, επειδή μια γυναίκα έγινε μητέρα εκτός γάμου. Αυτό νέτα – σκέτα. Και γνωστός να ήταν ο πατέρας την ίδια κοινωνική απαξίωση αντιμετώπιζε η γυναίκα και κατ’ επέκταση δυστυχώς το παιδί της. Σήμερα το ζήτημα είναι λυμένο αφενός από ηθικής πλευράς διότι δεν ακούς τη λέξη μπάσταρδο ούτε στα χωριά και αφετέρου ο νόμος δεν επιτρέπει στον άνδρα να αποποιείται την ευθύνη… Διαβάστε περισσότερα »
Φυσικά και είναι. Όπως και σε πολλά δημόσια έγγραφα των παιδιών των οποίων το πατρώνυμο είναι γνωστό, μπαίνει μόνο εκείνο. Λες και δεν υπάρχει μάνα, δεν μας κουβαλούσε εκείνη 9 μήνες, ενώ η πλειοψηφία πατεράδων υπήρξαν διακοσμητικά στοιχεία. Η υποχρεωτικότητα απόδοσης του επιθέτου του πατέρα είναι επίσης μισογυνιστική. Ας βρεθεί τρόπος λοιπόν να κυοφορούν οι άντρες και μετά ας κοτσάρουν όνομα και επίθετο και στο κούτελο του παιδιού αν γουστάρουν. Δυστυχώς αυτά είναι τόσο κανονικοποιημένα που δεν το αντιλαμβάνονται οι περισσότεροι. Ο μισογυνισμός είναι παντού. Αυτά είναι και ένας από τους λόγους που θέλω στο μέλλον να κάνω παιδί μόνο… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είναι υποχρεωτικό νομικα να πάρει το επίθετο του πατέρα εδώ και δεκαετίες