Ο γάμος μου κατέρρευσε, και η αίσθηση της απώλειας ήταν τόσο έντονη που πίστευω πως θα μείνω για πάντα χαμένη στη θύελλα.
_____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Γεια σας, η ζωή μου είναι γεμάτη με διαρκείς προκλήσεις και ανατροπές. Έχω περάσει πολλά τα τελευταία χρόνια. Ο γάμος μου κατέρρευσε, και η αίσθηση της απώλειας ήταν τόσο έντονη που πίστευω πως θα μείνω για πάντα χαμένη στη θύελλα. Είμαι 40 χρονών, χωρισμένη, και μεγαλώνω μόνη μου το παιδί μου, το οποίο είναι 5 χρονών.
Ο πρωην μου και εγώ προσπαθούσαμε να συνυπάρξουμε με το παιδί, αλλά η κατάσταση στο σπίτι δεν ήταν ποτέ εύκολη. Πάντα υπήρχαν ανοιχτές πληγές, ανασφάλειες και συζητήσεις για το τι μπορεί να πήγε λάθος. Με το διαζυγιο επηλθε μια ισορροπια κ για τους δυο. Από την άλλη, η καθημερινότητά μου είναι γεμάτη από το τρέξιμο της δουλειάς και των υποχρεώσεων που δημιουργεί το παιδί. Ο χρόνος για μένα είναι ελάχιστος, και συχνά αναρωτιέμαι πότε θα καταφέρω να ξαναβρώ τον εαυτό μου.
Πριν λίγους μήνες, ξαναβρήκα έναν άνθρωπο από το παρελθόν. Κάποτε ήμασταν φίλοι στο πανεπιστημιο και ενώ οι δρόμοι μας είχαν χωρίσει για χρόνια, η ζωή μας έφερε ξανά κοντά. Στην αρχή, η αίσθηση του να τον ξαναβλέπω ήταν αναζωογονητική. Είχαμε κοινά ενδιαφέροντα και συζητούσαμε πολύ εύκολα. Οι συναντήσεις μας ήταν ευχάριστες και ξεκούραστες, κάτι που είχα τόσο πολύ ανάγκη. Και, κάπως έτσι, ένιωσα ότι ίσως υπάρχει κάτι περισσότερο από μια απλή φιλία κ μου μιλησε οτι θέλει να ειναι μαζι μου . Μιλησα στον ιδιο κ του εξηγησα πως ειναι η ζωη μου, μαζι με τα “τραυματα¨που κουβαλαω , ο ανθρωπος αυτος ειπε οτι θελει να ειναι πλαι μου κ να παει με τους ρυθμους μου κ οπως το νιωθω.
Αλλά όσο και αν ήθελα να αφεθώ, κάτι μέσα μου με κραταει πίσω. Η καθημερινότητά μου είναι γεμάτη από υποχρεώσεις, και το να αναζητήσω μια νέα σχέση μοιάζει με πολυτέλεια που δεν μπορώ να αντέξω αυτή τη στιγμή. Επιπλέον, υπάρχει και η αβεβαιότητα για το αν αξίζει να ρισκάρω συναισθηματικά ξανά. Κάθε φορά που σκέφτομαι να ανοιχτώ, με πιάνουν ερωτήσεις: “Θα το αντέξω; Πόσο θα με αλλάξει μια νέα σχέση; Πώς θα επηρεάσει το παιδί μου;”
Η ζωή μου είναι ήδη τόσο φορτωμένη, και εκείνες οι στιγμές που νιώθω εξαντλημένη και απογοητευμένη από την καθημερινότητα μου φαίνονται ατελείωτες. Θέλω να βρω ισορροπία, όχι μόνο για το παιδί μου, αλλά και για εμένα, για να μπορέσω να είμαι καλά. Αλλά το αν αυτό περιλαμβάνει μια νέα σχέση ή όχι, είναι κάτι που με βασανίζει. Θέλω, αλλά ταυτόχρονα φοβάμαι να αφεθώ ξανά.
Η παρουσία του στον κόσμο μου είναι αναζωογονητική και με κάνει να αναρωτιέμαι αν ήρθε η ώρα να ρισκάρω. Αλλά και πάλι, τα εμπόδια είναι πολλά και τα συναισθήματα μου συγκεχυμένα. Η ανάγκη για συντροφικότητα είναι ισχυρή, αλλά η ανασφάλεια και οι φόβοι για το μέλλον με κρατούν σε απόσταση.
Η ερώτηση είναι: Θα καταφέρω να βρω χρόνο για μένα και να αναζητήσω κάτι καινούριο ; Μήπως όλο αυτό είναι απλά μια φάση και η πραγματικότητα της ζωής μου απαιτεί κάτι διαφορετικό; Τα συναισθήματα είναι εκεί για αυτον κ αυτός για εμένα , αλλά μπλοκαρω λογω παρελθοντος (διαζυγιο , γονεις , κλπ) .
Για πειτε γνωμη πως το διαχειρίζομαι κ τι κανω ευχαριστώ
ΑΠΟ ΤΗΝ – Mystic Blue
___________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Κάποιες φορές αναρωτιέμαι αν μόνες μας σκάβουμε λάκκους για να πέσουμε μέσα κι αν ορθώνουμε σκιάχτρα για να φοβηθούμε. Έχεις περάσει πολλά κι έχεις ένα παιδάκι 5 χρονών στα 40 σου. Δεν νομίζεις ότι είσαι αρκετά μικρή για να πεις ότι τελείωσες με τα σχεσιακά και την συντροφικότητα;
Δεν ξέρω τι εννοείς εμπόδια και ρίσκα. Δεν βλέπω κάποιο. Θα συγκατοικήσετε μήπως μάνι-μάνι κι αυτό φοβάσαι; Τι σας εμποδίζει να είναι καθένας σπίτι του και να βρισκόσαστε σε ραντεβού, όπως τόσα άλλα ζευγάρια; Ή μήπως έχετε γάμο στα σκαριά; Κοίταξε ζήσε, πράγμα που είναι απαραίτητο για την δική σου ψυχική ισορροπία αλλά και του παιδιού σου φυσικά, και τους καλούς και ταιριαστούς συντρόφους μην τους διώχνεις χωρίς ιδιαίτερο λόγο από τη ζωή σου. Στο κάτω κάτω σκέψου το θετικό: δεν έχεις πια την πρεμούρα ενός παιδιού, το παιδί το έχεις ήδη αποκτήσει, η απόφαση λοιπόν έχει φύγει από το τραπέζι κι είσαι ελεύθερη να οργανώσεις την προσωπική σου ζωή σύμφωνα με το προσωπικό γούστο σου. Σου εύχομαι να περάσετε πάρα πολύ καλά και να κατευθυνθεί όπου θέλετε κι όπου θα είναι αμοιβαία καλύτερο.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Φίλη, σε μπλοκάρει ο φόβος, κ ο φόβος είναι φυσιολογικός. Σε μπλοκάρει το ότι έχεις να κάνεις ένα εκατομμύριο πράγματα λόγω του ότι είσαι μόνη μαμά κ εργαζόμενη. ΟΜΩΣ, έχεις ήδη πάθει, άρα έχεις την εμπειρία να προστατέψεις τον εαυτό σου. Ξέρεις να ακούς τα καμπανάκια. Αφού αυτός ο άνθρωπος έχει τόσα θετικά ζήσε το. Βγες ραντεβού, συζήτησε, προσπάθησε να περάσεις όμορφα. Ζήσε το. Στην πορεία βλέπεις. Δεν χρειάζεται να συγκατοικησετε. Αν ο άνθρωπος είναι στοιχειωδώς νοήμων, ξέρει ότι έχεις πίεση χρόνου. Το παιδί σου είναι ακόμη μικρό κ είναι δύσκολο, το έχω ζήσει κ το καταλαβαίνω. Αν όμως εκείνος… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ με την απάντηση της Ρένας, ωστόσο θα ήθελα να προσθέσω μια ακόμη παράμετρο: Γιατί μεγαλώνεις μόνη σου το παιδί σου; Το να μην τα βρει ένα ζευγάρι και να ακολουθήσει χωριστούς δρόμους είναι δυστυχώς κάτι που συμβαίνει συχνά. Το παιδί σας όμως έχει δύο γονείς τους οποίους χρειάζεται εξίσου. Δεν λες περισσότερες λεπτομέρειες πάνω σε αυτό, μήπως όμως πρέπει να μπει στο κάδρο των υποχρεώσεων του παιδιού και ο πρώην;
θα συμφωνήσω, αν δεν υπάρχει συνεπιμέλεια, μήπως να συμφωνηθεί; Εκτός αν ο πατέρας επιθυμεί και ο ίδιος να είναι απών.
Μπορεί να εννοεί τις μερες που το έχει
Διακρίνω αγχος μεγάλο
κι επειδη πηρες διαζυγιο; και επειδη εκανες μια σχεση και χωρισες; ολη αυτη η μαυριλα, η αισθηση της αποτυχιας, ο φοβος, ειναι γιατι μας φυτευουν απο μικρες μεσα στο dna οτι ευτυχια ειναι το Μικρο Σπιτι στο Λιβαδι Προχωρα και ζησε. Θα πεσεις, θα σηκωθεις, θα ξαναπεσεις, κ.ο.κ. Περνα καλα κ όπου παει, μήν αρχιζεις τα σεναρια και τα “σοβαρα” κλπ. Σκεψου πιο ελευθερα, πιο ευελικτα, διαζυγιο πήρες δεν ειναι κατι ΤΟΣΟ τρομερο, απλα δεν ταιριαξατε απο οτι λες. Ποιοι γονεις και ποιοι συγγενείς, μην ασχολεισαι με τους άλλους, η ζωη ειναι δικια σου, μη τη χαραμιζεις ΥΓ. Χρονο θα… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ ένα έχω να πω μόνο. Να πας με το ρυθμό που σε κάνει να νιώθεις άνετα. Αυτά που λες και νιώθεις είναι απόλυτα λογικά. Take it easy. Μην πας πιο γρήγορα από ότι αντέχεις. Όλα θα πάνε καλα!
Αγαπημένη, αγκαλιά.
Όλες οι ανησυχίες σου αναμενόμενες.
Βάλε προτεραιότητα το παιδί σου αλλά κι εσένα που πρέπει να είσαι καλά για να το φροντίσεις.
Πήγαινε χαλαρά με το φίλο σου και θα φανεί.
Δε χρειάζονται ούτε δηλώσεις, ούτε βιαστικές αποφάσεις.
Άσε το να κυλήσει. Ο χρόνος θα δείξει.
Δεν χρειάζεται να βιάζεσαι. Δεν τελείωσες με τις σχέσεις είσαι μικρή ακόμη.