Δε θέλω να ρωτήσω εάν είναι πολύ κακό , από τη στιγμή που την ενοχλεί είναι.
____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Μπαίνω κατευθείαν στο θέμα . Παλιά φίλη και συμμαθήτρια με την οποία χαθήκαμε μετά τις σπουδές, άλλαξε κάποια στιγμή το όνομα της . Εμείς την ξέραμε και τη φωνάζαμε με το υποκοριστικό της, το οποίο μικρή σχέση είχε με το «βαφτιστικό» της . Εκείνη επέστρεψε από τις μεταπτυχιακές της σπουδές έχοντας υιοθετήσει το βαφτιστικό της . Την καταλαβαίνω απόλυτα , μόνο μπερδέματα δημιουργεί το υποκοριστικό , ειδικά όταν κάνεις καριέρα . Ας πούμε το Εύη , μπορεί να είναι Ευαγγελία, Σεβαστή, Ευμορφία, Παρασκευή κλπ, κλπ.
Ποιο είναι το πρόβλημα μου, θα με ρωτήσεις; Δεν πάει η γλώσσα μου να την πω Ευδοξία, εγώ Εύη την έχω στο μυαλό μου . Και καταλαβαίνω πως δεν της αρέσει , την ενοχλεί . Υπάρχει ένας καινούριος κύκλος που την αποκαλεί πλέον Ευδοξία , μαζί και ο άντρας της και τα παιδιά της . Καταλαβαίνω ότι τους είναι παράξενο έως ενοχλητικό να τη φωνάζω πια Εύη, αλλά δε μπορώ , βγαίνει από το στόμα μου πριν προλάβω να το σκεφτώ .
Δε θέλω να ρωτήσω εάν είναι πολύ κακό , από τη στιγμή που την ενοχλεί είναι . Αλλά πως μπορώ να το διορθώσω , υπάρχει κανένας τρόπος;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Αδιόρθωτη
________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Διάβαζα και σκεφτόμουν ότι θα ήταν πραγματικά πολύ ενοχλητικό και τραυματικό για ένα άτομο που έκανε φυλομετάβαση/επαναπροσδιορισμό φύλου. Στη συγκεκριμένη περίπτωση κι ειδικά με την πορεία από το Εύη προς Ευδοξία (κι όχι το αντίθετο) είναι απλώς λίγο εκνευριστικό. Ωστόσο μπράβο σου που θες να ακολουθήσεις την επιθυμία της, δείχνει σεβασμό. Για να το κατορθώσεις θα πρέπει αναγκαστικά να το έχεις στο νου σου από τα πρώτα λεπτά της συνάντησης και κυρίως να το επαναλαμβάνεις μερικές φορές, ξανά και ξανά, ώστε να σου γίνει κτήμα. Δε γίνεται αλλιώς, καθώς υπήρξε πολύχρονη συνήθεια. Practice makes perfect λένε οι αγγλόφωνοι κι έχουν δίκιο.
ΥΓ. Το όνομα Ευδοξία, παρότι θετικής σημασίας, μου θυμίζει την αλήστου σινεφίλ μνήμης ταινία “Δοξόμπους”. Όσοι την γνωρίζουν ας σηκώσουν το χέρι. 😝
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δε μπορω, θα το πω.
Ε ρε προβληματα που εχει ο κόσμος
Να της πείτε οτι χρειάζεστε χρόνο να το συνηθίσετε και ότι σέβεστε την επιθυμία της.
Πολύ κακό για το τίποτα θα έλεγα εγώ βέβαια…
Εχω ενα φίλο, ας τον πουμε Τακη, που εγω Τακη τον γνωρισα, Τάκη τον ελεγα, Τάκη τον ελεγαν και ολοι μας οι φιλοι τοτε, Τακη και οι γονείς του. Και φτανουμε στο σημερα που τον Τακη τον συναναστρεφομαι ξαφνικά και επαγγελματικα και σε πολυ σοβαρο περιβαλλον που θελουμε και οι δυο να εχουμε κυρος, και το Τακης πηγε περιπατο γιατι συστηνεται με το βαφτιστικο του, και εγω δαγκώνομαι καθε φορα να μη μου ξεφυγει το Τάκης, και για να σεβαστω την επιθυμια του αλλα και για να μην μπερδευω και τους τριτους γιατί “Who is Takis?”
Αααα αυτό το έχω περάσει με τη μαμά μου η οποία έχει ένα όνομα που δε της αρέσει και χρησιμοποιουσε παλια ένα υποκοριστικό τύπου Κούλα. Στη δουλειά που ήταν σε όλη μου σχεδόν τη παιδική ηλικία την ήξεραν με το υποκοριστικό γιατί δούλευε εκεί από κοπελίτσα. Όταν άλλαξε δουλειά και πήγε σε άλλη ,ήταν που ήταν αγχωμενη με την αλλαγή , ήθελε να φαίνεται πιο επαγγελματίας και το -ουλα δε της έκανε , οπότε άρχισε να χρησιμοποιεί το βαπτιστικό της με μανία. Διόρθωνε τους πάντες. Ας πούμε για χάρη της ανωνυμίας ότι το βαπτιστικό ήταν Κυριακή . Για πέντε μήνες… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό που λες για την προσωπικότητα, ποσο αληθεια. Αλλη εχει το υποκοριστικό αλλη το κανονικό όνομα. Το συντροφο μου τον βαφτισαν Ιωαννη (οχι, αλλα για την ανωνυμία ας πούμε αυτό), εγω τον γνωρισα Ιωαννη, ολοι του η οικογενεια και οι παλιοι του φιλοι τον φωναζουν Γιαννη γιατι 30 χρονια μετα και ενω στα 18 δηλωσε σε ολους πως δεν του αρεσει το Γιαννης και θελει να τον φωναζουν Ιωαννη, κανεις (με εξαιρεση τη μαμα του και αυτο οχι παντα) δεν τον φωναζει ετσι. Εγω λοιπον, που τον γνωρισα Ιωαννη, καθε φορα που τον αποκαλουν Γιαννη νομιζω οτι μιλανε για αλλο… Διαβάστε περισσότερα »
“Διάβαζα και σκεφτόμουν ότι θα ήταν πραγματικά πολύ ενοχλητικό και τραυματικό για ένα άτομο που έκανε φυλομετάβαση/επαναπροσδιορισμό φύλου.”
Η πρωτη σκεψη που εκανα.
Θυμήθηκα περιστατικό στην παιδική χαρά: εγώ ήξερα το μικρό Μιχαλάκη που οι γονείς του ήταν σε διάσταση. Μετά από μακρά απουσία, συναντηθήκαμε πάλι στην παιδική χαρά και πλέον τα είχαν ξαναβρεί οι γονείς. Φώναξα το Μιχαλάκη, αλλά η μαμά του με διόρθωσε “είναι Γιαννάκης τώρα” γιατί ο όρος της επανασύνδεσης ήταν να αλλάξουν το όνομα του παιδιού, όπως το ήθελε ο μπαμπάς. Οπότε, το Εύη σε Ευδοξία είναι μάλλον τίποτα μπροστά σε αυτό, άσε που είναι και το όνομά της και αφού αισθάνεται καλύτερα με αυτό, καλά θα ήταν να το συνηθίσεις και συ και να τη φωνάζεις όπως θέλει.
Αν είναι δυνατόν.
Ελπίζω να έχουν κάνει από τώρα λογαριασμό για τα έξοδα ψυχανάλυσης.
Πάντως κι εγώ έκανα πάνω-κάτω το ίδιο και η αλήθεια είναι πως δεν με ενοχλεί καθόλου το πώς με φωνάζει κάποιος. Αλλιώς με ξέρουν μέσα στην οικογένεια, αλλιώς στο σχολείο/παρέες και μέχρι και το πανεπιστήμιο και αλλιώς μετά τις σπουδές (κι εγώ πλέον χρησιμοποιώ το βαφτιστικό μου παντού και πάντα το οποίο δεν είναι κι από τα πιο συνηθισμένα). Ουσιαστικά αν με ξέρεις μπορείς να καταλάβεις όταν συναντήσουμε κάποιον δικό μου γνωστό το βαθμό οικειότητας που έχω με αυτό το άτομο και πόσα χρόνια το γνωρίζω. Έτσι κι αλλιώς το κάνω εγώ σε άλλους. ΟΚ δεν φωνάζω τον Κώστα Δημήτρη,… Διαβάστε περισσότερα »
Το έκανα αυτο σε μικρή ηλικία περνώντας από τη μια βαθμίδα εκπαίδευσης στην άλλη. Η φαση ειναι όσοι με ξέρουν απο μωρό με φωνάζουν κ με συστήνουν με το υποκοριστικό, κ ολοι οι φίλοι τους με ξέρουν έτσι, κ ακούω σε αυτό το όνομα. Κ όσοι με εμαθαν μετά με φωνάζουν με το βαφτιστικό. Το κορυφαίο είναι όταν οι παλιοί πάνε να με πουν με το βαφτιστικό κ οι νέοι με το υποκοριστικό… εκεί βραχυκυκλώνει ο εγκέφαλος μου κ δεν ανταποκρίνεται 🤣 Μην ανησυχείς πάντως, με τον καιρό θα το συνηθίσεις κ θα τη φωνάζεις όπως θέλει. Πες της ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Λένε ότι όταν αλλάζεις το όνομά σου, στην ουσία θέλεις να αλλάξεις προσωπικότητα.
Άλλος πριν, άλλος μετά.
Θα συνηθίσεις, αν σου αρέσει αυτή η νέα προσωπικότητα.
( Θα τη φωνάξεις δύο, τρεις φορές με το παλιό όνομα, το υποκοριστικό, δε θα αποκριθεί και θα καταλάβεις. )
Εμεις ειχαμε εναν φιλο στην σχολικη παρεα που ηταν δυο χρονια μικρότερος. Τον φωναζαμε ο Γιωργάκης. Καναμε πολυ παρεα και μετά το σχολειο κρατησαμε επαφες με τον Γιωργακη αλλά σιγα σιγα η ζωή , οικογενειες, εξωτερικά κτλκτλ δεν βλεπομαστε τοσο συχνα ή βλεπόμασταν πεταχτα με την ιδια παρεα στις γιορτες. Καποια στιγμή παμε σε ενα καλεσμα με κοσμο και ερχεται μου συστηνουν τη Μαρία ως γυναικα του Γιώργπυ, και γτριζω αυθορμητα και λεω και ποιος ειναι ο Γιωργος;;;;;
Όταν γνώρισα τον σύντροφό μου και τους φίλους , όλοι τους ήξεραν ως Άκης ,Άκης ,Άκης κι Άκης…. Τα ονόματα ήταν (ας πούμε) Φίλιππος, Γιώργος, Παύλος ,Πέτρος. Εγώ τους φώναζα με τα βαφτιστικά τους , γιατί με αυτά μου συστήθηκαν επισημα κι οι υπόλοιποι, μιλάμε ακόμα κι η οικογένεια τους σύντροφου μου πάθαινε εγκεφαλικά όταν αναφαερομουν σε κάποιον από αυτούς