Η Ρένα απαντά: Μήπως ήμασταν καλύτερα πριν την συμβίωση;

Η συμβίωση είναι δύσκολη πίστα, εκεί κρίνονται πολλά.

_________________________

Η ιστορία της Messed Up όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Ρένα καλησπέρα, διαβάζω πολύ την στήλη σου κ εύχομαι να μου δώσεις μία άλλη οπτική των πραγμάτων..

Θα ξεκινήσω κάνοντας μια μικρή σύνοψη της οικογενειακής μου κατάστασης.. είμαι μαμά 3 παιδιών, χωρισμένη. Χωρίσαμε όταν η μεγάλη μου κόρη ήταν 4,5 ετών κ ήμουν έγκυος στις δίδυμες 7 μηνών. Δυστυχώς υπήρχε 3ο πρόσωπο απο πλευράς του . Οταν λοιπόν οι μικρές ήταν 40 ημερών, αφού εκείνος δεν ήθελε να προσπαθήσουμε ξανά, πήρα των οματιών μου κ τα παιδιά κ έφυγα, γιατί έχουμε κ μια αξιοπρέπεια.. 🙂

Για να έρθω στο σήμερα.. έχουν περάσει 12 χρόνια απο τότε. 12 χρόνια μεγάλης μοναξιάς, μεγάλης κούρασης, μεγάλης αυταπάρνησης κ πολλές υποχωρήσεις ώστε τα παιδιά να είναι καλά, να έχουν μια υγιή επικοινωνία με τον πατέρα τους (κ ο ίδιος το επιδιώκει, να του το αναγνωρίσω). Τις μεγάλωσα επι της ουσίας μόνη μου. Αυτό σημαίνει ότι 12 χρόνια ήμουν μόνη μαζί τους στο σπίτι, με τις δικές μας συνήθειες κτλ κτλ.

Πριν 3 χρόνια γνώρισα εναν άνθρωπο, επίσης χωρισμένο κ αποφασίσαμε να ζήσουμε όλοι μαζί. Το ήθελα πολύ. Το ίδιο κ τα παιδιά. ¨Ηθελα να δοκιμάσω να είμαι με εναν άνθρωπο, να νιώσω αυτή την συντροφικότητα για την οποία μιλάνε όλοι κ θεώρησα ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή μετά απο τόσα χρόνια μοναξιάς (να σημειώσω ότι παντρεμένη ήμουν μόνο 5 χρόνια).

Ζούμε μαζί περίπου 7 μήνες.. Οφείλω να πω, ότι μου έχει πέσει βαριά η συμβίωση τελικά.. κάποιες φορές φώναζε στις μικρές κ νευρίαζα (ακόμα κ δίκιο να είχε, δεν μου άρεσε που τους φώναζε) του μίλησα φυσικά, ήρεμα κ όμορφα.. έδειξε να κατάλαβε.. Νιώθω ότι πνίγομαι.. που πρέπει να είναι πάντα το σπίτι τακτοποιημένο (δεν είναι ότι είναι ψείρας.. αλλά επειδή δεν είναι η δική του ακαταστασία, κάποιες φορές νευριάζει, μπορεί να μην πει κάτι, αλλά βλέπεις απο τις κινήσεις του ότι είναι εκνευρισμένος), που πρέπει όλα να είναι κάπως συνέχεια.. Δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω.. κ σε σχέση με την συντροφικότητα.. την ποιά? που κοιμάται στον καναπέ με το που καθόμαστε? Πάλι μόνη είμαι.. απλά τώρα έχω κ ένα έξτρα άτομο να φροντίζω..

Ολα αυτά τα χρόνια, θεωρούσα ότι κάτι μου έλειπε που δεν είχα σύντροφο, που τα έκανα όλα μόνη μου. Τώρα καταλαβαίνω ότι είχα την ησυχία μου κ το πρόγραμμα μου με τα παιδιά κ ήμουν μια χαρά κ δεν το εκτιμούσα όσο έπρεπε γιατί “ζήλευα” την κατάσταση των άλλων γύρω μου..

Δεν θέλω να χωρίσω, γιατί είναι καλός άνθρωπος κ ξέρω ότι με αγαπάει κ τον αγαπάω κ εγώ.. θα ήθελα να γύριζα τον χρόνο στην προηγούμενη κατάσταση μας.. που είμασταν ζευγάρι μεν, αλλά ο καθένας σπίτι του.. που ανυπομονούσαμε να βρεθούμε.. Τώρα η σχέση έχει άλλη μορφή.. όχι κακή, αλλά όχι αυτό που περίμενα απο αυτή την συμβίωση.. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω κάποια ερώτηση συγκεκριμένη.. απλώς νιώθω μπερδεμένη, έχω ανάμεικτα συναισθήματα κ γενικά νιώθω πιεσμένη απο όλα.. Ισως μας χρειάζεται κ άλλος χρόνος να βρούμε τα πατήματα μας… δεν ξέρω.. η γνώμη σου?

Σε ευχαριστώ

ΑΠΟ ΤΗΝ – MESSED UP

_____________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Σε ευχαριστώ και για την αναγνωσιμότητα και για τα καλά σου λόγια.

Φοβάμαι όμως δεν έχω να προσφέρω μια ριζικά διαφορετική οπτική που θα σου δείξει κάτι που δεν έχεις ήδη διακρίνει μόνη σου. Ξεκίνησες μια συμβίωση με έναν άνθρωπο που μοιάζει να βρίσκεται στο ίδιο μήκος κύματος με σένα, αλλά η συμβίωση σου έβγαλε πτυχές της καθημερινότητας που είναι πιεστικές κι εν τέλει ενοχλητικές. Κι ας μην είναι κάποια ειδική συνθήκη ιδιοτροπίας ή απαίτησης.

Το έχει αυτό η καθημερινότητα κι η συμβίωση. Ξαφνικά το ρομαντικό και ιδεαλιστικό παίρνει διαστάσεις εκκοσμίκευσης. Κάποιος πρέπει να βγάλει τα σκουπίδια, κάποιος να πλύνει τα πιάτα και κάποιος να βγει βραδιάτικα για να πάρει τριμμένο κεφαλοτύρι που ξεχάστηκε για τα μακαρόνια.

Δυστυχώς αυτό είναι ένα ανθρώπινο φαινόμενο που είναι αρκετά κοινό. Όταν περνάμε μια μεγάλη περίοδο που κάτι μας λείπει, τείνουμε να θεοποιήσουμε αυτό που λείπει και παραβλέπουμε ότι στην πραγματικότητα πρόκειται για κάτι που έχει και τα υπέρ του και τα κατά του. Κι επειδή έχουμε διαβεί το Ρουβίκωνα, έχουμε δοκιμάσει την ρεαλιστική κατάσταση, αναπολούμε την άγνοια της εποχής που δεν τον είχαμε διαβεί.

Για την κούραση και το ότι κοιμάται με το που κάθεται, δεν έχω κάτι παραγωγικό να προτείνω. Βεβαιωθείτε πάντως ότι είναι καλά στην υγεία του. Κάποιες φορές ο ύπνος έτσι στο ξαφνικό στον καναπέ δείχνει κάποια πράγματα που θέλουν έγκαιρη ενεργοποίηση.

Στην παρούσα συνθήκη αυτό που σας διαφοροποιεί είναι το εξής: εσύ έχεις τα παιδιά ως αναπόσπαστο κομμάτι σου, η ακαταστασία σας είναι η δική ΣΑΣ ακαταστασία, ενώ εκείνος -αν έχει παιδιά από την προηγούμενη σχέση- δεν έχει συμμετοχή σε αυτή την κτητική αντωνυμία. Εσείς γίνατε ομάδα αυτά τα 12 χρόνια, εκείνος δεν είναι ακόμα μέρος της ομάδας σας. Το αν θα γίνει μέρος της ομάδας σας έχει να κάνει με τις σχέσεις που θα αναπτυχθούν, όσο και με την διαχείριση ορισμένων πραγμάτων: πρέπει να ενεργοποιηθεί να συμμετέχει. Δεν ξέρω αν όταν ήταν μόνος του ασχολιόταν με το σπίτι, ή ήταν στην κατάσταση του βομβαρδισμένου τοπίου του εργένη, ή είχε κάποια βοήθεια από εργαζόμενο προσωπικό. Τώρα που είστε 5 άτομα πρέπει να γίνεται καταμερισμός εργασιών για να δουλέψει το πράγμα χωρίς γκρίνιες κι εκνευρισμούς που όσο δεν εκδηλώνονται, τόσο βράζουν υπογείως.

Κάνε λίστα, με χαρτί και μολύβι, εργασιών που μπορεί και έχει τη διάθεση να αναλάβει. Συζητήστε τι θα είναι αυτά. Ηλεκτρική σκούπα; Τζάμια; Πλυντήριο κι άπλωμα; Πλύσιμο τα μπαλκόνια με το λάστιχο; Πλύσιμο πιάτων; Ψώνια στο σούπερ μάρκετ; Κολλήστε τη λίστα στο ψυγείο ή τέλος πάντων σε εμφανές σημείο. Τηρήστε την. Και μην εκνευρίζεσαι για τα πράγματα εκτός λίστας, όσο εκείνος τηρεί αυτά εντός λίστας.

Το ίδιο πρέπει να τηρείτε κι εσείς τα άλλα καθήκοντα που θα αναλάβετε (και βάζω μέσα και τα παιδιά: είναι πια έφηβα, έχουν δυνατότητα να κάνουν πέντε βασικά πράγματα, όπως τo να μαζεύουν τα άπλυτά τους, πιάτα και ρούχα, και τα βιβλία τους και τα παιχνίδια κάθε βράδυ, να πετούν τα σκουπίδια, ίσως να βάλουν ένα πλυντήριο).

Η καλή συμβίωση είναι ένα συμβόλαιο που πρέπει να τηρείται με λίγες εξαιρέσεις λόγω έκτακτων περιπτώσεων. Άμα αφεθεί στο φτερό, κάποιος θα δυσανασχετεί κι αυτός θα είσαι εσύ.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News