Οσες φορές εχω συγκατοικήσει, στο πανεπιστήμιο πχ ή με σχέση, η εν μέρει παραβίαση της ιερής ιδιωτικότητάς μου δε μου άρεσε καθόλου.
________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Mένω μόνη μου και μ’ αρέσει. Οσες φορές εχω συγκατοικήσει, στο πανεπιστήμιο πχ ή με σχέση, η εν μέρει παραβίαση της ιερής ιδιωτικότητάς μου δε μου άρεσε καθόλου και πλέον δεν το βλέπω να ξανασυγκατοικήσω με κάνέναν σε μόνιμη βάση. Το πρόβλημα μου είναι ότι δεν είμαι του σπιτιού, δηλαδή δεν καλώ κόσμο να έρθει για να κάνουμε πράγματα, να φάμε, να πιούμε κλπ. Τους φίλους μου μ’ αρέσει να τους συναντώ έξω, να βλέπω κόσμο και κίνηση και κάτι διαφορετικό. Προτιμώ να πληρώσω ένα γεύμα για 10 άτομα σε εστιατόριο παρά να το ετοιμάσω σπιτι μου και να τους καλέσω. Δεν ξέρω, είναι προβληματικό αυτό;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Γκλόρια
________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Μας έχουν κάψει οι πεθερές από τη Σμύρνη κι οι τηλεοπτικές σειρές τύπου Friends μου φαίνεται όπου οι οικιακές εργασίες αποκτούν εσάνς φροντίδας και camaraderie (αυτός ο δυσκολομετάφραστος όρος που δείχνει την φιλική-συναδελφική αίσθηση συνενοχής). Εξυπακούεται πως είναι καλύτερα να βγαίνεις έξω και να καλείς κόσμο, εφόσον έχεις την οικονομική δυνατότητα, καθώς έτσι έχεις την ευκαιρία να δοκιμάσεις νέα πράγματα, να ανοίξουν οι ορίζοντες, να μην έχεις και τα συμμαζέματα-καθαρίσματα μετά ή τους μπελάδες με την αστυνομία νοικοκυροσύνης -κάτι σύνηθες στην συγκατοίκηση δυστυχώς. Έχει και το κάλεσμα στο σπίτι ή οι δραστηριότητες σε αυτό τα καλά τους, ίσως την ενισχυμένη συντροφικότητα εφόσον ταιριάζεις βέβαια με τον άλλον άνθρωπο, αλλά βρε κορίτσια γιατί ζορίζεστε; Ζήστε όπως εσείς θέλετε, δεν υπάρχει ενιαίος κανόνας για όλη την υφήλιο. Δεν έχεις κανένα πρόβλημα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αχ μου θύμισες όταν καλούσα κόσμο και μου άνοιγαν ντουλάπια, ντουλάπες , ψυγεία, ανέβαιναν με τα πόδια στους καναπέδες, έτρωγαν στο χέρι και έκαναν ψίχουλα, άραζαν με τις ώρες ενώ ήμουν εμφανώς χώμα, ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ.
Ο θάνατος μου η έλλειψη ιδιωτικότητας.
Σε νιώθω απόλυτα. Καλά, συγκατοίκηση για κανένα @@ λόγο. Πνίγομαι και μόνο στην ιδέα.
Κανένα πρόβλημα δεν έχεις. Να χαίρεσαι το σπίτι σου σαν ησυχαστήριο.
Εννοείται εφόσον σε παίρνει οικονομικά έξω είναι απείρως καλύτερα.
Να περνάς όμορφα.
Μια χαρά σας βρίσκω!!
Την καλύτερη δουλειά κάνετε,όπως σας βγαίνει,δεν θα καταπιεστούμε και για τα τραπεζώματα!
Εδώ έπιασαν και έχει γεμίσει ο κόσμος με χώρους που αναλαμβάνουν το πάρτι σου. Ξέραμε εμείς όταν ειμασταν παιδιά για τα πάρτυ σε παιδότοπους? Αυτή η δόλια μάνα καθόταν με τις ώρες να τα κάνει όλα μόνη της. Τη πρώτη φορά που έκανα πάρτυ στη κόρη μου έξω , είδα το φως το αληθινό. Πήγα ωραία ωραία και ξεκούραστη και γύρισα σε ένα σπίτι όπως το έχω κάθε μέρα. Ωραίες και οι συναθροίσεις στο σπίτι δε λέω, αλλά να εχεις και κάποιον να τα κάνετε μαζί. Και να σου πω την αλήθεια δε ξέρω που είναι η γραμμή που χωρίζει… Διαβάστε περισσότερα »
Το πράγμα πάει ως εξής: Αν σας καλούν οι άλλοι στα σπίτια τους και δέχεστε τις προσκλήσεις, το σωστό είναι να ανταποδωσετε και σείς, έστω και πολύ αραιά, με κάλεσμα και φαγητό στο σπίτι σας. Ωραίο και το έξω, εκτιμάται η πρόθεση και φυσικά τα μεγαλύτερα μάλλον έξοδα στα οποία υποβάλλεστε, αλλά το κάλεσμα στο σπίτι είναι κάτι διαφορετικό, γιατί η περιποίηση γίνεται από σας την ίδια.
Βασικά, αν δεν καλείς δεν πηγαίνεις.
Συγνώμη αλλά θα διαφωνήσω. Εμένα πχ μου αρέσει να καλώ και δεν με νοιάζει καθόλου αν ο άλλος ανταποδώσει με πικνικ στο πάρκο, μπύρες σε μπαράκι ή γεύμα σε εστιατόριο. Αντίστοιχα έχω μια φίλη που κάθε φορά που καλεί έχει ετοιμάσει τρια κυρίως πιάτα, εφτά ορεκτικά, τρεις σαλάτες, πιατέλες με φρούτα, τυριά και σπιτικά γλυκά, πράγμα που εγώ με φουλ ταιμ εργασία και δυο θηρία στο σπίτι αδυνατώ να ανταποδώσω σε αυτό το βαθμό. Όταν με τη σειρά μου καλέσω ή θα καλέσω έξω ή θα έχω τα μισά φαγητά. Ο καθένας καλεί και κερνάει ανάλογα με τις δυνατότητές του,… Διαβάστε περισσότερα »
Ούτε και μενα με νοιάζει. Λέμε ποιο είναι το κοινωνικά σωστό. Τώρα το πόσα και τι φαγητά θα προσφέρει κανείς στο σπίτι του, όταν καλεί, δεν είναι σωστό να αποτελεί αντικείμενο ανταγωνισμού. Λίγα χρειάζονται, καλής ποιότητας και επαρκους ποσοτητας. Το ίδιο ισχύει και για τα τραπεζώματα έξω.
Γκλόρια, μια από τα ίδια εδώ… Εμένα μ’αρέσει και να καλέσω φίλους αλλά έλεος! δεν αντέχω να μαγειρεύω και να καθαρίζω μόνη μετά – σαν τιμωρία είναι. Τα Χριστούγεννα κάλεσα φίλους και έφτιαξα το ρολό χοιρινό κατσαρόλας (lioness θυμάσαι που λέγαμε για τη συνταγή της μαμάς σου;) – ήταν τέλεια αλλά ξεκίνησα από την προηγούμενη και τελείωσα την επόμενη. Ψώνια – προετοιμασία υλικών μια μέρα, μαγείρεμα κ τραπεζωμα τη δεύτερη, καθάρισμα την τρίτη. Δηλαδή wtf εντελώς. Θέλουν ξανά φέτος κ έχω μεγάλο δίλημμα γιατί περάσαμε όντως ωραία και προσθέτουν ζεστασιά αυτές οι μνήμες. Δεν με απασχολεί καθόλου όμως να έχω… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπημένη μου…εγώ γιατί νομίζεις ότι αφήνω τη μαμά να μας το φτιάχνει , λέγοντας της κάθε φορά ότι είναι πεντανόστιμο????? Θυμάμαι μια φορά που μου είχε στείλει ο πεθερός μου ένα παπί. Όταν είχε περισσότερες αντοχές εκτρεφε πάπιες, χήνες, γαλοπούλες, μαύρους χοίρους , κοκοράκια για την οικογένεια. Μας ήρθε η πάπια στρουμπουλη στρουμπουλη και είπαμε με το σύντροφο να κάνουμε ένα σουαρέ , να τη κάνουμε με πορτοκάλι και να τη δούμε Κουτσόπουλοι. Πήρε συνταγή από τον κουνιάδο μου που είναι σεφ . Μας έφυγε η μαγκιά. Κι εγώ δε ξέρω πόσες ώρες τη μαγειρεύαμε. Ούτε εγώ είμαι της πολύ… Διαβάστε περισσότερα »
Α ρε συ τώρα είδα την απάντηση σου… Δοκίμασα το ψητό κατσαρόλας κ λέω αφού θα σβήσω με κόκκινο κρασί πάνε και τα κάστανα, μ’αυτα πάνε και τα μανιτάρια, μ’αυτα πάνε και τα δαμάσκηνα. Ε αφού θα το δέσω εγώ ρολό δεν του βάζω και κανένα καρότο μέσα; Ε δε βάζω κ λίγη γραβιέρα; Τα θελα και τα’παθα αλλά δεν πιστεύαμε τι τρώμε εκείνο το βράδυ. Ήθελα να γλείψω και τα σκοινακια του δεσίματος. Ομως lioness, πουτανια.,, δεν άναψα φώτα οροφής 😂😂 λαμπάκια στολισματος, πορτατίφ, κεριά να κάνουν ατμόσφαιρα, να μη φαίνονται και πολλά πολλά. Το χάλι γιούτα που είπες… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό δε λέγεται
Δεν είμαι του σπιτιού.
Θέλεις το χώρο σου για σένα, δε θέλεις να τον μοιράζεσαι.
( Και θέλεις να αποφύγεις και τα συμπαρομαρτούντα… )
Όλα καλά, η συνειδητοποίηση του εαυτού είναι μεγάλο βήμα.
Γκλόρια, Οι συναθροίσεις σε σπίτια μου θύμισε την εποχή του ορθόδοξου ΠαΣοΚ. Τι φαγοπότια ήταν εκείνα; Και πόσο συχνά! Κατά τα άλλα, εγώ θα το γυρίσω και θα πω (γράψω): όχι μόνο δεν τρελαίνομαι να έχω κόσμο στο σπίτι αλλά πηγαίνω απρόθυμα στων άλλων. Θυμάμαι όλες εκείνες τις φορές που κρύωσα, έβγαλα τη μπέμπελη, πείνασα, πιάστηκα σε σκαμπώ ή στο πάτωμα που δε βλέπω τον λόγο να το κάνω πλέον. Να ‘ναι καλά τα οικονομικά καφέ, μεζεδοπωλεία και φαγάδικα! Να κάνεις όπως αισθάνεσαι. Να επιλέγεις το savoir vivre (όπως να επιλέγεις τις μάχες σου), επειδή ζούμε σε εποχές που κανείς… Διαβάστε περισσότερα »
Μου θύμισες λοιπόν έναν νοσταλγό της εποχής ΠΑΣΟΚ που μου έλεγε πως τότε (back in 86 or sth) στη γιορτή του τ’αγιαννιου είχαν μαζευτεί φίλοι του κ συνάδελφοι σπίτι κ λένε περνάμε ωραία, πάμε όπως είμαστε Πάριο; Και πήγαν 🤣. Τι συναθροίσεις χρυσή μου στα σπίτια; ΠΑΣΟΚ σήμαινε μισός μισθός στα μπουζούκια για ένα βράδυ και με τον άλλο μισό πάλι τη έβγάζες τον υπόλοιπο μήνα…
Όχι, δε σήμαινε μόνο αυτό.
Εγώ, πάντως, ήμουν εκεί.
Οχι, δεν σημαινε μονο αυτο! Συμφωνω. Ησουν στο Παριο εννοεις ή μαλλον οτι εζησες την εποχη παχιων αγελαδων; Ειχαμε παραδειγματα γυρω γυρω (όχι δ. υπαλληλους) με γουνες, χρυσαφικα, καζινο, ταξιδια στην ευρωπη απο τερμα μικροαστους που απλα τα επιασαν στα χερια τους. Δοξα τω θεω αν κ η μαμα ηταν στο δημοσιο οι δικοι μου δεν ‘την πιστεψαν’. Τα δικα μας μαζωματα με φιλους ειχαν εξοχικο ή ότι ειχε ο καθενας, μπριζολες, ή ψαρια στα καρβουνα, χωριατικη, τζατζικι, μπυρες κ μουσικη απο κασετες κ ραδιο. Τοσο αρρηκτα ηταν αυτα στο μυαλο μου που νομιζα οτι η Ριτα Σακελαριου ελεγε «οι… Διαβάστε περισσότερα »
Ουδέποτε κάλεσα κόσμο στο σπίτι διότι μου άρεσε να βγαίνω έξω. Θυμάμαι το 2009 με κάλεσαν φίλες να δούμε Γιουροβίζιον στο σπίτι τους, δενηγζ διότι ενδεχομένως να ήθελαν να ανταποδώσω και εγώ δεν ήθελα να έχω άλλους στον χώρο μου.
Όταν καλούσε η μάνα μου, νευρίαζα που χώνονταν στο ψυγείο, στις ντουλάπες κλπ. Αδιακρισια. Πλέον επειδή παραμεγάλωσε τα έκοψε αυτά.
Κι εγώ προτιμώ το έξω στα γενέθλια μου γιατί δεν έχω χρόνο, με εξαίρεση τα Χριστούγεννα π στολίζω το σπίτι υπερπαραγωγή αλλά τους φέρνω μόνο για καφέ τσάι κλπ. Αν κ μ αρέσει να μαγειρεύω, προτιμώ το έξω. Βέβαια εκεί π δε τη γλυτωνω είναι η φιλοξενία- καρακεντρο Λονδίνου έχω αρκετούς φιλους π φιλοξενώ τακτικά, αλλά πολύ καλούς φιλους μονο. Σ εκείνη τη φάση φέρνω καμία φορά ακόμα την καθαρίστρια μου. Κ προσπαθώ να λείπω ταξίδι όταν φιλοξενώ, δεν έχω θέμα να αφήσω αυτούς π φιλοξενώ μόνους στο χώρο μου.