Η Ρένα απαντά: Με αφορμή την καταναγκαστική πάχυνση των γυναικών

H καταναγκαστική πάχυνση των γυναικών είναι κι αυτό μέρος του παιχνιδιού μέσα στο οποίο μας καλούν να παίξουμε.

_____________

Καλησπέρα Ρένα! Έβλεπα ένα βίντεο για τις γυναίκες στη Μαυριτανία, που αναγκάζονται να τρώνε για να θεωρούνται ελκυστικές, ώστε να παντρευτούν και ήθελα να το μοιραστώ, γιατί μου έφερε στο νου όλες αυτές τις επιστολές που έχω δει στην ιστοσελίδα κατά καιρούς με κοπέλες που δεν αισθάνονται καλά με το σώμα τους ή το πόσο ελκυστικές είναι. Μου έβγαλε μια αίσθηση ματαιότητας και τραγικής ειρωνείας πώς γυναίκες σ’ όλα τα μήκη και πλάτη της γης τραβάνε τα πάνδεινα για να αρέσουνε και μάλιστα με τόσο αντιφατικούς τρόπους. Καταλαβαίνω ενδεχομένως ότι είμαστε θηλαστικά και πολύ κοινωνικά ζώα, οπότε όσο πιο ελκυστικός/ή στο αντίθετο φύλο, τόσο μεγαλύτερη η πιθανότητα να αποκτήσεις παραπάνω απογόνους, απλώς κάπου δε θα έπρεπε να έχουμε ξεπεράσει αυτή την -ίσως- έμφυτη λογική με τόσα χρόνια πολιτισμού?

ΑΠΟ ΤΗΝ – Homo sapiens sapiens (lol)

_____________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Το βίντεο είναι το παρακάτω.

Η πρακτική της αύξησης του βάρους των γυναικών για να θεωρούνται πιο όμορφες είναι βαθιά ριζωμένη στην κουλτούρα και τα αισθητικά πρότυπα της Μαυριτανίας, σύμφωνα με το Progetto Happiness. “Ένα βαρύτερο σώμα σημαίνει ευημερία και γονιμότητα. Το έθιμο αυτό ονομάζεται leblouh, αλλά η λέξη δεν χρησιμοποιείται συχνά δημοσίως καθώς, αν και το 80% των γυναικών έχει υποβληθεί σε αυτό, εξακολουθεί να παραμένει ταμπού. Συχνά οι μητέρες είναι πεπεισμένες ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος να εξασφαλίσουν ένα καλό μέλλον για τις κόρες τους και αναγκάζουν τα κορίτσια να καταναλώνουν τεράστιες ποσότητες φαγητού και υγρών.”

Η πάχυνση των γυναικών, που ενίοτε παίρνει και χαρακτήρα φετίχ, τη λιποφιλία (το λεγόμενο feeder kink), είναι το στάδιο μέσα από το οποίο δίνεται το οπτικό σήμα στη συγκεκριμένη κουλοτύρα ότι κάποια είναι έτοιμη να αναλάβει οικογενειακές δεσμεύσεις. Ταυτόχρονα είναι η βάση μιας σχέση συνεξάρτησης, ελέγχου και κυριαρχίας πάνω στο γυναικείο σώμα που αποδεικνύει και οπτικοποιεί την αντρική εξουσία πάνω του.

Όπως σωστά έχεις καταλάβει, η ομορφιά κι η ελκυστικότητα προς το αρσενικό, και τα ανάλογα κάθε φορά πρότυπά, είναι ένα αντιφατικό παιχνίδι στο οποίο ποτέ δεν είσαι αρκετά καλή, πάντοτε πρέπει να προσπαθείς παραπάνω και παραπάνω και παραπάνω, σε μια τράπουλα σημαδεμένη με την οποία πάντοτε βγαίνεις εν μέρει χαμένη.

Όμως όλο αυτό δεν γίνεται με ορίζοντα εξελικτικής ανθρωπολογίας, δηλαδή “όσο πιο ελκυστικός/ή στο αντίθετο φύλο, τόσο μεγαλύτερη η πιθανότητα να αποκτήσεις παραπάνω απογόνους”. Γίνεται με ορίζοντα εξουσίας τόσο από τον άντρα, όσο κι από τη γυναίκα -εν προκειμένω όχι τη γυναίκα-σύζυγο αλλά την μητέρα. Η γυναίκα που δεν έχει πρόσβαση αλλιώς στην εξουσία προσπαθεί με νύχια και με δόντια να αποκτήσει εξουσία στο αρσενικό μέσω του γάμου, αλλά και μέσω της οικογένειας, ώστε να μπορέσει να νέμεται μέρος της εξουσίας που το ίδιο φαλλοκρατικό αφήγημα της στερεί. Η μητέρα δηλαδή ταΐζει την κόρη ώστε η ίδια κι η κόρη να ανέλθουν κοινωνικά μέσω του γάμου και να υποταχθούν μεν στην εξουσία του συζύγου αλλά ταυτόχρονα να ανέβουν σκαλί στην εξουσία της φατριάς…

Είναι λίγο παράνοια, αλλά τελικά την πατριαρχία την στηρίζουμε εμείς οι γυναίκες. Κι ιστορικά πράγματι οι δερβέναγές της είναι -ακριβώς- άλλες γυναίκες. Γιατί αν καταπέσει θα χάσουν κι αυτήν την μικρή εξουσία που έχουν πάρει λάθρα.

Είναι τόσο απλό και ταυτόχρονα τόσο τραγικό.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News