Από την άλλη φαίνεται καλό παιδί και φοβάμαι πως δύσκολα θα βρω κάποιον αντίστοιχο στις μέρες μας.
____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή Ρένα,
Είμαι 35 ετών και πρόσφατα άρχισα να βγαίνω με καποιον 41 ετών που περνάω ευχάριστα και φαίνεται πολύ καλος και ευγενικός. Στο τρίτο ραντεβού όμως μου πέταξε κάτι που με προβλημάτισε..ενώ στην αρχή της γνωριμίας μας μου είχε πει ότι μένει μόνος του, μου ανέφερε ότι μένει με την μητέρα του καθώς είναι ηλικιωμένη, έχει ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας και δεν υπάρχει άλλος να την φροντίζει αφού δεν έχει άλλα αδέλφια και ο πατέρας του δεν ζει.
Του έδειξα να καταννοώ την κατάσταση, αλλά μέσα μου προβληματίστηκα καθώς δεν μου φαίνεται και νορμάλ κάποιος σε αυτήν την ηλικία να μένει με γονείς. Από την άλλη φαίνεται καλό παιδί και φοβάμαι πως δύσκολα θα βρω κάποιον αντίστοιχο στις μέρες μας.
Τί με συμβουλεύεις να κάνω, να απομακρυνθώ ή να συνεχίσω βλέποντας πως θα πάει?
Ευχαριστώ για τον χρόνο σου,
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μπερδεμένη
____________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Σε όλα τα πράγματα έχει σημασία το πλαίσιο στο οποίο συζητιώνται.
Συνήθως η συγκατοίκηση αντρών (αλλά και γυναικών) σε μεγάλες ηλικίες με γονείς είτε δείχνει οικονομική στενότητα, είτε δείχνει μαμακίαση και μπαμπακίαση. Ή και τα δυο ταυτόχρονα, το ένα τροφοδοτώντας το άλλο, που είναι και το χειρότερο. Το μεν πρώτο το καταπίνουμε επειδή βλέπουμε το αδιέξοδο τριγύρω μας, είναι δύσκολο πλέον το στεγαστικό και λύση δεν βρίσκουν. Το δε δεύτερο μας κακοφαίνεται γιατί έρχεται σετάκι με παθογένειες προσωπικότητας που δεν βοηθούν την δόμηση υγιών σχέσεων με το άλλο φύλο. Όμως δεν είναι και απόλυτο ότι υφίσταται η μαμακίαση, χρειάζονται περισσότερες λεπτομέρειες για να κριθεί κάτι τέτοιο (ας πούμε, η πρώτη συνθήκη δεν ταυτίζεται αναγκαστικά με τη μαμακίαση, η μαμακίαση είναι κυρίως συνθήκη του μυαλού).
Μια ερώτηση πλαισίωσης λοιπόν είναι σε τι είδους σπίτι μένει ο συγκεκριμένος; Είναι κάποια μεζονέτα όπου πάνω μένει ο γιός, κάτω η μαμά, ή μήπως είναι ένα τεράστιο διαμέρισμα ή σπίτι των 200 τετραγωνικών όπου μπορείτε να κυκλοφορείτε ξεβράκωτοι μετά το σεξ χωρίς να πέφτετε πάνω στην ηλικιωμένη γυναίκα θέλοντας και μη; Αυτό αμέσως θα άλλαζε την κατάσταση και θα ξεπερνιώνταν βασικά εμπόδια. Αν βέβαια μένει στο τυπικό δυαράκι, όσο να’ναι κάποια πρακτικά προβλήματα θα υπάρχουν. Και υποθέτω ότι μένει όντως σε πιο περιορισμένο χώρο γιατί αλλιώς γιατί να στο κρύψει στο πρώτο ραντεβού; Έχει γνώση ότι δεν «χτυπάει» πολύ καλά στις γυναίκες που το ακούν… Περίμενε λοιπόν δυο ραντεβού να βεβαιωθεί για το ερωτικό ενδιαφέρον σου προτού στο ξεφουρνίσει.
Άλλη ερώτηση είναι αν υπάρχει άνθρωπος επί πληρωμή διαθέσιμος που θα μπορούσε να έχει το νου του ή να φροντίσει την κυρία σε περίπτωση που θα λείπατε ένα σαββατοκύριακο ή μια νύχτα που θα κοιμόταν στο δικό σου σπίτι για περισσότερη ιδιωτικότητα; Ή κάτι τέτοιο αποκλείεται για τον άλφα ή βήτα λόγο; Και ποιός είναι αυτός ο λόγος; Αν αποκλείεται και πρέπει ο ίδιος να τα κάνει όλα, προφανώς τα σαββατοκύριακα εκτός έδρας και οι νύχτες εκτός σπιτιού αποκλείονται. Να, αγαπητοί άντρες αναγνώστες που αναρωτιέστε γιατί απορρίπτεται ένα καλό κατά τ’άλλα παιδί που μένει με τους γονείς: μια μεγάλη γυναίκα τότε νιώθει ότι τα έχει με έφηβο που δεν έχει το ΟΚ να μείνει εκτός του πατρικού σπιτιού του. Πολύ ντεκαβλέ.
Η απόφαση δεν μπορεί παρά να είναι αποτέλεσμα προτεραιοποίησης δικής σου. Στο κάτω κάτω τρία ραντεβού βγήκατε, δεν έχεις κάνει και κάποια φοβερή επένδυση. Μπορείτε να βγείτε κι όσο πάει, δεν υπογράφετε κάποιο συμβόλαιο. Ούτε σημαίνει ότι δεν δύναται να σε απορρίψει εκείνος προτού καν σκεφτείς εσύ να τον απορρίψεις. Μπορείς να ρωτήσεις διακριτικά πάντως κι εμμέσως (πχ προτείνοντας μια εκδρομή) αυτά που σου ανέφερα για να βολιδοσκοπήσεις τι θα έχεις να περιμένεις στο μεσοπρόθεσμο μέλλον. Πάντως έχω να παρατηρήσω ότι ξεκινάτε τα διερευνητικά ραντεβού και τις σχέσεις με τεράστια πρεμούρα να σας «βγει η επένδυση» και συνήθως αυτό είναι εγγύηση αποτυχίας σε μια σχέση. Κατανοώ ότι ειδικά στη γενιά των millennials o χρόνος είναι χρήμα και όλοι βιαζόμαστε να έχουμε το αποτέλεσμα που επιθυμούμε, θέλουμε να έχουμε τον έλεγχο, αλλά ειδικά στο σχεσιακό χρειάζεται λιγότερος υπολογισμός και περισσότερο gut feeling. (Πώς το λέτε εσείς εδώ γιατί ξεχνώ πώς το λέμε εμείς εκεί, που λέει κι η γνωστή κινηματογραφική ατάκα.)
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Δεν σου φαίνεται νορμάλ τι ακριβώς; Να φροντίζει κάποιος έναν ηλικιωμένο; Τι το μη νορμάλ έχει αυτό;
Δικαίωμα σου να τον απορρίψεις αν θεωρείς ότι αυτό θα σας χαλάσει τη φάση αλλά πραγματικά δεν καταλαβαίνω τον τρόπο σκέψης σου. Δεν βάζουμε μια ταμπέλα “μένει με την μαμά του” και τελείωσε. Υπάρχουν και κάποιες συνθήκες. Ένας φροντιστής είναι πιθανότατα πολύ πιο ώριμος από κάποιον που ζει μόνος του στο χψ διαμέρισμα (γιατί αναγκάζεται να είναι).
Και μένα με προβλημάτισε αυτο. Δηλαδή μην τα ισοπεδώνουμε όλα και τα βλέπουμε το ίδιο. Άλλο να μένεις γιατί έχεις βολεύει και άλλο γιατί φροντίζεις κάποιον.
Βέβαια στα τρία ραντεβού και με ψέμα στην αρχή δε μου βγάζει και την περισσότερη εμπιστοσύνη να πω την αλήθεια, αλλά αν ισχύει και δε σημαίνει απλά, μένω με τη μάνα μου γιατί φοβάται και όχι γιατί χρειάζεται εξυπηρέτηση, τότε είναι λίγο επιφανειακή η κρίση της γραφουσας.
Δικαίωμα της τελικά αν θέλει να βγει με κάποιον που φροντίζει τους γονείς του, αλλά όσο μεγαλώνουμε όλο και περισσότεροι αναλαμβάνουμε τέτοιες υποχρεώσεις και ευθύνες.
Σε αυτό το σημείο με το ψέμα, ούτε εγώ το κατάλαβα. Υποψιάστηκα και την πιθανότητα να έχει ήδη σχέση και για να μην την πάει στο σπίτι του της πέταξε την ηλικιωμένη γυναίκα στη μέση. Μου θυμίζει και λίγο κάτι σειρές. Δεν μπορώ να ξέρω την αλήθεια. Αλλά χρειάζεται προσοχή διότι δεν ξέρουμε αν είναι και ειλικρινής.
Πολλά μπορούν να παίζουν, από το να είναι αλήθεια, από το να ψάχνει φροντιστή γυναίκα, από το να το λέει για να μην περιμένει κάτι η γραφουσα. Θεωρώ αν το φέρει η συζήτηση το λες οκ, αλλά και στο τρίτο ραντεβού μου κάνει εντύπωση. Ίσως έτσι είναι από μια ηλικία και μετά, αλλά αν το λέει για να κόψει τις προσδοκίες της γραφουσας πάλι προβληματικό είναι, τύπου “έχουμε και πιο σοβαρές δουλειές από το να βγαίνουμε και να πηγαίνουμε εκδρομές”. Δεν αναφέρει η γραφουσα το τον κάνει καλό, αλλά μάλλον ένας κάποιος συνδυασμός χαρακτηριστικών του “καλού παιδιού”. Ίσως έχει και… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό με το ψέμα όντως κλωτσάει αλλά ίσως είναι απλά ο φόβος της απόρριψης (και πάλι μαλακία δηλαδή αλλά δεν είναι απαραίτητο ότι έχει άλλη πχ)
Ακριβώς και εμένα με προβλημάτισε η στάση της. Δεν καταλαβαίνω που είναι το πρόβλημα με τη μητέρα. Εμένα η μάνα μου ήταν στο νοσοκομείο και γύρισα για δύο μήνες στο πατρικό και βοηθούσα τον πατέρα μου που έχει και μια ηλικία. Άρπαξα πληθώρα σχόλια. Δεν έδωσα σημασία. Μάλιστα, συνομήλικη είπε ότι μένω με τους γονείς κλπ. Πρέπει να βλέπουμε πιο ανθρώπινα κάποια πράγματα.
Εσύ ρε γραφούσα που έστειλες την επιστολή τι θα έκανες αν ήσουν στη θέση του; Θα παρατούσες τη μάνα σου στο δρόμο για να μην σε πουν μαμακού;
Ρένα συμφωνώ με πολλά από αυτά που παρέθεσες. Υπάρχει όμως και η περίπτωση να μην της το είπε από την αρχή ώστε να του δώσει μια ευκαιρία γνωρίζοντας πρώτα αυτόν σαν χαρακτήρα. Γιατι όπως και να το κάνουμε δεν είναι ότι και πιο σεξυ να ξέρεις πως κοτζάμ άντρας ζει με την μάνα του. Παρόλα αυτά όμως υπάρχει και το σενάριο να μένει όντως μαζί της για να την φροντίζει. Ενας από τους καλύτερους μας φίλους κάνει το ίδιο. Ζουν βέβαια σε δύοροφο. Εχει προσωπικό που φροντίζει την μαμά του αλλά θέλει να την έχει κοντά του για να υπάρχει… Διαβάστε περισσότερα »
Ένα ταξίδι κάποιων ημερών θα είναι το απόλυτο κραστ τεστ. Εκεί θα δεις αν αγχώνεται μακριά της ,αν έχει άνθρωπο να τη φροντίζει, πόσο συχνά και αν τη παίρνει τηλέφωνο. Δε μπορούμε να τον κατηγορήσουμε αν μένει μαζί της λόγω οικονομικής στενότητας ή αν η γυναίκα είναι άρρωστη και δε θέλει να την αφήσει σε κάποιο γηροκομείο. Είναι πολλοί που δε θα το έκαναν. Δε συμμερίζομαι αυτή την άποψη , αλλά αν το παιδί δε το κάνει από υποχρέωση και δε του είναι βάρος την καταλαβαίνω και δε το αδικώ. Η μαμακιαση είναι αυτή που δε παλεύεται. Κι αυτή μπορεί… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω το ταξίδι/εκδρομή είναι ιδανικό για να φανέρωσει πολλά και γρήγορα και στην πράξη.
Μπορεί να προτείνει όμως ταξίδι σε άτομο που βγήκαν μόνο 3 φορές και ποτε σε ιδιωτικό χωρο;
Νομίζω από την κουβέντα θα μπορεί να καταλάβει,αν κάνει χόμπι -δηλ την αφήνει μόνη-αν ταξιδεύει γενικά αυτός
Μένει με την ηλικιωμένη μητέρα του και τη φροντίζει. Μια χαρά νορμάλ είναι.
Εσύ ξέρεις αν μπορείς να το αντέξεις.
Μπορεί να πάρει 2 χρόνια, μπορεί και 20.
Θα προτιμούσες να την είχε στο γηροκομείο;
Εσύ ξέρεις, εσύ αποφασίζεις, αν ταιριάζετε στα υπόλοιπα.
Αρχικά δεν είναι κάτι μεμπτό. Δεν μπορώ να του προσάψω κάτι αρνητικό που για τον α ή β λόγο αναγκάστηκε/επέλεξε να μείνει με την ηλικιωμένη μητέρα του και να τη φροντίζει. Όμως δεν μπορώ να μην κάνω και το δικηγόρο του διαβόλου: Η ηλικιωμένη μητέρα είναι όντως η μητέρα ή μήπως σύζυγος/επίσημη σύντροφος;
Α μπράβο.. Αυτό σκέφτηκα και εγώ.
Ίσως είχε ενδοιασμούς να στο πει στα πρώτα ραντεβού για πιθανούς συνειρμούς που θα κάνεις.
Όσο τον γνωρίζεις θα μαθαίνεις τον ίδιο και την ζωή του,μην σε προκαταβάλλει αρνητικά αυτό ίσως όντως έχει θέμα με την μητέρα του αλλά αξίζει να τον γνωρίσεις.
Προσωπικά το θεωρώ αρκετά λογικό να φροντίζει ένα ενήλικο παιδί το ηλικιωμένο γονιό του, δηλαδή καλά τα όρια κι η ανεξάρτητοποιηση, αλλά καμία φορά υπάρχουν αντικειμενικές δυσκολίες και φυσικά κι αγάπη. Δηλαδή ένα παιδί μπορεί να φροντίζει το γονιό του γιατί δεν υπάρχουν τα λεφτά για να υπάρχει η ανάλογη φροντίδα όπως θα έπρεπε από επαγγελματία. Και καθόλου απίθανο να αγαπάει το γονιό και να θέλει να το κάνει γιατί έτσι το αισθάνεται. Φυσικά αυτό σημαίνει αρκετές δυσκολίες και περιορισμούς,(που μπορεί να λύνονται με περιστασιακή φροντίδα επαγγελματία). Ακόμα όμως είναι αρχή. Αν σου αρέσει γνώρισε τον καλύτερα,αλλά ζητά κι ειλικρίνεια… Διαβάστε περισσότερα »
Εάν η μητέρα του όντως έχει θέματα υγείας και χρειάζεται φροντίδα υπάρχει και η περίπτωση να μην βρίσκει άτομο να ασχοληθεί αποκλειστικά. Ακόμα και αν τα κατάφερνε, ως νοσηλεύτρια, θα τον συμβούλευα να την επισκέπτεται συχνά, γιατί δεν έχω εμπιστοσύνη σε κανέναν.
Σε αυτήν την περίπτωση είναι λογικό να πει ψέματα αρχικά. Το ραντεβού του δεν ενδιαφέρεται να ακούσει τα προσωπικά του προβλήματα από τη πρώτη συνάντηση.
Εγώ αν ήμουν στη θέση αυτή θα τον βοηθούσα με την φροντίδα της, αλλά εμένα μου αρέσει η δουλειά μου. Δεν λέω πως είναι απαραίτητο να το κάνεις, δεν είναι και εύκολο πράγμα.
Δες το σαν να έχει την επιμέλεια ενός παιδιού, νομίζω ότι υπάρχουν προκαταλήψεις γύρω από τους μονογονείς, αλλά ναι, υπάρχουν και αντικειμενικοί περιορισμοί.
Καλά δεν είναι το ίδιο. Το παιδί το έκανες εσύ και έχεις αναλάβει την υποχρέωση να το φροντίζεις μέχρι την ενηλικίωση του.
Με το γονιό είναι προαιρετικό. Δε σε δεσμεύει ο γονιός εκτός αν θες να σε δεσμεύει. Για εξόδους, διακοπές, ταξιδακια δεν σε δεσμεύουν. Αν δε βγαίνεις λόγω της μαμάς είναι προβληματικό. Το να αφήνεις το παιδί σου είναι αδιαφορια, επικίνδυνο έως εγκληματικό ανάλογα την ηλικία. Η μαμά δε θα παρεξηγηθεί αν κοιμηθεί η κοπέλα σου σπίτι ( ή δε θα έπρεπε ) . Με το παιδί παίζουν διάφοροι παράγοντες λόγο να μη μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο.
Αν ο γονιός είναι ανήμπορος, όπως γράφεται στην ερώτηση, χωρίς άλλο πρόσωπο να τον φροντίζει, δεν βλέπω πώς είναι προαιρετικό να τον φροντίζει, υποχρεωτικό βλέπω να είναι. Και νομικά να το πάρεις, πάλι υπάρχει υποχρέωση (αν και δεν είμαι νομικός). Αλλά και αν αφήσουμε το νομικό απέξω, ηθικά πώς σου φαίνεται να αφήσεις τον ανυπεράσπιστο γονιό χωρίς φροντίδα;
Έξοδοι κλπ είναι εφικτά απλά χωρίς να βγαίνει η φροντίδα του εξαρτώμενου μέλους από την εξίσωση, εκεί έκανα τον παραλληλισμό με το παιδί, ότι μπορείς να έχεις σύντροφο, αλλά πάντα υπάρχει και η επιμέλεια του παιδιού στην εξίσωση.
Αν δε μιλάμε για άνθρωπο κατακητο ή με Αλτσχάιμερ, χώρις συνταξη ναι ίσως είναι υποχρεωτικό από ηθικής πλευράς σίγουρα και ίσως και από νομικής αν και βγαίνει κάποια σύνταξη νομίζω. Υπάρχουν βέβαια και οι περιπτώσεις που επωφελείται το παιδί τη σύνταξη και αναλαμβάνει τη φροντίδα.
Δεν χρειάζεται να είναι τοσο βαριά περίπωση. Αν δεν σου φτάνουν για round the clock care αρκεί δυσκολία σε ένα ημερίσιο task (π.χ. να βάλει/βγάλει μια πάνα ακράτειας) ώστε να εμποδίσει τον φροντιστή από το να λείψει.
Εδω αδερφια εχουμε και ανησυχουμε για το πως θα φροντισουμε τους γονεις μας στο μελλον…ποσο μαλλον οταν εισαι μοναχοπαιδι… Αν αποδειχτει καλος και σε ολα τα υπολοιπα θεωρω (γνωμη μου) πως δεν θα επρεπε να σταθεις μοναχα σ’αυτο. Αν ησουν εσυ στην θεση του θα ηθελες να σε απορριψουν μονο και μονο γι’αυτο? Νομιζω πως την σημερινη εποχη πανευκολα βαζουμε ταμπελες γιατι δεν εχουμε μαθει να προσπαθουμε για κατι, οι επιλογες ειναι τοσες πολλες που δεν χανουμε χρονο για περαιτερω αναλυση. Αφου ομως οι επιλογες ειναι τοσες πολλες γιατι δεν βρεθηκε κατι αξιολογο ως τωρα? Χμμμ… Νεοτατη εισαι παντως, μπορεις… Διαβάστε περισσότερα »