Πληρώνοντας δείχνουμε πράγματα για το πώς σκεφτόμαστε.
____________
Η ιστορία της Λαμπρινής όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Γνώρισα έναν τύπο με τον οποίο θέλω να είμαι πολύ μαζί του αλλά έκανε κάποιες κινήσεις οι οποίες με “χάλασαν”.
Αρχικά στο πρώτο ραντεβού πλήρωσε αυτός,στο δεύτερο όμως πλήρωσα εγώ κι έτσι θεώρησα ότι θα το πηγαίνουμε εναλλάξ.
Μια εγώ, μια εκείνος.
Στο τρίτο έβγαλε να πληρώσει μόνο το δικό του και πραγματικά με ξενέρωσε.
Είναι ένας άνθρωπος ο οποίος έχει μεγάλη οικονομική άνεση, φυσικά αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει πως πρέπει να πληρώνει περισσότερες φορές.
Είμαι της άποψης ότι πληρώνουμε από κοινού και εξίσου, αλλά μια ο ένας μια ο άλλος, ο καθένας τα δικά του χτυπάει άσχημο.
Ποια η άποψη σου;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Λαμπρινή
____________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Το θέμα των χρημάτων σε γνωριμίες που τώρα κτίζονται λαμβάνει συχνά το πλαίσιο του τεστ.
Αρκετές γυναίκες έχουν την ιδέα ότι αν δεν προθυμοποιηθεί κάποιος να πληρώσει σημαίνει ότι δεν θεωρεί την γνωριμία σημαντική γι’ αυτούς και χάνουν την εκτίμησή τους. Αρκετοί άντρες, ιδιαίτερα όσοι έχουν μια σχετική άνεση (στην οποία επενδύουν πολύ για το πρεστίζ τους και τη φερεγγυότητά τους) έχουν την ιδέα ότι αν βάλουν τεστ στην γυναίκα για το κέρασμα, εκείνη πρέπει να μην δείξει ενόχληση ώστε να περάσει τις “εξετάσεις” τους. Άλλοι που δεν έχουν άνεση, αποδίδουν την πιθανή απόρριψη στην αδυναμία κεράσματος, βασιζόμενοι σε αντίστοιχες αντιλήψεις.
Προσωπικά πιστεύω ότι και οι δυο κινήσεις κι αντιλήψεις είναι υποτιμητικές και για τα δύο μέλη της εξίσωσης, και για τα δύο φύλα. Και πραγματικά δεν δίνω καμμία σημασία ποιός θα κεράσει τι. Αρκεί να μην μας κυνηγήσουν τα γκαρσόνια να πλύνουμε τα πιάτα. 🙂
Αν πιστέψω ότι με τεστάρουν, φεύγω. Αν πιστέψω ότι δεν ενδιαφέρονται, πάλι φεύγω. Αν κεράσουν με απώτερο σκοπό, φεύγω ξανά, δεν χρωστώ κάτι επειδή κάποιος αυθαίρετα αποφάσισε να κεράσει -ας πρόσεχε.
Είναι πάντοτε σοφό να βασίζεται κανείς στις δικές του δυνατότητες. Βγάζε πάντα πρώτη πορτοφόλι και από κει και πέρα βλέποντας και κάνοντας, πληρώνοντας το κέρασμα ή μη.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
παντα μπαινω σε διλημμα για το πρωτο ραντεβού. Οι περισσότεροι δε με αφηνουν να πληρώσω. Αλλά για τα επομενα δε το συζητώ νιωθω ασχημα να πληρώνει μονο ο αλλος. Τωρα αν θα ειναι μισα-μισα ή εναλλαξ ανά ραντεβού, δεν παιζει ρόλο. Στην τελική το ενα μπορει να ειναι 2 μπύρες και το επομενο ενα δείπνο. Γιατι να χρεωθείς το δείπνο πχ, αν ειναι η σειρά σου;
«Ο καθένας τα δικά του» μόνο άσχημο δεν είναι. Προσωπικά είναι πιο κουραστικό (και αγχωτικό) για μενα να είναι η σειρά μου να πληρώσω και να είναι ένας μεγάλος λογαριασμός που με κάνει να σκέφτομαι την εβδομάδα, και επίσης να συγκρίνω στο μυαλό μου «αυτός 2 μπυρες εγώ ολόκληρο δείπνο» ενώ το τέλος του μήνα αργεί. Όχι γιατι δεν πέρασα καλά, αλλά γιατι απλά η κάρτα ζορίζεται και δεν θέλω να δώσω αναφορά στο κάθε έναν σε ραντεβού για τα οικονομικά μου. Μας λες ότι αυτός έχει οικονομική άνεση, εσυ έχεις; Εγώ το βρίσκω υγιές και το βλέπω ότι περνάω… Διαβάστε περισσότερα »
Γεγονός είναι ότι αν θέλουμε να μιλάμε για ισότητα και δικαιοσύνη, το μισά-μισά είναι το πιο σωστό. Γεγονός είναι επίσης όμως ότι κι εμένα θα με ξενέρωνε αυτό βρε παιδιά. Μου βγάζει μια μιζέρια. Ίσως είμαι λάθος κι έχουν αλλάξει οι καιροί. Αλλά την αλήθεια μου τη λέω.
Θα ήθελα ένα input της γράφουσας ή άλλου για να κατανοήσω γιατί χτυπάει άσχημα το να πληρώνει ο καθένας τα δικά του, δεν το έχω σκεφτεί ποτέ από αυτήν την οπτική, εμένα προσωπικά μου φαίνεται εντελώς φυσιολογικό.
Δεν της χτύπησε άσχημα το μοίρασμα, αλλά η αυθαίρετη (?) αλλαγή σε αυτό που θεώρησε πλάνο (τα διαδοχικά κεράσματα) από τις πρώτες δύο φορές τους.
Προσωπικα ουτε εγω πιστευω οτι υπαρχει θεμα επειδη ηθελε ο καθενας να πληρωσει το μεριδιο του. Αρχικα απο πουθενα δεν προεκυψε το συμπερασμα που εβγαλες οτι θα πηγαινει εναλλαξ. Συνηθως οι ανδρες κερνανε στο πρωτο ραντεβου αντε και δευτερο απο οτι εχω δει.
Στην τελικη ειναι προτιμοτερο ο καθενας τα δικα του για να μην υπαρχουν αβολες και ντροπιαστικες σκηνης τυπου ” εσυ κερασες καφε και εγω θα κερασω δειπνο? κ.ο.κ.” Ασε που αν το παρουμε και φουλ σοβαρα, ο αλλος δεν ειναι αναγκασμενος να κερασει εξ αρχης .
Πολύ vanilla προβληματισμοί τώρα τελευταία ρε παιδί μου. Ρωτήστε ξέρω γω για το ποιός πρέπει να πλερώνει τα προφυλακτικά ή το ellaOne να ανάψουν λίγο τα αίματα.
παντα νομιζα οτι το προφυλακτικο το “προσφέρει” αυτός που βάζει το χώρο. Δλδ αν ο αλλος ερθει σπιτι μου θα ανοιξω το συρταρι του κομοδίνου εκεινη την ωρα, θα τον στειλω να ψαχνει τις τσέπες του;
Αυτός που βάζει το χώρο όμως, βάζει συνήθως και ρεύμα , νερό, πλυντήρια , θερμοσίφωνες , ουίσκια , ξηροκάρπια , μαστίγια , χειροπέδες κ.ο.κ. Να επιβαρύνεται και με τα προφυλακτικά ; Κάπως πρέπει να επιμεριστούν τα κόστη.
Αυτό που είπε η Ρένα: αν σε τεστάρει,φευγεις τώρα!!
Δεν έχεις ιδέα τι κοπο και χρόνο θα γλιτωσεις!!!
μου εχει τυχει παντως τυπος, που λογω που ειναι αντρας θεωρούσε οτι επρεπε να κερασει στο πρώτο ραντεβού, αλλά μόλις τελειωσα το πρώτο ποτό θελησε να φυγουμε για να μην πληρώσει δευτερο! Εννοειται εφυγα τρεχοντας σχεδον
Χαχαχαχα!!! Ε ναι,γιατί ψάχνουμε να τους εκμεταλλευτουμε τους μπέμπηδες!!!
Αν θέλουμε κερνάμε οι άντρες, αν θέλουν κερνάνε οι γυναίκες. Ισότητα σημαίνει ίσα δικαιώματα ίσες υποχρεώσεις, οπότε από τη στιγμή που η γυναίκα έχει κερδίσει το δικαίωμα στην εργασία εδώ και δεκαετίες σημαίνει ότι οι άντρες δεν είναι υποχρεωμένοι να τις κερνάνε. Πόσες φορές έχει τύχει να βγω ραντεβού με κοπέλες και καμία μα καμία από αυτές που βγήκα δεν έκανε κίνηση να πληρώσουν το μερίδιο τους. Έχω απογοητευτεί τόσο πολύ με τα στερεότυπα που πλέον δε βγαίνω ραντεβού. Εννοείται ότι επειδή μπουχτισα κάποιες από αυτές τις κοπέλες έφαγαν ghosting. Σιγά που έχω και την υποχρέωση τις κερνάω επειδή είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Όταν κάποιος καλεί τον άλλον για φαγητό ή ποτό κερνάει κιόλας είτε είναι άντρας είτε γυναίκα.
Δείξε μου έναν κανόνα που να το λέει αυτό διότι εγώ δεν τον βρίσκω πουθενά. Αν για παράδειγμα σε κάλεσα ραντεβού και δέχτηκες να βγούμε είναι αυτό που είπα παραπάνω. Ο καθένας πληρώνει τα δικά του άσχετα ποιος κάλεσε ποιον.🤷 Ο χρόνος σου δεν είναι πιο σημαντικός από τον χρόνο μου.
Επαν – οικιοποιηση της πρακτικης ειναι που απαιτειται… ο ανδρας κερνα το πρωτο ραντεβου αν ενδιαφερετε και στελνει απλως ενα μυνημα πως θελει να επαναληφθει την επομενη μερα. Το δευτερο ραντεβου ειναι υποθεση της γυναικας κατοπιν. Να το επιδιωξει και να το κερασει! Αν θελεις κατι το κανεις ιεραρχηση και ισχυει και γισ τους δυο…και ιεραρχηση σημαινει να ζοριστει κι η καρτα σου! Χμμμ αν θελεις εγραψα μολις? Δηλαδη? Την πιο ενεργητικη και ρητη συναινεση που θα χει δωσει ποτε γυναικα χωρις να πιεζετε απο “διεκδικηση” χωρις να ” πεφτει” η να του ” καθετε” . Το πρωτο ραντεβου του… Διαβάστε περισσότερα »
Καλά έκανε και σου κακοφανηκε δεν είναι καθόλου φυσιολογικό ούτε για εμένα και πολλές άλλες. Είναι σαν να σε προσκαλούν σε γενέθλια και να σου λένε τώρα πλήρωσε ότι σου αναλογεί. Είναι σαν να είστε παντρεμένοι και να σου λέει τα έξοδα μισά-μισά. Εγώ τον θέλω να είναι τζέντλεμαν να μου ανοίγει και την πόρτα του αυτοκινήτου και ας έχω χέρια. Αν μου έλεγε να πληρώσω θα πλήρωνα αλλά θα του έλεγα και αντίο.
Κρίνοντας από τα γραφόμενα σου μάλλον δεν είσαι φεμινίστρια. Φεμινισμός είναι ίσα δικαιώματα ίσες υποχρεώσεις. Αυτά περί τζέντλεμαν κλπ είναι βλακείες που μας πέρασαν οι μεγάλοι σε μας κάνοντας τα φυσιολογικά και επειδή “πρέπει”. Πολύ σεξιστικό αυτό που γράφεις.