Η Ρένα απαντά: Μήπως επένδυσα πολύ σε κάποιον με τον οποίο δεν ταιριάζω;

Πώς αποτιμάς το “επένδυσα πολύ σε έναν άνθρωπο” άραγε; Και πώς επικοινωνείτε γενικότερα; Είσαι ευχαριστημένη από αυτό συγκεκριμένα; Μάλλον όχι.

___________

H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Καλησπέρα Ρένα και ομάδα,

Σας ευχαριστώ που υπάρχετε, που μου κρατάτε συντροφιά και που δίνετε νέες οπτικές στα πράγματα.

Ακολουθεί ερώτημα- σεντόνι ερωτικής και μάλλον υπαρξιακής φύσεως. Ο φίλος μου, με τον οποίο είμαστε μαζί 5 χρόνια, 2 συγκάτοικοι και 1 αρραβωνιασμένοι, αρχίζει να με απογοητεύει με κάποιες συμπεριφορές του και συγκεκριμένα με το ότι αρπάζεται με το παραμικρό και αν νευριάσω κ εγώ και ακολουθήσει τσακωμός, φεύγει από το σπίτι, με το επιχείρημα ότι τον αρρωσταίνει η ένταση που βγάζω και οι βρισιές ( οι οποίες είναι της τάξης του «στραβόξυλο» , « στριμμένε» ή « γαιδούρι» κι όχι κάτι σοβαρό). Εμένα αυτή η φυγή – που μπορεί να κρατάει από λίγες ώρες (παλαιότερα) μέχρι μέρες ( πρόσφατα) με πληγώνει, γιατί νιώθω ότι με εγκαταλείπει, αλλά είναι πλήγμα και για τον εγωισμό μου, με την έννοια ότι ναι μεν θα του πω κάτι βαρύγδουπο του τύπου « αν περάσεις την πόρτα θα ναι το τέλος», αλλά δε θα μπορώ να το τηρήσω στην πράξη.

Κι αυτό γιατί δε σκέφτομαι τόσο -τουλάχιστον όχι συνειδητά- την «επένδυση» που έχω κάνει σε χρόνο, ούτε ότι δεν θα προλάβω να κάνω παιδί ( δε με καίει), όσο τη σύγκριση με αυτούς που γνώρισα πριν από αυτόν: τσιγκούνηδες, άπιστους, ψώνια, μαμάκηδες, καμμένους από χόρτο/games, άεργους, χειριστικούς, αδιάφορους, ακόμα κι βίαιους. Τους έφαγα με το κουτάλι από τα 16 μέχρι τα 33 που είμαι τώρα, που νιώθω ότι δεν έχω να δώσω, αλλά ούτε να μου δώσει κάτι η σχέση με έναν άλλον άνδρα, μέχρι να βγάλει κι αυτός το κουσούρι του, το οποίο γίνεται συνήθως μετά από ένα ή δύο χρόνια. Ούτε έχω το κουράγιο να μπω (ξανά) στη διαδικασία του dating από apps, ενώ τρέχουν και ζητήματα που μου στερούν και το χρόνο, αλλά και τη διάθεση (διδακτορικό, γονείς με σοβαρά προβλήματα υγείας κ.α.) και στη δουλειά μου υπάρχουν ελάχιστοι άνδρες, κι αυτοί παντρεμένοι ή μη διαθέσιμοι. Ούτε από το φιλικό κύκλο υπάρχει φως, όλοι είναι σε φάση που ξεκινούν οικογένεια ή έχουν άλλες προτεραιότητες.

Η αλήθεια είναι ότι στην αρχή δεν πολυψηνόμουν για κείνον, ήταν και το σεξ μέτριο, αλλά με κέρδισε στη πορεία με το ενδιαφέρον που έδειχνε για μένα, και με το ότι έμοιαζε διαφορετικός, ευαίσθητος, καλός, συνεπής. Στην πορεία ανέπτυξα αισθήματα, πλέον τον αγαπώ, αυτό όμως που βγάζει τώρα με το φευγιό, δεν ξέρω αν μπορώ να το αντέξω.

Του έχω εξηγήσει ότι είναι προτιμότερο να μένει και να το λύνουμε, ακόμα κι αν μαλώνουμε, παρά το να φεύγει, το οποίο δημιουργεί ρήγμα στη σχέση. Παραδέχτηκα ότι ούτε εγώ είμαι τέλεια κι ότι προσπαθώ να γίνω καλύτερη. Από την άλλη, σκέφτομαι τη ζωή μου μαζί του και νιώθω μια θηλιά στο λαιμό, ότι καθετί που θα λέω θα είναι αιτία παρεξήγησης. Και θυμώνω με τον εαυτό μου που, ενώ δεν εξαρτώμαι οικονομικά από αυτόν (έχω μόνιμη δουλειά στο δημόσιο κι άλλα εισοδήματα), εξαρτώμαι συναισθηματικά, και όταν φεύγει δε μπορώ να λειτουργήσω καθόλου στην καθημερινότητά μου.

Ακόμα σκέφτομαι τα χρόνια που θα ρθουν, ότι θα μαι μόνη μου χωρίς έναν άνθρωπο, και το μη χείρον, βέλτιστον. Σκέφτομαι τις δύσκολες μέρες που θα ρθουν όταν χάσω τους γονείς μου, αδέλφια-ξαδέλφια δεν υπάρχουν, 1-2 παλιοί φίλοι, κάποιοι καλοί συνάδελφοι, κι ως εκεί. Με εκείνον έχω δεθεί, και πέρυσι με την πρόταση γάμου με συγκίνησε πολύ, αλλά μήπως έχω επενδύσει υπερβολικά σε κάποιον με τον οποίον τελικά δε ταιριάζω;

ΑΠΟ ΤΗΝ – Θ.

____________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Να’σαι καλά, καλό Πάσχα.

Δεν ξέρω αν δεν ταιριάζετε γενικά, πάντως σίγουρα δεν ταιριάζετε στο στυλ τσακωμού. Η τέχνη της επικοινωνίας υπαγορεύει να βρίσκετε κοινό έδαφος στον τσακωμό ώστε αυτός να γίνεται παραγωγικός: δηλαδή να απορρέουν χρήσιμες διορθώσεις και επισημάνσεις για τη σχέση. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο αν τεθούν οι κατάλληλες ερωτήσεις και δωθούν ειλικρινείς απαντήσεις. Είναι όμως ευκολότερο να το λέμε και δυσκολότερο να γίνει, επειδή οι άνθρωποι τείνουμε να κουκουλώνουμε τα προβλήματα και να φοβόμαστε την αλήθεια.

Όπως είσαι διαπιστώνω εκείνο το πολύ κοινό πρόβλημα εξαρχής: “Η αλήθεια είναι ότι στην αρχή δεν πολυψηνόμουν για κείνον, ήταν και το σεξ μέτριο, αλλά με κέρδισε στη πορεία με το ενδιαφέρον που έδειχνε για μένα, και με το ότι έμοιαζε διαφορετικός”.

Όταν μια σχέση ξεκινάει χλιαρά, χλιαρά καταλήγει, επειδή της λείπει ο πραγματικός πυρήνας που είναι η ταύτιση με τον άλλον άνθρωπο, η αίσθηση ότι βλέπουμε κάτι που μας συναρπάζει, που μιλάει στα κατάβαθα της ψυχής μας. Αυτό είναι ο έρωτας κι είναι κάτι διαφορετικό από την αγάπη που είναι ένα ώριμο συναίσθημα που μπορούμε να νιώσουμε για τα προτερήματα του άλλου. Ναι, είναι καλό που ήταν “ευαίσθητος, καλός, συνεπής”. Όμως αυτές είναι καλές ιδιότητες για σκύλο. Δηλαδή αν αυτά ψάχνεις και συμβιβάζεσαι με τα υπόλοιπα, πιο καλά θα είσαι με σκύλο, παρά με ανθρώπινο ερωτικό σύντροφο. Το ότι επιβεβαιώθηκες ως γυναίκα από την προσοχή που σου έδωσε είναι επιφανειακή κατάκτηση. Το βασικό είναι να αποβάλλει κανείς τον εγωϊσμό του μέσα στη σχέση.

Πιθανολογώ, χωρίς βέβαια να μπορώ να είμαι σίγουρη, ότι αυτή την στάση σου, ότι δεν υπήρξες ενθουσιασμένη και έχεις γαντζωθεί πάνω του από ανάγκη (συναισθηματική, της ασφάλειας) κι όχι από διακαή επιθυμία, εκείνος την αντιλαμβάνεται και την αξιολογεί ως αυτό που είναι: ένα είδος απόρριψης. Είναι πικρό συναίσθημα και δύσκολα γιατρεύεται, αν γιατρεύεται ποτέ…

Πάρε το χρόνο σου να μπορέσεις να διαχειριστείς την απουσία του ως κάτι που είναι δικαίωμά του. Προσπάθησε να αξιολογήσεις την δική σου συναισθηματική αντίδραση. Είναι εγωϊστική μόνο, ότι δεν ανέχεσαι να σε παρατάει εκείνος που του έδωσες εσύ πρώτη ευκαιρία; Ή μήπως βαθιά μέσα σου μπορείς να τον επιθυμήσεις γι’αυτό που είναι; Δεν θα γίνει ο ιππότης πάνω στο άλογο, αλλά νιώθεις σκίρτημα επιθυμίας όταν επιστρέφει; Νιώθεις την καρδιά σου να επιταχύνει όταν σε παίρνει αγκαλιά ή λες μέσα σου “ουφ, δεν έμεινα μόν用; Η επιθυμία κρατάει τις υγιείς σχέσεις και τους υγιείς γάμους, όχι το βόλεμα.

Δεν έχετε ακόμη δεσμευτεί. Όλα είναι πιθανά.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News