Η Ρένα απαντά: Μαθαίνεται το φλερτ;

Μαθαίνεται βέβαια, δεν είναι εγγραφή στον σκληρό απο τη γέννα το φλερτ.

___________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Καλημέρα σας και χρόνια πολλά 🙂

Καλή μου Ρένα, σε διαβάζω καιρό και μπορώ να πω ότι με έχεις βοηθήσει να δω πολλά πράγματα διαφορετικά. Αποφάσισα να σου στείλω κι εγώ την ερώτησή μου. Τα ερωτήματά μου βασικά, γιατί ίσως να είναι περισσότεροι από ένας οι προβληματισμοί μου.

Που λες Ρένα, είμαι 27 ετών και δεν έχω κάνει μέχρι στιγμής κάποια σχέση. Κατά καιρούς είχα τσιμπηθεί με 1-2 τύπους, αν και πραγματικά ερωτεύτηκα μία φορά κι αυτή χωρίς ανταπόκριση. Αναρωτιέμαι μήπως εγώ είμαι το πρόβλημα στην όλη κατάσταση, μιας που είμαι ο κοινός παρονομαστής. Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν έχει τύχει να με πλησιάσει ερωτικά κάποιος που να μου αρέσει έστω και λίγο. Μερικές φορές βλέπω ερωτευμένα ζευγάρια και λέω πώς στο καλό τυχαίνει να σε θέλει αυτός που θες; Πολλώ δε μάλλον, να σε ερωτευτεί αυτός που ερωτεύτηκες; Μου φαίνεται απίστευτο. Και ακόμα πιο απίστευτο μου φαίνεται να συμβεί σ’ εμένα, δεδομένου του ότι είμαι πολύ ντροπαλή, εντελώς άπειρη από σχέσεις και φλερτ, δεν πολυβγαίνω δυστυχώς για να γνωρίσω κόσμο γιατί τα οικονομικά μου είναι πολύ ζορισμένα, κι όταν βγαίνω πάω απλώς για περπάτημα με καμιά φίλη.

Νομίζω ότι παίζει ρόλο που δεν είμαι ιδιαίτερα όμορφη, και το ότι πήρα και κιλά τα τελευταία χρόνια δεν βοηθάει καθόλου την κατάσταση (είμαι 1,68, 78 κιλά και αγύμναστη από όλες τις απόψεις). Η αδελφή μου λέει ότι είμαι πολύ όμορφη, αλλά φταίει που δεν βάφομαι για να φαίνομαι διαθέσιμη. Το ότι είμαι πολύ όμορφη μου το λένε κι άλλοι άνθρωποι, αλλά εγώ στον καθρέφτη βλέπω απλώς κάποια που οκ, δεν είναι τέρας. Αν όμως ήμουν όμορφη, ακόμη κι αν δεν το έβλεπα εγώ, δε θα μου το έλεγε και κανένας άντρας; Γιατί μου το λένε μόνο γυναίκες; Η μαμά μου λέει κάτι παρόμοιο, ότι είμαι όμορφη αλλά φταίει που η συμπεριφορά μου δεν είναι καθόλου θηλυκή, δε μου λέει όμως τι εννοεί μ’ αυτό. Βέβαια η ίδια μητέρα ψαχουλεύει τα βρακιά μου μην τυχόν και αγόρασα κανένα δαντελωτό στρινγκ, αλλά ας μην επεκταθώ σε αυτό. Η αλήθεια είναι ότι κι εγώ πολύ συχνά νιώθω ότι οι άντρες με βλέπουν σαν άφυλο ον. Ίσως γιατί δεν τους πλησιάζω ποτέ, μου φαίνονται τόσο διαφορετικοί και ξένοι. Κι όταν με πλησιάζουν όμως, το πρώτο συναίσθημα που νιώθω είναι η απειλή. Πόσο μάλλον να τους προσελκύσω η ίδια κιόλας, δεν έχω ιδέα πώς να το κάνω αυτό. Θαυμάζω τις γυναίκες που μπορούν να το κάνουν, ειλικρινά. Δεν ξέρω όμως πώς να το αλλάξω αυτό. Είναι σα να μην ξέρω πώς να φερθώ σα γυναίκα. Ξέρω ότι έχω μεγάλο θέμα αυτοπεποίθησης, αλλά επίσης στο θέμα του φλερτ και των σχέσεων νιώθω ότι είμαι σε εντελώς αχαρτογράφητα νερά. Προσπαθώ να βρω τι φταίει για να το διορθώσω ώστε να μη ζήσω μια ζωή μόνη μου.

Για να μην παρεξηγηθώ, δεν θέλω μια σχέση για τη σχέση. Δεν θέλω μια σχέση απλά για να είμαι με κάποιον. Θέλω μια πραγματικά καλή σχέση. Πώς θα τα καταφέρω όμως αν είμαι τόσο κουμπωμένη κι ακοινώνητη; Φταίει που δεν είμαι όμορφη; Φταίει που πάχυνα; Φταίει που είμαι ντροπαλή; Φταίει που “δε φέρομαι σα γυναίκα”, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό; Φταίει που ως έφηβη είτε θα άκουγα ότι δεν είμαι αρκετά θηλυκό, είτε ότι θα έτρωγα το slutshaming του αιώνα; Φταίει που δεν ξέρω να φλερτάρω; Κι αν αυτό φταίει, μαθαίνεται το φλερτ; Μπορεί κανείς έτσι απλά να “μάθει” να είναι γοητευτικός; Το να μπορείς να προσελκύεις αυτόν που σε ενδιαφέρει μαθαίνεται; Το διαδίκτυο είναι γεμάτο συμβουλές, έχουν γραφτεί μέχρι και βιβλία για το θέμα, αλλά εγώ όταν νιώθω έλξη για κάποιον ντρέπομαι ακόμη και στα μάτια να τον κοιτάξω, όχι να κάνω και παιχνίδι. Θέλω όμως να ξεμπλέξω αυτό το κουβάρι γιατί δε μου αξίζει να περάσω μια ζωή χωρίς καμία συντροφικότητα. Μάλλον βέβαια ψυχολόγος αρμόζει στην περίπτωσή μου, αλλά θα ήθελα πολύ να δω την οπτική σας 🙂

Σας ευχαριστώ πολύ που το διαβάσατε, ελπίζω να μην σας κούρασα πολύ!

ΑΠΟ ΤΗΝ – Rebelle Fleur

____________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Χρόνια πολλά, σ’ευχαριστώ και καθόλου δεν κούρασες.

Προφανέστατα δεν γεννιέσαι με γνώση του φλερτ, είναι μια κοινωνική δεξιότητα που καλλιεργείται. Ένα κοινωνικό παιχνίδι. Πρέπει να είναι κάτι ανάλαφρο, κάτι που να δημιουργεί απόλαυση, όχι άγχος, ούτε προσδοκίες. Είναι αυτό που είναι κι αν προκύψει κάτι, καλώς, αν όχι πάμε παρακάτω, καλό ήταν ως εδώ. Αν το δεις έτσι, θα ξεαγχωθείς.

Πιστεύω το γεγονός ότι δεν έχεις αναπτύξει τον κοινωνικό μυ σε σχέση με το άλλο φύλο, δηλαδή να αισθανθείς άνετα με άντρες στην ευρύτερη παρέα, όχι αναγκαστικά για φλερτάρισμα, αλλά για γενικότερη διάδραση, είναι αυτό που σε μπλοκάρει. Προφανώς κι η αγωγή σου με τις ανασταλτικές αγκυλώσεις που σου δημιούργησαν. *γροθιά στο ύψος του ώμου και κούνημα του κεφαλιού*

Το πρόβλημα, φίλη, δεν είναι ούτε τα κιλά σου (ήμαρτον, δεν έχεις δει τσουπωτές κοπέλες να έχουν ερωτικές επιτυχίες;), ούτε η ομορφιά σου, ούτε η έλλειψη μακιγιάζ, ούτε η ντροπαλοσύνη σου η ίδια. Το πρόβλημα είναι ότι δεν δείχνεις προσεγγίσιμη. Κι αυτό είναι κάτι που διακρίνεται στην όλη στάση σου, στη στάση του σώματος που οφείλει είναι “προς τα έξω” (όχι καμπούριασμα, όχι σταύρωμα χεριών), στον τόνο της φωνής, στο πώς κινείς τα μαλλιά σου, τα χέρια σου… Για να σκοράρεις επιτυχίες με άτομα που σου αρέσουν κι εσένα ή που πρέπει να τα προσεγγίζεις εσύ πρώτη (πράγμα που μας αποκλείεις) ή που πρέπει να έχεις μεγάλη “πισίνα” υποψηφίων ώστε στους 100 που θα σε πλησιάσουν να σου αρέσουν οι 8, ας πούμε, ανεβάζοντας την στατιστική πιθανότητα.

Οι άντρες εκπαιδεύονται από μικροί να είναι “κυνηγοί” διακινδυνεύοντας χυλόπιτες, αυξάνοντας όμως ταυτόχρονα τη γνώση τους για το ποιές τεχνικές πετυχαίνουν και ποιές όχι όταν πλησιάζουν μια γυναίκα με ερωτικό ενδιαφέρον. Η γνώση αυτή είναι κεφάλαιο στην τσέπη τους. Τους βλέπεις απειλητικούς γιατί συχνά είναι απειλητικοί, όμως όσο υπάρχει τριβή σε ασφαλή περιβάλλοντα αυτό μπορεί να αποσοβηθεί ώστε να αποκτήσεις κι εσύ κεφάλαιο.

Δεν είναι ανάγκη να κάνεις προσεγγίσεις, είναι όμως ανάγκη να αποδέχεσαι την κουβέντα, να δείχνεις ότι δεν φοβάσαι (εκείνη που φοβάται θυματοποιείται ευκολότερα), να έχεις κοινωνικότητα στα πλαίσια της ηλικίας σου. Μην αποφεύγεις τις εξόδους, τις παρέες, τις γνωριμίες. Δεν χρειάζονται λεφτά. Στον περίπατο με τη φίλη, ποιούς συναντάτε τακτικά να κάνουν κάτι ανάλογο; Στο πάρκο με μπύρα από το περίπτερο, ποιοί συχνάζουν; Στη θάλασσα, ποιοί είναι τακτικοί θαμώνες στην τάδε αμμουδιά; Μάθε να κοιτάς, να αποτραβάς το βλέμμα και να ξανακοιτάς. Αυτό από μόνο του είναι πράσινο φως για να σε πλησιάσουν. Αν χαμογελάσεις κιόλας, έχεις ήδη μια σχεδόν σίγουρη επιτυχία. Τα υπόλοιπα είναι στο χέρι σας.

Τώρα για το “πραγματικά καλή σχέση”… Α, αυτό είναι άλλη πίστα. Η καλή σχέση δημιουργείται όταν ταιριάξουν πολύ δύο άνθρωποι (πράγμα σχετικά σπάνιο) και κάνουν κι οι δυο τις αναγκαίες προσπάθειες επικοινωνίας ώστε να κυλάει ομαλά και χωρίς περιττά παιχνίδια εγωϊσμών (πράγμα ακόμα σπανιότερο). Επομένως τρίψου στις σχέσεις και κάτι θα προκύψει κάποια στιγμή όταν θα ξέρεις να διακρίνεις και να κινηθείς. Με το να περιμένεις, πάντως, ουρανοκατέβατα να έρθει ο κατάλληλος και να είσαι άπειρη στη διάδρασή σας, σίγουρα δεν θα γίνει κάτι. Μην ακούς αυτά τα “θα έρθει όταν είναι η ώρα του”. Αυτά τα λένε βολεμένοι ή αυτοί που θέλουν να σου πουλήσουν ζεν συνταγολόγια.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News