Βλέπω το κλασσικό φαινόμενο που πάντα εγώ παιδεύομαι. Διάβασμα, πτυχία, σεμινάρια, κόπος, τρελό άγχος και πάλι με το ζόρι μια δουλειά και μια διευκόλυνση…
_______________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή Ρένα,
Θέλω να αναφέρω την απογοήτευση και το παράπονο μου σχετικά με τις αδικίες που συμβαίνουν. Δεν θα μακρηγορησω… Βλέπω το κλασσικό φαινόμενο που πάντα εγώ παιδεύομαι. Διάβασμα, πτυχία, σεμινάρια, κόπος, τρελό άγχος και πάλι με το ζόρι μια δουλειά και μια διευκόλυνση… Και υπάρχουν και τα άτομα που είναι τελείως αραχτά, χωρίς άγχος (μιλάω για περιπτώσεις που ξέρω προσωπικά), τεμπελιάζουν όλη μέρα, δεν προσπαθούν, καθόλου και για τίποτα, και πάλι όλα τους έρχονται βολικά. Έχουν ανθρώπους να τους τα κάνουν όλα, έχουν μέσα και μπαίνουν σε δουλειές με το τίποτα…
Βαρέθηκα ειλικρινά να βλέπω ανθρώπους γεννημένους για την ταλαιπωρία και άλλους με το τίποτα να περνάνε ζάχαρη.
*Δεν είναι ζήλια. Είναι παράπονο!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Απίστευτα Κουρασμένη
________________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Πιστή στην κατάρριψη κλισέ, τι θα έλεγες αν σου πρότεινα έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο να το δεις όλο αυτό; Θα το διακινδυνέψω με το ρίσκο να σε εξοργίσω. Αλλά άμα καθίσεις να το σκεφτείς πιο λογικά και λιγότερο συναισθηματικά, ίσως σε βοηθήσει μεσομακροπρόθεσμα.
Αυτή τη στιγμή θεωρείς τον εαυτό σου αδικημένο επειδή κοπιάζεις κι επενδύεις χωρίς την αναμενόμενη ανταπόδωση που θα άξιζε στο μέγεθος του κόπου σου και του ύψους της επένδυσης. Ενώ άλλοι που κοπιάζουν κι επενδύουν λιγότερο, έχουν τελικά μεγαλύτερα οφέλη. Αν το ζήτημα περιστρεφόταν γύρω από μετοχές, ομόλογα κι αμοιβαία κεφάλαια, αντί για προσόντα κι εργασία, δεν θα πίστευες ότι εσύ έκανες μια κακή επιλογή, ενώ οι άλλοι μια καλύτερη; Θα σου στοίχιζε συναισθηματικά; Θα σε έπιανε το παράπονο; Μάλλον όχι. Θα ανασκουμπωνόσουν να δικτυωθείς κι εσύ να δεις ποιά ομόλογα, μετοχές κι αμοιβαία έχουν καλύτερες προοπτικές μελλοντικά ή θα σταματούσες τις επενδύσεις και θα απολάμβανες τα κεκτημένα σου. Γιατί αυτό; Επειδή αυτά δεν τα ταυτίζεις με την αυτααξία σου και τον δικαιωματισμό της εξαργύρωσης της αυταξίας σου! (το ίδιο συμβαίνει και στις σχέσεις, ας σημειωθεί). Ταυτίζεις τα πτυχία και τις πιστοποιήσεις με το ποιά είσαι και το νιώθεις πλήγμα στην αυτοπεποίθησή σου.
Έτσι λοιπόν κι εδώ να αποφύγεις να κάνεις. Δεν πρέπει να συγκρίνεσαι με τους άλλους, επειδή δεν σου χρησιμεύει κάπου αυτή η θεώρηση του αδικημένου (μην πω ότι είναι το εθνικό μας σπορ, εμάς “του εξυπνότερου και πιο αδικημένου λαού του κόσμου”, και καγχάσουμε όλοι μαζί παρεούλα με τα χάλια μας…). Αντίθετα μάθε από τα θετικά. Μήπως οι άνθρωποι αυτοί έχουν καλύτερες κοινωνικές δεξιότητες, είναι πιο επικοινωνιακοί, πλασάρουν πιο καλά τα δικά τους προσόντα, πουλάνε πιο αποτελεσματικά τον εαυτό τους; Μήπως θα μπορούσες να διδαχθείς κάτι απ’αυτό κι εσύ; Δεν λέω να βάλεις βύσμα, αλλά να αξιοποιήσεις το δίκτυο γνωριμιών σου δημιουργικά. Κάν’ το και θα δεις.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Λίγο έχω βαρεθεί τα δικτυώσου περισσότερο, προσπάθησε περισσότερο και τελικά σίγουρα εσύ φταις που δεν σου έρχονται όπως πρέπει. Η πραγματικότητα είναι ότι μπορείς να τα κάνεις όλα σωστά και πάλι να μην έχεις το αnάλογο αποτέλεσμα. Εξαρτάται και από την πόλη που ζεις, την ειδικότητα σου, την οικογένεια σου και πολλά άλλα. Και ναι υπάρχουν πολλοί άχρηστοι που επιπλέουν γιατί έχουν πλάτες. Εγώ σε καταλαβαίνω φίλη. Κάποια στιγμή αναπόφευκτα θα νιώσεις κόπωση και ματαίωση. Δεν έχω λύση. Όλοι συνεχίζουμε τις προσπάθειες και ελπίζουμε να μην είμαστε για πάντα στο ίδιο σημείο.
Ε ναι! Καταλαβαίνω πως καμία φορά πρέπει να χρυσωνουμε λίγο το χάπι, αλλά είναι αλήθεια πως για κάποιους ανθρώπους όλα ειναι βολικά κι εύκολα, χωρίς κόπο κι εν μέρει οφείλεται όχι στα προσόντα τους (κοινωνικά , πνευματικα κτλ,) αλλά στην τύχη. Που πολλές φορές μεταφράζεται σε “γεννήθηκα στην τάδε οικογένεια με λεφτά και γνωριμίες”. Επίσης ξέρω κι αρκετό κόσμο που πραγματικά “πέτυχε ” (αν μπορείς να το πεις έτσι ) με λαμογιες, παίζοντας χωρίς κανόνες και χωρίς καμία συνέπεια. Απλά όντως, τι άλλο να κάνουμε ; Το καλύτερο που μπορούμε με αυτά που έχουμε!
Έτσι ακριβώς είναι.
Α) Καταρχάς, με εκνευρίζει αφόρητα όταν βλέπω να παραλληλίζεται ολόκληρη η ζωή ενός ανθρώπου με χρηματοοικονομικό προϊόν (μετοχές, ομόλογα κι αμοιβαία κεφάλαια…), πόσο μάλλον που εξαρχής, από την στιγμή που θα ανοίξουμε τα μάτια μας, το σύνολο του κεφαλαίου και των περιουσιακών στοιχείων είναι ανισοκατανεμημένο σε μια κοινωνία (αλλού περισσότερο, αλλού λιγότερο). Β) Τι ωραίος ευφημισμός για το “βύσμα”, το “μέσον”, τις άκρες”αυτό το “έχουν καλύτερες κοινωνικές δεξιότητες, είναι πιο επικοινωνιακοί, πλασάρουν πιο καλά τα δικά τους προσόντα, πουλάνε πιο αποτελεσματικά τον εαυτό τους”! Θα το ζήλευε κι ο μάγιστρος του Τάγματος των Ιησουιτών τις μέρες που είχαν φτάσει στο… Διαβάστε περισσότερα »
Ο παραλληλισμός των πτυχίων και λοιπών εφοδίων με επένδυση είναι φαινομενικά ωμός αλλά απαραίτητος για να αφυπνίσει σχετικά με την μη υποχρέωση της πολιτείας σε επαγγελματική αποκατάσταση
άμα τή εμφανίσει του πτυχίου.
Που σημαίνει ότι είναι πρέπει να είμαστε συνειδητοποιημένοι για την αρένα του ανταγωνισμού και ότι χρειάζονται πολλές άλλες δεξιότητες συνδυαστικά για να προχωρήσεις, να ξεχωρίσεις, να διαπρέψεις.
Ο κάθε άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει την αξία του ,που δε στηρίζεται ούτε σε πτυχία, ούτε σε περιουσίες…
Είναι μαραθώνιος η ζωή, πέφτεις, σηκώνεσαι και πάλι από την αρχή.
Δε χρειάζονται πικρίες.
Στο τέλος θα γίνει το ταμείο.
“Είναι μαραθώνιος η ζωή” :
Εδώ ακριβώς πάσχει η συλλογιστική σου: για κάποιους είναι όντως μαραθώνιος, για κάποιους ένα χαλαρό τετρακοσαράκι.
Για κάποιος μάλιστα είναι “μαραθώνιος αλά Φειδιππίδη”: μαραθώνιος με σανδάλια αντί για άνετα αθλητικά τελευταίας τεχνολογίας, και με εξοπλισμό οπλίτη της φάλαγγας…
Ξέρεις ,καταλαβαίνω τί λες ,αλλά δεν έχει νόημα να αισθανόμαστε άσχημα βλέποντας κάποιους “προνομιούχους “.
Μπορεί κι αυτοί να ασφυκτιούν ,να μην τους ταιριάζει το κουστούμι που κληρονόμησαν ή που πρέπει να φορέσουν.
Ναι ,για κάποιους η ζωή είναι πιο δυσκολη αλλά λέγοντας πως είναι μαραθώνιος εννοείται πως μπορεί να υπάρχει μια καλή εξέλιξη στη μέση ή και προς το τέλος της διαδρομής.
Απίστευτα Κουρασμένη, μου φαίνεται ότι έως τώρα είχες τσιμπήσει το δόλωμα (μάλλον το είχες καταπιεί αμάσητο) ότι “ζούμε σε μια κοινωνία της αξιοκρατίας,των ίσων ευκαιριών, η οποία ανταμείβει την προσπάθεια, κλπ.” Και τώρα ξύπνησες ξαφνικά με ένα γερό χανγκόβερ από τις τεράστιες προσπάθειες που κατέβαλες έως τώρα και αποδείχθηκαν αναποτελεσματικές. Και τώρα έχεις δύο προοπτικές: Α) να πέσεις με τα μούτρα στο δρόμο που πορεύονται οι “αραχτοί βυσματούχοι ή κληρονόμοι” καταβάλλοντας διπλή προσπάθεια για να καλύψεις την υστέρηση Β) Να πορευτείς το δύσκολο δρόμο του “προσπαθώ να αποκτήσω τα περισσότερα δυνατά οφέλη θυσιάζοντας όσο το δυνατόν λιγότερο την αξιοπρέπειά μου”,… Διαβάστε περισσότερα »
“αξιοποιώντας τα όποια περιθώρια κινήσεων σου παρουσιαστούν”
Τώρα γίνεται κατανοητή η φράση, μα που είχα το μυαλό μου όταν έγραφα;
Κι εγώ κουρασμένος (αλλά όχι παραιτημένος) είμαι, καθώς διάλεξα πριν από χρόνια την επιλογή Β
Και τι έγινε με όλον αυτόν τον αγώνα; Κάποιοι περνάνε υπερβολικά καλά κάνοντας αντιδεοντολογικές έως ποινικές πράξεις και στο τέλος όλα ξεχνιούνται και ασχολούμαστε μετά από χρόνια με τους γκλαμουρατους που τάχα μου έγραψαν ιστορία και βγήκαν κερδισμένοι από την λάσπη και τα σκάνδαλα που τους αδίκησαν. Και η πραγματική ελίτ της κοινωνίας δεν θα βρίσκει ούτε κρεβάτι στα επείγοντα…
“Και τι έγινε με όλον αυτόν τον αγώνα;”
Τουλάχιστον, όσο με αφορά εμένα προσωπικά:
Πρώτον έχω διασώσει την προσωπική μου αξιοπρέπεια (σημαντικότατο).
Δεύτερον, έχω εξασφαλίσει ένα στοιχειωδώς αξιοπρεπές επίπεδο ζωής.
Τρίτον, θέλω να πιστεύω ότι έχω βάλει ένα τοσοδούλι μικροσκοπικό χαλικάκι στην οικοδόμηση μιας δικαιότερης και οικολογικότεης κοινωνίας, κι έχω κάπως συμβάλει με τις πενιχρές δυνάμεις μου στο (όποιο) φρενάρισμα της υποβάθμισης της ζωής μας. Ίσως αυτά να φαίνονται εντελώς ασήμαντα, θυμήσου όμως τον ινδικό μύθο με το κολίμπρι.
Τα ίδια μου είναι και μένα πολυ σημαντικά και καταλαβαίνω την τεράστια δυσκολία του να είσαι απο αυτήν την πλευρά κοινωνικής συμπεριφοράς, για αυτό (και με βάση τα περισσότερα γραφόμενα σου εδώ μέσα), σε κατατάσσω στην πραγματική ελίτ. Μου είχε αρέσει ως έφηβη πολύ η φράση του Θεοτόκη στον Κατάδικο, πως “η ψυχή και του κακού του ανθρώπου, βαστάει μια θεϊκιά αχτίδα” περιγράφοντας τις τύψεις του φονιά κατά την νύχτα (εάν το θυμάμαι σωστά, πάνε πολλά χρόνια από τότε). Τελικά ισχύει όμως; Όσο μιλάω με ανθρώπους, δεν βλέπω βάθος, προβληματισμό και αυτοκριτική… Μήπως τελικά οι “άλλοι” περνούν πιο καλά; (Περνάω… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ σε καταλαβαίνω. Θα διαφωνήσω με την απάντηση. Κάποιων η επιβίωση είναι στον αυτόματο πιλότο και κάποιοι το παλεύουν τίμια και στο τέλος καταβαραθρώνονται. Αυτό που έχω παρατηρήσει είναι ότι συνήθως φροντίζουν οι γονείς μέσω συγγενικών ή επαγγελματικών κύκλων.Οπότε ναι,το μέσο σημαίνει ότι κάποια στιγμή το ανταποδίδεις,απλά πολύ συχνά το κάνουν άλλοι για σένα.Και κατά κανόνα η πρόσβαση σε πολλές δουλειές δεν οφείλεται στο ότι τα άτομα που τις καπαρώνουν πουλούν καλύτερα τον εαυτό τους ή είναι καλύτερα δικτυωμένοι από μόνοι τους.Απλώς κάποιος δικός τους φρόντισε για αυτό.Τώρα κάποιοι το βλέπουν αυτό ως ευκαιρία να εξελιχθούν αναπτύσσοντας κάποιες δεξιότητες και… Διαβάστε περισσότερα »
Υπαρχει ενας ορος που λεγεται Radical Acceptance(ριζική αποδοχή )
και κανω quote: η ανάπτυξη της δεξιότητας αποδοχής των καταστάσεων ως έχουν, προκειμένου να μην επιτρέψουμε στην ενόχληση ή τον πόνο να εξελιχθεί σε μία αέναη ψυχική ταλαιπωρία.
Η πραγματικότητα είναι αυτό που είναι. Δεν σημαίνει ότι η πραγματικότητα είναι υπέροχη. Απλά είναι ακριβώς αυτό που είναι. Η αποδοχή δεν είναι έγκριση αυτού που συμβαίνει, παραίτηση ή είναι κατά της αλλαγής
Δεν υπάρχει πραγματικότητα και αλήθεια.
Η δική μου πραγματικότητα είναι διαφορετική από τη δική σας.
H λογικη ειναι οσο αντιστεκεσαι και πολεμας την αντικειμενικη πραγματικοτητα υποφερεις συνηθως kαι εχεις πικρια και αμα την αποδεχτεις μπορει να λυσεις ακομα και το προβλημα πιο ευκολα .Αντιστοιχο ειναι και η αποδοχη πως ορισμενοι ανθρωποι δεν μπροουν να σε καταλαβουν η’ να αλλαξουν και δεν μπορεις να τους φτιαξεις ουτε να τους πεισεις ,το αποδεχεσαι ριζικα και τους αφηνεις στην μοιρα τους. σου μαθαινει distress tolerance
Ναι οκ, αυτο που λεει μπορει να το εφαρμοσει ο καθενας στη δικη του πραγματικοτητα.
Διαφωνώ πλήρως με την απάντηση που δόθηκε στην γράφουσα.
Αν είσαι η πιο έξυπνη στο “δωμάτιο”, είσαι σε λάθος “δωμάτιο”.
Μετακινήσου.Δεν είσαι δέντρο.
Τελεία.
Ασχετο
Αν σου έλεγαν να ανταλλάξετε ζωές, στοιχηματίζω ότι δεν θα το έκανες…
Βλέπεις τον αφρό ,δεν ξέρεις τίποτα από τη ζωή του καθενός.
Θα ήθελες να έχεις μέσο; Ξέρεις πώς ξεπληρώνεται; Τίποτα δε δίνεται δωρεάν.
Όλοι έχουμε μια ζωή να ζήσουμε ,ναι ξεκινάμε από διαφορετική αφετηρία ,αλλά η διαδρομή έχει αξία ,τετριμμένο αλλά αληθινό.
Θα έρθει η στιγμή που όλα όσα έχεις κάνει,οι κόποι σου θα φέρουν καρπούς.
Μπορεί να κοπιάσεις αρκετά,αλλά ίσως αυτό να είναι το μυστικό.
Ζήσε τη δική σου ζωή.
Δεν διαφωνώ με αυτά που λες όμως δεν ξέρεις τι συμβαίνει στην ζωή του άλλου και αν σε άλλες πτυχές είναι ευτυχισμένοι..έχω γνωρίσει εις βάθος αλλά και εν μέρει ΆΦΘΟΝΟΥΣ ευκατάστατους και σπανίως θα βρω κάποιον που να τα έχει όλα λυμένα, δηλαδή ερωτικά, οικονομικά, φιλικές σχέσεις, οικογένεια, κοκ
Μερικοι έχουν περάσει κόλαση και διαφορές μορφές κακοποίησης και πλούσιοι και φτωχοί.Πραγματικα δεν είναι όλα όπως φαινονται.Βεβαια όταν έχεις λυμένο το οικονομικό,όλα είναι ευκολότερα, αυτό ασυζητητί.
Κι εγώ δε συμφωνώ με την απάντηση. Θαυμάζω τους ανθρώπους που έχουν άλλες δεξιότητες που δεν έχω εγώ, όπως η επικοινωνία ή ότι ξέρουν να παρουσιάσουν τη δουλειά τους. Για να αναφέρω παράδειγμα από τον ακαδημαϊκό χώρο, έχει τύχει πολλές φορές, ακαδημαϊκοί να παρουσιάζουν δουλειά που ΔΕΝ έχουν υλοποιήσει και να έχουν χτίσει με αυτόν τον τρόπο ένα πλούσιο και δυνατό ακαδημαϊκό προφίλ. Και άλλοι που κοπιάζουν και υλοποιούν πράγματα, το βιογραφικό τους είναι πολύ πιο αδύναμο. Και δεν είναι ότι οι πρώτοι αξιοποιούν το ταλέντο τους για να αναδείξουν τη δουλειά τους. Αναδεικνύουν μία δουλειά που ΔΕΝ έχουν κάνει… Διαβάστε περισσότερα »
Η ζωή είναι άδικη,γι’αυτό μη σπαταλάς ενέργεια να συγκρίνεσαι με γνωστούς άγνωστους.Πρωτον δεν σε βοηθάει πουθενά και δεύτερον θα νιώθεις λιγότερη ή ανάξια σε σύγκριση με τους αλλους.Να συγκρίνεσαι μόνο με τον εαυτό σου.