Η Ρένα απαντά: Με προβληματίζουν τα συναισθήματα για την ξαδέρφη μου

Καλό θα ήταν να ασχοληθείς με τα δικά σου.

______________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Ρένα γειά σου! Σε ευχαριστώ που υπάρχεις! Ευχαριστώ και τους αναγνώστες σου. Θέλω να θέσω το ερώτημα μου και να με διαφωτίσεις σε ένα ζήτημα. Ζηλεύω την ζωή της ξαδέρφης μου.

Όλο αυτό ξεκίνησε όταν η δική μου ζωή πήρε την κάτω βόλτα σε θέματα σοβαρά υγείας και κατά συνέπεια και σε άλλα… δεν θα πω τι έχω, θα πω δεν μπορώ να ζήσω φυσιολογικά. Παλαιότερα η ζωή μου ήταν ίδια με της ξαδέρφης μου, με χρήμα και ταξίδια, εξόδους και γενικά χαρές. Μου κάνει εντύπωση επειδή εγώ αυτό το παιδί το αγαπούσα, το λάτρευα, το είχα δει από μωρό στο μαιευτήριο. Στην ουσία ο λόγος που νιώθω έτσι είναι η συμπεριφορά των γονιών της. Είναι ψυχροί, σκληροκαρδοι άνθρωποι που από τότε που απέκτησα το θέμα υγείας έλεγαν ΜΗΝ ΕΝΟΧΛΕΙΤΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ. Ενόχληση εννοούσαν την επικοινωνία. Λες και η ασθένεια θα κολλήσει ας πούμε από το τηλέφωνο ή ένα μήνυμα. Το χειρότερο είναι ότι ο θείος μου είπε να κανω ευθανασία μόλις χάσω την μητέρα μου γιατί δεν μπορούν να με αναλάβουν λες και τους το ζήτησα. Πότε δεν το ζήτησα αυτό! Γενικά ο θείος μου είναι εριστικός, ιδιότροπος, εγωπάθης, συμφεροντολογος γιατί η δική μου οικογένεια τον βοήθησε να χτίσει την δική του επιχείρηση με υψηλό πόσο. Μιλάει σε εμένα και την μητέρα μου κακοποιητικα και χυδαία.

Τώρα θα μου πείτε τι φταίει η ξαδέρφη μο. Κατά την γνώμη μου φταίει έμμεσα γιατί ενώ δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί της και δεν ακούει κανέναν, στο δικό μου ζήτημα κάνει την κότα και δεν είναι ότι δεν θέλει, πιο μικρό μου είχε μιλήσει πολύ ώριμα και μου είχε πει έχεις εμένα, δεν μιλάω για φροντίδα, αλλά για ηθική συμπαράσταση και παρέα, Τώρα έχει αλλάξει συμπεριφορά επηρεασμένη από τον πατέρα της. Στην ουσία δεν την μισώ, είναι ένα συναίσθημα που δεν μπορώ να εξηγήσω. Παράδειγμα πως δεν έχω ζηλέψει άλλον άνθρωπο ενώ ζει φυσιολογικά; Ούτε φίλους, ούτε συγγενείς, ίσως η κακή συμπεριφορά των γονιών να έγινε μετουσίωση αρνητικό συναίσθημα προς το παιδί, 25 είναι εγώ παιδί την λέω πάντα! Ντρέπομαι που λέω να συμβεί κάτι στο παιδί για να καταλάβουν το Γολγοθά τον δικό μου και της μάνας μου.

Στην ουσία αυτό που θέλω είναι να την έχω κοντά μου , να την σφάξω στην αγκαλιά μου και να μην υπολογίζει τις εντολές των γονιών της όπως δεν τους υπολογίζει σε άλλα θέματα. Πως να σταματήσει το αρνητικό συναίσθημα προς την ξαδέρφη μου, γιατί στη ουσία δεν είναι προς εκείνη. Πως να σταματήσω να παρακολουθώ την τέλεια ζωή της στα social και πως να μην μου χαλάει την ψυχολογία όλο αυτο;

ΑΠΟ ΤΗΝ – Μαργαρίτα

_________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Μαργαρίτα λυπάμαι γι’αυτό που σου συνέβη. Η ζωή είναι απρόβλεπτη κι η τυχαιότητα παρούσα. Είναι ουτοπία να θεωρούμε ότι όλα είναι υπό τον έλεγχό μας.

Ταυτόχρονα κατανοώ ότι έχεις θυμό απέναντι στους συγγενείς σου για την σκληρή τους στάση η οποία όντως μοιάζει ακατανόητη, Οι άνθρωποι συχνά απομακρύνονται από το γύρω περιβάλλον όταν έρχονται αρρώστιες, ωστόσο η συγκεκριμένη οικογένεια μοιάζει να έχει κι άλλα θέματα που την ωθούν σε απόσταση που δεν γίνονται κατανοητά από την επιστολή.

Για τη δική σου ηρεμία θα πρότεινα να κάνεις σίγαση στα σόσιαλ μίντια της ξαδέρφης, ώστε να μη τριγκάρεσαι  και κυρίως να απευθυνθείς σε έναν ψυχολόγο για να αντιμετωπίσεις τα συναισθήματα θυμού και πικρίας. Έχεις κάνει ένα γλωσσικό lapsus στη διήγηση που δείχνει ακριβώς αυτή την ανάγκη. Τους άλλους δε μπορούμε να τους αλλάξουμε, μόνο τον εαυτό μας.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News