Η Ρένα απαντά: Μήπως δηλώνουν “χαλαρά” αρχικώς για να τους κυνηγάμε;

Οι άσκοπες δηλώσεις να το πάμε χαλαρά και πώς λειτουργεί το σύστημα των προγραμματικών δηλώσεων.

______________
Η ιστορία της Βρυξέλλες όπως την ξεχώρισα σήμερα

Καλησπέρα σας!
Λόγω ερωτικών ορμών που έχω τελευταία είπα να ενδώσω σε σεξ με τον πιο εύκολο τρόπο που υπάρχει στις μέρες μας, μέσω αππ.
Το τελευταίο εξάμηνο λοιπόν είχα κάποιες ενδιαφέρουσες ιστορίες .Πάντα για την ασφάλεια μου κανονίζω το πρώτο ραντεβού να είναι σε εξωτερικό χώρο για καφέ και αν δω νορμάλ άτομο και νιώσω ότι μου αρέσει προχωράμε στο παρασύνθημα.
Γνώρισα κάποια αξιόλογα άτομα που έμειναν κυρίως fwb (friends with benefits), ξεκαθαρισμένο από την αρχή, με συχνότητα όπως βόλευε την εκάστοτε κατάσταση.

Μου έτυχε δύο φορές με δύο άντρες που κλικαραμε σε πολλά επίπεδα όχι μόνο σεξουαλικά, λέγαμε και καμιά κουβέντα παραπάνωμ αλλά ήταν φρι η κατάσταση, να κάνουν μια νύξη πάνω στην πλάκα για κάτι πιο σοβαρό. Σε φάση καλά περνάμε μήπως να το βλέπαμε για exclusive?.
Σημείωση θα είμαι για ένα χρόνο στο μέρος που είμαι τώρα για δουλειά, οπότε δεν υπάρχει περίπτωση για κάτι σοβαρό, για επαγγελματικούς και άλλους λόγους.

Οπότε έφτασα στο ερώτημα πώς από την στιγμή που λένε ότι θέλουν κάτι φρι φτάσαν να θέλουν σχέση? Μήπως το λένε στην αρχή για να το παίξουν “μάγκες” η απλά για μην κολλήσεις μαζί τους.

Σαν συμπέρασμα βγάζω ότι καλές οι προγραμματικές δηλώσεις να ξέρουμε πού βαδίζουμε και να μην χάνουμε τον χρόνο μας. Αλλα λέω μήπως κάποιοι άνδρες αλλά και γυναίκες λένε το * δεν θέλω κάτι σοβαρό/ σχέση* γιατί φοβούνται δεσμεύση / μην τους πρηζεις/οτιδήποτε.

Επίσης έχω να σχολιάσω τρελές αντιδράσεις όταν έλεγα ότι δεν ψάχνω κάτι σοβαρό και το εννοούσα,δεν το πίστευαν, λέγαν “ναι καλά” και τέτοια φάση ότι το λέω απλά για να το πω. Σας έχει τύχει να γουστάρουν που δεν γουστάρετε ?

Μπορεί και να ήθελα σχέση αν καθόμουν παραπάνω, αλλά είμαι σε όργανο της ευρωπαϊκής Ένωσης και θα μετακινηθώ σε λίγο καιρό οπότε δεν έχει νόημα. Περιμενω ιστορίες με άτομα που το παιζαν κουλ αλλά κατά βάθος θέλαν δέσμευση η οτιδήποτε θέλετε εσείς…( Ένα κομμάτι μου αναρωτιέται αν οι άντρες το λένε είτε για τους κυνηγήσεις είτε για να το παίξουν σπουδαίοι)
ΑΠΟ ΤΗΝ – Βρυξέλλες
__________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Προφανέστατα λέγεται κι από άντρες κι από γυναίκες για να μην κολλήσεις μαζί τους! Άλλωστε κι εσύ γι’αυτό δεν το είπες; Δεν υπάρχει τίποτα πιο απωθητικό από κάποιον που δεν σου αρέσει και τόσο τελικά, που δεν σου ταιριάζει, να σου γίνεται κολλητσίδα. Οπότε λες “πάμε φρη” και αν βγει, βγήκε, και γίνεται αυτό που σου είπαν αυτοί οι δύο που περνούσατε καλά. Πρόταση να το πάτε αποκλειστικά (και γιατί να μην το πάτε για όσο τέλος πάντων έχεις χρόνο στο μέρος εκείνο;). Έτσι άλλωστε δεν δημιουργούνται και οι σχέσεις; Πώς αλλιώς; Αλλιώς είναι συνοικέσιο ή business deal.

Σαν το αγαπημένο σου φαγητό, υπάρχει μια πρώτη φορά που δοκιμάζεις να δεις, δεν ξεκινάς ξέροντας κάπου μέσα σου ότι αναζητάς το αγαπημένο σου φαγητό (είναι και κάπως αστεία δήλωση, “ψάχνω το αγαπημένο μου φαγητό!”). Όλα τα φαγητά υποψήφια αγαπημένα είναι όταν δεν τα γνωρίζεις καθόλου, κατόπιν αππορίπτεις ένα-ένα. Κι επίσης μπορεί να βαρεθείς στην πορεία, ακόμη κι άμα κάποιο γίνει το αγαπημένο σου φαγητό. The proof of the pudding is in the eating (δλδ.η απόδειξη του επιδορπίου είναι στο φάγωμα), που λένε κι οι Άγγλοι.

Δεν βρίσκω τίποτα επιλήψιμο σε αυτό που κάνεις τώρα, δηλώνεις ξεκάθαρα πρόθεση επειδή ο χρονισμός είναι συγκεκριμένος, ώστε να μην δημιουργηθούν προσδοκίες. Είναι συγκεκριμένος ο λόγος σου, δεν είναι “τους κόβω τον αέρα” όπως συμβαίνει με πολλούς άντρες τη σήμερον ημέρα. Το αν δημιουργεί άρνηση σε όσους το ακούνε, αυτό οφείλεται στην πατριαρχική θεώρηση ότι όλες οι γυναίκες θέλουν σχέση.

Και γιατί θέλουν σχέση;

Επειδή, πρώτον, είναι άνθρωποι και θέλουν συντροφικότητα/τρυφερότητα που συχνά δεν λαμβάνουν από τις επαφές που περιλαμβάνουν μόνο σεξ (χωρίς εκείνες να απαιτούν δεσμεύσεις, εννοώ) Η διαφοροποίηση στο φύλο έγκειται στο ότι οι άντρες ΗΔΗ λαμβάνουν τρυφερότητα από τις περιστασικές ερωτικές τους παρτνέρ, επειδή οι γυναίκες είναι μαθημένες να την εκφράζουν αντίθετα από τους άντρες. Δεν τους πετούν το λερωμένο χαρτομάντηλο και κλείνουν πίσω τους την πόρτα φτύνοντας χωρίς ένα γειά. (Υπερβάλλω αλλά ίσως όχι και τόσο)

Δεύτερον, επειδή οι γυναίκες ακόμη γαλουχούνται ότι το σκέτο σεξ είναι βρόμικο, οπότε κάπως πρέπει να “ντυθεί” με μεγάλα συναισθήματα για να νιώσουν λιγότερο βρόμικες, λιγότερο τσούλες, να αφεθούν να νιώσουν ότι βιώνουν κάτι πολύ σημαντικό. Όσο περισότερο είναι κοπέλες που δεν υπολείπτονται το σεξ ως κάτι πάρα πολύ σπουδαίο, τόσο περισσότερο τείνει να είναι ανάγκη αυτό.

Και τρίτον επειδή αρκετές λαμβάνουν πολύ κακό σεξ, επομένως τουλάχιστον ας τους κάνουν την τιμή να τις θέλουν για κάτι πιο μόνιμο! (ώστε να λαμβάνουν κακό σεξ σε μόνιμη βάση, fuck logic, ε;) Σαν ορισμένα παιδιά χωρισμένων γονιών, καμμιά φορά, που αρχίζουν να έχουν άσχετες απαιτήσεις επειδή νιώθουν μέσα τους γονική απόρριψη.

Δεν πιστεύω επομένως ότι είναι μεθόδευση οι προγραμματικές δηλώσεις για να τους κυνηγάμε, άντρες-γυναίκες. Προκύπτει όμως να τους κυνηγάμε (και το αντίστροφο με αντιστροφή των φύλων) επειδή προφανώς λειτουργεί η ψυχολογική αρχή του “θέλουμε αυτό που δεν έχουμε”. Γιατί αυτοί οι άνθρωποι δεν ξέρουν πραγματικά τι θέλουν και κυνηγούν την ιδέα του τι πιστεύουν ότι θέλουν. Αυτό οφείλεται εν μέρει στη ματαιοδοξία και την αυτοεκτίμηση που έχουν, αλλά εν μέρει και λόγω της στρεβλής αίσθησης της αξίας των στόχων.

Όσοι κι όσες το ξεκόβουν λοιπόν εξαρχής είναι εξοικειωμένοι/ες με το παραπάνω μοτίβο. Ξέρουν ότι μπορεί να γίνει κάτι και είτε να βγει, είτε να μην βγει. Αν δεν βγει αρχίζουν να απομακρύνονται, όπως είναι φυσικό, και τα άλλα άτομα αντί να τους/τις αφήσουν να φύγουν, αρχίζουν να τους/τις βομβαρδίζουν με μηνύματα και κλήσεις. Για να το αποφύγουν επομένως αυτό δηλώνουν εξαρχής το “πάμε χαλαρά” και τέλος- ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά της απομακρύνσεως εκ του ταμείου.

Φυσικά αυτό μπορεί να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα, πάλι για βασικούς λόγους ανθρώπινης ψυχολογίας. Σύμφωνα με την Erika Ettin, ιδρύτρια του ιστότοπου γνωριμιών A Little Nudge, υπάρχει η εξής θεωρία. «Όσο λιγότερο κάποιος ανταποκρίνεται ή ανταποδίδει στις προσεγγίσεις κάποιου ατόμου, τόσο πιο αντιληπτή αξία πιστεύει αυτό το άτομο ότι έχει το πρόσωπο που προσεγγίζει», είπε. «Επομένως, προσπαθούμε περισσότερο, αφού αυτό το άτομο πρέπει πραγματικά να «αξίζει» εάν έχει τόσο μεγάλη ζήτηση — με άλλα λόγια, αυτό το άτομο είναι ένας σπάνιος “πόρος”».

Όταν μας αρέσει κάποιος, ο εγκέφαλός μας θα απελευθερώσει την ορμόνη ντοπαμίνη όταν το άτομο αυτό εμφανίζεται στα μηνύματά μας ή όταν ζητάει να μας δει. Μπορούμε να κολλήσουμε σε αυτή την ορμόνη της ευτυχίας και να αρχίσουμε να κυνηγάμε όχι το άτομο, αλλά το φτιάξιμο, λειτουργεί εθιστικά σαν ναρκωτικό. Αν μάλιστα λαμβάνουμε διακεκομμένη προσοχή από κάποιον, είναι πολύ πιο εθιστικό από ό,τι αν το λαμβάναμε συνεχώς (από δω προκύπτει το “σε έχει δεδομένο/η”). Κι έτσι αυτή η αγωνία και το δράμα μας κινητοποιεί και αρκούμαστε στα ψίχουλα!

Επομένως συμπεραίνουμε για άλλη μια φορά ότι ουσιαστικά οι προγραμματικές δηλώσεις λειτουργούν ως μπούμερανγκ. Όταν δηλώνεις ότι θες να πας σοβαρά σε έναν άγνωστο εκείνος/η αντιλαμβάνεται ότι δεν έχεις τόση αντιλαμβανόμενη αξία, δεν είσαι “σπάνιος πόρος”, άρα διστάζει να επενδύσει συναισθηματικά πάνω σου (αυτό που λέγεται μερικές φορές ότι “μοιάζει απελπισμένος/η”). Όταν πάλι δηλώνεις ότι θες να το πας χαλαρά σε έναν άγνωστο, εκείνος/η αντιλαμβάνεται ότι δεν μπορεί να σε έχει και αρχίζει να πιστεύει ότι πρέπει να σε “αποκτήσει” ακόμα κι αν δεν ταιριάζετε.

Είναι η συνταγή της αποτυχίας. Οπότε καλύτερα να μην δηλώνουμε τίποτα. Και μόνο που μας ρωτάνε τι ψάχνουμε σημαίνει ότι δεν έχουν καθίσει να σκεφτούν όλα τα παραπάνω.
Παρεκτός αν όντως είσαι σε ένα μέρος για ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, οπότε ναι, το να το πεις είναι έντιμο.

Η Ρένα απαντά: Γιατί θεωρείς κακές τις προγραμματικές δηλώσεις;

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News