Η Ρένα απαντά: Κολλημένος στην πατρική οικογένεια

Νιώθω ότι δε θα γίνω ποτέ η βασική του οικογένεια αν προχωρήσουμε τη σχέση στο μέλλον, γιατί πάντα θα βάζει τους γονείς του πρώτους.

___________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Καλημέρα σ’ ολ@ς!

Ρενα μου, εχω ένα θεματάκι με τον σύντροφό μου. Νομίζω ότι, ισως, είναι προσκολλημένος στην οικογένειά του. Είμαστε μαζί 2 χρόνια, κι οι δυο 27 χρονών. Μένουμε κι οι 2 με τους γονείς μας, καθώς δε βγαίνουμε οικονομικά για να νοικιάσουμε κάτι. Όταν τον πρωτογνώρισα, μου έκανε εντύπωση το πόσο ώριμος ήταν για την ηλικία του. Είχε φτιάξει την επιχείρησή του, ήταν συναισθηματικά ώριμος, με ενσυναίσθηση.

Με τον καιρό, άρχισα να καταλαβαίνω ότι η οικογένειά του είναι το παν για εκείνον. Όπως και για όλους μας, φυσικά. Όταν είχαμε ραντεβού, καθυστερούσε γιατί έπρεπε να πάει τη μαμά του στο μετρό ή γιατί ο μπαμπάς του του ζήτησε μια χάρη. Το καλοκαίρι πήγαμε διακοπές μαζί τους (χωρίς να πάμε πουθενά οι δυο μας), γιατί είχαν φύγει για δύο μήνες και ήθελε να τους δει (παρά το γεγονός ότι όλο τον υπόλοιπο χρόνο μένουν στο ίδιο σπίτι). Τώρα κανονίζει να πάμε όλοι μαζί ταξίδι στο εξωτερικό (χωρίς να χουμε κανονίσει να πάμε κάπου κι οι 2 μας), και προσπαθώ να το αποφύγω γιατί νομίζω ότι είναι too much family time.

Η αγαπημένη του δραστηριότητα κάθε Σάββατο είναι να μαζευόμαστε σπίτι του και να βλέπουμε ταινίες με τους γονείς του. Κάθε Κυριακή να πηγαίνουμε όλοι μαζί για φαι στη γιαγιά και μετά, πάλι όλοι μαζί, για καφέ.

Σε κάθε τραπέζι, κάθε γιορτή, πρέπει να είναι εκεί. Χριστούγεννα, Πάσχα, όλα με την οικογένεια. Εντωμεταξύ, οι γονείς του δεν είναι παρεμβατικοί ή πιεστικοί, εκείνος τα θέλει και τα κάνει. Νιώθω ότι δε θα γίνω ποτέ η βασική του οικογένεια αν προχωρήσουμε τη σχέση στο μέλλον, γιατί πάντα θα βάζει τους γονείς του πρώτους.

Σας έχει τύχει κάτι παρόμοιο; Όλοι λένε ότι είναι σημαντικό ο άντρας να έχει καλή σχέση με την οικογένειά του, αλλά δεν είναι λίγο περίεργο όλο αυτό;

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Αλεξάνδρα

________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Είναι καλό να έχει κανείς καλές σχέσεις με τους γονείς του, επειδή δείχνει ότι έχει μεγαλώσει χωρίς συναισθηματική απόσταση, κακοποίηση, επιβολή. Ταυτόχρονα αυτό που περιγράφεις δείχνει κάπως υπερβολικό, ένας ενήλικας που έχει απογαλακτιστεί θα θέλει και μια φορά να κάνει κάτι ανεξάρτητο.

Η κατάσταση περιγράφεται εκεί που λες “Εντωμεταξύ, οι γονείς του δεν είναι παρεμβατικοί ή πιεστικοί, εκείνος τα θέλει και τα κάνει. Νιώθω ότι δε θα γίνω ποτέ η βασική του οικογένεια αν προχωρήσουμε τη σχέση στο μέλλον, γιατί πάντα θα βάζει τους γονείς του πρώτους.”

Οι γονείς του δεν παρεμβαίνουν ή πιέζουν επειδή η βάση της σχέσης δομήθηκε σε πολύ μικρή ηλικία κι εκείνος διαπλάστηκε να είναι κολλητός. Πολύ πιθανόν να είναι μοναχοπαίδι, να διδάχθηκε ότι “κανείς δεν θα σε αγαπήσει όπως εμείς” ή να έχει έντονη την ανάγκη προσφοράς για να νιώσει εσωτερικά καταξίωση (είναι όμως φροντιστικός και προς εσένα;) Είναι δύσκολο να περιμένεις ότι θα αποκοπεί ή θα σε προτεραιοποιήσει, τους γονείς του τους γνωρίζει 27 ολόκληρα χρόνια! Αν πραγματικά πλην του εκνευρισμού δεν έχετε άλλο πρόβλημα, τι να πω, εσύ θα αποφασίσεις. Αν πάντως δεν προτεραιοποιεί την γυναίκα και το (όποιο) παιδί του όταν είναι πραγματικά ανάγκη, αυτό μπορεί να γίνει σοβαρό πρόβλημα. Αν έσπαγες το πόδι σου ή σε χτυπούσε αμάξι ενώ ταυτόχρονα αρρώσταινε η μητέρα του πού θα στρεφόταν πρώτα; Πρόβλημα δηλαδή που δε λύνεται με συζήτηση.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News