Μήπως παίρνει πολύ προσωπικά την ταλαιπωρία και τα τραύματα της φίλης μου;
__________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Γεια χαρά σε όλες και σε όλους.
Ρένα, πήρα την απόφαση να ρωτήσω εσένα αντί κάποια φίλη μου επειδή εκτιμώ το ότι βάζεις τα πράγματα σε μια σειρά.
Ήμουν κακή φίλη; Ξέρω ότι δε θα ήταν σωστό να βγάλουμε ετυμηγορία από ένα περιστατικό, αλλά μήπως δε στάθηκα στη φίλη μου; Ξεκινώ την αφήγηση χρόνια πριν για να έχεις / έχετε πλήρη εικόνα.
Μιλάμε για ζευγάρι στην ηλικία των 50 πλέον. Δύο παιδιά στο δημοτικό. Σκληρά εργαζόμενοι και οι δύο, αυτός με σταθερό ωράριο, αυτή full κυλιόμενο. Έχουν νταντά. Μια φοιτήτρια. Αντικειμενικά όμορφη. Αυτός είναι τύπος με λέγειν. Ατακαδόρος. Κάποια στιγμή γίνεται το κλασικό. Επίσης, κάάάποια στιγμή το μαθαίνει η σύζυγος. Και κάνει σαματά. Και διώχνει τη νταντά. Η εξωσυζυγική σχέση τους συνεχίζεται. Και το ξαναμαθαίνει η σύζυγος. Και ξανακάνει σαματά. Αλλά δε χωρίζει. Έχει επιχειρήματα γι’ αυτό.
Περνάνε χρόνια και ο σύζυγος έρχεται αντιμέτωπος με προσωπικά προβλήματα, προβλήματα με τους γονείς του και τον κοινωνικό του κύκλο. Τείνει να καταρρεύσει επειδή συνειδητοποίησε ότι είναι μόνος. Ούτε οι φίλοι του, ούτε η ερωμένη τον στήριξαν. Σε αυτό το σημείο η σύζυγος μαθαίνει ότι η σχέση συνεχιζόταν και ότι ο σύζυγος βρίσκεται στο στάδιο να την χωρίσει. Με τα τελευταία γεγονότα στη ζωή του και υπό τον κίνδυνο κατάρρευσης η φίλη μου αποφάσισε να στηρίξει αυτόν αλλά και τη σχέση τους. Πηγαίνει η ίδια σε ψυχολόγο για λίγες συνεδρίες. Και λέει περίπου “Κατάλαβα ότι φταίω κι εγώ για την απόσταση στη σχέση μας γιατί έριξα όλο το βάρος στα παιδιά. Αλλά κι επειδή στις αρχές του είπα ότι νομίζω ότι τον φλερτάρει η μικρή – δηλαδή η νταντά – κι εκείνος με ρώτησε “Λες; Έχω πιθανότητες;” κι εγώ του απάντησα “Δοκίμασέ το”
Καθώς μου μιλάει για όλο το σκηνικό και για το φταίξιμό της παρεμβαίνω λέγοντας ότι αυτή δε φταίει. “Αυτός δεν έχει αξιοπρέπεια;” ρωτάω. Και μου λέει “Όχι. Αλλά αν τον έβλεπες θα τον λυπόσουν. Έφαγε γερό χαστούκι. Γιατί βλέπεις τα πράγματα άσπρο μαύρο;” Το τελευταίο μου το είπε με εκνευρισμό.
Η κουβέντα μας συνεχίστηκε με όσα έγραψα παραπάνω – βασικά, ήξερα για την ερωτική σχέση από χρόνια αλλά και κάτι ντροπιαστικές ατάκες του προς την πεθερά του και τη φίλη μου. Ένιωσα άσχημα για το πώς χειρίστηκα εκείνο το σημείο. Και της το είπα. Στο τέλος ζήτησα συγγνώμη που δεν ήμουν υποστηρικτική και εξήγησα ότι θέλω να είμαι.
Ομως, από τότε υπάρχει μια αποστασιοποίηση. Μια ψύχρα. Κάποιες φορές με είδε στο δρόμο αλλά δε μου μίλησε.
Να προσθέσω ότι δεν είμαστε καλές φίλες. Δεν κάνουμε παρέα. Δεν πάω σπίτι της για καφέ, δεν έρχεται στο δικό μου. Μας έφεραν κοντά κάποια στενάχωρα γεγονότα αλλά όχι τυχόν κοινά ενδιαφέροντα. Εξάλλου, ο ελεύθερος χρόνος της είναι ελάχιστος. Δεν έχει βοήθεια από κανέναν με το σπίτι και τα παιδιά. Δεν ξέρω καν αν με συμπαθεί. Θέλω να πω αν με γνώριζε στη δουλειά μπορεί να μη μου έδινε σημασία. Εγώ τη συμπαθώ, τη θαυμάζω για τη δύναμη ψυχής με όσα περνάει -μιλάμε για απίστευτη κούραση να τα προλάβει όλα – έχει απίθανο χιούμορ και είναι cool.
Με απασχολεί το να είμαι καλή φίλη. Προφανώς για να μην απομείνω μόνη μου. Αλλά κι επειδή συνδέω τη γυναικεία ενδυνάμωση με την αλληλοϋποστήριξη. Πώς μπορώ να λέω ότι με απασχολεί το γυναικείο ζήτημα χωρίς να είμαι υποστηρικτική φίλη;
Μήπως έκανα λάθος; Μήπως δεν μπήκα στη θέση της; Όμως, εγώ δεν πρότεινα χωρισμό. Σε καμία περίπτωση. Ξέρει, ωστόσο, ότι έχω μια αντιπάθεια σε αυτόν. Έχει πει, όμως, κι αυτός απαράδεκτα πράγματα. Είναι ανταγωνιστικός και την έχει υποτιμήσει μπροστά μου. Κάνει ό,τι μπορεί για να βγαίνει πάντα από πάνω γενικά. Ακόμη και με τα παιδιά του. Αυτό που λέμε “Σε τάπωσα”.
Μήπως χάνω το μέτρο; Μήπως παίρνω πολύ προσωπικά την ταλαιπωρία και τα τραύματα της φίλης μου;
Χίλια συγνώμη για το μακροσκελές κείμενο. Έχω αφήσει έξω πολλά για να μη φωτογραφίσω ανθρώπους. Ελπίζω ότι έχεις τη δυνατότητα να το δημοσιεύσεις και να απαντήσεις.
Σε ευχαριστώ που με διάβασες.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Δώρα
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Θέτεις έναν ωραίο προβληματισμό. Η γυναικεία αλληλεγγύη περνά μέσα από την υποστήριξη; Θα έλεγα πως ναι. Αυτό δε σημαίνει ότι επικροτούμε όλες τις επιλογές των άλλων γυναικών, ότι τις ενστερνιζόμαστε προσωπικά. Αρκεί να τις σεβόμαστε. Αρκεί να αναγνωρίζουμε τις συστημικές δυσκολίες να είσαι γυναίκα, καθώς επίσης και τις πιο συγκεκριμενοποιημένες ανά περίπτωση. Δεν κερδίζουμε ως φύλο κάτι διαιρεμένες.
Δεν νομίζω ότι ήσουν φάουλ γενικά, υπό την έννοια ότι όσα μας λες δεν δείχνουν κούνημα δαχτύλου (αυτή η ηθική ανωτερότητα που επιδεικνύουν κάποιοι όταν συμβουλεύουν είναι φουλ ξενερωτική και λόγος να διακοπούν οι σχέσεις μαχαίρι). Κι είναι καλό που της είπες ότι δεν ήσουν υποστηρικτική, αλλά θες να είσαι από δω και πέρα.
Το παίρνεις προσωπικά επειδή η ίδια φοβάσαι μήπως πέσεις σε παρόμοιο άντρα, μήπως πέσεις θύμα κοροϊδίας, εξαπάτησης, προδοσίας. Το βλέπεις ως πλήγμα στην δική σου αυταξία να αποδεχτείς μια τέτοια κατάσταση και “επαναστατείς” μέσα σου.
Νομίζω ο λόγος της κάποιας ψυχρότητας είναι ότι δεν μπορεί να ξε-πει όσα σου είπε ήδη και ταυτόχρονα ότι κατηγόρησες τον άντρα της. Επομένως αφού αποφάσισε να μείνει μαζί του έχει πέσει στα μάτια σου. Αυτή η γνώση είναι που την αποστασιοποιεί. Σε ενδεχόμενη νέα συζήτηση για άλλο θέμα δείξε της ότι την θαυμάζεις. Όλοι θέλουν να νιώθουν καλά με τον εαυτό τους στις κοινωνικές τους επαφές.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Γιατί αναρωτιέσαι αν είσαι καλη φίλη αφού γραφεις αυτό;
« Να προσθέσω ότι δεν είμαστε καλές φίλες. Δεν κάνουμε παρέα. Δεν πάω σπίτι της για καφέ, δεν έρχεται στο δικό μου, Δεν ξέρω καν αν με συμπαθεί»
Αφού έχεις να δώσεις πράγματα σε μια φιλια και δείχνεις ενσυναισθηση στρεψου σε άτομα που για αρχή δεν θα σε κάνουν να αμφιβάλεις αν σε συμπαθούν
Α μπράβο. Γιατί προβληματίζεσαι ρε γραφούσα αφού δεν είστε τόσο φίλες ή δεν ξέρεις αν είστε καν φίλες; Δεν καταλαβαίνω ποιο το νόημα της ενασχόλησής σου με το άτομο..
Πάντως, η απάντηση που της έδωσες δεν μου φάνηκε άσχημη.
Δώρα, μας έκαψες…
Δεν είστε καλές φίλες… τί ακριβώς είστε;
Τί ακριβώς επιδιώκεις;
Γιατί μπερδεύεσαι σε ξένες υποθέσεις;
Αν θέλει θα χωρίσει, αν θέλει θα τον ξαναδεχτεί.
Έχασες το μέτρο προ πολλού.
Get a life
Ειλικρινά αυτό είναι και δική μου απορία και διάβασα με πολύ ενδιαφέρον την απάντηση της Ρένας. Συγκεκριμένα έχω μια φίλη αγαπημένη και καρδιακή, είναι από τους ανθρώπους που πάντα μα πάντα θέλω να έχω στη ζωή μου. Ο άντρας της είναι (σχεδόν ) ο,το χειρότερο μπορεί να της συμβεί. Δε θα μπω σε λεπτομέρειες αλλά συν τοις άλλοις είχε κι εξωσυζυγική σχέση. Η φίλη μου μου τα εμπιστευτηκε όλα της τα προβλήματα κι εγώ ήμουν σε φάση “ακούμε αλλά δεν κρίνουμε”. Άλλωστε δε μου ζήτησε συμβουλή,μου είπε απλά τι της συμβαίνει και τι κάνει γι’αυτό. Τώρα , 10 χρόνια μετά… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν δείχνετε πάντως να σας απασχολεί το γυναικείο ζήτημα, όταν λέτε «έγιναν το κλασικό», εννοώντας ότι όποιες κοπέλες πάνε να δουλέψουν ως νταντάδες σε ένα σπίτι έχουν βάλει στο μάτι το σύζυγο, ή τουλάχιστον ότι είναι αναμενόμενο να τα φτιάξουν με αυτόν. Η φράση σας αυτή είναι πολύ υποτιμητική για κοπέλες που κάνουν ένα τόσο χρήσιμο σε όλες/ όλους μας επαγγελμα, και που τις εμπιστευόμαστε τα παιδιά μας.
Εγώ δεν το έλανα έτσι. Κατάλαβα εννοεί ότι έγινε το κλασσικό περιστατικό, που ο σύζυγος απατά τη γυναίκα του με τη νταντά. Ούτε νομίζω βγάζει θυμό προς τη νταντά αλλά τον σύζυγο και ίσως εμμέσως την φίλη της που τον πήρε πίσω.
Άρα στη δική μου ερμηνεία η ευθύνη πέφτει στο σύζυγό και όχι στη νταντά.
Ο σύζυγος είναι αυτός που ενέργησε εντελώς στερεοτυπικά γι’αυτό και αναλύει και άλλες συμπεριφορές του για να ενισχύσει αυτή την εικόνα του κλασσικού άντρα που περνάει κρίσης μέσης ηλικίας.
Οταν λέμε, αγαπητή ή αγαπητέ Catappreciator, ότι «έγινε το κλασσικό περιστατικό, που ο σύζυγος απατά τη γυναίκα του με τη νταντά», τι εννοούμε; Οτι έγινε το αναμενόμενο, που είναι, κατά τη φράση αυτή, το εξής: Ο μεν σύζυγος, ως άντρας πού του τρέχουν τα σάλια, δεν μπορεί να κρατηθεί και να μην την πέσει στην νεαρή νταντά, η δε νταντά, ως πονηρή μικρή που παίζει κι αυτής το μάτι, είτε την έπεσε αυτή στο σύζυγο ή δεν απέκρουσε πάντως το φλερτ του, και έτσι τα έφτιαξαν. Αυτή η άποψη δηλαδή , του «κλασικού συμβάντος», είναι στερεοτυπική και προσβλητική και προς… Διαβάστε περισσότερα »
Τι να πεις σε μια φίλη όταν η απιστία έγινε ρουτίνα και καθημερινότητα στον γάμο της,προφανώς συμφέρει καλύτερα από ένα διαζύγιο.
Γι αυτό τον λόγο δεν μιλάμε αλλά γινόμαστε καλοί ακροατές.
Έχει ανάγκη να μιλήσει όχι να ακούσει τα λάθη της που ξορκιζει η ίδια.
Αυτό που λέει η Ρένα είναι πολύ ωραίο και θα έπρεπε να το έχουμε στο μυαλό μας γενικά. Υποστήριξη δεν είναι να επικροτουμε τις επιλογές των άλλων γυναικών αλλά να τις σεβόμαστε. Δε μπορούμε νιωσουμε πως νιώθει η άλλη γυναίκα επειδή έχουμε το ίδιο φύλο. Δεν ήταν ότι δεν ήσουν υποστηρικτική. Εσύ προσπάθησες να είσαι . Βλέποντας όμως μέσα από το πρίσμα του τι θα ενοχλούσε εσένα κι όχι το δικό της. Δεν μπορείς να ξέρεις γιατί νιώθει ότι έχει μερίδιο ευθύνης στο γάμο της. Δε μπορείς να ξέρεις γιατί δε ζεις στο σπίτι της , δεν είσαι η κολλητή… Διαβάστε περισσότερα »
Πιστεύω ότι @ φίλ@ κ @ γνωστ@ εκτός από αυτά που συζητάνε μεταξύ τους υπάρχουν και αυτά που ΔΕΝ συζητάνε. Αυτά που δεν θέλουν να ακούσουν τον εαυτό τους να παραδέχεται, αυτά που ισως δεν έχουν αποφασίσει ακόμα, αυτά που δουλεύουν και δεν είναι έτοιμοι να μοιραστούν, αυτά που δεν εντοπίζουν αλλά τους τριγκαρουν… Όταν οι καταστάσεις είναι έντονες μην περιμένεις ότι καποι@ δε θα αποτύχει κ λίγο μέσα στα ζογκλερικά… κάποιο μπαλάκι θα πέσει. Και αυτό είναι οκ… Πες ότι ένα μπαλάκι που έπεσε ήταν αυτό της επικοινωνίας σας… Συμβαινουν αυτά μέσα στην αντάρα… και συμβαίνουν παντού. Και σε… Διαβάστε περισσότερα »
Δηλαδή δεν είσαι υποστηρικτική επειδή της είπες πως φταίει εκείνος και όχι η ίδια; Πάλι η γυναίκα φταίει που ένας πατέρας προδίδει την οικογένειά του;
Αλληλεγγύη είναι όταν συμπάσχουμε και βοηθούμε σε περιπτώσεις που δεν κλονίζουν τον αξιακό μας κώδικα πχ θύματα και οικογένειες Τεμπών. Όταν βοηθούμε και συμπάσχουμε κάποιον που δεν κατάφερε να ληστέψει μια Τράπεζα δε λέγεται αλληλεγγύη, λέγεται συμμετοχή σε κακούργημα. Το λέω χονδροειδώς για να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν τίθεται θέμα καλοσύνης, φιλίας κλπ όταν “καταλαβαίνεις” μία γυναίκα που δεν καταλαβαίνει ότι κακοποιείται κάργα ή έχει κάνει άτυπη συμφωνία με τον σύζυγο της να κερατώνονται. Επίσης το γυναικείο ζήτημα δεν είναι ποδοσφαιρική ομάδα για να στηρίζουμε κακές ή ανήθικες ανθρώπους γυναίκες επειδή είναι γυναίκες. Για να είσαι φίλη με κάποιον/α πρέπει να… Διαβάστε περισσότερα »
Σε τέτοιες περιπτώσεις καλό είναι να μην λέμε την άποψη μας, ειδικά αν μας την ζητάνε. Αυτό αν θες να τα πηγαίνεις καλά με το συγκεκριμένο άτομο.
Τώρα, εάν δεν με ενδιέφερε η σχέση με αυτό το άτομο θα απαντούσα λίγο πιο σαρκαστικά. Θα έλεγα κάτι του τύπου «Είμαι σίγουρη πως αν εσύ τον απατούσες θα έδειχνε την ίδια επιείκεια.»