Τα παιδιά μετράνε ανάλογα την κατανάλωση.
_____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Μέχρι ποια ηλικία παιδιών υπολογίζουμε στους λογαριασμούς της ταβέρνας;; ας πούμε ότι είναι μία παρέα 5 ενήλικες εκ των οποίων το ένα ζευγάρι έχει δύο παιδιά, ο λογαριασμός θα πάει δια πέντε;; Αν αυτά είναι 15 χρόνων, πάλι δία πέντε θα πάει;;;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Χαζή ερώτηση
___________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Καιρό είχαμε να απαντήσουμε ερώτηση etiquette και νομίζω μου έχεις ξαναστείλει.
Στην Ελλάδα έχουμε το κακό να το παίζουμε χουβαρντάδες χωρίς να είμαστε και προκύπτουν τέτοια ζητήματα που δεν θα προέκυπταν ποτέ στην Ολλανδία, λόγου χάρη.
Η σωστή προσέγγιση δεν είναι η ηλικία, αλλά η κατανάλωση. Υπάρχουν πχ. ηλικιωμένοι με δύσκολα δόντια που δεν μασούν καλά ή που παίρνουν φάρμακα και χρειάζονται συγκεκριμένη διατροφή κλπ. Δεν θα φάνε όσο ο μέσος ενήλικος και δεν είναι παιδιά. Για τον ίδιο λόγο δεν είναι απόλυτα δίκαιη η διαίρεση σε ίσα μέρη και σε άλλες συνθήκες, καθώς κάποιος μπορεί να πιεί 2 λίτρα κυρ-Γιάννη μόνος του ή ένα Κατώι Αβέρωφ, ενώ οι άλλοι να τη βγάλουν με νερό.
Αν επομένως τα παιδιά παραγγέλνουν κανονική μερίδα δική τους ή τσιμπολογούν πράγματι από τα κοινά πιάτα (και δεν τη βγάζουν με ψωμί και σνακ από το σπίτι) και παραγγέλνουν αναψυκτικά μια και δυο φορές, τότε οι γονείς τους πρέπει σίγουρα να πληρώσουν την ανάλογη κατανάλωση. Αν έρχονται όμως φαγωμένα ή θα βγουν μετά με φίλους και απλώς τσιμπήσουν μερικές πατάτες θα το θεωρούσα “δεύτερο” να τους χρεώσω.
Γενικά όταν σε εκμεταλλεύονται το νιώθεις. Σε ανάλογες καταστάσεις αρτιότερη πρακτική είναι να πάρεις μόνο δικό σου πιάτο, να δηλώσεις εξαρχής ότι δε θα φας και δε θα πιείς από τα κοινά και στο τέλος να πληρώσεις τσεκάροντας ακριβώς αυτά που κατανάλωσες (συν το κουβέρ και το πουρμπουάρ που σου αναλογεί). Βολεύει να έχεις προνοήσει να έχεις μαζί σου μετρητά και ψιλά για να τα δώσεις επακριβώς στο άτομο που κρατά το λογαριασμό.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
αν εχουν φαει κανονικα προφανως οι γονεις θα πληρωσουν και το μεριδιο που αντιστοιχει στα παιδια
Ρε παιδιά ..δεν υπάρχει μσνουαλ στις ανθρώπινες σχέσεις και οικονομικές διαιρεσεις. Θα δώσω δύο παραδείγματα. Με τους κουμπάρους μου όταν βγαίνουμε έξω , πληρώνουμε μισά μισά. Αυτοί έχουν 3 παιδιά φαγάνα, εμείς ένα μίζερο. Δε μου έχει κακοφσνει ποτέ. Όμως…. Μου κρατάνε το παιδί για να βγαίνω με τον άντρα μου, μου την έχουν κρατήσει μια ολόκληρη εβδομάδα να πάμε μόνοι μας διακοπές, την έχουν πάρει μαζί τους στο εξοχικό τους όταν δούλευα και επέστρεψε με όσα χρήματα της είχα δώσει. Δεν την άφησαν να πληρώσει τίποτα. Τώρα έχουμε πάρει εμείς το ένα τους παιδί μαζί μας στις διακοπές για… Διαβάστε περισσότερα »
Καλέ τι είναι αυτο; Να μοιράζεται ο λογαριασμός ανα ζευγάρια; Δεν το έχω δει ποτέ μου. Ούτε οι γονείς μου που είναι της εποχής της κατασπατάλησης του 80, που πλακωνόντουσαν ποιος θα πρωτοπληρώσει για να πουλήσουν μούρη, δεν το κάνουν αυτό με τους φίλους τους (αλλά ακόμα πλακώνονται ποιος θα πρωτοπληρώσει). Μα είναι δυνατόν να μοιράζετε ο λογαριασμός σε ζευγάρια; Και εντάξη πες κάποια ζευγάρια έχουν κοινό ταμίο, οπότε το ίδιο βγαίνει στην ουσία. Αλλά έστω και ένας στην παρέα να είναι single είναι κατάφορη αδικία. Εγώ δεν θα ξαναέβγαινα μαζί σας. Συμφωνώ με τα υπόλοιπα που λες, ότι ο… Διαβάστε περισσότερα »
Τι να σου πω μάνα μου. Έτσι τους γνώρισα κι εγώ. Έτσι έκαναν από πάντα. Ο φίλος σινγκλ μια χαρά βγαίνει γιατί 5/10 δε θα τον υπολογίσουν στο λογαριασμό μιας και όταν κανονίζουμε έξοδο λέει ” δε θα έρθω γιατί είστε όλοι διπλοί..και πάντα μα πάντα έρχεται ,αφού έχουμε παραγγείλει, τρώει πίνει από τα κοινά, και φεύγει πριν το λογαριασμό γιατί του έκατσε ραντεβού. Γκρινιάζει μόνο όταν έρχεται από την αρχή και μάλιστα γκρινιάζει πριν έρθει ο λογαριασμός. Η ζευγάρομοιρασιά είναι ψιλοαγραφος νόμος στη συγκεκριμένη παρεα, αλλά αν κάποιος κάνει ένα πρόχειρο υπολογισμό και βγάλει απουελεσμα μόνο για ένα άτομο(… Διαβάστε περισσότερα »
Αν όμως είναι παγιωμένη τακτική της παρέας τότε θα γίνεται με τον οποιονδήποτε single βγαίνει μαζί σας. Δηλαδή κάπου δεν είναι λογικό… Και άντε πες ο συγκεκριμένος με την μία ή με την άλλη στην τελική δεν βγαίνει αδικημένος. Αλλά εδώ είναι σαν να είστε σε φάση ότι οι single στην παρέα σας είναι ανεπιθύνητοι ή τουλάχιστον μη υπολογίσημοι σαν μονάδες. Με κάποιους στενούς μου φίλους και με τον σύντροφό μου ούτε εμεις βγάζουμε κομπιουτεράκι. Συνήθως πληρώνει για όλους όποιος είναι σε καλύτερη οικονομική κατάσταση εκείνη την στιγμή. Είμαστε όλοι όμως πάνω κάτω στα ίδια οικονομικά, οπότε δεν υπάρχει ισορροπία.… Διαβάστε περισσότερα »
Μα δεν είναι καρμπον όλες οι παρεες για να βγάλεις τέτοιο συμπέρασμα ότι το περιβάλλον είναι αποτρεπτικό για τον σινγκλ. Συγκεκριμένα αυτοί είναι οι φίλοι του άντρα μου. Ο οποίος οπως σταθερός είναι στις σχέσεις του έτσι είναι και με τους φίλους του. Είναι από 14 αρων μαζί. Ο ένας υπολογίζει τον άλλο και γνωρίζει την οικονομική κατάσταση και αν κάποιος δυσκολεύεται ή όχι, τι παραξενιές και στραβά έχει. Οπότε δε θα βγούμε να παραγγείλουμε αστακομακαρονάδα όταν ο άλλος έχει να πληρώσει ΦΠΑ. Θα βγούμε με άλλους για αστακομακαρονάδα ή μόνοι μας. Αν έρθει καινούριος στη παρέα σινγκλ ή όχι… Διαβάστε περισσότερα »
Μα πες τα ρε lioness! Γράφουσα, πες την αλήθεια τώρα ότι σου την έσπασε το φιλικό σας ζευγάρι που έφερε τα έφηβα πλέον παιδιά του αλλά μοιράσατε το λογαριασμό στα 2 και ας τα αφήσουμε τα γύρω-γύρω ερωτήματα etiquette και “πώς είναι το σωστό” κτλ… Στη δική μας την παρέα χαιρόμαστε όταν οι φίλοι φέρνουν τα παιδιά τους, το προτιμούμε από το να μην τους δούμε καθολου επειδή δεν έχουν πού να τα αφήσουν για να έρθουν μόνοι τους, μη και πληρώσουμε το μισό μπιφτέκι που θα φάνε… Όταν βγαίνουμε με τον φίλο που έχει ένα 5χρονο που τζιτζιροτρώει, φυσικά… Διαβάστε περισσότερα »
Όλη η Ελλάδα φτώχυνε με “ένα κέρασμα παραπάνω”…. μαζί και η οικογένεια μου και τώρα δεν έχουν να πληρώσουν ούτε τα βασικά
Παιδιά, το να κερνάς δεν είναι υποχρεωτικό. Το να θες να πληρώσεις ακριβώς τα δικά σου είναι εντελώς θεμιτό. Το να θεωρείς όμως πως έπεσες έξω οικονομικά γιατί πλήρωσες τη μισή μερίδα φαγητό του παιδιού του άλλου, ε είναι μιζέρια, πώς να το κάνουμε τώρα. Αν σε κάει τόσο πολύ, βρες τρόπο να τα πάρεις πίσω στην επόμενη έξοδο. Γενικώς, το να μην προσφέρεις, γιατί θεωρείς σπατάλη το να χαλάς για άλλον εκτός από τον εαυτό σου (χρήματα, χρόνο, ενέργεια) και παρόλα αυτά να θεωρείς πως δομείς ουσιαστικές ανθρώπινες σχέσεις, ακόμα περισσότερο να υπολογίζεις σε βοήθεια αν ο μη γένοιτο… Διαβάστε περισσότερα »
Ξεχνάς το ότι μέχρι και πριν την κρίση στην Ελλάδα αν κάποιος δεν έκανε την κίνηση να τους κεράσει όλους (και δεν επέμενε κιόλας) θεωρούταν παριάς. Θυμάμαι που βγαίναμε με τους γονείς μου με τις παρέες τους και έπεφτε ξύλο ποιος θα πρωτοκεράσει. Και μετά όποιος “κέρδιζε” και πλήρωνε τελικά βλαστημούσε που ξόδεψε λεφτά που δεν είχε. Αυτό όμως ήταν το politically correct της εποχής και όποιος δεν το έκανε τον σχολιάζανε και τον απομονώνανε. Και κάπως έτσι με την κουλτούρα του large έφτασε η Ελλάδα στην κρίση και πλέον οι μισοί large του τότε δεν έχουνε να φάνε. Και… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό το θέμα στην Ελλάδα είναι τόσο ενοχλητικό. Όντως οι Ευρωπαίοι δεν κολωνουν και βάζουν στη θέση τους τα πράγματα από την αρχή, εδώ αν βγεις για φαγητό με πολλά άτομα, την ώρα του λογαριασμού επικρατεί αναστάτωση. Οι τύποι και οι ευγένειες μας μαραναν. Και στα υπόλοιπα Βαλκάνια είναι ακόμα χειρότερα, εκεί από ντροπή προσπαθούν να το παίξουν ακόμα πιο large ενώ μέσα τους κλαίνε για τα χρήματα. Παλιά ένιωθα ενόχληση και ντροπή την ώρα του λογαριασμού όταν ήταν μεγάλη η παρέα, και κάποιες φορές εγώ και άλλοι έχουμε φερθεί βλακωδως κι έχουμε πέσει θύματα εκμετάλλευσης. Σε περιπτώσεις όπως αυτές… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν μπορώ να καταλάβω τον προβληματισμό. Αν τα παιδιά φάνε κανονικά, ασχέτως ηλικίας, υπολογίζονται κι αυτά και το μερίδιο τους το πληρώνουν οι γονείς τους. Μόνο αν δεν φάνε τίποτα από όσα παραγγείλουμε η φάνε μια μπουκιά ή φάνε από τη μερίδα των γονιών τους δε χρειάζεται να τα υπολογίσουμε. Δηλαδή τι άλλο θα γίνει, θα φάνε και θα πληρωσουν γι αυτα οι υπόλοιποι κι όχι οι γονείς τους;
Είναι τόσο κακό να πληρώνει ο καθένας τα δικά του και να τελειώνουμε; Προσφέρεστε να κερνάτε ή να πληρώνετε για περισσότερο από όσο φάγατε, για να δείξετε ότι είστε άνετοι οικονομικά, και τρώγεστε μετά από μέσα σας ότι σας εκμεταλλεύονται.
Επίσης, τι σημαίνει “αν τα παιδιά είναι 15”; Αν είναι 15 μπορούν να πληρώσουν αυτά κι όχι οι γονείς τους; Πώς ; Κάνοντας τη λάντζα ας πούμε; Ούτε οι θείοι του Χάρι Πότερ δεν τον χρέωναν για το φαγητό.
Η λογική στου να μην πληρώνουν τα παιδιά, είναι ότι τα μικρά παιδιά τρώνε ελάχιστα και άρα η κατανάλωσή που κάνουν είναι αμιληταία για να υπολογιστεί. Ένα 15χρονο αγόρι στην εφηβεία όμως, είναι πολύ πιθανό να τρώει οσο τρεις ενήλικες μαζί, οπότε εκεί η κατανάλωση που κάνει δεν είναι καθόλου αμηλιταία. Δεν έχει να κάνει δηλαδή με το ότι θα τα βάλει από την τσέπη του. Οι γονείς του θα τα πληρώσουν πάλι, αφού αυτοί έχουν αναλάβει την ανατροφή του (και όχι η υπόλοιπη παρέα). Κατα τα άλλα συμφωνω απόλυτα μαζί σου. Αυτό το κατοχικό σύνδρομο και το κόμπλεξ κατωτερότητας… Διαβάστε περισσότερα »
*αμελητέα
Μόνο αυτό το λάθος βρήκες; Περίεργο, γιατί είμαι τελείως ανορθόγραφη….
Ο γιος μου τρώει όσο εγώ η κορη κι ο σύζυγος μαζί. Εγω και η κορη μου εξω απλά τσιμπαμε ελάχιστα συνηθως παίρνουμε 1-2 ορεκτικά όπως μανιτάρια και τα μοιραζόμαστε και πίνουμε 1 αναψυκτικο πάλι από μισό. Ο συζυγος θα φάει τη μερίδα του αλλα πίνει ελάχιστα. Ο αλλος που είναι μαζί μας μπορεί να φάει 3 μερίδες φαγητό αλλά να πίνει πολύ. οπότε όταν βγαίνουμε σαν οικογένειες κάθε οικογένεια να υπολογίζει τ δικα της.
Οκ, η κόρη σου αν είναι μικρή το καταλαβαίνω. Εσύ όμως γιατί μένεις νηστική;
Επειδή η κουβέντα θα πάει στη φάση Βαλκάνια vs Δυτική/Βόρεια Ευρώπη, νομίζω ότι είναι και θέμα νοοτροπίας αλλά κ πρακτικό. Στην Ελλάδα παίζουμε πολύ με το “στη μέση και τσιμπάμε”. Άρα πρακτικά πρέπει να μοιραστούν δία τα άτομα γιατί αλλιώς παραγίνεται μίζερο. Σε αυτή την περίπτωση αναγκαστικά πρέπει να πάρεις μια απόφαση με βάση την ηλικία/πόσο τρώνε τα παιδιά. Ένα νήπιο που μοιράζεται ένα μπιφτέκι με το γονιό και τσιμπάει τρεις πατάτες και μία ντομάτα, φυσικά δεν είναι ισάξια συμμετοχή. Αν όλοι πάρουν προσωπικά πιάτα και πχ κανα μπουκάλι στη μέση, ο καθένας το πιάτο του κ αυτό το ποτό… Διαβάστε περισσότερα »
Μπουκάλι στην μέση που διαιρήται διά των ατόμων; Τελευταία φορά που είχα πάει μπουζούκια προ αμνημονεύτων χρόνων… Χρυσό το πληρώσαμε εκείνο το μπουκάλι, ένα ποτηράκι πρόλαβα να πιω… Το υπόλοιπο το είπιαν δυο άτομα της παρεας. Και το πληρώσαμε όλοι στα ίσα. Οι δύο συγκεκριμένοι φίλοι μου το κάνουν συστηματικά αυτό. Πλέον δεν βρίσκουν παρέα να βγούνε (γιατί άραγε;). Ο λογαριασμός των ποτών (όπως και όλα τα υπόλοιπα) θα πρέπει να διαιρήται ανά τα άτομα, μόνο όταν όλοι πίνουν πάνω κάτω το ίδιο.
Κοίτα εγώ δεν μπορώ να μπω στη λογική να μετράω ποτήρια και πατάτες. Αν δεν θέλεις, παίρνεις το ποτάκι σου ή τέλος πάντων λες ένα “α κόκκινο θέλετε; Μην ανησυχείτε θα πάρω εγώ ένα ποτηράκι λευκό”, το πληρώνεις χωριστά κ όλα κομπλέ.
Μα αφού κι εγώ κόκκινο πίνω… Παραγγείλτε εσείς όσο θέλετε, εγώ θα πάρω το δικό μου μισόλιτρο… Ναι καλό ακούγεται… Αλλά όπως και να έχει σε κάποιες περιπτώσεις (όπως στα μπουζούκια που προανέφερα) το μπουκάλι μοιράζεται υποχρεωτικά, Ε δεν μπορεί να σκάω 70 ευρώ (όσο και οι υπόλοιποι δηλαδή) και να μου αφήνουν να πιω μόνο ένα ποτό ενώ εκείνοι είπιαν όλο το υπόλοιπο μπουκάλι. Δηλαδή έλεος… Σε μικρά ποσά λίγο πάνω κάτω δεν έχει τόσο σημασία. αλλά όταν δίνεις δυο μεροκάματα, πρέπει να υπάρχει και κάποια ισορροπία.
Μπουζούκια έχω πάει μια φορά στη ζωή μου και αυτό στους Ονιράμα (τίγκα φλώρος) αλλά νομίζω εκεί το μπουκάλι το πληρώνεις και σαν εισητήριο για το θέαμα (ελάχιστη κατανάλωση). Τουλάχιστον εγώ έτσι θα το υπολόγιζα. Οπότε πάλι θα το έκανα δια των αριθμό των ατόμων. Τώρα σε 2ο, 3ο μπουκάλι κλπ νομίζω συμμετέχουν μόνο όσοι πιούν (άλλωστε γίνεται και κουβέντα τύπου “ψήνεστε για 2ο;” οπότε δηλώνονται οι προθέσεις in advance).
Ναι δεν είναι όλοι έτσι… Κα΄ποιοι που πίνουν τον άμπακο, παραγγέλνουν αβέρτα το ένα μπουκάλι μετά το άλλο και ούτε καν σκέφτονατι να ρωτήσουνε τι θελουν οι άλλοι. ειδικά μετά το πρώτο μπουκάλι που έχουν ήδη κάνει κεφάλι. Και στο τέλος ο λογαριασμός διαιρήται δια όλα τα άτομα, γιατί δεν είναι καν σε θέση να καταλάβουν ότι μόνοι τους τα παραγγείλανε, μόνοι τους τα είπιανε…. Μάλλον πρέπει να σταματήσω να κάνω παρέα με αλκοολικούς….
Μπα… Εγώ σε αναλογες περιπτώσεις πληρώνω το μερίδιο μου απευθείας στο σερβιτόρο με την κάρτα μου… Δεν μπορώ να καταλάβω τι κακό συνήθειο είναι αυτό στην Ελλάδα να πρέπει σώνει και ντε να κρατάει ένας το λογαριασμό και να πληρώνει για όλους… Πρέπει δηλαδή να κουβαλάμε μαζί μας πάντα μετρητά που ειναι και επικίνδυνο ; Ζω σε υποτίθεται “τριτοκοσμική” χώρα και έχω να βγάλω μετρητά πάνω από έξι μήνες…
Την καλύτερη δουλειά κάνεις. Γιατί με τα μετρητά δεν είναι εύκολο όταν είστε ολόκληρη παρέα. Η κάρτα όμως είναι ο,τι καλύτερο, ένα τσακ στο τέλος για ο,τι έφαγες μόνο, κι άσε τους άλλους να κοιτάζονται αμήχανα μεταξύ τους την ώρα του λογαριασμού όπως το συνηθίζουν, λες και παίζουν το βρείτε τον δολοφόνο.
Στην Ελλάδα. το χειρότερο δεν είναι οι άλλοι της παρέας (και αυτοί θα θέλαν πολύ να το κάνουν αλλά ντρέπονται), αλλά οι σερβιτόροι που είτε αρνούνται είτε σε κοιτάζουν με δολοφωνικό βλέμμα.
Λοιπόν… Εγώ είμαι υπέρ της άποψης ότι παίζει ρόλο το εάν τα παιδιά έχουν πάρει δική τους μερίδα ή πόσες μερίδες έχουν πάρει. Θα σου πω δύο παραδείγματα. 1. Πήγαμε με φίλους έξω εμείς τέσσερα παιδιά αυτοί δύο. Εγώ πήρα δύο μερίδες να μοιραστούμε τα τέσσερα παιδιά μας η άλλη οικογένειες δύο μερίδες για τα δύο παιδιά (οι οποίες περίσσεψαν και τις πήραν σπίτι). Στο τέλος ο άντρας μου είπε ότι θα πληρώσουμε περισσότερα γιατί είμαστε περισσότεροι. Ε! Το θεώρησα άδικο και του εξήγησα. 2. Βγαίνουμε με άλλη παρέα για πίτσα 🍕 και ότι πήραμε ήταν στη μέση. Εμείς τέσσερα… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν ξέρω, η άποψή μου είναι διαφορετική από της πλειοψηφίας, αλλά ας την εκφράσω. Καταρχάς, να ξεκαθαρίσω ότι ως εργαζόμενοι με δυο μικρά παιδιά και καθόλου βοήθεια οι έξοδοι είναι συγκεκριμένες και με συγκεκριμένους ανθρώπους που έχουμε καιρό να δούμε και τους έχουμε πεθυμησει πολύ (δεν είμαι δηλαδή single που να έχω περισσότερο χρόνο και να βγαίνω κάθε φορά με διαφορετικούς για να διευρύνω, πχ, τον κύκλο μου). Σπάνια θα εμφανιστούν νέα άτομα. Είναι ο κύκλος τόσο μεγάλος και οι ευκαιρίες τόσο περιορισμένες με την καθημερινότητα του καθενός, που δεν προλαβαίνουμε να δούμε τους ήδη υπάρχοντες, χωρίς να σημαίνει ότι… Διαβάστε περισσότερα »
διαφωνώ εντελως με το “δια” ή στη μεση. είχα βγει παλιότερα με μια κοπέλα που δεν κάναμε πολύ παρέα και εν ηξερα τις συνήθειες της, αυτή ήπιε το Βόσπορο κι εγώ μόνο ένα αναψυκτικό και ήθελε να πληρώσουμε μισα μισα! δηλαδή να πλήρωνα μια κοκακολα 50 ευρώ! δεν το είχα συνηθίσει αυτό τον τρόπο πληρωμής. εμεις οταν βγαίνουμε με στενούς φίλους κουμπαρους κλπ συνηθως κερνάμε εναλλάξ ασχετα κατανάλωσης ενώ όταν είμαστε πολλά άτομα πληρωνουμε αυτό που κσταναλωσαμε σε φαγητό και μια γύρα ποτά για όλους. παρόλο που είμαστε 4 άτομα οικογένεια έχει τύχει πολλες φορες ακομα κι ένα μόνο του… Διαβάστε περισσότερα »