Παιδιά δεν είχα σκεφτεί ποτέ μου να κάνω, σχεδόν το απέκλεια, η ανάγκη αυτή μου γεννήθηκε με τον άνθρωπο που έχω σχέση εδώ και λιγότερο από 2 χρόνια.
____________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή Ρένα και αγαπητή παρέα του ampa,
αρχικά σας ευχαριστώ για τις όμορφες και γόνιμες συζητήσεις που γίνονται εδώ, σκέφτομαι ότι τόσο γνήσιες και δύσκολες κουβέντες καποιες φορές δεν μπορείς να κάνεις ούτε με πολύ καλούς σου φίλους. Θεωρώ αυτό το site θησαυρό. Θυμάμαι παλιότερα στη LIFO υπήρχε η στήλη εξομολογήσεις που πάλι σχολιάζαμε ανώνυμα; εποχές 2013 τώρα…
Anyway,
Μπαίνω στα 32 τον άλλο μήνα. Παιδιά δεν είχα σκεφτεί ποτέ μου να κάνω, σχεδόν το απέκλεια, η ανάγκη αυτή μου γεννήθηκε με τον άνθρωπο που έχω σχέση εδώ και λιγότερο από 2 χρόνια. Συμβιώνουμε έναν χρόνο σχεδόν και πάει καλά, είμαστε ερωτευμένοι, έχουμε οργανώσει τη ζωή μας και έχουμε γενικά μια ωραία και ομαλή καθημερινότητα.
Την ερωτική μου ζωή την έχω χαρεί, και με προηγούμενες σχέσεις και περιπέτειες. Έχω γευτεί αρκετά από αυτό και είμαι πολύ καλά με τη σταθερότητα στον ερωτικό τομέα, το ίδιο και το boyfriend που κι εκείνος έχει αρκετές εμπειρίες, κάτι που το θεωρώ θετικό. Σαν άνθρωπος έχει αρκετές ποιότητες που εκτιμώ πολύ και τον αγαπώ, με μαλακώνει και περνάω όμορφα μαζί του και σαν παρέα και σαν εραστές.
Η ιδέα της απόκτησης παιδιού είναι κάτι που το έχουμε συζητήσει από κοινού με πολύ κιουτ διάθεση και λέμε ότι θα το θέλαμε, σα συζήτηση προέκυψε πηγαία, αλλά επειδή είμαι αρκετά υπολογιστικός (οκ, και αγχώδης) άνθρωπος, τα σκέφτομαι όλα πολύ, τα ζυγίζω και σπάνια αφήνω το συναίσθημα να με οδηγήσει σε επιλογές. Και τώρα που έγινε πάλι αυτή η συζήτηση, σε μια ερωτική φάση μάλιστα, μου γεννήθηκαν άπειρα ερωτήματα: να προσπαθήσουμε άμεσα χωρίς πολλή σκέψη γιατί στη βράση κολλάει το σίδερο και αυτά γίνονται αυθόρμητα πάνω στην κ@υλ@; να κάνουμε πρώτα εξετάσεις; να το συζητήσουμε πιο εκτενώς; με λεπτομέρειες και περιπτωσιολογία για το τι θα γίνει μετά; (π.χ. άδειες στη δουλειά, να μοιραστούν οι ευθύνες με το μωρό να μην φορτωθώ υπέρογκα βάρη – πλην του 9μηνου και του τοκετού που από τη φύση μας το έχουμε, να μη νιώσω μετά ξεκρέμαστη μετά, διαβάζουμε πολλά εδώ – δεν έχω κάποιο πάτημα με τον συγκεκριμένο άνθρωπο, αλλά ποτέ δεν ξέρεις για κανέναν) ή επίσης, μήπως να αφήσουμε να περάσει κι άλλος καιρός να δουμε αν όντως ταιριάζουμε ή αν απλά είναι τα πρώτα δύο χρόνια που είσαι ερωτευμένος; να το ζήσουμε λίγο ακόμη ανέμελα χωρίς περαιτέρω υποχρεώσεις;
Ξέρω ότι ιδανικές δεν είναι ποτέ οι συνθήκες, αλλά θα ήθελα να ακούσω γνώμες και δικές σας εμπειρίες.
Ξέχασα να πω ότι είμαστε συνομήλικοι και οι δουλειές μας είναι σταθερές, δεν είμαστε πλούσιοι, ούτε σουπερ άνετοι, αλλά ζούμε καλά.
ΑΠΟ ΤΟΝ – Athena
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Αρχικά σε ευχαριστούμε όλες μας πολύ για τα όμορφα λόγια που μας λες για την δουλειά που γίνεται εδώ στο Α μπα. Είναι μεγάλη ηθική ικανοποίηση να βλέπουμε ότι βοηθούνται οι αναγνώστριες από τον διάλογο. Σε μια εποχή που τόσα άρθρα προκύπτουν από τεχνητή νοημοσύνη, η ανθρώπινη ζεστασιά αυτής της σελίδας νομίζω χρειάζεται.
Στο προκείμενο. Πες μου ότι είσαι αγχώδης χωρίς να μου πεις ότι είσαι αγχώδης. Πόσο όμορφο που προέκυψε αυτή η επιθυμία αυθόρμητα, μεταξύ σας, με τρόπο κιουτ κι επαναλήφθηκε πάνω στην ερωτική πράξη! Τι άλλο να πούμε, το θέλετε κι οι δυο ο ένας με τον άλλον, η καλύτερη προϋπόθεση αυτή είναι. Τα υπόλοιπα θα έρθουν. Προγραμμάτισε λίγο τα της δουλειάς, χωρίς ανακοινώσεις βέβαια, γιατί σωστά λες πως πέφτει ένα μεγαλύτερο βάρος στην γυναίκα. Αλλά τα υπόλοιπα νομίζω είναι υπερβολές και συνειδητοποίηση του ότι είναι μεγάλη απόφαση να γίνεις γονιός (που είναι).
Τι εξετάσεις να κάνετε δηλαδή; Αυτά γίνονται εφόσον διαπιστωθεί πρόβλημα, δεν χρειάζεται πιο πριν, γιατί να αγχωθείτε και να ιατρικοποιήσετε μια ευχάριστη και χαρούμενη διαδικασία και χρονική περίοδο; Το μόνο που έχει νόημα να ελεχθεί πριν είναι η λεγόμενη αιματολογική εξέταση για το «στίγμα» της μεσογειακής αναιμίας ή ετερόζυγος β-θαλασσαιμία. Που κανονικά, εφόσον το φέρει κάποιος στο αίμα του, υποτίθεται το γνωρίζει ήδη από τις προηγούμενες αιματολογικές εξετάσεις της ζωής του. Για να υπάρχει κώλυμμα στην τεκνοποίηση και να μην υπάρξει απόγονος που θα αναπτύξει την ασθένεια, θα πρέπει να το φέρουν όμως κι οι δυο γονείς, κι εφόσον εσύ δεν το έχεις εξ όσων συμπεραίνω γιατί θα μας το έλεγες, όλα καλά ακόμα κι αν το φέρει ο σύντροφος. Το στίγμα δεν μετατρέπεται σε νόσο, δεν χρειάζεται θεραπεία και δεν επηρεάζει τη ζωή σας. Ο προληπτικός έλεγχος (ηλεκτροφόρηση) είναι σημαντικός ειδικά πριν από την τεκνοποίηση για τους προφανείς λόγους. Μην κατατρίβεσαι λοιπόν, στην καλύτερη ηλικία είστε, όλα βρίσκονται με καλή επικοινωνία και σαφείς κατευθύνσεις ως προς το πώς θέλετε να μεγαλώσετε το παιδί σας.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Κι εμένα μου ακούγεται κιουτ και πολύ όμορφη συνθήκη για να κάνεις παιδί αυτή που περιγράφεις. Κι αν θέλετε να ζήσετε ανέμελες στιγμές σαν κιουτ ζευγάρι , μπορείτε να το κάνετε και με ένα παιδάκι . Καλή συνεργασία να υπάρχει. Από τη στιγμή που σε αυτό δεν έχεις και δεν έχει δεύτερες σκέψεις δε βλέπω γιατί όχι. Φαντασιωθειτε λίγο την ιδέα, παίξτε μαζί της όσο είστε αγκαλιά , πως το φαντάζεστε, πως θα το θέλατε να είναι. Δεν υπάρχει εγγύηση ότι θα είναι έτσι, αλλά εμένα άμα με ρωτάς …τις βρίσκω πολύ ερωτικές αυτές τις συζητήσεις που κάνεις αγκαλιά κάτω… Διαβάστε περισσότερα »
Για να ζήσουν ανέμελες στιγμές ως ζευγάρι με παιδί θα πρέπει να έχουν βοήθεια από κάποιον τρίτο , είτε μετά πληρωμής είτε όχι . Κατά τα άλλα γράφουσα αν εννοείς εξετάσεις για σεξουαλικως μεταδιδόμενα νοσήματα πριν αρχίσετε ελεύθερες επαφές να τις κάνεις . Το πότε θα έρθει η εγκυμοσύνη δεν είναι στο χέρι σας . Καλά κάνετε και ξεκινάτε νωρίς εφόσον έχετε κι οι δύο την επιθυμία
Δε διαφωνώ . Ωστόσο, αν υπάρχει καλή συνεργασία και τα προβλήματα / δυσκολίες αντιμετωπίζονται από κοινού ακόμα κι αν δεν υπάρχει εξωτερική βοήθεια σε μόνιμη βάση, μπορείς να περνάς καλά και με το παιδί σου. Για αυτό και μίλησα για ανέμελες στιγμές οι οποίες μπορούν να είναι από λίγες έως πολλές και όχι για γενικότερη ανεμελιά. Βασικότερα όλων είναι η καλή συνεργασία του ζεύγους και η οικονομική άνεση .
Στα 32 και με δύο χρόνια καλής σχέσης να περιμένετε να γνωριστείτε και άλλο ακούγεται χάσιμο χρόνου. Αυτό που σίγουρα πρέπει να συζητήσετε είναι τις απόψεις σας για το πώς θα το μεγαλώσετε (π.χ. δεν είναι όλοι οπαδοί του gentle parenting), τα σχετικά οικονομικά, το διαμοιρασμό των εργασιών και το πώς θα ρυθμίσετε τις καριέρες σας.
Συγγνώμη αλλά δεν είσαι υπολογιστική και οργανωτική, ακραία αγχώδης είσαι. Αν θέλετε παιδί προχωρήστε και βλέπετε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης το θέμα των εξετάσεων.
Αν αγχώνεστε τόσο πολύ, απλώς δεν είστε έτοιμοι. Μπορείτε να περιμένετε 2 χρόνια, δε χάθηκε ο κόσμος!
Επίσης, να θυμάσαι ότι οι άνθρωποι αλλάζουν. Κανένας δεν μπορεί να σου εγγυηθεί ότι όταν έρθει το μωρό θα είναι όλα ρολόι, γιατί πολύ απλά η ζωή δεν είναι έτσι.
Γενικώς μου κάνει εντύπωση τ ότι πλέον οι άνθρωπο θέλουν εγγυήσεις για να προχωρήσουν στο παραμικρό στάδιο στη ζωή τους!
Έχει χαθεί η πυξίδα.
Γιατί οι συνθήκες έχουν αλλάξει απίστευτα προς το χειρότερο και θα γίνουν ακόμα χειρότερα. Η γιαγιά μου έκανε 4 παιδιά στο ’50 κι είχαν τα βασικά (κι εννοώ φαγητό, σπίτι, ρούχα κι ένα ζευγάρι χειμωνιάτικα παπούτσια). Αυτό ήξεραν αυτό έκαναν. Η μαμά μου μας γέννησε στο 80, έχοντας ήδη διορισθεί κι αυτή κι ο μπαμπάς μου ως εκπαιδευτικοι. Δεν είχαν πολλά, στο ενοίκιο έμεναν με λίγα έπιπλα ,ψυγείο,κουζίνα , τηλέφωνο και μια μικρή ασπρόμαυρη τηλεόραση. Ούτε αυτοκίνητο τότε δεν είχαν, το αγόρασαν όμως αργότερα, όπως και το σπίτι τους. Θεωρούσαν ότι άρχιζαν με σαφώς περισσότερα από τους γονείς τους, και… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητή Τζένη, πολύ σωστά τα λες, αυτά είναι όμως τα αυτονόητα. Το πρόβλημα δεν νομίζω ότι είναι βιοποριστικό, αλλά το ότι πλέον οι άνθρωποι τα ψιρίζουμε όλα, αντί να ριχτούμε στη ζωή και να πάρουμε αποφάσεις και ρίσκα με ευθύνη και σκέψη. Έχουμε χάσει την πυξίδα μας όπως λέει παραπάνω και η φιλη Lucid κι έχουμε ξεχάσει ότι όλα στη ζωή είναι αποφάσεις, έχουμε γίνει αναποφάσιστοι κι ευθυνόφοβοι.
Το “όλα θα γίνουν χειρότερα” δεν το καταλαβαίνω. Ποιος το λέει αυτό; Η τρομοκρατία των ελληνικών ΜΜΕ; Η μοιρολατρία μας;
Το ότι θα γίνουν χειρότερα τουλάχιστον για την επόμενη 10ετια μου το λέει η εμπειρία μου ως ιστορικός που έχει βγάλει και σχολή οικονομικών, αγαπητή Σοφία. Δε χρειάζεται να παρακολουθήσω κανένα ελληνικό ΜΜΕ ,μου φτάνει η πραγματικότητα και τα δεδομένα που είναι δυσοίωνα. Γενικά πιστεύω ότι αρκετοί διέβλεψαν αυτές τις πολλαπλές κρίσεις , εκτός από την πανδημία που ήταν το τελειωτικό χτύπημα. Τώρα για το πόσο κακομαθημένοι είναι οι νέοι, που λέει κι η lucid,εγώ δεν ξέρω είμαι 42, οπότε μεσηλικας και με το ζόρι βγαίνουμε με ένα παιδί. Γενικά αν χρειάζεται 700€ για ενοίκιο ενός μικρού σπιτιού κι άλλα… Διαβάστε περισσότερα »
Οι νέοι είναι καλομαθημένοι.
Η ζωή που επιθυμούν έχει κόστος.
Αδυνατούν να χαρούν με τα απλά.
Εφοσον το θελετε καντε για αρχη καποιες εξετασεις. Ο γυναικολόγος σου θα σου γραψει τα παντα για εσενα κ τον συντροφο. Ζητα και θρομβοφιλια. Παραλληλα συζητειστε τα ΠΑΝΤΑ. Και το γραφω με κεφαλαια και θα το τονιζω ξανα και ξανα μην αφησεις τιποτα στη τυχη. Απο τις νυχτερινες αφυπνίσεις του μωρου, πως θα μοιραστουν οι δουλειες του σπιτιου, το φαγητο σας, η καθαριοτητα, ταισματα παιδιου σε περιπτωση που δεν θηλασεις, αδεια απο τη δουλεια (γνωριζεις οτι μπορει να τη παρει και ο πατερας αντι για τη μητερα;; Συζητα με λογιστη). Συζητα τα παντα να δεις που στεκεται. Συζητα για τις… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν εξασφαλίζουν απολύτως τίποτα οι συζητήσεις.
Είναι μαζί, ζουν μαζί.
Αν δεν ξέρει τον άνθρωπό της καλύτερα να μην προχωρήσει.
Όλα αυτά θα τα έχει δει τόσα χρόνια.
Βέβαια, θα πρέπει να είναι προετοιμασμένη για όλα.
Οι σχέσεις χαλάνε, άλλες νωρίτερα, άλλες αργότερα.
Αυτό δεν είναι λόγος να μην προχωρήσει τη ζωή της.
2 χρονια δεν ειναι και τοσα πολλα ωστε να υπαρχει χωρος για τοση συζητηση. Για παραδειγμα πολλοι δεν γνωριζουν καν οικογενεια στα δυο χρονια κ δεν μιλαω για γονεις απαραιτητως. Δεν την αποθαρρυνα απλα θεωρω οτι αυτες οι συζητησεις σιγουρα δειχνουν αποψεις και ειναι τροφη για σκεψη. Συμβολαιο σιγουρα δεν ειναι ουτε προκαθωριζει μια κατασταση, σε προετοιμαζει ωστοσο.
Δίκιο έχεις.
Αλλά για να φτάνεις να σκεφτείς για παιδί…θα πρέπει να τα έχεις περάσει αυτά τα στάδια…αν έχεις ωριμότητα.
Τώρα…το cuteness εύκολα φεύγει με τέτοιες συζητήσεις, προσγειώνεσαι απότομα.
Καλά και να φανταστούν τώρα τα ίδια μπορεί αργότερα ένας από τους δύο να αλλάξει γνώμη και να πάνε οι συζητήσεις στο βρόντο
Σιγουρα ναι και οταν ερχεσαι αντιμετωπος με μία κατασταση τα σκεφτεσαι διαφορετικα. Ομως σκοπος μιας συζητησης τετοιου ειδους δεν ειναι να συμφωνείς με τον αλλον σε ολα. Αυτο ειναι φύσης αδυνατον. Η συζητηση αυτη δεν εξασφαλιζει κατι τυπου «ααα τοτε ελεγες αυτο τωρα λες το αλλο», ουτε ειναι συμβολαιο. Απλα καταλαβαινεις λιγο καλυτερα αν εχεις ιδια ματιά ως προς πχ τη διαπαιδαγώγηση. Πιστευω ακομα κ τα μισα να ισχύσουν εν τελη θα ξερει που βαδίζει.
Εγώ αγχώθηκα πάντως με όλα αυτά που ρίξατε στο τραπέζι.
Κανένας δεν μπορεί να σας πει τι να κάνετε,εφόσον όμως έχετε στρώσει την ζωή σας μην το υπεραναλύετε,το μέλλον δεν καθορίζετε πάντα με τα θέλω μας.
Εξετάσεις έτσι γενικά δεν ξέρω τι εννοείς. Αν δεν υπάρχει ήδη κάποιο θέμα, δεν έχετε κάτι να ψάξετε. Το ψάξιμο αέρα πατέρα δεν είναι πάντα για καλό. Μπορεί να υπάρχει κάποιο incidental finding το οποιό πρακτικά δεν σημαίνει τίποτα αλλά να δημιουργήσει πρόβλημα λόγω άγχους κάτα την κύηση. Τώρα τα υπόλοιπα που αναφέρεις δεν τα θεωρώ αμελητέα (βέβαια και εγώ αγχώδης είμαι). Υπάρχουν πολύ πρακτικά θέματα όπως τα έξοδα φύλλαξης, οι άδειες, οι καθημερινές ευθύνες κλπ. Επίσης η δυνατότητα σας να αναλάβετε το παιδί αν ο σύντροφος εξαφανιστεί π.χ. μια ασφάλεια ζωής ή ένας γάμος/προγαμιαίο συμβόλαιο. Είναι πολύ ωραίο το… Διαβάστε περισσότερα »
Όπως λες κι εσύ ,οι ιδανικές συνθήκες δεν υπάρχουν, στο απόλυτο τουλάχιστον. Έχετε τις καλύτερες δυνατές συνθήκες σε αυτή τη φάση, αν πράγματικα το θέλετε , αρχίστε με έναν προγεννητικό έλεγχο και αρχίστε κι ελεύθερες επαφες. Ένα παιδί είναι όντως μεγάλη απόφαση ,αλλάζει όλη σου τη ζωή, αλλά όχι προς το κακό. Σίγουρα παραπάνω ευθύνες και λιγότερη ανεμελιά, αλλά και πολλές ευτυχισμένες στιγμές και ειδικά αν υπάρχει και βοήθεια , γίνεται και πιο ευκολο Και μεταξύ μας αν πραγματικά σκεφτείς κι αναλύσεις το θέμα παιδί, δύσκολα το παίρνει κάποιος απόφαση ,ειδικά στη σημερινή δυτική κοινωνία. Οπότε δεν το πολύ σκέφτεσαι,… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι, αυτό ήθελα να πω. Οτι οσο το αναλύεις κάτι τόσο ίσως βρίσκεις και λόγους να μην το κάνεις. Εγω τουλάχιστον σε μια τετοια φάση είμαι. Απο τη μια η πρωτη μου σκεψη είναι πως ναι με αυτόν τον συντροφο θέλω, το κάνω εικόνα και μου αρέσει (και εχω μετρο συγκρισεις απο τις προηγουμενες σχεσεις μου και απο το οτι γενικα δεν το πολυσκεφτομουν το θεμα παιδί) και μετα την πρώτη θετική σκέψη, αρχίζει η ανάλυση και λέω “μπα άστο καλύτερα”. Δεν ξέρω τι θα γίνει τελικά με μένα, θα δείξει, αλλά η αλήθεια είναι πως εφόσον τα βασικά είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Όσο μεγαλώνεις βολεύεσαι σε μία ρουτίνα.
Δύσκολα παίρνεις απόφαση να αλλάξεις την καθημερινότητά σου
( πόσω μάλλον όταν είναι καλά τακτοποιημένη ).
Θα πρέπει το ζευγάρι να βρίσκεται στην ίδια φάση, να φαντάζονται και οι δύο τη ζωή τους με οικογένεια.
Η πολλή ανάλυση είναι όταν ο καθένας διανύει το δικό του μονοπάτι.
Αν το moto είναι…και μαζί και χώρια…
Προσωπικά εχω αλλάξει τη ρουτίνα της ζωής μου την τελευταία 10ετία 5 φορές, άρα δεν μπορεί καν να χαρακτηριστώ μεχρί τώρα τουλάχιστον ανθρωπος που εχει βολευτεί σε μία ρουτίνα. Επίσης, υπάρχει και το μαζί χωρίς παιδί. Σοκαριστικό για κάποιους αλλά υπάρχει. Αυτό συζητάω στη παρούσα φάση (και με ατον εαυτό μου και με το συντροφο μου καθως κανουμε ακριβως τις ιδιες σκέψεις). Το μαζί χωρίς παιδί ή το μαζί με παιδί. Όχι το και μαζί και χώρια. Ούτε διανύει ο καθένας το δικό του μονοπάτι. Τελοσπαντων, το σχολιο μου ειχε να κανει περισσοτερο με το οτι αμα κατι το υπεραναλυεις… Διαβάστε περισσότερα »
Με το σωστό σύντροφο ξέρεις τί να κάνεις.
( Αν ο σύντροφος είναι μεγάλος μπορεί να μη θέλει τέτοιου είδους υποχρεώσεις πια.
Από την άλλη είναι κι αν θα του το βγάλει η γυναίκα.
Η γυναίκα έχει περιορισμένα χρονικά περιθώρια. )
( Το μαζί χωρίς παιδί δεν είναι σοκαριστικό, είναι άνισο.
Ο άντρας φεύγει και βρίσκει άλλη γυναίκα και κάνει παιδί.
Πρέπει να είναι σίγουρη η γυναίκα ότι δε θέλει παιδί, όταν πιέζει ο χρόνος. )
Ίσως με το σωστό σύντροφο να καταλήγεις να κάνεις αυτό που θες. Αυτο που θες όμως δεν είναι απαραίτητα το να κάνεις παιδί. (Δεν ξέρω για τους άλλους συντρόφους που είναι μεγάλοι, τον δικό μου πάντως δεν τον απασχολεί η υποχρέωση με την έννοια που το θέτεις-εμένα με απασχολεί, δεν εχω αποφασίσει αν τη θέλω). Τα χρονικά περιθώρια δόξα τω Θεω έχουν διευρυνθεί, προφανώς δεν είναι απεριόριστα αλλά, σοφή κίνηση η κατάψυξη. Το μαζί χωρίς παιδί αν είναι επιθυμία και απόφαση και των δύο είναι όσο ίσο είναι το μαζί με παιδί αν ειναι επιθυμία και απόφαση και των δύο.… Διαβάστε περισσότερα »
Η Κάμερον Ντίαζ γέννησε στα 52. Σε λίγο αυτός ο μπαμπούλας των χρονικών περιθωρίων που στενευουν και χρησιμοποιείται για να τρώμε το φαι μας θα ακούγεται αστείος.
Νομίζω οτι το έκανε με παρένθετη βέβαια, όχι οτι δεν είναι και αυτός ένας τρόπος αλλά μάλλον δνε θα κατέφευγα σε αυτόν ποτέ εγω προσωπικά. Εγώ δεν διαφωνω οτι υπάρχουν χρονικά περιθώρια σε αυτό, όσο και αν αυτά διευρύνονται. Ούτε οτι δεν είναι και αυτό ένας αρκετά σημαντικός παράγοντας που μπαίνει στο τραπέζι όταν καλείσαι να αποφασίσεις για κάτι τέτοιο. Φυσικά και είναι. Παράγοντας που πρέπει να σκεφτεί κανείς, όχι όμως παράγοντας που θα κατευθύνει την απόφαση σου. Γιατί αυτό που υπονοείται (όχι μόνο απο τη Λουσιντ αλλά και γενικά) είναι πως επειδή μεγαλώνοντας τα περιθώρια στενεύουν πρεπει να αποφασίσεις… Διαβάστε περισσότερα »
Δε το ήξερα. Τον τίτλο της είδησης διάβασα , δε μπήκα στο άρθρο να σου πω. Αλλά το πόιντ είναι ότι μέχρι τώρα αυτά τα χρονικά περιθώρια λειτουργούσαν και σαν μέσο χειραγώγησης, τρομοκρατίας, μεθόδευσης. Πόσες άραγε λόγω αυτών των στενών περιθωρίων μπήκαν σε πραγματικά κακές σχέσεις? Αντίθετα οι άνδρες που κι αυτοί έχουν, αλλά δεν είναι τόσο στενα , τους βλέπεις να κινούνται πιο άνετοι. Βέβαια άνετοι άνετοι και μόλις στενεύουν τα περιθώρια και για αυτούς, κάνουν κι αυτοί λάθος επιλογές στην εκπνοή του χρόνου, αλλά τις φορτονωνται οι νεαρότερες σύντροφοι . Από την άλλη και η υπεραναλυση είναι αγχωτική.… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι συμφωνώ απόλυτα. Και συμφωνώ για τον χαλαρό χρόνο που παίζει με την ιδέα.
Τωρα σχετικά με την υπεραναλαυση και το τι προτείνεται να εχουν συζητησει/σκεφτει/κανει πριν αποφασίσουν, πολλά που προτείνονται εδώ δεν είναι καν μεσα στις δικές μου σκέψεις, η καθε μια προφανώς τα λεει με βαση τη δικη της εμπειρία, η οποια εμπειρια εχει εξαρτηθεί και απο το συντροφο που ειχε.
Μέσω παρένθετης γεννάνε όλες έτσι ανεξαρτήτου ηλικίας.
Η Κάμερον Ντίαζ δε γέννησε στα 52 . Στα 52 απέκτησε παιδί μέσω παρένθετης μητέρας . Για το αν χρησιμοποιήθηκαν ωάρια δότριας δεν υπάρχουν πληροφορίες
Αναδιατύπωνω.
Η Κάμερον Ντίαζ εγινε πάλι μαμά στα 52 της. Σε λίγο αυτός ο μπαμπούλας των χρονικών περιθωρίων που στενευουν και χρησιμοποιείται για να τρώμε το φαι μας θα ακούγεται αστείος.
Όπως και να έγινε ….τη Κάμερον θα φωνάζει μαμά το μπεμπέ. Είτε με δικά της ωάρια , είτε όχι , είτε με τη δική της μήτρα , είτε όχι. Να της ζήσει.
Σίγουρα αυτή θα φωνάζει μαμά αλλά μη δημιουργούνται και ψευδαισθήσεις ότι δεν υπάρχουν χρονικά περιθώρια. Η εξωσωματική δε νίκησε το φραγμό του χρόνου. Απλά έδωσε κι άλλες επιλογές σε σχέση με παλιοτερα
Σε λίγο; Πόσο λίγο;
Το θέμα δεν είναι αν θα τη φωνάζει μαμά…το μπεμπέ…
Είναι πολύ εγωιστικό όλο αυτό.
Δεν κάνουμε παιδιά για αυτό το λόγο.
Τα παιδιά θα πρέπει να έχουν γονείς που θα έχουν τις αντοχές να τα μεγαλώσουν σωστά.
( Υπάρχει ο σωστός τρόπος…κι όλοι οι άλλοι… )
Κοίτα , από τη στιγμή που η ίδια νιώθει ακμαία να το μεγαλώσει , λόγος δε μου πέφτει. Η ηλικία είναι σχετική. Στα 52 μπορεί να έχει περισσότερο χρόνο, περισσότερη θέληση, να θέλει κάποια να αφοσιωθεί περισσότερο. Ειδικά κάποια σαν τη Κάμερον. Τα πρώτα της παιδιά δηλαδή μπορεί να είναι και ριγμένα ως προς το χρόνο της μαμάς τους. Το εγωιστικό το βλέπεις εσύ απέξω. Αλλά εγώ δε στέκομαι εκεί. Από τώρα και στο εξής αυτά τα χρονικά περιθώρια δε θα λειτουργούν σαν μπαμπούλες ειπα. Ή κανεις παιδί δηλαδή μέχρι τα 40 ή θα καταλήξεις με γάτες μαγκούφα. Όπως λένε… Διαβάστε περισσότερα »
Κι όμως…
Υπάρχει άγνοια σχετικά με το αναπαραγωγικό σύστημα.
Τί είναι όλο αυτό; Χειραφέτηση;
Καλέ παρένθετη χρησιμοποίησε. Και για να είμαστε ρεαλιστές, η γυναικεία γονιμότητα φθίνει και μετά την εμμηνόπαυση πλέον η γυναίκα δεν είναι γόνιμη. Η επιστήμη προσφέρει κατάψυξη, δωρεά ωαρίων και παρένθετη μητρότητα. Αλλα υπάρχουν κι εκεί όροι, με πρώτο και κυριότερο τον οικονομικο, γιατί θα χρειαστεί ιατρική παρέμβαση για την επίτευξη εγκυμοσύνης κι είναι μια ακριβή διαδικασία, ειδικά αν χρησιμοποιηθεί και παρένθετη. Αλλά με λεφτά όλα γίνονται
Συμπληρώνω το σχόλιο μου, γιατί η αλήθεια είναι πως ξύπνησα θυμωμένη απο το δικό σου. Θυμωμένη όχι απο αυτα που γράφεις, αλλα απο τη σκέψη απο πισω που τα έγραψες. Υπονοείς ξεκάθαρα τα εξής: Οτι ο συντροφος μου δεν ειναι ο σωστός (ή εγω γι αυτόν) γιατί αλλιώς δεν θα είχα αποφασίσει. Οτι ο συντροφος μου που εγω εχω αναφερει οτι ειναι μεγαλύτερος απο εμενα (και εσυ φυσικα το εχεις συγκρατήσει) δεν θελει να κανει παιδι γιατι δεν θελει την υποχρεωση (δεν τον ξερεις, δεν εχω αναφερει τιποτα τεοιο, απο μονη σου) Ασε που ισως δεν του το βγαζω κιολας,… Διαβάστε περισσότερα »
Έχεις δίκιο, αλλά μην χαλάς την ζαχαρένια σου daria. Όλα τα σχόλια που έγραψε σε αυτό το θέμα είναι λιγουλάκι κακοπροαίρετα είναι η αλήθεια. Και το βασικό της, ”αν είναι να ρθει, θα ρθει, αλλιώς θα προσπεράσει…” και όλα τα υπόλοιπα. Καθένας κάνει λίγο ή πολύ τις προβολές του.
Γενικότερο σχόλιο δικό μου: διαβάσαμε και μια πιο ευχάριστη ιστορία, με ερωτευμένους ανθρώπους που σκέφτονται να κάνουν οικογένεια, και σε κάποια σχόλια βγάλανε την κοπέλα ψυχωτική επειδή έχει άγχος για κάτι τόσο μεγάλο και δεν πάει γιούρια.
Ναι μωρέ εντάξει. Με ενοχλεί η προθεση να χτυπήσεις κάτω (απο αυτό που θεωρείς) απο τη ζώνη του άλλου. Δεν το βρίσκω δίκαιο, και μου αρέσει να παίζω δίκαια.
Στο γενικότερο σχόλιο σου συμφωνώ.
Ο σύντροφός σου σίγουρα είναι πολύ καλός και ταιριάζετε.
Πολύ πιθανόν σε ακολουθεί στους προβληματισμούς και στις αμφιβολίες σου.
Αν μια μέρα του πεις ότι θέλεις να κάνετε παιδί, να γίνετε γονείς…πώς θα αντιδράσει;
Φοβάσαι τον εαυτό σου ή την απάντησή του;
Είσαι από αυτές που θα πουν…
Τί λες; παντρευόμαστε τον άλλο μήνα;
ή από αυτές που περιμένουν το δαχτυλίδι;…
( Ο σκοπός είναι να βρούμε αυτή τη χορδή που χτυπάει…
Μερικές φορές ο πόνος είναι αναπόφευκτος. )
Ο συντροφος μου μπορει να μην ειναι καλός και να μην ταιριάζουμε καθόλου Λουσιντ. Μη πας να το γυρίσεις τώρα, οι προθεσεις των σχολίων σου είναι ξεκαθαρες. Επιλεγεις να χτυπήσεις εκει που θεωρεις με βασει το δικό σου σκεπτικό κάτω απο τη ζώνη. Τωρα ποιος σε όρισε εσενα αυτον που θα ψαχνει τη χορδη που πονάει ο αλλος για να εκπληρωσεις τους δικούς σου σκοπους δεν ξέρω. Ξερω ομως πως και εγω υποψιαζομαι τις δικες σου τις χορδες (μπορει να κανω και λαθος σαφώς, οπως εκανες εσυ τωρα με τις δικες μου), αλλα δεν τις χρησιμοποιω στα σχολια μου, οπως… Διαβάστε περισσότερα »
Υπάρχει ένα βιβλίο του Μπουκάι που λέγεται “Να δώσουμε μια ευκαιρία στην τύχη”, στο οποίο ανατρέχω πού και πού. Καμιά φορά ψάχνουμε και ψάχνουμε, τάχα μου με την προοπτική του καλύτερου (appropriate), γιατί αυτός είναι ο λόγος -νομίζω – που υπεραναλύουμε όταν είμαστε κάπου που μας ευχαριστεί. Και δεν το ευχαριστιόμαστε τελικά όσο του αξίζει. Εγώ προσωπικά, προκειμένου να δώσω μια ευκαιρία στην τύχη, δοκιμάζω κάτι που δεν έχει πολλές πιθανότητες να συμβεί (πχ. να στείλει κάποιος ένα βιογραφικό σε τοπ πανεπιστήμιο είναι ένα τέτοιο σενάριο). Αν όντως συμβεί, τότε σκέφτομαι πως αυτό έπρεπε να γίνει για να πάει η… Διαβάστε περισσότερα »
Το εχω στα υπόψη αυτο το βιβλίο, θα το κοιτάξω. Προς το παρον μου φαινεται πιο ευκολο να στειλω βιογραφικο σε τοπ πανεπιστημιο και αν με παρουν να παω, παρα το να κανω παιδί! Με το παιδι δεν εχεις εξοδο διαφυγής αν αλλαξεις γνωμη, αυτο ειναι μια απο τις σκεψεις μου πανω στο ζήτημα. Οτι απαξ και γίνει, έγινε. Και εγω τη ζωη μου τη ζω μεχρι τωρα παντα εχοντας το μαξιλαρακι της εξόδου. Τελοσπαντων ας μην εκτεθω περισσοτερο, εχουμε και τη Λουσιντ με το βουρδουλα.
Ειλικρινά, ευχαριστώ το Θεό/σύμπαν /μοίρα/ τύχη , οποία δύναμη τέλος πάντων ευθύνεται για το γεγονός ότι έμεινα έγκυος με τη μία και μοναδική φορά που είχαμε ατύχημα. Το ήξερα βέβαια ότι υπήρχε η πιθανότητα κι είπα να μην πάρω επείγουσα αντισύλληψη κι αν γίνει έγινε. Γιατί συνειδητά δε θα το έκανα ποτέ. Το ήθελα μεν ,αλλά όπως λες κι εσύ άρχιζε η ανάλυση κι έλεγα κι εγώ ” άστο καλύτερα”. Ευτυχώς που έγινε κι έχω το γιο μου, πραγματικά δε θα το άλλαζα με τίποτα, αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να το πάρω απόφαση και να αρχίσω οργανωμένες προσπάθειες.
To καταλαβαίνω αυτό που λες. Εγώ σκεφτομαι συχνά το “αν εμενα εγκυος κατα λάθος” τι θα έκανα. Το πιθανότερο, σχεδόν βέβαιο είναι πως θα το κρατούσα υπο τις υπάρχουσε συνθήκες της ζωής μου. Αλλά απο αυτό μεχρι να το αποφασισω ωστε να ξυπνησω και να πω ελα παμε τωρα οργανωμενα, εχει απόσταση, γιατί προφανώς βρίσκομαι ακομη σε δίλημμα, και στα διλήμματα προφανώς η υπερανάλυση δεν βοηθάει.
Δεν έχεις δίλημμα. Έχεις αποφασίσει ότι αυτή τη στιγμή δεν το θέλεις . Αν είχες αποφασίσει ότι το ήθελες θα έδινες κι εσύ μια ευκαιρία στην τύχη
Άντε άλλη μια που ξέρει περισσότερο απο εμένα τις σκέψεις μου.
Αρκετές φορές λειτουργεί το αίσθημα της αυτοσυντήρησης.
Δίνει το σήμα ότι δεν είναι κατάλληλες οι συνθήκες.
Για καλό είναι. Μας προλαμβάνει από πολλά…
Μαζί σου! Ούτε εγώ θα έπαιρνα ποτέ μια απόφαση που δεν έχω την πολυτέλεια να μετανιώσω στην πορεία (αν και σπάνια μετανιώνω για το οτιδήποτε, αλλά είναι η ιδέα) και αυτό πλέον το έχω αποδεχτεί. Η τύχη όμως είναι άλλο πράγμα. Την τύχη την εμπιστεύομαι και την ακολουθώ (ούτως ή άλλως αν κάτι δεν πάει καλά, δεν βαραίνει εμένα η ευθύνη). Τις πιο σημαντικές αποφάσεις στην ζωή μου τις αφήνω πάντα στην τύχη. Δεν με έχει προδώσει ποτέ. Στην προκειμένη, στο θέμα των παιδιών, βέβαια, ο σύντροφός μου δεν θα άφηνε ποτέ κάτι τόσο σημαντικό στο έλεος της τύχης (δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Λες κάτι…σαν να είναι φυσικό.
Γιατί είχες όλη αυτή την άρνηση;
Αν είναι νά ‘ρθει…θε να ‘ρθεί…
αλλιώς θα προσπεράσει…
Καλά ρε βρε Ρένα, αλλά ποιος γιατρός γράφει την ειδική εξέταση για το στίγμα σε εξετάσεις ρουτίνας (δηλαδή χωρις ουσιαστικο λόγο). Αλήθεια καλύπτονται από το ταμείο; Εμένα ο ένας από τους δυο γονείς μου έχει το στίγμα και το γνωριζα από πάντα (διότι οι γονείς μου είχαν κάνει τις σχετικές εξετάσεις πριν παντρευτούν). Ενώ θεωρούσα μια ζωή δεδομένο ότι δεν το έχω, γιατί θεωρούσα αυτονόητο ότι θα μου κάναν την σχετική εξέταση όταν γεννηθηκα (μιας και το είχε ο ένας γονιός μου), και αν το είχα θα το ήξερα, πριν λίγα χρόνια ανακάλυψα ότι δεν υπάρχει πουθενά καμία τέτοια σχετική… Διαβάστε περισσότερα »
Εντοπίζεται με μια γενική αίματος (εμφανίζεται ως χαμηλό MCV/MCH, μικρότερος όγκος ερυθρών αιμοσφαιρίων) και κατόπιν επιβεβαιώνεται με ηλεκτροφόρηση αιμοσφαιρίνης. Μπορεί να υπάρχει μια πολύ ήπια αναιμία. Δεν χρειάζεται δηλαδή να γραφεί ειδική εξέταση επειδή το στίγμα δεν απειλεί κάτι. Απλώς στην περίπτωσή σου δεν ασχολήθηκαν ειδικά να κάνουν ηλεκτροφόρηση αιμοσφαιρίνης καθώς υποθέτω ήταν και παλιότερα τα χρόνια και δεν ήσουν σε ηλικία εγκυμοσύνης ώστε να έχουν ειδικό λόγο. Αν και οι δύο γονείς έχουν το στίγμα, υπάρχει 25% πιθανότητα το παιδί να πάσχει από τη νόσο (ομόζυγη θαλασσαιμία). Για την εγκυμοσύνη «γράφεται» μέσα στις συνήθεις εξετάσεις πακέτο (όπως για το… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι ναι. Σίγουρα γράφεται για την εγκυμοσύνη (οι γονείς μου την είχαν κάνει πριν καν παντρευτούν), αλλά μου έκανε εντύπωση πως δεν την κάνουν στα παιδιά που είναι γνωστό ότι ένας από τους δυο γονείς το έχει. Μιας και είναι 50% η πιθανότητα και καλό είναι να το ξέρουν ώστε να μην μην περιμένουν μέχρι την εγκυμοσύνη.
Στον προγεννητικό απ’ όσο ξέρω
Κι εγω κι ο αντρας μου είχαμε κάνει την εξέταση για το στίγμα απο χρόνια πριν, στα πλαίσια ιατρικού ελέγχου. Εκείνος έχει στίγμα, εγω οχι αλλα έχω αναιμία.
Να μιλήσεις με τον/τη γυναικολόγο σου. Εξετάσεις εννοείται καλό είναι να γίνουν πριν και για τους δυο όπως για παράδειγμα για ΣΜΝ (ηπατίτιδες, HIV κλπ) αλλά και γυναικολογικός έλεγχος/ τεστ παπ για σένα.