Πάει πίσω στα επαγγελματικά επειδή το σκέφτεσαι έτσι. Πόσο εύκολο είναι να διαχωρίσεις προσωπικά από επαγγελματικά στο πόσο επηρεάζει το ένα κομμάτι σου το άλλο;
_____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή μου Ρένα είναι καιρός που σε διαβάζω και ήθελα να μοιραστώ κι εγώ με τη σειρά μου έναν προβληματισμό. Στο επαγγελματικό κομμάτι μπορώ να πω ότι είμαι από τις τυχερές που σπούδασαν και εργάζονται σε αυτό που τους γεμίζει αν και αρκετά απαιτητικό. Τα τελευταία δύο χρόνια έχω αποφασίσει να μπω σε μια διαδικασία επιπλέον διαβάσματος, προκειμένου να κάνω ένα βήμα επαγγελματικά με τη συμμετοχή μου σε έναν διαγωνισμό εξαιρετικά απαιτητικό (στον τομέα μου πάντα).
Τα τελευταία δύο χρόνια επίσης είμαι σε σχέση με έναν άνθρωπο με τον οποίο έχουμε δεθεί πολύ. Δεν έχει σχέση με το επάγγελμά μου και σε μερικές περιπτώσεις έπρεπε να του εξηγήσω αρκετά πράγματα. Επίσης για δικούς του λόγους, είχε αρχικά μια αρνητική προκατάληψη απέναντι στο επάγγελμά μου (δεν το ακούω πρώτη φορά, αλλά δεν το έχω αντιμετωπίσει ξανά από τόσο κοντά). Αφού κάναμε κάποιες συζητήσεις σταμάτησε να μιλάει τόσο αρνητικά, αν και ξέρω ότι γνώμη δεν άλλαξε. Προσωπικά θεωρώ ότι σε όλα τα επαγγέλματα υπάρχουν καλοί και κακοί και δεν αντιλαμβάνομαι τέτοιου είδους γενικεύσεις. Αυτά στα αναφέρω για το γενικό background.
Επίσης από την αρχή του ξεκαθάρισα την πρόθεσή μου να μπω στη διαδικασία να διαβάσω ξανά πολύ για να κάνω το βήμα που ανέφερα παραπάνω. Στη διάρκεια της σχέσης και ενώ γνωρίζει τις προτεραιότητές μου, μου έχει αναφέρει πολλές φορές το θέμα της συγκατοίκησης, κάτι που δε μπορεί να συμβεί τώρα καθώς ο, τι χρήματα έχω τα επενδύω για την προετοιμασία μου. Έχουν γίνει αρκετοί καυγάδες γι’ αυτά και για την έλλειψη χρόνου από πλευράς μου κάποιες φορές. Από τη μια καταλαβαίνω ότι έχει ανάγκες στη σχέση και κάνω ο, τι καλύτερο μπορώ, από την άλλη όμως νιώθω ότι ήμουν πολύ ξεκάθαρη από την αρχή και δεν καταλαβαίνω την επιμονή και πίεση που έχω δεχτεί πολλές φορές. Τελευταία έχει σταματήσει όλο αυτό, όμως νιώθω ότι με έχει επηρεάσει αρκετά απέναντι στον τρόπο που αισθάνομαι για το επάγγελμά μου. Δεν έχω τη σπίθα και τον ενθουσιασμό που είχα κάποτε και νιώθω ότι έχει παίξει αρκετά ρόλο εκείνος σε αυτό με όσα μου έχει πει κατά καιρούς.
Εκείνος έχει κάνει αρκετές σπουδές (σε άλλα αντικείμενα) αλλά μέχρι και σήμερα δεν έχει μπορέσει να εργαστεί σταθερά κάπου, δεν ξέρω κι αν γενικότερα έχει βρει αυτό που θέλει πραγματικά να κάνει. Ούτε ξέρω αν θα το καταφέρει αν και το εύχομαι καθώς έχει φτάσει στα σαράντα (όχι ότι είναι απόλυτο, αλλά παίζει έναν ρόλο η ηλικία σε ένα βαθμό). Και έχω σκεφτεί ότι όλο αυτό που κάνει σε εμένα που ξέρει πως αγαπάω αυτό που κάνω, οφείλεται ίσως και στην δική του αστάθεια (για να μην πω αποτυχία γιατί θεωρώ αρκετά αυστηρή και απόλυτη λέξη).
Πρόσφατα μια από τις πολύ καλές μου φίλες και συνάδελφος, μας γνώρισε τον νέο της σύντροφο ο οποίος επίσης εργάζεται σε άλλο αντικείμενο εντελώς και διαπίστωσα πόσο υποστηρικτικός είναι μαζί της και πόσο τη θαυμάζει και γενικά αλλά και για όσα έχει κάνει ως επαγγελματίας. Δεν ζήλεψα, αντίθετα χαίρομαι που βρήκε έναν τέτοιο άνθρωπο όμως μου έφερε στην επιφάνεια ότι θα το ήθελα κι εγώ αυτό και ότι θα με βοηθούσε πολύ στην ήδη βεβαρημένη ψυχολογία μου με το άγχος, διάβασμα, δουλειά, σκέψεις για το επαγγελματικό μέλλον κλπ.
Μερικές φορές σκέφτομαι ότι εγώ δεν είμαι ίσως τόσο δυναμικός χαρακτήρας ώστε να βάζω όριο ανάμεσα στα προσωπικά και επαγγελματικά και να μη με αφορά τί λέει ο κάθε σύντροφος για τη δουλειά μου και τις αποφάσεις μου. Πολύ θα ήθελα να είμαι αυτή η δυναμική γυναίκα, αλλά αυτή τη στιγμή θεωρώ πως δεν είμαι. Από την άλλη σκέφτομαι, πόσο εύκολο είναι να διαχωρίσεις προσωπικά από επαγγελματικά στο πόσο επηρεάζει το ένα κομμάτι σου το άλλο; Και γίνεται να μη σε επηρεάσει καθόλου ένας σύντροφος γενικά;
Δεν ξέρω Ρένα μου, θα ήθελα πολύ να ακούσω τη γνώμη σου. Τον άνθρωπο αυτό τον αγαπώ, είναι τρυφερός, ευγενικός, έχει αρκετά καλά και δε θα μου ήταν εύκολο να τον αποχωριστώ, όμως αυτό το κομμάτι δε σου κρύβω ότι με προβληματίζει πολύ για το μέλλον μας αλλά και όταν σκέφτομαι την προσωπική μου ευτυχία.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Προβληματισμένη
________________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Μη συγκρίνεσαι κατ’αρχήν με άλλους, είναι άτοπο επειδή δεν γνωρίζεις όλες τις λεπτομέρειες των άλλων σχέσεων και των συσχετισμών τους.
Στο συγκεκριμένο, δεν μας αναφέρεις το επάγγελμα, αλλά εικάζω ότι αν έχει προβολή και αμφιλεγόμενες από τον πολύ κόσμο “παραφυάδες” (πχ. συνήθως κάτι σχετικό με εμφάνιση, με τον ακαδημαϊκό ή τον καλλιτεχνικό χώρο) τότε ο σύντροφος προβάλλει πάνω σου προκαταλήψεις για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο. Επειδή ο ίδιος αισθάνεται μειονεκτικά στο θέμα των επαγγελματικών του, για τον λόγο που αναφέρεις εσύ η ίδια. Για τους άντρες είναι η σχεδόν μοναδική απαίτηση της πατριαρχίας: να είναι επιτυχημένοι στη δουλειά τους, να βγάζουν πολλά λεφτά, να είναι αναγνωρίσιμοι στον τομέα τους, να έχουν εξουσία μέσω του επαγγέλματός τους. Διαγκωνίζονται μεταξύ τους σαν τα κοκόρια, όποιο επάγγελμα κι αν κάνουν. Η παρακάτω σκηνή από φιλμ είναι πολύ χαρακτηριστική.
Ξέρει ότι το ξέρεις, αισθάνεται κάπως και σε αποθαρρύνει με τον τρόπο του. Η πρόταση της συγκατοίκησης πέφτει επειδή θα σε “μαντρώσει” και θα δώσει μικρότερη ελευθερία κινήσεων. Εφόσον δεν ανυπομονείς γι’αυτήν, προφανώς και τα συναισθήματά σου είναι πιο χλιαρά. Μην παρασυρθείς όμως από την παγίδα να το θεωρήσεις έρωτα αυτό που κάνει, η πίεση είναι ξεκάθαρα χειρισμός και χειραγώγηση.
Θέτεις όρια με το να μην συγκατοικείς, μείνε ήσυχη. Δεν χρειάζεται να κάνουμε εμβριθείς διαλόγους με δυναμική επιχειρηματολογία για να είμαστε αυτή η σούπερ ντούπερ ηρωΐδα του φεμινισμού. Πράξεις που δεν θέλουμε χρειάζεται να μην κάνουμε κι εσύ ως εδώ το πας καλά. Συνέχισε έτσι. Και θα το αποδεχτεί αναγκαστικά. Δεν μπορεί να κάνει κι αλλιώς εκτός αν σε απαγάγει στο σκοτεινό κελάρι του…
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εμένα πήγε ο νους μου σε δικηγόρο που θέλει να δώσει εξετάσεις για δικαστικό, το οποίο απαιτεί πολύ διάβασμα.
Άνθρωπος που μιλάει άσχημα για το επάγγελμα σου δεν σε αποδέχεται. Επίσης τι θέλει να κάνεις; Να αλλάξεις επάγγελμα; Προφανώς δε γίνεται. Απλά προσπαθεί να σε κάνει να νιώθεις άσχημα. Πολύ άσχημη συμπεριφορά και κόμπλεξ. Μη συγκατοικήσεις. Είναι σοβαρό
Και εγώ δικηγόρο σκέφτηκα 😊
Δεν ξέρω αν είναι κόμπλεξ ή κάτι άλλο αλλά αν δεν καταλαβαίνει την ανάγκη της γραφούσας να κάνει καριέρα (κ όχι απλά να εργάζεται για οικονομικούς λόγους), σκούρα τα πράγματα.
κι εγω αυτο ακριβως σκεφτηκα γιατι ξερω και δυο παρομοιες περίπτωσεις. Στην πρωτη το ζευγάρι, συζει κι υπάρχει μεγαλη υποστήριξη αν κι ο αντρας εχει μια δουλειά που θεωρείται απο πολλους κι “ελαφρια”, αλλα ο τυπος το σπουδασε, το κυνηγησε πολυ επαγγελματικα και πιστευω ειναι παρα πολυ καλα με τον εαυτο του, κι ισως γι αυτό ειναι και περηφανος και θαυμαζει και στηριζει τοσο την κοπελα του, δεν εχει.κομπλεξ. ( η κοπελα περασε παρεμπιπτοντως). Στην αλλη περιπτωση ηταν κι οι δυο δικηγοροι και παντρεμενοι αλλα ο αντρας ηταν ο ορισμος του λαμογιου και καιροσκοπου, και θα τολμησω να πω ναρκισσος… Διαβάστε περισσότερα »
Κι εγώ τη δικηγορία και το δικαστικό (ή το διπλωματικό) σκέφτηκα αμέσως. Πόσο μάλλον που για πολλούς, οι δικηγόροι θεωρούνται συλλήβδην λαμόγια κι άρχοντες της κομπίνας, προφανώς λόγω ορισμένων περιπτώσεων συναδέλφων τους που προσελκύουν τους προβολείς της δημοσιότητας.
Για μένα, και μόνο το γεγονός ότι κάποιος τσουβαλιάζει τους πάντες με το κριτήριο “όλοι οι… είναι….” αποτελεί κριτήριο αποφυγής του συγκεκριμένου ατόμου.
αστυνομικός παιδια, αστυνομικός, θα δινει τιποτα εξετασεις να μπει σε κανα ειδικο σωμα. για το δικηγορο γιατι να εχει αρνητικη αποψη τοσο εντονα;
Μήπως επειδή οι καλοί δικηγόροι έχουν εξ ορισμού ταλέντο στην χειραγώγηση;
Κόλλησα στη φράση σου “δεν έχω τη σπίθα και τον ενθουσιασμό που είχα κάποτε για τη δουλειά μου με όσα μου έχει πει αυτός κατά καιρούς”. Μου έκανε ένα κλικ χειριστικότητας και κομπλεξισμού από πλευράς του. Φαίνεται να δυσκολεύεται πολύ να καταπιεί το γεγονός πως ό,τι δεν κατάφερε αυτός στα επαγγελματικά του, το καταφέρνεις εσύ. Αυτό τον τρώει. Και νομίζω σου το περνάει υπόγεια μέσα από τη γκρίνια του και τις ενοχές που σου φορτώνει για το χρόνο και τα χρήματα που επενδύεις στη δουλειά σου και επειδή δεν θέλεις να συγκατοικήσετε. Και σου ασκεί πίεση για να χάσεις αυτό… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό που πρέπει να προσαρμοζομαστε με τα δικά τους θέλω, ενώ αυτοί δεν το κάνουν για μας, πόσο μου τη δίνει… Αν θέλουμε γάμο κ δεν θέλουν, περιμένουμε μέχρι να θέλουν. Αν αυτοί θέλουν κ εμείς όχι, αααα το παίρνουν πατριωτικά κ έρχεται χωρισμός. Το ίδιο με παιδιά. Το ίδιο με συγκατοίκηση, το ίδιο παντού! Αμάν πια! Αγαπητή προβληματισμένη, κοίτα να προετοιμαστεις για τις εξετάσεις σου κ να δώσεις τον καλύτερο σου εαυτό. Αν πιστεύει ότι είσαι η γυναίκα που θέλει να συγκατοικήσει, θα εισαι αυτη η γυναικα κ μετα τις εξετασεις σου. Αν μεχρι τοτε αλλαξει γνωμη, τοτε καλυτερα,… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ πάλι σκέφτηκα επαγγέλματα τύπου αστυνομικός, δικηγόρος, πολιτικός κλπ που τρώνε shaming από μεγάλο μέρος του πλυθησμού.
Γραφούσα δεν χρειάζεται να διαχωρήσεις τα επαγγελματικά σου από την προσωπική σου ζωή. Ο άνθρωπος που σε αγαπάει, σε αγαπάει και σε εκτιμάει για αυτό που είσαι. Αν υποτιμά το επάγελμα που εσύ αγαπάς τότε δεν σε εκτιμάει.
πιο πολύ για νομικός μου κάνει. προσωπικά έχω θέμα με αστυνομία αλλά ακριβώς επειδή δεν έχω καλή άποψη γι αυτο τα επάγγελμα δεν μπήκα ποτέ σε σχέση ή σε στενή φιλία με άνθρωπο που κάνει αυτή τη δουλειά, ακομα κι αν είναι ο καλύτερος άνθρωπος η προκατάληψη μου δε θα αφηνε να εξελιχθεί ομαλά ή σχέση.
Προφανώς όταν κάποιος δεν εκτιμάει την αξία ενός επαγγέλματος και ο άλλος το αγαπάει υπάρχουν δομικές διαφορές στο σύστημα αξιών τους. Και αυτό είναι πολύ βασικό πρόβλημα σε μία σχέση. Προσωπικά υπάρχουν πολλά επαγγέλματα που δεν εκτιμώ. Είμαι πχ τελείως αρνητική στην τακτική του μάρκετινγκ. Θεωρώ μεγάλη καφρίλα να χειρίζεσαι ανθρώπους κάνοντάς τους να νομίζουν ότι θέλουν πράγματα και υπηρεσίας που στην πραγματικότητα ούτε θέλουν αλλά ούτε και χρειάζονται. Στην θεωρία προσπαθώ να είμαι open minded και δεν θα ήμουν αρνητική να σχετιστώ με έναν άνθρωπο που εργάζεται πάνω σε αυτό και το αγαπάει, όμως στην πράξη δεν νομίζω να… Διαβάστε περισσότερα »
δίκιο έχεις.
όσες φορές είπα να παραβλεψω επάγγελμα,το έβγαλαν μετα στην συμπερφορα τους και σε εμένα.
καλώς η κακώς το επάγγελμα σε επηρεάζει.
Μα καλά τι επάγγελμα είναι αυτό;
1.μην συγκρίνεσαι με αλλά ζευγάρια.ούτε ίδιοι είστε ούτε ξερεις αν αυτό που βλέπεις και παρουσιάζουν ισχύει
2.δεν μου φαίνεται πίεση μετά από 2 χρόνια σχέσης και ηλικία κοντά στα 40,να πέσει πρόταση συγκατοίκησης
Ακόμη και οικονομικά πιο φθηνά βγαίνει…εκτος αν ζεις ακόμη με γονείς
Μήπως το πρόβλημα βρίσκεται αλλου;
Μήπως δεν τον θαυμάζεις;
Μήπως έκανε τον κύκλο η σχέση;
Σε όλη την επιστολή δεν είδα πουθενά πως κάτι αναγνωρίζεις πάνω του -ολο μείωση
Ακόμη και το «δρν μπορώ να τον αποχωριστω» στο τελος δεν είναι λαχτάρα
1. Δεν σέβεται το επάγγελμά σου. Δεν εκτιμάει τον κόπο σου. 2. Ο ίδιος έχει κάνει πολλές σπουδές αλλά δεν έχει εργαστεί. Γιατί; 3. Εσύ αγαπάς τον χώρο σου, θες να αφιερώσεις χρόνο και κόπο στην επαγγελματική σου σταδιοδρομία. Να το κάνεις! 4. Καβγάδες και πίεση εκ μέρους του για συγκατοίκηση. 5. Αν οι ρόλοι ήταν αντίστροφοι,ποιά θα ήταν η δική σου συμπεριφορά έναντι του; Θα έκανες καβγάδες ή θα τον στήριζες; 6. Αν αύριο κάνατε οικογένεια, θα ήταν διατεθειμένος να αναλάβει τον ρόλο του κύριου φροντιστή παιδιών και οικογενειακών υποχρεώσεων; Ή θα σε έπειθε να αφήσεις την δουλειά σου… Διαβάστε περισσότερα »
Να σου απαντησω για το 3, δε λέει ότι δεν εχει εργαστεί λέει ότι δεν έχει σταθερή δουλειά. Είναι κάτι εντελώς διαφορετικό!Εγω βρίσκομαι στην ιδια θέση με τον τύπο και ξέρω πόσο άσχημο είναι όλο αυτό, ολοι εσείς που ήσασταν τυχεροί και βρήκατε αμέσως μονιμη δουλειά σταματήστε επιτέλους να μειώνετε όσους δεν είμαστε τόσο επιτυχημένοι!
ο ιδιος και αλλοι αντρες σαν αυτον, μειωνουν τον εαυτο τους. Γιατι εσυ κ εγω, αν δεν εχουμε σταθερη δουλεια, θα παλεψουμε απο δω, θα παλεψουμε απο εκει και δε θα ζηλεψουμε αυτον που εχει. Ενω αυτός και οι όμοιοί του, φθονουν τη συντροφο και θελουν να την μαντρωσουν, για να νιωσουν “αντρες”
οι κομπλεξικοί γενικα θελουν να μαντρωσουν τη γυναίκα. αν μάλιστα έχουν λεφτά προσπαθούν με χειριστικο τρόπο να την κάνουν να εξαρτάται από εκείνους και μετα αρχίζουν αλλά προβλήματα όπως πχ στο άλλο ποστ που την έκλεισε τοσα χρόνια μέσα (και καλα συμφωνια αλλα το πιο πιθανο να τη χειρίστηκελογω νεαρής ηλικίας) και αφού έκαναν 5 παιδιά τοτε θυμήθηκε ότι δε βγαινουν οικονομικά και απαιτείνα βρει δουλειά λες και ειναι εύκολο.
Δεν έχεις κανένα λόγο να συγκατοικήσεις, ούτε να εγκαταλείψεις τους στόχους και τα όνειρά σου για να νιώσει καλύτερα ο οποιοσδήποτε. Γενικότερα, ποτέ μην κάνεις τέτοιους συμβιβασμούς. Όποιος σε αγαπά σε σέβεται και σε θέλει, το κάνει χωρίς να ζητάει να θυσιάσεις κάτι δικό σου (έχεις το παράδειγμα), ούτε να σε μαντρώσει. Προχώρα, και όποιος θέλει, θα έρθει παρέα. Καλή συνέχεια σε ό,τι θέλεις εσύ!
Πληρωμένη δολοφόνος είσαι; Τι στο καλό. Παπάρας μου κάνει ο δικός σου και ζηλόφθονος. Είναι από αυτούς που δεν μπορούν να πετύχουν τίποτα στη ζωή τους και φθονούν τους άλλους με προκάλυμμα ιδεολογίας για να αισθανθούν ότι συνεισφέρουν στην κοινωνία με τις ιδέες τους. Μόνο που δεν είναι Μαρξ αλλά βλαξ. Εγώ δεν θα τον κρατούσα.
Δεν χρειάζεται να ναι πληρωμένη δολοφόνος. Πολλά επαγγέλματα έχουν καποια αρνητική φήμη στην κοινωνία, αστυνομικός, στρατιωτικός, δικηγόρος, δημοσιογράφος, πολιτικός, υπάλληλος σε εισπρακτική εταιρεία.
Ναι, αν έχεις το mentality του τυπά.
Συληβδην ολος ο δημοσιος τομεας εχει αρνητικη φημη μετα την κριση. Παραλληλα με τα ψυχουλα που περνουν σημερα δεν αξιζει ο κοπος για τις εξετασεις ασεπ που απαιτουνται σε πολλες θεσεις του δημοσιου και την υπερσυσωρευση προσοντων για τις θεσεις που απαιτουν μοριοδοτηση. Αν ειναι ετσι το να αποθαρυνεις το συντροφο σου για παρομοιες εξετασεις ισως ειναι αποτελεσμα ορθολογισμου. Προκειται για το πιο κακοπληρωμενο και ταυτοχρονα το πιο προσοντουχο τμημα του εργατικου δυναμικου της χωρας.
αν έχεις ήδη αρνητική άποψη για ένα επάγγελμα γιατί να είσαι με κάποιον που το κάνει?
Εμένα πάντως σε δικηγόρο πήγε το μυαλό μου. Θα κάνω κι εγώ μια εικασία ότι ίσως είναι θέμα επικοινωνίας. Ένας άντρας κοντά στα 40 δεν αποκλείεται να έχει παγιωμένες αντιλήψεις για το “τι θέλει η γυναίκα”. Μπορεί να μην έχει ιδιαίτερα ανεπτυγμένες επικοινωνιακές ικανότητες και να μην καταλαβαίνει για ποιό λόγο δεν πετάς τη σκούφια σου στην πρόταση της συγκατοίκησης. Κάντε μια προσπάθεια να συζητήσετε. Πες του ότι κάθε άνθρωπος αντιμετωπίζει διαφορετικά τη δουλειά του, ότι δεν υπάρχει σωστό ή λάθος, ότι αν εσύ αντλείς ικανοποίηση, αν σε ωθεί η περιέργεια, αν απλά βαριέσαι και δεν μπορείς να ζήσεις παραμένοντας… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν έχω τα διανοητικά εργαλεία για να επεξεργαστώ το «είχε μια αρνητική προκατάληψη απέναντι στο επάγγελμά μου», δεν καταλαβαίνω τι σημαίνει. Μήπως ξεβουλώνεις βόθρους π.χ. και μετά τον αγκαλιάζεις με τα ρούχα της δουλειάς; Αλλά είπες ότι σπούδασες, οπότε δεν θα είναι αυτό… Είμαστε με τα καλά μας;; Κάθεσαι ΔΥΟ χρόνια και παλεύεις με κάποιον που σκέφτεται και εκφράζεται αρνητικά για το επάγγελμά σου, σε πιέζει να συγκατοικήσετε και γκρινιάζει ότι αφιερώνεις χρήματα και χρόνο στο επαγγελματικό σου μέλλον, αντί να σε καμαρώνει και να σε στηρίζει; Αλλά είναι «τρυφερός και ευγενικός»; Με ποια έννοια;; Εγώ βλέπω να σε ζηλεύει… Διαβάστε περισσότερα »