Ξέρω ότι είναι αδύνατο να προστατέψεις όχι μόνο το παιδί σου, τον οποιονδήποτε, από τα πάντα στη ζωή.
___________
Η ιστορία της όπως την ξεχωρισα σήμερα
Αγαπημένη μου Ρένα και αναγνώστες,
Χρόνια πολλά σε όλους.
Είμαι 32 χρονών. Με τον σύντροφό μου είχαμε αποφασίσει να περιμένουμε λίγο πριν κάνουμε παιδιά, αλλά τελευταία έχω αρχίσει να αλλάζω γνώμη. Ίσως σας φανεί χαζό, μα μερικές φορές νιώθω ότι λείπει από την αγκαλιά μου ενα μωράκι…
Εκτός αυτού, μου αρέσει η ιδέα να μεγαλώνω ένα παιδάκι, να το ταΐζω, να παίζουμε, να μου λέει για τη μέρα του γυρνώντας από το σχολείο, να του μαθαίνω το καλό και το κακο… Καταλάβατε νομίζω. Αν το πω στον σύντροφό μου θα με στηρίξει και θα δεχτεί να προσπαθήσουμε και τώρα. Το πρόβλημα μου είναι άλλο.
Όλη μου τη ζωή φοβόμουν για τον εαυτό μου και κυρίως γι’αυτους που αγαπούσα. Μην πάθουν κάτι, μην κινδυνεύσουν, μην αρρωστήσουν κλπ. Πώς θα μπορέσω να το διαχειριστώ αυτό όταν με το καλό κάνω παιδί; Με ποια δύναμη ψυχής οι άνθρωποι φέρνουν ένα παιδί σε αυτόν τον τρισαθλιο κόσμο; Πώς θα κάνω παιδί και μετά θα περάσω την υπόλοιπη ζωή μου στην παράνοια;
Βλέπω στις ειδήσεις καμιά φορά παιδιά που αρρωσταίνουν και με πιάνουν τα κλάματα, ή πχ παιδιά που πνίγονται σε πισίνες (αλήθεια γιατί τόσο συχνά;) και φρικαρω εντελώς. Ξέρω ότι είναι αδύνατο να προστατέψεις όχι μόνο το παιδί σου, τον οποιονδήποτε, από τα πάντα στη ζωή.
Επίσης φοβάμαι τρομερά μήπως γεννήσω παιδί με κάποιο πρόβλημα. Ξέρω, δεν είναι σωστό να το λέμε, και δεν το λέω γενικά έξω γιατί μάλλον θεωρείται ableism, αλλά ειλικρινά θα ραγιζε η καρδιά μου λίγο λίγο κάθε μερα. Μην παρεξηγηθω, δε λέω ότι παιδιά που γεννιούνται με προβλήματα δεν πρέπει να υπάρχουν! Προς Θεού. Λέω ότι εγώ δε θα είχα τη δύναμη να ανταπεξέλθω σε ένα τέτοιο έργο ζωής.
Όπως ίσως θα έχετε καταλάβει από την επιστολή μου ως τώρα, έχω περάσει κατάθλιψη στο παρελθόν. Επίσης πριν κάποια χρόνια αντιμετώπισα ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας, το οποίο οπωσδήποτε επηρέασε τον τρόπο που σκέφτομαι και εν μέρει λίγο επιβεβαίωσε κάποιες από τις φοβίες μου (αν και το συγκεκριμένο πρόβλημα ευτυχώς λύθηκε και πλέον χαίρω άκρας υγείας). Τώρα κάνω ψυχοθεραπεία.
Πείτε μου τις απόψεις σας. Θέλω πολύ να διαβάσω σκέψεις άλλων ανθρώπων πάνω στο θέμα. Και φυσικά την απάντηση σου, Ρένα.
Σας ευχαριστώ θερμά!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ιριάννα
________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Με υγεία πάντοτε και χρόνια πολλά!
Πιστεύω ότι λογικά μέσα σου το κατανοείς: “Ξέρω ότι είναι αδύνατο να προστατέψεις όχι μόνο το παιδί σου, τον οποιονδήποτε, από τα πάντα στη ζωή.” Είναι αρκετά πράγματα εκτός του ελέγχου μας, υπάρχει στοιχείο τυχαιότητας, δεν υπάρχει πλάνο που να “βγαίνει” επακριβώς. Εδώ γλυκό πας να φτιάξεις και 2 άτομα ακολουθώντας την ίδια συνταγή φτιάχνουν 2 ελαφρώς διαφορετικά γλυκά. Και βεβαίως αν λίγο ξεχαστείς στους χρόνους στο φούρνο, επειδή σου ήρθε κατούρημα, ή χτύπησε το κουδούνι, ή σου φώναξε το μικρό σου το παιδί για κάτι, κινδυνεύεις να καεί το γλυκό. Υπάρχουν πάντως έλεγχοι, πρωτόκολλα, κάποιες προφυλάξεις που αυξάνουν τις πιθανότητες ασφάλειας. Τα συζητάτε αυτά στην ψυχοθεραπεία σου;
Ναι, είναι ableism το ζήτημα, όλοι έχουμε λιγουλάκι μέσα μας, ακριβώς επειδή δεν έχουμε οι ίδιοι το βίωμα της αναπηρίας ή ως φροντιστές αναπήρων δεν αντέχουμε την προοπτική. Μην αυτομαστιγώνεσαι αλλά δέξου ότι ισχύει αυτό που άτομα ΑμΕΑ λένε, ότι υπάρχουν ακόμα κάποιες χαρές στη ζωή. Αν είχαμε πιο εξελιγμένα κράτη ως προς την κοινωνική βοήθεια το φάσμα της ασθένειας και της αναπηρίας δε θα φαινόταν τόσο τρομακτικό.
Για την γενικότερη κατάσταση του κόσμου τα έχουμε πει. Παιδιά γίνονταν και παλιότερα σε κακές συνθήκες, απλά η αντισύλληψη δεν λειτουργούσε το ίδιο αποτελεσματικά. Η επιθυμία για παιδί είναι επιθυμία ζωής. Δες και τη Θυσία του Ταρκόφσκι, τα έχει πει καλύτερα από μένα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Είμαι μητέρα παιδιού με αυτισμό. Σίγουρα χρειάζεται περισσότερη φροντίδα απο ενα τυπικό παιδι, ομως το πως θα εξελιχθεί δεν ειναι προδιαγεγραμμενο. Σαν γονιός κανω το καλύτερο που μπορώ. Απο την άλλη δυστυχώς η κοινωνίες αντιμετωπίζει ακομα ρατσιστικά τόσο τους αμεα οσο και τους γονείς/φροντιστες. Θυμάμαι οταν πήγαινε ο γιος μου δημοτικό υπήρχε ενας μαθητής με βαρύ αυτισμό που οι γονείς του δεν ασχολήθηκαν αρκετά να τον βοηθήσουν, βασικά είχαν άρνηση και δεν δέχονταν ούτε να έχει παράλληλη στο σχολείο. Τέλος πάντων μια ομάδα γονέων ξεκίνησε να μαζεύει υπογραφές να διώξουν αυτο το παιδί απο το σχολείο, τα παιδιά αυτών των… Διαβάστε περισσότερα »
Καταρχήν από πότε θεωρείται ableism να θέλουμε να είναι υγειείς οι αγαπημένοι μας; Άλλο το δεν κάνω διακρίσεις και δημιουργώ ανάλογες υποδομές και άλλο το να μην το επιθυμείς. Θα ήθελε κανείς να έχει ακόμα και μια απολύτως κοινή πάθηση π.χ. Σακχαρώδη Διαβήτη; Πάντα υγεία δεν ευχόμαστε; Καλό είναι πιστεύω να συνυπάρχει το inclusivity και η κοινή λογική. Κατα τ’άλλα. Προφανώς κάνοντας παιδί αυξάνεται το άγχος κατακόρυφα γιατί έχεις την ευθύνη ενός άλλου ατόμου το οποίο για αρκετά χρόνια είναι και ψιλοζαβό χωρίς αίσθηση του κινδύνου. Αλλά καλό είναι να αξιολογήσεις αν έχεις αυτό το “νορμάλ” άγχος ή αρχίζεις να… Διαβάστε περισσότερα »
Θα σου μιλήσω τρυφερά γιατί νιώθω ότι είσαι καλό άτομο και έχεις αγνές φοβίες,από αυτές που έχουμε όλοι (plus χαίρομαι που επιτέλους επέστρεψα ελπίζω να είμαι καλοδεχούμενη):Οι περισσότεροι φοβόμαστε,μήπως αν αποκτήσουμε παιδιά έχουν κάποια δυσκολία στην υγεία τους , σωματική ή πνευματική ή ψυχική που τα κάνει και αυτά να ταλαιπωρούνται και εμάς . Ειδικά στην ρατσιστική και γεμάτο προκαταλήψεις κοινωνία της Ελλάδας, είναι πολύ δύσκολο να μεγαλώνεις ένα “διαφορετικό” παιδι. Θέλει κοτσια.Ενας από τους πολλούς λόγους που έκλεισα για πάντα το θέμα παιδί ,είναι και αυτός . Επειδή μεγαλώνω ζώα από τα 20 περίπου κ έφτασα στα 39 σχεδόν… Διαβάστε περισσότερα »
Welcome back 😊
Γιατί έγινε κάτι και έλειπες; Γιατί να μην είσαι καλοδεχούμενη;
Να σου πω ότι έχεις άδικο; Δεν έχεις. Η απόκτηση παιδιού προϋποθέτει γερό στομαχι για αντιμετώπιση των πάσης φύσεως απρόοπτων που όλοι ελπίζουμε να μη συμβούν αλλά δεν μπορείς να τα αποκλείσεις.
Δεν είναι υποχρεωτικό να γίνουν όλοι γονείς ούτε όσοι γίνονται είναι όλοι κατάλληλοι.
Ο θεραπευτής σας ειναι ενημερωμένος για τον συγκεκριμένο φόβο?
Μαζί θα φτιάξετε το πλαίσιο διαχείρισης για την περίοδο εγκυμοσύνης και λοχείας και βασικότερο μέλημα να γίνει διαχωρισμός φόβου και πραγματικότητας.
Το πιο σημαντικό δίχτυ ασφαλείας είναι η ψυχοθεραπεία.
Εστιάστε εκει και ολα θα πάρουν την διάσταση που τους αναλογεί.
Καλά,δε φοβάσαι και κάτι παράλογο, ούτε είναι ableism να μη θέλεις να πάθει κάποιο κακό ένας αγαπημένος σου άνθρωπος. Γενικά νομίζω ότι κανένας γονιός δεν ευχήθηκε ποτέ το παιδί του να γεννηθεί ή να αποκτήσει κάποια αναπηρία ή πρόβλημα υγείας. Λίγο πολύ όλοι όταν αποφασίζουμε να κάνουμε παιδί τις έχουμε αυτές τις σκέψεις κι αγωνίες. (Για αυτό και γίνονται τόσες εξετάσεις όσο είναι κάποια έγκυος). Κι έχοντας ζήσει γονείς με παιδιά με σοβαρά προβληματα, ναι, είναι ένας Γολγοθάς που ανεβαίνουν. Σίγουρα υπάρχουν και χαρές και ζωή που μπορεί να συνεχιστεί για ένα άτομο που βιώνει κάποιο τέτοιο προβλημα, εξαρτάται όμως… Διαβάστε περισσότερα »
Πρώτα πρώτα, καταλάβετε τι ακριβως ειναι οι φοβίες που εχετε, μετα προσπαθήστε να τις αποδώσετε με εναν ελληνικό ορο γιατί η γλώσσα φτιάχνει συνειδήσεις και μετα καταλάβετε ποια ακριβως ειναι η εννοια του όρου ableism.
Το πρόβλημα ειναι οτι εχετε μπερδευτεί τελιως με τα σοσιαλ και με τους άσχετους όρους που βλέπετε γυρω σας. ΣΥΝΈΛΘΕΤΕ.
Θα ναι κρίμα, πολύ κρίμα, να κάνεις ένα παιδί και να μην μπορείς να θέσεις υπό έγεχο τις φοβίες σου. Είτε είναι υγιές (που το έυχομαι) είτε όχι, ο υπερβολικός φόβος δεν είναι καλός σύμβουλος. Μια παιδική ηλικία γεμάτη φόβους και απαγορεύσεις – μη τρέχεις για να μην ιδρώσεις, μη πηδάς για να μη χτυπήσεις, μη φας το ένα ή το άλλο για να μη πνιγείς (αλήθεια γιατί φαντάζεσαι τον εαυτό σου να ταϊζει το μωρο; ξέρεις ότι μπορούν από τη βρεφική ηλικία κι όλας να τρώνε μόνα τους;), μη πας στα βαθιά, μη κάτσεις στον ήλιο… εγώ μια φορά… Διαβάστε περισσότερα »
Με όλο το σεβασμό Ρένα, ειναι ΑμεΑ όχι ΑμΕΑ (δηλαδή Άτομα με Αναπηρία, όχι Άτομα με Ειδικές Ανάγκες) ..όσο για την γράφουσα θα έλεγα όσο νιώθεις άγχος, που είναι και φυσιολογικό και θα πρέπει, γιατί όταν φέρνεις ένα παιδί στο κόσμο ειναι ΤΕΡΆΣΤΙΑ ΕΥΘΥΝΗ , καθυστερησε την προσπάθεια γιατί ως κοινωνική λειτουργός έχω διαπιστώσει οτι το άγχος, η υπερπροστατευτικοτητα και οι προσδοκίες των γονέων για τελειότητα είναι αυτά που βλάπτουν περισσότερο και πιο συχνά ενα παιδί παρα οτιδήποτε άλλο μπορεί να προκύψει τυχαία και είναι εκτός ελέγχου μας. Συνέχισε την ψυχοθεραπεία και όταν νιώσεις οτι μπορεί να ελέγξεις το άγχος… Διαβάστε περισσότερα »
Όταν έχεις παιδί παντα κάτι θα φοβάσαι. Κι εγώ έτρεμα μην έχει ή πάθει κάτι. Κ τώρα που διαγνώστηκε πριν 1 χρόνο με αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας στα 3 έτη ψέματα δε θα πω, αλλά δεν είμαι καλά. Υπάρχουν μέρες που λέω δε θα είναι ωραία η ζωή μας. Αλλά στο τέλος της μέρας νιώθω ευλογημένη που έχω αυτό το υπέροχο πλάσμα για παιδί μ, στη ζωη μου κ πιστεύω ότι κι άλλο παιδί να κάνω τον έρωτα που έχω με αυτό μ το παιδί δε θα τον ξεπεράσει. Αλλά τρέμω να κάνω κι άλλο παιδί μην τυχόν και είναι πιο… Διαβάστε περισσότερα »