Η Ρένα απαντά: Μαλώσαμε και μου έδωσε ένα δυνατό χαστούκι!

Άλλα μου είπε η ψυχολόγος, άλλα η αδερφή μου σχετικά με το περιστατικό.

______________

H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Γεια σας. Ειμαι 25 χρονων, εχω μια σχεση εναμιση χρονο και προσφατα γεννησα. Εχουμε αποφασισει το επομενο καλοκαιρι να κανουμε μαζι βαφτιση και γαμο. Προχθες μαλωσαμε και μου εδωσε ενα δυνατο χαστουκι. Δεν ειναι κατι που εχει ξαναγινει. Αιφνιδιαστηκα. Πηρα τηλεφωνο την φιλη μου που εχει σπουδασει ψυχολογια, ειμαστε φιλες απο το γυμνασιο. Μου ειπε να τον βαλω να μου ζητησει συγγνωμη. Του το ειπα και το εκανε αμεσως. Μου ειπε η φιλη οτι εφοσον ζητησε συγγνωμη, αναγνωρισε το λαθος του -αλλοι δεν ζητανε συγγνωμη!- και οτι οπως τον κοβει δεν θα το ξανακανει. Ολα καλα μεχρι εδω.

Σημερα ηρθε επισκεψη η αδερφη μου. Της ανεφερα το περιστατικο. Μου ειπε οτι δεν περιμενε να ακουσει κατι τετοιο, οτι δεν υπαρχει καμια δικαιολογια, οτι η συγγνωμη ηταν ψευτικη για να μην του κραταω μουτρα και να ληξει το θεμα και οτι αφου το εκανε μια φορα τοτε θα το ξανακανει και καλο θα ειναι να ξανασκεφτω τον γαμο μαζι του. Της ειπα οτι ειναι υπερβολικη και οτι η φιλη ψυχολογος μου ειπε αλλα. Οταν εφυγε, με εβαλε σε σκεψεις. Ρενα ποια η γνωμη σου;

ΑΠΟ ΤΗΝ – Ρενα

_____________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση 

Να σου ζήσει το μωράκι! Κρίμα για το περιστατικό, αυτό έχω να πω πρώτα πρώτα. Είναι πολύ στενόχωρο, παρόλο που δεν είναι κι ανήκουστο κι ας μας ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι κάθε φορά που το ακούμε. Η γέννηση παιδιών κι η ίδια η εγκυμοσύνη δημιουργούν ένα περίεργο στρες στους πατεράδες που εκδηλώνεται κάποιες φορές με τρόπο απαράδεκτο… Οφείλουν ωστόσο να συγκρατούν τα νεύρα τους. Στο αφεντικό του άραγε θα το έκανε το ίδιο; Όχι. Γιατί άραγε;

Αν δεν είχατε κάνει το μωρό κι ήταν μόνο ο γάμος στο πρόγραμμα, θα σου έλεγα ακριβώς το ίδιο με την αδερφή σου. Κανονικά χέρι που υψώνεται, κόβεται. Δεν πρέπει να υφίστανται τέτοια φαινόμενα, τελεία.

Δεν σημαίνει όμως ότι η πρώτη φορά θα επαναληφθεί αναγκαστικά, υπάρχει η περίπτωση κάποιος να κάνει ένα λάθος και να το διορθώσει με περίσκεψη και με συνέπειες (θα επανέλθω σε αυτό) Θα έλεγα η δεύτερη φορά είναι η αποκαλυπτική. Άμα υπάρξει δεύτερη, τότε σίγουρα θα υπάρχει κλιμάκωση. Φεύγεις όπως είσαι. (ΕΔΩ ο πλήρης οδηγός εξόδου από μια κακοποιητική σχέση για όποια την χρειάζεται)

Η φίλη ψυχολόγος ουσιαστικά δεν θέτει το θέμα στην ουσία του, που είναι η αποφυγή κακοποίησης κι ο σεβασμός. Θέτει το θέμα στην επικοινωνία και στην εξουσία. Η απαίτηση συγγνώμης θυμίζει το τι κάνουν στο νηπιαγωγείο σε παρόμοια περιστατικά (true story). Η θεωρούμενη «ταπείνωση» της αιτούμενης συγγνώμης βάζει τον θύτη υποτίθεται στη θέση του και δικαιώνει το θύμα που τις έφαγε (ανατροπή της διασάλευσης της εξουσίας). Αλλά δεν σταματάει την αιτία της έκρηξης! Που είναι ότι ο θύτης θεωρεί ότι «τον παίρνει», ότι δεν έχει συνέπειες. Κακά τα ψέμματα η ατιμωρησία γιγαντώνει τις κακές συμπεριφορές. Επομένως θεωρώ ότι σε ανάλογα περιστατικά όπου δεν σκοπεύουμε να φύγουμε (και επανέρχομαι στο ότι έχετε μωρό, οπότε κι αν ακόμα δεν παντρευτείτε, έχετε δεθεί μέσω του μωρού τουλάχιστον για τα επόμενα 18 χρόνια…) πρέπει να υπάρχει κάποια συνέπεια. Κάποια συνέπεια που να γίνει αντιληπτή και να υπάρξει ουσιαστική μεταμέλεια. Η μεταμέλεια είναι που φέρνει την ουσιαστική αλλαγή συμπεριφοράς σε μια υπάρχουσα, γενικώς μη κακοποιητική σχέση. Είναι δηλαδή μια εσωτερική μετάλλαξη που έχει κίνητρο από μέσα προς τα έξω. Γιατί άμα η εκάστοτε σχέση είναι κακοποιητική, βέβαια, τότε βράσε όρυζα.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News