Άμα είναι να μπω σε μια συνθήκη που η γκρίνια θα είναι δεδομένη, τι να πω, ίσως δεν κάνω γι’ αυτό. Απλώς μου φαίνονται χαριτωμένα τα παιδάκια και έχουν πλάκα, προφανώς έχω κατά νου τις δυσκολίες.
_____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Ρένα, καλησπέρα
Έχω μια ερώτηση, γιατί η αλήθεια είναι έχει μπει η ιδέα απόκτησης παιδιού στο μυαλό μου τελευταία και χαζοσυζητάμε με τον άντρα μου πώς θα διαχειριστούμε την όλη κατάσταση από άποψη χρημάτων και χρόνου σε συνδυασμό με τις δουλειές μας. Δεν αρχίσαμε να προσπαθούμε, αλλά συζητάμε κάπως χαλαρά, αν συμβεί, ποιο θα ήταν το πλάνο μας.
Ο ηθικός μαζοχισμός είναι μέσα στο job description? Γιατί διαβάζω ουκ ολίγες επιστολές τελευταία που περιγράφουν ένα Γολγοθά, η μητρότητα είναι ένας άθλος, τοστακια σε σχήματα, θηλασμός μέχρι δεν ξέρω γω ποτέ, αβοκάντο και goji berries και κάπου αισθάνομαι ότι ίσως δεν πρέπει να γίνω γονέας άμα είναι να κάνω έτσι.
Επίσης, σιχαίνομαι με πάθος τη γκρίνια κυρίως στον εαυτό μου και δευτερευόντως στους άλλους, οπότε άμα είναι να μπω σε μια συνθήκη που η γκρίνια θα είναι δεδομένη, τι να πω ίσως δεν κάνω γι’ αυτό. Απλώς μου φαίνονται χαριτωμένα τα παιδάκια και έχουν πλάκα, προφανώς έχω κατά νου τις δυσκολίες, όπως την αϋπνία τον πρώτο καιρό, να είσαι παρών για τις συναισθηματικές, νοητικές και εκπαιδευτικές ανάγκες του παιδιού, να συζητάς μαζί του, να παίζεις, να του δείχνεις τον κόσμο, ώστε να έχει τα καλά εφόδια για το μέλλον του και πώς αυτό μπορεί να συγκρούεται με τις ανάγκες της καριέρας της δικής μου και του άντρα μου, αλλά γιατί τέτοιο hyperfocus στο φαί, τα ρούχα και άλλα τέτοια τετριμμένα, δεν μπορώ να τα αναθέσω σε επαγγελματία?
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μάλλον δεν κάνω για μάνα?
_________________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Έχουμε πει να λέμε αλήθειες εδώ μέσα και γι’αυτό διαβάζεις και την “μαύρη” πλευρά της μητρότητας. Μια πλευρά που ήταν αποσιωπημένη επί μακρόν γιατί αποτελεί τεράστιο ταμπού. Σχεδόν ύβρι, φοβόσουν ότι αν πεις κακή κουβέντα άγγελος Κυρίου θα έρθει και θα σου πάρει το μωρό σου. Δεν είναι έτσι βέβαια! Αν μεγαλώνεις μόνη με τον πατέρα τους τα εν λόγω παιδιά, ή αν τα παιδιά έχουν οποιαδήποτε ιδιαιτερότητα, ή αν τα οικονομικά είναι πολύ στριμωγμένα, θα υπάρχουν προβλήματα και αναποδιές, δεν χρειάζεται μεγάλη φαντασία για να το κατανοήσει κάποια. Αλλά it’s ok, εφόσον ξεκινάει κάποια συνειδητοποιημένα θα τα διαχειριστεί με τον κατάλληλο τρόπο. Η συνειδητοποίηση είναι το σημαντικό εδώ. Ο ηθικός μαζοχιστής άλλωστε αντλεί ευχαρίστηση από την ταλαιπωρία του, καθώς νιώθει ότι διαθέτει δύναμη για να ξεπερνά τις δυσκολίες κι αυτό τον ατσαλώνει. Κι ας γκρινιάζει. (Ο μαζοχιστής δεν είναι αδύναμος άνθρωπος, είναι αντίθετα πολύ δυνατός.)
Οι υπερβολές με τα φαγητά με σχήματα και τα goji berries κι όλα αυτά είναι μέρος του μαμαδοδιαγωνισμού που έχει ενσκήψει επειδή ζούμε ένα τρομερό φεμινιστικό πισωγύρισμα στις νεότερες γενιές (απόρροια ενός γενικότερου διεθνούς συντηρητισμού) κι επειδή υπάρχει ένας κόσμος που βγάζει χρήματα ποστάροντας αηδίες στα σόσιαλ μίντια και στο Pinterest. Μπορείς να ταΐσεις καλά το παιδί σου και χωρίς όλα αυτά. Όμως όταν η πραγματική εξουσία αφαιρείται από τις γυναίκες, αυτό που τους μένει είναι ο ανταγωνισμός στην μητρότητα: ποιά την έχει μακρύτερη (τη μητρότητα)… Είναι τόσο απλό και τόσο σιχαμένο, μας χειραγωγούν κέντρα εξουσίας που με πατριαρχικά κριτήρια δεν μας αφήνουν να γίνουμε όλα αυτά που ζητάμε.
Ταυτόχρονα η μητρότητα έχει και τεράστιες χαρές και είναι κι αυτό αλήθεια, δεν είναι εξωραϊσμός από την κοινωνία, στο λέω επειδή το βιώνω. Όμως το δικό μου το βίωμα δεν είναι καμμιάς άλλης, απλά μοιραζόμαστε τις στιγμές μας εδώ σε μια κουβέντα που αφορά και τις έντεκτες και τις άτεκνες και όλες μας. Τα παιδιά αποτελούν ένα ορόσημο, όχι το ίδιο “το νόημα της ζωής” , φράση είναι μια πολύ αόριστη κουβέντα, η οποία φαντάζομαι θα αποκτά νόημα μόνο στο κατώφλι του θανάτου -αλλιώς είναι τζάμπα ατάκα. Τέλος πάντων, είναι απόλυτα ΟΚ να μην κάνεις παιδί αν δεν νιώθεις την ανάγκη, δεν κρίνεσαι. Ό,τι αποφασίσεις άλλωστε εσύ θα το βιώσεις, όχι εμείς.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Οι υπερβολές με τα φαγητά και τα σχήματα δεν είναι πρόβλημα, μπορείς να μην ασχολείσαι με αυτα ούτε να μπαίνεις σε χαζούς ανταγωνισμους. Πρόβλημα είναι αν κάνεις παιδί με έναν άνθρωπο που δε συμμετέχει στη φροντίδα του παιδιού ισοτιμα και πέσει όλο το βάρος πάνω σου, όπως συμβαίνει κατά κόρον ή αν τα οικονομικά σου δεν το επιτρέπουν και παρ όλα αυτά προχωρήσεις σε οικογένεια, όπως κάνουν πολλοί. Και αυτα να μη συμβαίνουν και πάλι θα υπάρχουν δυσκολίες αλλά η εξάντληση των μαμάδων που παλεύουν μόνες τους και δεν μπορούν να πληρώσουν κάποιον να κρατήσει το παιδί για κάποιες ώρες… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό ακριβώς. Και για να προσθέσω κάτι αν κάνεις παιδί με έναν άνθρωπο που είτε από συνήθεια, είτε από στρατηγική ανικανότητα δεν μοιράζεται εξίσου μαζί σου το μεγάλωμα του τότε πως το αντιμετωπίζεις; Φαντάζομαι ότι θα απαντήσεις με συζήτηση. Κι αν η μία συζήτηση δεν φτάσει; Κι αν λόγω πίεσης χρόνου, αυπνίας κλπ. δεν βρεθεί η κατάλληλη ζεν στιγμή για μια ήρεμη συζήτηση; Πότε και πως ακριβώς μπορείς να διαφωνήσεις, να ζητήσεις, να αλλάξεις πράγματα χωρίς να τα χαρακτηρίσει κανείς γκρίνια; Η γκρίνια είναι όρος με έμφυλο πρόσημο. Καλά κάνεις γράφουσα και σιχαίνεσαι τη γκρίνια. Αλλά έχε υπόψιν ότι το… Διαβάστε περισσότερα »
Υπάρχουν τόσα είδη μητρότητας όσα κ μανάδες. Η καθεμία μεγαλώνει τα παιδιά της όπως μπορεί, νομίζει κ της ταιριάζει υπό ευνοϊκές συνθήκες. Για τα τοστακια, θηλασμό, αβοκάντο, ρούχα κ τα λοιπά θέματα που θίγεις, μπορείς να κάνεις ο,τι ταιριάζει σε σένα κ στην οικογένειά σου. Ας πούμε εγώ θήλασα 1.5 χρόνο γιατί μου άρεσε κ με ευχαριστούσε κ υπήρχε μια μοναδική σχέση μεταξύ μας. Στα κανονικά φαγητά πάντα τρώει ο,τι μαγειρεύουμε για μας χωρίς καμία ιδιαίτερη παρουσίαση, απλά σπιτικά φαγητά. Στο πρώτο γκρουπ μαμάδων που ήμουν άρχισαν να στέλνουν τούρτες υπερπαραγωγές για τα πρώτα γενέθλια όταν τα μωρά μας ήταν… Διαβάστε περισσότερα »
Αν ο λογος που σκεφτεσαι να κανεις είναι “είναι χαριτωμένα και έχουν πλάκα” ειμαι υπερ 100% του να μην κάνεις. Ανθρωποι είναι, δεν ειναι λουτρινα ή κουκλες ή videogames. Και αν το παιδί βγει με ειδικες ανάγκες? αυτιστικό? τρανς? γκέι? Εντελως διαφορετικός χαρακτήρας από σένα? Αν βγει καθ’ολα “κανονικο” και στην πορεία πέσει θύμα εγκλημάτων όπως η Μυρτώ της Πάρου? Πώς θα τα καταφέρεις τότε? Ξερεις πόσο γρήγορα η πλακα και οι χαριτωμενιες θα εξαφανιστουν και θα καταλήξεις να το μισείς και μαζί και τον εαυτο σου? Το γράφω από προσωπική πείρα, έχοντας βαρύ αυτισμό και μητέρα νάρκισσο που ήθελε… Διαβάστε περισσότερα »
Life hack: Γίνε νοσηλεύτρια και μετά δεν θα φαίνεται δύσκολη η μητρότητα σε σχέση με τη δουλειά σου.
Ηρωίδες είσαστε, πραγματικά!
Πολύ δύσκολη πιστα η μητρότητα. Ξεχνάς τη ζωή σου όπως την ήξερες πριν. Αλλα και με τοσο υπέροχες στιγμές. Για παράδειγμα, μια αγκαλιά με το παιδί σου δε θα μοιάζει με καμία άλλη αγκαλιά του κόσμου. Θα έρθουν στιγμές που θα πεις «Πώς θα αντέξω; Τι θα κάνω;» Και άλλες στιγμές θα πεις «Δεν ήξερα ότι μπορεί να νιώσει κάποιος κάτι που δε μπορεί να μπει σε λέξεις απλά κρατώντας ένα μικρό χεράκι που κοιμάται».
Όταν σταματήσεις να χαζοσυζητας και το πάρεις σοβαρά,ξαναμιλάμε
Καταλαβαίνω ότι έχεις τρομάξει με όσα διαβάζεις, αλλά μην πέφτεις στην παγίδα του τα βλέπω όλα μαύρα. Δεν υπάρχουν μόνο αρνητικά, υπάρχουν και πολλά θετικά. Γενικά είναι παγίδα το να βλέπεις μια κατάσταση απέξω και να πανικοβάλλεσαι, κι ούτε υπάρχει εγχειρίδιο χρήσης μητρότητας, ούτε είναι διαγωνισμός για το ποια είναι η καλύτερη μάνα. Για παράδειγμα, πες ότι βλέπεις σαν θεατής έναν αγώνα ποδοσφαίρου. Μπορεί να σου φαίνεται θρίλερ όλη η κούραση, ο ιδρώτας, το άγχος, το τρέξιμο και να λες ότι δεν κάνει για σένα. Αν όμως μπεις μέσα στο γήπεδο και παίξεις μπάλα, ταυτόχρονα θα έχεις αδρεναλίνη, ενθουσιασμό, ομαδικό… Διαβάστε περισσότερα »
Από όλα όσα έχω ακούσει στην ζωή μου να τους προσδίδουνε το νόημα της ζωής τους, το δικό σου είναι το καλύτερο.
Για φαντάσου να κάνεις παιδί κ να έχει θέματα υγείας; Συμβαίνει κ αυτό κ δεν αναφέρομαι σε ίωση. Το δικό μου είναι αυτιστικό. Όλοι εξαφανίζονται στα δύσκολα, οι γνωστοί που ρωτούν πότε θα γίνεις μάνα, οι γονείς που περιμένουν πώς κ πως ένα εγγόνι κ το χειρότερο οι άντρες στο 90% πουλάνε τρελιτσα ότι δεν ξέρουν κ δεν μπορούν να τα κοιμήσου, ταϊσουν κτλ. Τώρα είναι η τέταρτη μέρα με αλουστο μαλλί κ δεν έχω κουράγιο για μπάνιο. Μια μονογονεας.
Ναι, βεβαίως και μπορείς να αναθέσεις τη φροντίδα του παιδιού “σε επαγγελματία”. Έλα όμως που το παιδί δεν είναι στοίβα ρούχων για σίδερο…Όταν στα γηρατειά σου κάνει το ίδιο μην πέσεις από τα σύννεφα. Στη ζωή ο,τι δίνεις παίρνεις. Το ύφος των γραφόμενων σου και ιδίως η κατακλείδα δείχνουν ότι νιώθεις το μεγάλωμα ενός παιδιού σαν αγγαρεία. Οπότε στην παρούσα φάση θα συμφωνήσω με το ψευδώνυμο σου. Όχι γιατί δε θέλεις να κάνεις τοστακια σε σχήματα κλπ αλλά γιατί φαίνεται να θεωρείς με το καλημέρα σας καλή ιδέα να κάνεις τη φροντίδα του παιδιού “ανάθεση έργου” σε επαγγελματία χωρίς δεύτερη… Διαβάστε περισσότερα »
Λοιπόν θα σου πω εγώ πως είμαι που έχω ζωάκια και είχα και πολλά ζωάκια καποτε και θα τα πολλαπλασιάσεις επί 2 τουλάχιστον για τα πρώτα χρόνια της ζωής των παιδιών:Αϋπνία .Αγωνία .Άγχος.Κουραση.Ευθυνη.ΛΕΦΤΑ.Στενοχωρια.
Αλλά και ΑΓΑΠΗ ,ΕΥΤΥΧΙΑ,ΠΑΡΕΑ,ΓΕΛΙΟ .
Βάλτα αυτά επί 2 και ζύγισε το .