Η σχέση δεν προχωρούσε και για άλλους λόγους, δεν ταιριάζαμε πλέον. Τυχαία γνώρισα κάποιον άλλο ο οποίος από την πρώτη στιγμή μου άρεσε – κι εκείνου το ίδιο.
_______
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή Ρένα και αγαπητή παρέα.
Είμαι λίγο πριν τα 30. Είχα μία μεγάλη σχέση (με συνομήλικο) που ξεκίνησε στα 22 μας – έληξε στα 25 και ξανασυνεχίστηκε στα 26-27. Ακόμα κι όταν είχαμε χωρίσει, κρατούσαμε επαφές, είχαμε βγει κιόλας κάποιες φορές (και καλά φιλικά, αλλά δεν ήταν). Ήταν ο πρώτος μου έρωτας με ανταπόκριση – και εκείνου. Ήμασταν και οι δύο παρθένοι πριν και μαζί ανακαλύψαμε τον έρωτα. Το παιδί αυτό μου συμπαραστάθηκε πολύ όταν έχασα τον πατέρα μου (στα 22 μου) και γενικά είναι πολύ καλή ψυχή. Τα στραβά ήταν ότι είχε σοβαρούς ψυχαναγκασμούς (με καθαριότητα, τάξη, με αδυναμία λήψης αποφάσεων και πρωτοβουλιών) και τάση στους εθισμούς. Πρώτα ήταν το χόρτο, μετά ήρθε ο τζόγος. Η σχέση δεν προχωρούσε και για άλλους λόγους από τους οποίους φάνηκε ότι δεν ταιριάζαμε πλέον. Τον αγαπούσα και τον νοιαζόμουν, δεν μπορούσα να φανταστώ να μην έχουμε επικοινωνία αλλά η σχέση δεν τραβούσε με τίποτα. Ένιωθα ότι με αδικώ και με χαντακώνω.
Πέρυσι τον χειμώνα τυχαία γνώρισα κάποιον άλλο ο οποίος από την πρώτη στιγμή μου άρεσε – κι εκείνου το ίδιο. Με βρήκε μετά στα σοσιαλ και επικοινώνησε μαζί μου και κατευθείαν ενθουσιάστηκα. Μου άρεσε πολύ εμφανισιακά και σαν άνθρωπος. Έλεγα ότι εγώ ποτέ δεν θα απατήσω, δεν μπορούσα να το διανοηθώ με τίποτα, ειδικά στο συγκεκριμένο άτομο. Είχα φτάσει όμως να νιώθω τέτοια ματαίωση, τέτοια έμμεση απόρριψη από την τότε σχέση μου που κάτι μαλακισμένο μέσα μου με έσπρωχνε. Και τελικά απάτησα κανονικά και χώρισα άμεσα. Και πλέον είμαι με τον άλλο άνθρωπο ο οποίος δεν έχει ιδέα, ούτε η τότε σχέση μου το έμαθε ποτέ.
Κοντά δύο χρόνια μετά, έχω μεγάλη ανασφάλεια και φοβάμαι ότι ο τωρινός σύντροφός μου θα με απατήσει (δεν έχει δώσει κανένα δικαίωμα – εικάζω ότι είναι επειδή παραβίασα εγώ την εμπιστοσύνη στον εαυτό μου;) και παράλληλα μου έχει μείνει μία μεγάλη πίκρα για την παλιά μου σχέση και μια στεναχώρια… Και τύψεις έντονες, για ένα διάστημα έκλαιγα κάθε βράδυ σχεδόν και με έλεγα σκουπίδι. Νομίζω ότι μου έχει μείνει μια ανασφάλεια, μια στεναχώρια κάτι πληγωτικό πάντως προς εμένα και προς τους άλλους. Έχω χάσει την εμπιστοσύνη μου εντελώς.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Mochi
______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Αυτά τα πράγματα συμβαίνουν επειδή υπάρχουν εγγενή προβλήματα. Τα γράφεις: «σοβαρούς ψυχαναγκασμούς (με καθαριότητα, τάξη, με αδυναμία λήψης αποφάσεων και πρωτοβουλιών) και τάση στους εθισμούς. Πρώτα ήταν το χόρτο, μετά ήρθε ο τζόγος.» Είναι διαλυτικά συστατικά των σχέσεων, ο εθισμός μπαίνει πάνω από τη σχέση. Το άλλο άτομο νιώθει απόρριψη και αποχωρεί με διάφορους τρόπους.
Θα μου πεις είναι ανάγκη να απατήσει; Θα πω το εξής, χωρίς να δικαιολογώ την όποια κοροϊδία, αλλά και χωρίς να παίρνω τον φάλαγγα και να χτυπάω ως μέγας ιεροεξεταστής. Πώς αλλιώς θα κατακαθίσει στο μέσα της ότι η σχέση έληξε αν δεν έχει απτά σημάδια ότι έχει απομακρυνθεί; Χρειάζεται μια θρυαλλίδα ώστε να πειστεί ότι δεν πρέπει να προσπαθήσει άλλο και ότι η επένδυση που έκανε είναι ώρα να σταματήσει (sunk cost fallacy) ώστε να μην χάσει κι άλλα χρόνια από τη ζωή της. Την έδωσε η νέα γνωριμία, θα μπορούσε όμως να την δώσει κάτι άλλο.
Και πάμε και σε κάτι που λέω συχνά. Στις σχέσεις εξωτερικεύουμε κάτι που ταλαιπωρεί το δικό μας μέσα. Γράφεις «[νιώθω] μεγάλη ανασφάλεια και φοβάμαι ότι ο τωρινός σύντροφός μου θα με απατήσει (δεν έχει δώσει κανένα δικαίωμα – εικάζω ότι είναι επειδή παραβίασα εγώ την εμπιστοσύνη στον εαυτό μου;)». Επειδή η ίδια απάτησες βλέπεις ότι είναι κάτι πιθανό, κάτι που γίνεται, δεν είναι απιθανότητα, κι αυτόματα το εξωτερικεύεις στο άλλο άτομο, κάνεις αυτό που λέμε προβολή. (Αυτό να το προσέχετε αγαπητές λοιπόν με τους συντρόφους που σας ζηλεύουν πολύ και σας ελέγχουν, είναι αυτό που σας λέω, οι ίδιοι κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια.)
Στο τώρα, ελπίζω ότι έχεις συνειδητοποιήσει ότι είναι ανθρώπινο αυτό που σου συνέβη. Δεν ήταν το ωραιότερο που μπορούσε να γίνει, αλλά αυτά τα πράγματα συμβαίνουν. Η πρώτη σχέση είναι πάντα η πρώτη κι είναι όμορφο που γνωρίσατε τον έρωτα και την αγάπη μέσα της κι οι δυο, ωστόσο ήταν θνησιγενής. Πρέπει κάποια στιγμή να αποδεχόμαστε αυτά που δεν μπορούμε να αλλάξουμε.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Πολύ βαριά το πήρατε και το κάνετε βόλτες, λες και οι υπόλοιποι φοράμε φωτοστέφανα.
Ω γέγονε γέγονε,δώστε στην σχέση σας την αξία που της αναλογεί εφόσον είστε ευχαριστημένη και μην κάνετε αρνητικές σκέψεις.
Πάμε παρακάτω…
Ήρθατε στο κατάλληλο μέρος για να σας πουν ότι η απιστία είναι οκ. Όμως η ανετίλα αυτή πολλές φορές είναι θεωρητική ή ξεκινάει από ιδία αντίστοιχα “στραβοπατήματα”. Κόρακας κοράκου μάτι δε βγάζει γαρ. Να εύχεστε αν το ανακαλύψει ο νυν να έχει τα ίδια μυαλά με τ” άτομα εδώ μέσα που “ναι μεν, αλλά”. Προσωπικά το θεωρώ απάτη αυτό που κάνατε -no ifs and buts- και εκεί έξω δεν είμαι η μόνη. Το ελαφρυντικό σας δεν είναι οι “απαλλακτικές” θεωρίες που γράφονται συχνά πυκνά εδώ μέσα άλλα οι ακραίες συνθήκες (τζόγος, χόρτο, συνεξάρτηση) που κληθήκατε να αντιμετωπίσετε, στην πρώτη σας… Διαβάστε περισσότερα »
“κόρακας κορακου ματι δεν βγαζει”. Οι άνθρωποι παρατηρω ότι δεν κωλώνουμε. Θα είναι μαλλον ένας εύκολος τρόπος να φανει η οπτική μας λιγοτερο τυφλη. Τι να πω? Παντως σοβαρη συζητηση χωρίς να λαβουμε υπόψη μας τα πλαίσια δε μπορεί να γίνει. Ούτε φυσικα η σεξουαλικη συμπεριφορα των γυναικών μπορεί να αξιολογείται με ηθικούς κανόνες φτιαγμενους ιστορικα και λειτουργικα ακριβως για να την ελέγχουν και να την περιοριζουν. Η ‘πίστη’ και η ‘απιστία’ δεν είναι ουδέτερες κατηγορίες: έχουν φορτιστεί απο αιώνες πατριαρχικης ιδεολογιας, όπου το σώμα της γυναικας θεωρείται ιδιοκτησια και η επιθυμια της απειλή. Το να αναλύουμε τέτοιες συμπεριφορες έξω… Διαβάστε περισσότερα »
Η εναλλακτική της θα ήταν να τον είχε χωρίσει. Εναλλακτική είχε. Τα ίδια ακριβώς θα έγραφα και αν τα φύλα ήταν αντεστραμμένα. Η σκάρτη συμπεριφορά δεν έχει φύλο εξ ού και δεν κρύβεται, όσα δοκίμια περί άτιμης πατριαρχικής κενωνίας και αν γράφετε.
Φίλη, τι ακριβώς συνέβη με αυτή την επίθεση;
Η γραφούσα έγινε «κόρακας» και «κόρακες» όσες δεν τη μαστιγώνουμε, επειδή κεράτωσε μια σχέση που την έπνιγε;
(Όχι ότι με ενοχλεί ο χαρακτηρισμός· προσωπικά, με κολακεύει κιόλας.)
Από έναν φεμινιστικό χώρο, τι περιμένεις όταν μια γυναίκα εκτίθεται και γράφει μια ξεκάθαρα ευάλωτη θέση; Να λιθοβολήσει τη μοιχαλίδα; Δεν με ψήνει, συγγνώμη.
Δε σου αρέσει η πράξη — κατανοητό και σεβαστό. Όμως μπορείς να μισείς την αμαρτία και να αγαπάς τον αμαρτωλό.
Με κάλυψε και η Pretty σε αρκετά σημεία.
Άλλο το δεν μαστιγώνω και άλλο το ξεπλένω σκάρτες συμπεριφορές. Ο κόρακας δεν είναι η γραφούσα αλλά ορισμένα σχόλια που επιχείρησαν κλασσικά εικονογραφημένα να εξωραΐσουν την απιστία. Μπορείς ν’ αγαπάς έναν αμαρτωλό και χωρίς να του χαϊδεύεις τ’ αυτιά.
Αυτή όμως είναι η δική σου άποψη περί απιστίας. Δεν τη συμμεριζόμαστε όλοι. Αν ήταν άποψη του γενικού πληθυσμού θα ήταν ανάμεσα στα ποινικά αδικήματα. Και γενικά βγάζει μια υπεροψία το σχόλιο , λες και κατέχεις τη μοναδική αλήθεια. ( Κλεμμένο από δικό σου σχόλιο) . Δέχομαι ότι υπάρχουν άνθρωποι που βγάζουν σπυριά με την απιστία αλλά δεν είναι όλοι. Οπότε το να μιλάς για ξεπλυματα, κόρακες και αμαρτίες βγάζει την εικόνα της παντογνωστριας . Προσωπικά δε δίνω δεκάρα. Δε με απασχόλησε και σχέσεις έκανα με ανθρώπους που επίσης δεν απασχόλησε . Εκτός από έναν που τελικά αποδείχτηκε ότι σκέφτεται… Διαβάστε περισσότερα »
Βρείτε μου πού έγραψα ότι όλοι συμμερίζονται την άποψη μου. Το ότι μια συμπεριφορά δεν είναι ποινικό αδίκημα δε λέει απολύτως τίποτα για το αν θεωρείται τίμια. Το πόσο δε δίνετε δεκάρα φαίνεται από το σεντόνι που γράψατε. Ποσώς με ενδιαφέρει τι θεωρείτε εσείς “αχρείαστο”.
Για την απιστία δε δίνω δεκάρα. Για το ότι βγήκες σαν τροχονόμος με σφυρίχτρα να μας την πεις για το ξέπλυμα δίνω και παραδίνω. Πιο πολύ ασχολήθηκες με ” όσα λένε εδώ μέσα” πάρα με τη δική σου γνώμη. Άσε λοιπόν τα όσα λένε οι άλλοι ( αυτοί που δε συμμερίζονται την άποψη σου) και ασχολησου με το τι λες εσύ. Με το ζόρι δηλαδή να βγάλουμε ατιμους όλους όσους απατάνε γιατί έχουμε χεσμενη φωλιά και όχι γιατί σε κάθε απιστία υπάρχουν εντελώς διαφορετικές συνθήκες τις οποίες υπολογίζουμε?
Προσωπικά δεν θεωρώ απάτη όταν κάποιος κάνει κάτι με κάποιον άλλο όσο είναι σε σχέση αρκεί να χωρίσει μετά άμεσα. Δηλαδή το πρόβλημα για μένα είναι η κοροιδία μετά, το να συνεχίζω με κάποιον ενώ έχουν αλλάξει τα δεδομένα κι εγώ να μην το ξέρω. Αυτό το έχω αποφασίσει από τα 18 μου όταν προσπαθούσα να προσδιορίσω τι είναι απάτη. Από τότε το έχω πει σε όλες τις σχέσεις μου, μην ανησυχούν αν τους τύχει, το καταλαβαινω ότι μπορεί οι άνθρωποι να μην έχουν συνειδητοποιήσει ότι η σχέση δεν τους καλύπτει πριν χωρίσουν και για αυτό προέκυψε. Το πρόβλημα είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Νομιζω πως απλά κατάλαβες πως τις περισσοτερες φορές στη ζωή,η στιγμιαία “εύκολη” διέξοδος,το στενάκι που φαινόταν να μην έχει “διόδια” και να σε έβγαζε τζάμπα και χαλαρά από την κινηση,τελικά σε κάποια φάση κι αυτό ..πληρώνεται.Ετσι τουλάχιστον πιστεύω εγώ ακράδαντα για όλα τα πράγματα στη ζωη. Εξάλλου για κάποιους ανθρώπους πιο ευαίσθητους το να απατήσουν δεν περνάει τελικά στα ψιλά όπως πολύ συχνά φαίνεται μέσα από ιστορίες φίλων ή συνομιλικων.Καποιοι κρατούν το βάρος αυτό για καιρό μετά.Αυτο τους επιβάλλει η συνείδηση τους ή μάλλον ο τρόπος που ερμηνεύουν τα πράγματα. Τώρα νομίζω ότι απλά αυτό που πρέπει να κάνεις φίλη… Διαβάστε περισσότερα »
Το όλο πρόβλημα με τις απιστίες και τα πληγώματα προκύπτει γιατί θεωρούμε default τη μονογαμία, δε συζητούμε για αυτή ( είναι άβολο το γνωρίζω) και υποθέτουμε ότι ο άλλος άνθρωπος θα συμπεριφερθεί όπως θα θέλαμε εμείς. Έχεις κάνει άραγε συζήτηση περί μονογαμίας – πολυγαμιας- απιστίας – πίστης με το τωρινό σου αγόρι ? Να ξέρεις δηλαδή σε τι πιστεύει και σε τι όχι? *Οι πιγκουίνοι είναι αξιολατρευτα πτηνά. Κάνουν σχέσεις ζωής με ένα μόνο ταίρι. Αυτό τους κάνει αξιολατρευτους αλήθεια , αν αναλογιστεί κανείς τις δύσκολες συνθήκες που ζουν στην Ανταρκτική και ότι ζουν σε πολύ μεγάλους πληθυσμούς. Αυτό όμως… Διαβάστε περισσότερα »
Α κι εγώ τους αγαπώ τους πιγκουίνους. Και επειδή είναι μονογαμικοί αλλά κυρίως επειδή τα αρσενικά συνεργάζονται τόσο καλά με τα θηλυκά στο μεγάλωμα των μικρών τους. Τα αρσενικά αναλαμβάνουν την επώαση των αυγών και μένουν ακίνητοι μέσα στο κρύο και σε πολύ δύσκολες καιρικές συνθήκες. Ακριβώς επειδή είναι πιο γεροι από τα θηλυκά, αναλαμβάνουν αυτό το δύσκολο έργο. Μέχρι και γάλα παράγουν για τα μικρά. Οι άντρες έχουν να μάθουν πολλά από τους αρσενικούς πιγκουίνους.
Το αρσενικό έχει περισσότερο λίπος οπότε μένει με το αβγό μέχρι να εκκολαφθεί, νηστικός για περίπου δύο μήνες. Το θηλυκό που έχει χάσει πολύ ενέργεια κάνοντας το αβγό , βγαίνει στη θάλασσα για να τραφεί, να ανακτήσει ενέργεια και γυρνάει με τροφή για το νεοσσό. Επιστρέφει όταν βγει το μικρό από το τσόφλι. Τότε βγαίνει το αρσενικό στη θάλασσα μετά από δύο μήνες νηστείας να φάει και αυτό. Νομίζω ότι κάθεται με το αβγό το αρσενικό γιατί έχει μεγαλύτερα αποθέματα λίπους και είναι αυτό που μπορεί να αντέξει τη πείνα και το κρυο. Όχι λόγο σωματικής δύναμης δηλαδή ,αλλά ανθεκτικότητας… Διαβάστε περισσότερα »
Κατάλαβες τί είμαστε ικανοί να κάνουμε.
Υπάρχουν και χειρότερα.
Βασικά στήριξες κάτι στο ψέμα. Αυτό είναι.
Αυτό που έχεις αισθάνεσαι ότι έχει σαθρά θεμέλια.
Εσύ ξέρεις αν θα απελευθερωθείς με κάποια αλήθεια.
Μη νομίζεις, όλοι κάτι κρατάνε…γι αυτούς.
Mochi σε νιώθω γιατί κι εγώ είμαι ενοχική και θα ένιωθα τύψεις αν απατούσα… Τύψεις όμως δεν θα έπρεπε να νιώθει και ο πρώην σου που σε είχε βάλει για τα καλά μέσα στο προβληματικό του σύμπαν; Νομίζω ότι ο νυν ήταν η αφορμή για να χωρίσεις και όχι η αιτία. Είδες ότι υπάρχουν και άνθρωποι που φέρνουν χαρά και όχι μόνο προβλήματα. Τώρα ό,τι έγινε έγινε, δεν ήταν το ιδανικό, αλλά αυτό μπορούσες να κάνεις τότε. Το πολύ θετικό είναι ότι χωρίζοντας έβαλες πρώτα τον εαυτό σου και σταμάτησες να βάζεις τον άλλο, που κάπως από τα συμφραζόμενα καταλαβαίνω… Διαβάστε περισσότερα »