Σαν σχολή σου δίνει ευκαιρίες και για αυτό την επέλεξα, αλλά συνειδητοποίησα ότι για να έρθουν αυτές οι ευκαιρίες πρέπει να έχεις έρθει ήδη «προετοιμασμενος».
____________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή Ρένα
Είμαι ένα κορίτσι 23 χρόνων. Για πολλούς μήνες σκεφτόμουν να γράψω αυτό το μυνημα αλλά πάντα με έπιανε ένα δισταγμού, μια σκέψη,η έλεγα ότι θα το άφηνα για αργότερα. Βρίσκομαι ότι αυτή τη στιγμή βρίσκομαι σε ένα σταυροδρόμι όπου πάω από την ελαστικότητα του χρόνου που είχα ως μαθήτρια/φοιτήτρια και πρέπει να επιλέξω τι θα μου πιάσει το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μου σε όλη την υπόλοιπη ζωή μου. Και βέβαια είμαι ενθουσιασμενη. Όπως ένας τυπάς που πάει να κάνει μπαντζι-τζαμπινγκ και βρίσκεται στα δευτερόλεπτα λρξν πηδηξει από τον γκρεμό.
Σπουδάζω αρχιτεκτονική. Ήταν κάτι που οαντα ήθελα να κάνω αλλά δεν μπορώ να σου πω λτι δεν απογοητευτηκα. Σαν σχολή σου δίνει ευκαιρίες και για αυτό την επέλεξα,αλλά συνειδητοποίησα ότι για να έρθουν αυτές οι ευκαιρίες πρέπει να έχεις έρθει ήδη “προετοιμασμενος”, και αυτό εννοώντας το κατάλληλο “τουπέ” και “background”. Δηλαδή αν δεν έχεις κάποιον ο οποίος σπουδάζει αρχιτεκτονική η ξέρει κάποιον που έχει γραφείο τον ήπιες. Ειμαι σιγουρη οτι τοαρχουν λαιδια που δεν τα εχουν αυτα,αλλα μετα παιζει παρα πολυ “ο φιλος του φιλου μου εχει τον πατερα του αρχιτεκτονα” ή οτι πρεπει να το παιξω οτι ειμαι κουλ και ετσι δεν θα με εχουν στο περιθωριο.Βρίσκομαι στο έκτο έτος,πλέον ελάχιστα μου έχουν μείνει για να τελειώσω αυτόν το προσωπικό Γολγοθά και για εμενα αλλά και για τους γονείς μου οικονομικά. Η αλήθεια είναι ότι μπορώ να τελειώσω και νωρίτερα,αλλά από την μία για να δώσω την διπλωματική πρέπει να έχω δώσει όλα τα μαθήματα (γιατί η σχολή δεν ήταν δύσκολη αρκετά για να την τελειώσεις) και επιπλέον υπάρχει κάτι μέσα μου που δεν θέλει να την τελειώσει. Γιατί νιώθω ότι με το που την τελειώσω υπάρχει η άβυσσος,και εγώ πρέπει να πηδηξω σε αυτήν.
Δεν ξέρω πραγματικά τι να κάνω με την ζωή μου. Από την μια με τρώνε τα όνειρα,αλλά από την άλλη πρέπει να βρω κάτι για να έχω να τρώω. Προσπάθησα να μπω στο λούκι “σχολή-δουλειά-δουλεια-σχολη” αλλά δεν λειτούργησε και πάρα πολύ,εντέλει έπρεπε να τη σταματήσω απλά και μόνο για μα δώσω στη σειρά 12 μαθήματα που ήταν μαζί με το χειμερινό. Και δεν το μετανιώνω, εκτός από τώρα που ψάχνω άλλη δουλειά και δεν βρίσκω. Οι καθηγητές με εχουβ πάρει στη σνομπαρια γιατί δεν μοιάζω με κανένα “poser kid” και φοβάμαι για την στιγμή που θα ζητήσω να κάνω διπλωματική και δεν θα υπάρχει κανένας. Ακόμα και για το ερευνητικό (ναι το έχουνε και αυτό αντί για μια καλή πρακτική ανάθεμα τους). Πέρυσι τα πέρασα όλα τόσο ζόρικα που νομίζω ότι εντέλει έχω πάθει αυτοανοσο και οι εξετάσεις έδειξαν ότι μπορεί να είναι και χρόνια.
Και πάλι,νιώθω ότι είχα κάποιους στόχους που δεν τους πέτυχα. Ήθελα να ασχοληθώ περισσότερο με την τέχνη. Ήθελα να βρω μια μακροχρόνια σχέση (τα situationships ήταν τόσο άσχημα που δεν ήθελα να κάνω καν σεξ μαζί τους-από μια 23χρονη παρθένα). Ήθελα να ασχοληθώ περισσότερο με την ζωγραφική. Ήθελα να έχω πιο πολλές παρέες και πιο πολλές καλές εμπειρίες. Ήθελα να αδυνάτισε και να γίνω πιο όμορφη. Δεν μπορώ να σου πω ότι δεν πέρασα καλά, αλλά δεν θυμάμαι και πάρα πολλά πράγματα. Σίγουρα οι τοξικές παρέες και οι δυσκολίες που είχα στο να συνδέομαι με τα παιδιά στη σχολή επειδή δεν ήμουν ψαγμένη αρκετά δεν βοήθησαν,αντίθετα με οδήγησαν σε ένα σκοτεινό τούνελ όπου θα χρειαστώ την Νικόλουλη για να βρω το φως του. Και δεν μου άρεσε ο,τι και αν έκανα ο,τι και αν ζωγράφιζα,απλά δεν μου άρεσε γενικά. Δεν μου άρεσαν τα βλέμματα των άλλων παιδιών καθώς με έβλεπαν. Δεν μου άρεσαν οι ψεύτικες σχέσεις μεταξύ τους. Δεν μου αρεσε ποσο γρηγκρα αλλαζει καποιος οταν στο μυαλο του δεν σε συμπαθει πια. Δεν μου άρεσε ότι ο άλλος με έβλεπε μόνο για το σώμα μου. Και ήταν έτσι και στο σχολείο,καθώς ήμουν πολύ ήσυχη,οπότε απλά μου τσούζει παλιές πληγές. Προσπάθησα να αλλαξω μπας και αλλάξω και δρόμο,αλλά πέφτω πάλι στην ίδια αδιέξοδο. Και τώρα φτάνω στο τέλος και απλά νιώθω ότι πρέπει να κάνω κάτι αλλά και οτιδήποτε και αν γίνει δεν έχει σημασία γιατί δεν εκμετάλλευτικα σωστά τα προηγούμενα χρόνια.
Έχω ένα όνειρο και αυτό είναι να εξάσκησω το επάγγελμα μου στην Ολλανδία,ή για ένα μεταπτυχιακό. Και έτσι όπως βλέπω τα πράγματα,θα είναι απλά ένα όνειρο. Που μπορεί να βλέπω ότι είναι κοντά αλλά πάντα θα υπάρχει κάποιο εμπόδιο.
Θέλω κάποιον να μου πει τι να κάνω, που να πάω. Οι γονείς μου δεν σπούδασα και δεν έχουν ιδέα ,ξερογν απλα πτι δεν με σπουδασαν τζαμπα και εχω καθε ευκαιρια να κανω μια καλθτερη ζωη απο εκεινους, οποτε πρεπει να το σκεφτώ μόνη μου. Και οι καθηγητές τίποτα, αν δεν είσαι το pet τους δεν υπαρχεις καν για αυτούς. Δεν αντέχω να ξέρω ότι θα αποτύχω. Η ότι έχω αποτύχει ήδη. Η ότι μπορεί να υπάρχει και άλλος δρόμος αλλά και αυτός να μην οδηγήσει πουθενά και έτσι να περάσω τα 20 μου ψάχνοντας λιμάνι να στεριώσω. Υπάρχουν πολλοί γύρω μου που έχουν κάνει μερικά πράγματα που θέλω να κάνω αλλά είναι σαν κάτι να με εμποδίζει,και δεν ξέρω καν τι είναι αυτό. Και φοβάμαι όχι μόνο το γεγονός ότι μπορεί να μην πάω πουθενά, αλλα την αγωνία και την ντροπή της αποτυχημένης προσπάθειας.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Φοβισμένο νιάτο
__________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Ακούγεσαι (διαβάζεσαι) σαν να έγραφες σε φάση σύγχυσης, φανερό κι από τον ειρμό κι από την έλλειψη editing στο κείμενο. Εν μέρει είναι απόλυτα φυσιολογικό ένας άνθρωπος που τώρα ξεκινά την κυρίως ενήλικη ζωή του, την μη προστατευμένη από γονείς και σπουδές εννοώ, να έχει μια αναστάτωση. Αυτό βρίσκεται λίγο λίγο, δεν είναι κάτι σαφώς περπατημένο σε ένα διακριτό μονοπάτι. Από την άλλη αυτή η σύγχυση του γραπτού μήπως απεικονίζει κι άλλες συγχύσεις εσωτερικές; Διακρίνω να έχεις εστιάσει σε ένα απορριπτικό περιβάλλον στην σχολή σου κι αναρωτιέμαι πόσο απ’αυτό είναι όντως έτσι και πόσο είναι δημιούργημα κάποιας ενδόμυχης αμφιβολίας για τον εαυτό σου, την οικογένεια, την επαγγελματική σου πορεία. Πρέπει να αποβάλλεις -ίσως με βοήθεια ειδικού;- την αντίληψη ότι όλοι ασχολούνται με σένα αρνητικά. Οι περισσότεροι είμαι σίγουρη ούτε που ασχολούνται, το μεγεθύνεις επειδή σε τρώει η δική σου εσωτερική καταιγίδα.
Για τους στόχους για το μεταπτυχιακό ή την Ολλανδία, έχω να πω ότι οτιδήποτε θέλουμε ή ονειρευόμαστε, αν δεν το στοχοθετήσουμε, δεν χαράξουμε στρατηγική με λογικά, ρεαλιστικά και πραγματοποιήσιμα βήματα, δεν πραγματοποιείται. Όχι επειδή ήταν αδύνατον να γίνει, αλλά επειδή δεν το οργανώσαμε σωστά. Κάνε πλάνο, με βοήθεια κάποιου μεγαλύτερου, κάποιου καθηγητή, κάποιου αποφοίτου, ψάχνοντας στη σχολή ή στις ομάδες αποφοίτων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ώστε να δεις πώς μπορείς να πραγματοποιήσεις το στόχο σου. Γίνεται. Αν δεν δοκιμάσεις δεν θα μάθεις κι αν δεν μάθεις θα σε τρώει το «κι αν όμως το έκανα;» για την υπόλοιπη ζωή σου. Στρώσου λοιπόν, δεν θα το κάνει κανείς άλλος για σένα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ως μηχανικός θα σου ελεγα οτι ο μπαμπας μου, ηταν αλουμινάς και η μαμα μου λογιστρια. Εχεις παει σε άλλο λεβελ τις γνωριμιες και τα κονέ και νιωθεις ανεπαρκής αν δεν τα εχεις. Δεν ισχυει. Δουλευω κατά κόρον και αποκλειστικά με μηχανικούς. Πολιτικούς, μηχανολογους και αρχιτεκτονες. Παιζουν ρολο τα κονέ σαφώς, αλλά δεν ειναι ετσι οπως τα περιγραφεις. Ο γιος μου επίσης σπουδαζει στο Πολυτεχνείο και το επιβεβαιώνει. Αυτοακυρώνεσαι
Συμφωνώ απόλυτα!👌👌
Εξαρτάται. Άλλος ο αρχιτέκτονας που θα σου νομιμοποιήσει το αυθαίρετο κι άλλος αυτός που θα σχεδιάσει το μουσείο Μπενάκη στην Πειραιώς. Ο πρώτος δεν χρειάζεται γνωριμίες και δεν έχει τουπέ. Για το δεύτερο αν είναι η αδερφή σου λέμε τώρα πρωην υπουργός πολιτισμού δεν βλάπτει (υποθετικά μιλάμε κι όποια ομοιότητα με πραγματικά γεγονότα είναι τελείως συμπτωματική).
αυτό παραείναι ειδική περίπτωση. Αλλα να θεωρείς τους συμφοιτητές σου οτι εχουν τουπέ, γιατι εχουν μπαμπα αρχιτεκτονα, ε, πάει πολύ
Παραληρηματικό το κείμενο σας και φαίνεται απο τα συντακτικά σας λάθη.
Γράφετε σε παρελθοντικό χρόνο λες και έκλεισε η ζωη σας.
Όσο για το “τουπέ” και background τι να σχολιάσω!!!
Έχετε χαμηλή αυτοεκτίμηση, αυτό να κοιτάξετε να λύσετε πρώτα.
Βρε σιλβι, αν είσαι σε αυτή τη δουλειά ξέρεις ότι δεν έχει άδικο το κορίτσι ούτε για το τουπέ ούτε για το background… Και αυτό, όταν είσαι μη προνομοιουχος και με χαμηλή αυτόεκτίμηση, ερχεται να σε βαρύνει κι αλλο
Λάθος να το εστιάζουμε σε αυτήν την δουλειά και οι δικηγόροι το ιδιο θα πούνε και οι συμβολαιογράφοι,μηχανικοί…
Εδω δεν βλέπω όραμα…
Ήθελα,ήθελα,,,,
Τι ήθελες ωρέ κοπελιά?
60 χρονών…
Νιάτο μου, για κάποιο λόγο μπήκες και σπουδάζεις στην Αρχιτεκτονική. Έχεις καλλιτεχνικές τάσεις. Υπάρχουν πολλά παιδιά σαν κι εσένα, με παρόμοιες ανησυχίες. Φρόντισε να βρεις έναν καθηγητή, που να σου ταιριάζει, σε ένα μάθημα που σου αρέσει και να βρείτε ένα θέμα διπλωματικής. Θα πάρει λίγο χρόνο αλλά θα δεις, θα τελειώσεις. Μετά κάνε αίτηση για μεταπτυχιακό στην Ολλανδία, νομίζω είναι δωρεάν. Θα βρεις μια δουλειά, ίσως πάρεις και φοιτητικό δάνειο κι όλα θα πάρουν το δρόμο τους. Ο ένας δρόμος θα σε οδηγήσει στον άλλο. Οι γονείς σου ξέρουν αυτά που χρειάζεται, εσύ ξέρεις πώς θα προχωρήσεις. Όλα καλά… Διαβάστε περισσότερα »
Από που και ως που δωρεάν τα μεταπτυχιακα στην Ολλανδία, έλεος μην παραπληροφορειτε, ένα google search είναι, μην το πειτε καθόλου αν βαριέστε να το κάνετε. Πριν 15 χρόνια που ήμουν εγώ ήταν γυρω στα 1700€ το έτος για φοιτητές από ΕΕ, τώρα συνυπολογιζοντας τον πληθωρισμό ανάλογα το Πανεπιστήμιο και το προγραμμα θα υπολογίσεις 2500€ μες στο νερό.
Ναι. Η αρχιτεκτονική είναι ελιτίστικη σχολή και το επάγγελμα του αρχιτέκτονα επίσης και όχι μόνο στην Ελλάδα. Γενικά είναι σύνηθες παιδιά αρχιτεκτόνων να σπουδάζουν αρχιτεκτονική. Στη Γερμανια τα λεγόμετα τρία Α είναι τα ελιτίστικα επαγγέλματα: Arzt, Anwalt, Architekt ελληνιστί Γιατρός Δικηγόρος Αρχιτέκτονας. Ταυτόχρονα είναι συγκριτικά με τους υπόλοιπους μηχανικούς κακοπληρωμένο επάγγελμα και πολλοί από αυτους με το τουπέ βγάζουν τα προς το ζην από οικογενειακό πλούτο, ακίνητα κλπ και όχι από το αρχιτεκτονικό τους έργο. Έτσι για να τα απομυθοποιούμε και λίγο τα πράγματα. Γιατί αν έχεις τα προς το ζην εξασφαλισμένα είναι εύκολο να το παίζεις φίρμα. Με ένα… Διαβάστε περισσότερα »
Αχ 23… τι ωραία ηλικία! Έχεις ολο τον κόσμο στα πόδια σου! Κυριολεκτικά! Τόσες επιλογές!!! Χάρηκα που διαβασα οτι σκέφτεσαι για μεταπτυχιακό στην Ολλανδία. Βάλε το επίσημα στους στόχους σου! Πρώτος στόχος το πτυχίο σου(σχεδον) ✅️ Δεύτερος στόχος το μεταπτυχιακό σου! Όλα γίνονται, απλά να πιστεψεις στον εαυτό σου κ να μην τα παρατήσεις! Πως το έλεγε ο Καζαντζάκης: “Ό,τι δεν συνέβη ποτέ, είναι ό,τι δεν ποθήσαμε αρκετά” οκ υπάρχουν κ ανώτερες δυνάμεις που καμια φορά δεν βοηθούν (προβληματα υγειας πχ), αλλα αν το θέλουμε κάτι όντως μπορούμε να το κάνουμε! Και αυτό παρτο ως συμβουλή από άτομο που κανείς… Διαβάστε περισσότερα »
Φίλη σε κάποια σημεία σε έχασα. Δεν πολυκατάλαβα άλλα. Τέλος πάντων, βελτίωσε τον τρόπο γραφής σου διότι για να γράψεις διπλωματική σου χρειάζεται.
Να τελειώσεις τη σχολή. Εγώ αγαπούσα αρχιτεκτονική στο γυμνάσιο και δεν πήγα. Μπορείς να κάνεις πολλά, δεν χρειάζεται να είσαι κόρη αρχιτέκτονα, μπορεί να δημιουργείς σκηνικά σε θέατρο, μπορεί να αναλάβεις γραφιστικές εργασίες, γίνεται. Μην κόβεις τα φτερά σου. Δοκίμασε την Ολλανδία ή όποια χώρα σου κεντρίσει το ενδιαφέρον.
Εγώ φίλη μου, θα σου πω ότι σε καταλαβαίνω σε πολλά, ίσως επειδή βλέπω τον 22χρονο εαυτό μου μέσα στο κείμενό σου. Όλοι κάπως έτσι τα βλέπουμε όταν τελειώνουμε τη σχολή και δεν έχουμε κάποιον να μας καθοδηγήσει.Λίγο μαύρα, λίγο στα χαμένα και τι θα κάνω με τη ζωή μου. Γιατί, ναι, στα 22-23 μας είναι η πρώτη φορά που βγαίνουμε στον κόσμο χωρίς manual, με όλες τις επιλογές διαθέσιμες, αλλά όχι και ορατές. Κι εγώ στα 22 μετάνιωσα που βιάστηκα να τελειώσω πρώτη- πρώτη, ενώ οι φίλοι μου ακόμη σπουδαζαν. Θα σου πω επίσης ότι μετά το πτυχίο ο… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν ξερω αν έχουν αλλάξει τόσο τα πράγματα από τότε που ήμουν στο πανεπιστήμιο αλλα αυτο που λες για φτυσιμο απο τους καθηγητές αν δεν είσαι poser kid είναι ανω ποτάμων. Τελειώνεις μια εξαιρετική σχολή που μπορεί να αποτελέσει βαση για περισσότερες καλλιτεχνικες ενασχολήσεις- απο σκηνογραφία έως ενδυματολογια, γραφιστική έως video art. Ολα γίνονται κι όλα καλά θα πάνε αρκεί να μην σε πιάνει πανικός.
Φοβισμένο νιατο καλημέρα, θα ήθελα να θέσεις κάποιες ερωτησεις στον εαυτό σου: – Μήπως η έλλειψη αυτοπεποιθησης είναι αυτή που σε κάνει να μην έχεις παρέες στη σχολή σου; Το αποδίδεις στην έλλειψη δικτυωσης, αλλα σε διαβεβαιώ οτι δεν ειναι όλα τα παιδιά της σχολής σου δικτυωμένα και μας λες οτι το ιδιο έγινε και στο σχολείο. Πρέπει να αναρρωτηθεις αν εσύ βάζεις εμπόδια στις συναναστροφες σου και ίσως να κάνεις κάποιες συνεδρίες με ειδικό σε δωρεάν δομή. – Έχεις όραμα για το τι ακριβώς θελεις να κάνεις στη συνεχεια; Ναι στο μεταπτυχιακό, εννοείται, αλλα πρέπει να σκεφτείς σε ποιον… Διαβάστε περισσότερα »
Η σκέψη σου αυτή τη στιγμή φαίνεται χαώδης. Βάλε σε σειρά τις επιθυμίες, τα όνειρα και τους στόχους και ξεκίνα από το πιο εφικτό. Τελείωσε τη σχολή και πάρε πτυχίο. Μην δίνεις τόση σημασία στον ένα και τον άλλο και επικεντρώσου σε σένα. Όταν τελειώσεις, κοιτάς για μεταπτυχιακά. Θα μπορούσες να δεις τα προγράμματα σπουδών σε πανεπιστήμια στην Ολλανδία, να δεις αν υπάρχει κάτι που σε ενδιαφέρει. Μπορείς να γράψεις στα πανεπιστήμια που σε ενδιαφέρουν και να ζητήσεις περισσότερες πληροφορίες, να δεις αν υπάρχουν υποτροφίες και πότε θα πρέπει να υποβάλεις αιτήσεις. Επειδή ανέφερες τη ζωγραφική, στο εξωτερικό μπορείς να… Διαβάστε περισσότερα »