Η Ρένα απαντά: Μια λεσβία στην επαρχία

Η ζωή στην επαρχία είναι πιο περιορισμένη για μια λεσβία, φαντάσου να είναι κι η δουλειά περιοριστική.

__________
Η ιστορία της Athina k όπως την ξεχώρισα σήμερα

Καλησπέρα σε όλα! Αρχικά παραθέτω βασικές πληροφορίες για εμένα. Είμαι γυναίκα, 38 χρονών, ζω στην επαρχία, εργάζομαι πολλά χρόνια στο δημόσιο κι είμαι ομοφυλόφιλη.

Η ζωή μου στην επαρχία δεν μου αρέσει, όπως ούτε το αντικείμενο της δουλειάς και από ερωτικές σχέσεις ούτε λόγος στη μικρή πόλη. Κάνω συστηματικά ψυχοθεραπεία εδώ και 3 χρόνια, γεγονός που έχει βοηθήσει να καταλάβω πράγματα πιο θεωρητικά. Κατανοώ ότι χρειάζεται κινητοποίηση η ζωή και να επιχειρήσω τις αλλαγές που επιθυμώ αλλά δυστυχώς νιώθω πολύ θλιμμένη, παραμένω στη ζώνη άνεσης μου, μπερδευομαι και φοβάμαι με τις δυσοίωνες προβλέψεις για ενδεχόμενη αλλαγή τόπου και δουλειάς. Έχω παγιδευτεί και μου φαίνεται ότι δεν υπάρχει διέξοδος. Δεν θέλω (γιατί εκτιμώ ότι θα αποτύχω) και δεν μπορώ να εκδηλώσω το δυναμισμό που χρειάζεται ένα τέτοιο βήμα.

Μαραζώνω κάθε μέρα, χάνω το ενδιαφέρον μου και επίσης η μία χυλοπιτα διαδέχεται την άλλην όσο αφορά γνωριμίες που βρίσκονται στην Αθήνα. Μάλλον με βρίσκουν παρωχημένη και όχι “προχώ” οι λεσβίες των μεγάλων πόλεων. Κατανοώ θεωρητικά ότι η ζωή βιώνεται πιο ελεύθερα και ανέμελα και εγώ έχω πάνω μου ένα βαρύ ψυχικό φορτίο που δεν μπορώ να αφήσω πίσω. Επίσης δεν έχω βρει ακριβώς τι μου αρέσει επαγγελματικά για να το κυνηγήσω και έστω να πάρω κάποια χαρά μέσα από την παραγωγικότητα και την δημιουργία. Είμαι πολύ τρομαγμένη. Πείτε την γνώμη σας, σας παρακαλώ, μήπως και βγει καμία άκρη κάποτε. Ευχαριστώ πολύ!

ΑΠΟ ΤΗΝ – Athina k

__________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Αγαπητή φίλη αν μέσα σε 3 χρόνια η ψυχοθεραπεία σε έκανε να καταλάβεις ότι χρειάζεσαι αλλαγή αλλά αδυνατεί να σου δώσει τα εργαλεία να την κάνεις, τότε δεν επαρκεί. Σημασία έχει να μπορούμε να βοηθηθούμε στο να επιφέρουμε τις αλλαγές που χρειαζόμαστε.

Η δουλειά στο δημόσιο υποθέτω αναζητήθηκε με βάση κάποιο πτυχίο και την μονιμότητα. Όμως δεν είναι απαραίτητο να βαλτώσεις εκεί επ’άπειρον. Άνθρωπος χωρίς υποχρεώσεις πλην του εαυτού του μπορεί να διαθέσει τον ελεύθερο χρόνο του σε κάτι που θα μπορούσε από χόμπυ να αποτελέσει εναλλακτική επαγγέλματος. Το μόνο που σου λείπει είναι να βρεις τι είναι αυτό. Αυτό θα το βρεις εσύ, δεν μπορούμε να στο βρούμε εμείς, καθώς δεν γνωρίζουμε τα ενδιαφέροντα και τις κλίσεις σου.

Η ομοφυλόφιλη ζωή στην επαρχία είναι πιο κλειστή και περιορισμένη εξ όλων λένε όλοι, επομένως αν σε ενδιαφέρει το σχετίζεσθαι θα πρέπει να αναζητήσεις γνωριμίες σε κοντινή απόσταση σε μεγάλη πόλη (όχι απαραιτήτως Αθήνα) ή να μετακομίσεις σε μεγάλο αστικό κέντρο: Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, γιατί όχι εξωτερικό αν βρεις κάποια δουλειά που να σε πληρώνει επαρκώς ή βρεις κάποια ευκαιρία απόσπασης μέσω της τωρινής. Δεν υπάρχει κάτι που να σε δεσμεύει στην αλλαγή αυτή, πλην των οικονομικών. Κάνεις την αλλαγή κι αν δεν λειτουργήσει σε 1-2 χρόνια, όσο περιθώριο της δώσεις τέλος πάντων, επιστρέφεις. Υπάρχει πάντα αυτή η δυνατότητα.

Το κυριότερο όμως είναι άλλο: έχεις εξεταστεί κλινικά για άγχος ή κατάθλιψη; Ίσως η επίσκεψη σε γιατρό ψυχίατρο (που μπορεί να συνταγογραφήσει αγωγή) να είναι το πρώτο βήμα που θα πυροδοτήσει τα υπόλοιπα.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News