Τι θέλει να πει ο ποιητης; Ότι οι άντρες κανουν διαμερισματοποίηση της επιθυμίας τους για κατακερματισμό του ενδεχόμενου ρίσκου; Ότι τικάρουν κουτάκια;
______________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Ρενα μου, μοναδική μου Ρενα,
Εγραψες στην επιστολή ενός κεραυνοβολημένου μπάρμπα τις προάλλες το εξης:
«Νομίζω ειδικά οι άντρες βλέπουν πιο “καταμεριστικά” το άλλο φύλο: συγκεκριμένο στυλ για συγκεκριμένη χρήση, άλλο στυλ για άλλη χρήση. Το συζητάμε κάποια φορά αν έχετε όρεξη.»
Τι θε να πει ο ποιητης; Ότι οι αντρες κανουν διαμερισματοποιηση της επιθυμίας τους για κατακερματισμο του ενδεχομενου ρισκου; Ότι τικαρουν κουτακια;
Τι θες να πεις, Βίρνα; Ριξε φως στα σκοτεινα σου λογια! Δεν θα μπορουσα να αφησω τετοιo Θεμα να παει χαμενο!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Στην εποχη της εξειδικευσης
___________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Είναι κάτι που έχω ξανασυζητήσει.
Έχουμε διδαχτεί ότι το ζευγάρι είναι μια παντοδύναμη ομάδα, η οποία με την δύναμη «της πραγματικής αγάπης» ξεπερνά κάθε εμπόδιο. Η ρομαντικοποίηση αυτής της αντίληψης βασίζεται στο ότι τα τελευταία 70 χρόνια περίπου προβάλλουμε πάνω στον εξιδανικευμένο σύντροφο ζωής μας όλες τις λειτουργίες, απαιτώντας να λειτουργεί περίπου σαν ελβετικός σουγιάς. Εραστής, σύντροφος, συγκάτοικος, προστατευτική δύναμη γονικής υφής προς εμάς, ισότιμος κι υπεύθυνος γονιός του παιδιού μας, οικονομικός σύμβουλος και συνέταιρος, φροντιστής και διασκεδαστής μας, ψυχολόγος μας, πολιτιστικός αρωγός και ζωηρός συζητητής… Προφανώς ένα άτομο είναι αδύνατο να τα κάνει όλα αυτά και να τα κάνει κι όλα πετυχημένα! Απλά δεν γίνεται.
Η απαίτηση αυτή έχει προέρθει από την αναζήτηση της αυτοπραγμάτωσης στο πλαίσιο των αποκλειστικών μονογαμικών σχέσεων όταν μεταπολεμικά στον ανεπτυγμένο κόσμο οι βασικές ανάγκες της πυραμίδας του Μaslowe καλύφθηκαν κι οι άνθρωποι ήταν ελεύθεροι να αναζητήσουν λεπτότερες έννοιες. Επομένως το γκρέμισμά της απαιτεί αναθεώρηση όλου του μεταπολεμικού μοντέλου κι αυτό είναι δύσκολο κι αντιστεκόμαστε.
Ταυτόχρονα διδασκόμαστε ότι “κανένας δεν θα σε αγαπήσει όπως οι γονείς σου”. Η ατάκα αυτή, που λέγεται πολύ κι είναι λάθος που λέγεται, επειδή ακρωτηριάζει την αγαπητικότητα των ατόμων και την πίστη στον εαυτό τους να αγαπηθούν, δημιουργεί δομικό πρόβλημα. Κάνει τα άτομα να προτεραιοποιούν την πατρική οικογένεια και να μην μπορούν αντίστοιχα να αφοσιωθούν στο σύντροφο και να περάσουν στο επόμενο στάδιο ζωής. Μένουν έτσι για πάντα παιδιά. Μέχρι να πεθάνουν οι γονείς.
Το έχω ξαναπεί, μετά από 70 χρόνια ειρήνης στο δυτικό κόσμο, λίγο έως πολύ, οι κοινωνίες μας ξέχασαν πώς είναι η σκληρή δυσκολία και βυθίστηκαν στο ennui της επιδίωξης της αυτοπραγμάτωσης. Όπου φυσικά γκρινιάζουμε για όλα, όλα περιστρέφονται γύρω από τον εαυτό μας και τις προσδοκίες του κι ο σύντροφος οφείλει να λειτουργεί όπως είπαμε: να τα κάνει όλα και να συμφέρει.
Κακομάθαμε επίσης, επειδή μας πιπίλισαν τον εγκέφαλο «επειδή το αξίζω», «αξίζεις, είσαι καταπληκτικός/η όπως είσαι, μην αλλάξεις τίποτα», «μην κάνεις προσπάθεια, βρες αυτόν/ήν που θα σε εκτιμήσει όπως είσαι» κλπ. Είναι σίγουρα καλό αυτό για την ψυχοσύνθεση ενός ατόμου; Δεν θα έπρεπε να βελτιωνόμαστε; Αυτό στο πλαίσιο φυσικά που δεν απεμπολούμε την ταυτότητά μας, δεν λέω να καταπιέσουμε βασικές μας ποιότητες. Όμως η προσωπική εξέλιξη δεν θα έπρεπε να είναι συνειδητή και συνεχόμενη; Αλλιώς προκύπτει ένας άρρωστος δικαιωματισμός. Τα θέλουμε όλα και τα θέλουμε χωρίς προσπάθεια, χωρίς κόπο, χωρίς επένδυση χρόνου.
Ωστόσο είναι κι ότι πλέον κουραστήκαμε: φοβόμαστε, βυθιζόμαστε στην ανησυχία με τόσα που ακούμε τριγύρω (γυναικοκτονίες, βία, επιθετικότητα, αβεβαιότητα εργασιακή, υπαρξιακή, πλανητική) και δεν έχουμε την πνευματική ενέργεια και το ψυχικό απόθεμα να προσπαθήσουμε για το παραπάνω. Σε συνδυασμό με την υποτιθέμενη ανεξάντλητη πηγή υποψηφίων στο dating νομίζουμε ότι η ζωή κι οι επιλογές μας είναι αστείρευτες. Αυτό όμως μας κάνει πιο τεμπέληδες στις σχέσεις μας! Δεν ξέρω εντούτοις αν είναι για κακό. Για τις γυναίκες ειδικά δεν είναι σε γενικές γραμμές, καθώς είναι ακόμα διατεθειμένες να υποστούν τα πάνδεινα για να κρατήσουν ή να αποκτήσουν Την Σχέση, δηλαδή και κάποια επιλεκτικότητα είναι απαραίτητη. Συμβαίνει όμως επειδή ακόμη η αξία τους ζυγίζεται με κάτι τέτοια στον κοινωνικό τους περίγυρο. Για τους άντρες όμως ίσως να είναι πολύ κακή αυτή η νοητική και κοινωνική τεμπελιά, εξ ου και γκρινιάζουν ότι μένουν μόνοι. Το ποτάμι όμως δεν πάει πίσω.
Η εμπορική χρήση των ατόμων, ιδιαίτερα λοιπόν των γυναικών από τους άντρες, επειδή όπως εξηγήσαμε οι γυναίκες έχουν διδαχθεί πιο εντατικά ότι το ζευγάρι είναι το εργαλείο της αυτοπραγμάτωσής τους, καταλήγει πολλοί άντρες να μην μπορούν να αξιολογήσουν συνολικά μια γυναίκα ως άνθρωπο. Την πολυκαταμερίζουν. Μια για τις δουλειές του σπιτιού, μία για μάνα, άλλη για ερωμένη, άλλη για καυλάντα στο σέξτινγκ ή στο τσατ, άλλη για το φλερτ να περνάει η ώρα ευχάριστα στο γραφείο και τέλος μια άλλη, ψηφιακή, για να αδειάζει η σακουλίτσα κατά μόνας στο σπίτι με την ελάχιστη δυνατή επένδυση. Βλέπουν δηλαδή μόνο την χρησιμότητα. Αν δεν τους είναι χρήσιμη τους είναι περιττή. Άδικο κι απάνθρωπο. Έτσι που κάναμε τις σχέσεις και την διάδραση, στυγνό εμπόριο και αμιγή καταναλωτισμό, ας τα «φάμε» τώρα. Καλή μας όρεξη!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δυστυχώς είναι αλήθεια. Το κάνουν πολλοί άντρες. Ειδικά οι μεγαλύτερες γενιες. Άλλη είναι για γάμο, άλλη για σοβαρή σχέση, άλλη για να περνάμε καλά, άλλη μόνο για καυλαντα και για τσατάρισμα, άλλη για φίλη. Δεν σε βλέπουν ως ένα ολοκληρωμένο άνθρωπο που έχει πολλές πλευρές. Γι αυτό μετά κατάπιεζονται και ψάχνουν παράλληλα. Γιατί δεν έχουν βρει τη μια που να τους καλύπτει σε όλα.
Υπάρχει ένα άτομο που μπορεί να μας τα καλύψει όλα όμως? Τα περισσότερα το δεδομένα, αλλά όλα λίγο δύσκολο εκτός αν ζητάς τρία το πολύ πράγματα.
Στα πάντα όχι αλλά μιλάμε για ερωτικο σύντροφο. Αν δε σε καλύπτει έστω στο σεξουαλικο πχ ή αν δεν συζητάτε και σαν φιλοι τι σόι σύντροφος είναι; Έχει τύχει να μιλω με άντρες που είχαν σχέση και να μου λένε τι τους αρέσει στο σεξ και κατάλαβαινα ότι η κοπέλα τους ήθελε άλλα πράγματα. Τότε γιατί ήταν μαζί της; Γιατί προφανώς βρήκαν μια κατάλληλη για σχέση όπως την είχαν στο κεφάλι τους.
Ίσως όχι σε όλα μα στα πλείστα,ναι! Το σκέφτομαι πολύ με πρόσφατες επιστολές. Του Ludwig(aber έλεος!), για τους πιθανούς γυμαικοκτόνους, για το σύγχρονο dating. Αν προσωπικά κάτι με έσωσε από διάφορα ήταν η προαπαίτηση να με βλέπει ως ισότιμο συνάνθρωπο ο εκάστοτε σύντροφός μου. Φυσικά με την ίδια απαίτηση από την εαυτή μου προς τον σύντροφο. Λέει και η Ρένα για την χειριστική φράση των γονέων,που δεν την είπα ποτέ στο παιδί μου και θυμάμαι τον μπαμπά μου να μου λέει “Να βρεις κάποιον να σε αγαπάει όπως εμείς ή και περισσότερο.’ Το ίδιο σκέφτομαι για το παιδί μου,μην σου… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι ουτοπικό να σε αγαπάει κάποιος όπως οι γονείς ( οι σωστοί … ).
Είναι άλλη αγάπη η ερωτική, η συντροφική, δε συγκρίνεται.
Ελπίζω πως όχι!
Και στα 30+ θα βρεις τέτοιους άντρες, δυστυχώς..
Ενώ οι γυναίκες;
Έστω εκτός θέματος, θέλω ωστόσο να πω ότι η έκφραση “κεραυνοβολημένος μπάρμπας” είναι εντελώς άκυρη. Η μήπως να αρχίσουμε εδώ πέρα να χαρακτηρίζουμε και τις γυναίκες “μιας κάποιας ηλικίας” με αντίστοιχα θέματα (και δεν είναι και λίγες) ως “κεραυνοβολημένες θείτσες”;
Ο συγκεκριμένος πάντως είχε και τη νοοτροπία μπάρμπα και δεν είναι ηλικιακό. Δεν πιστεύω ότι μια γυναίκα στην ηλικία του που ερωτεύτηκε έναν πολύ νεότερο της θα έστελνε επιστολή να λέει αυτά που έλεγε αυτος.
Αν εξέφραζε αντίστοιχο δικαιωματισμό και δίπολα τύπου θέλω ή 29χρονο τεκνό ανατολικού μπλοκ ή escort, θα άξιζε μια χαρά και γυναίκα την αντίστοιχη έκφραση. Προσωπικά δε θα είχα κανένα πρόβλημα.
Πόσες 52χρονες Λουδοβίκες είδαμε να απαιτούν από τον 29χρονο Ουκρανό να γονατίσει με δακτυλίδι διότι αυτές τον επέλεξαν για παιδιά και οικογένεια; αλλιώς δεν πειράζει, υπάρχουν και οι συνοδοί κυρίων!
Θα το αποκαλούσα δικαιωματισμό αλλά με την αναφορά σε 29χρονη Ουκρανή και όχι Όλγα ετών 29 μάλλον πάμε σε χειριστικο καταπιεστή. Αρκετά συχνό φαινόμενο σε πολλές χώρες. Απλά ο Ριχαρντ έχει ήδη εισάγει 25χρονη νύφη από πρώην ανατολικό Μπλοκ, Αφρική ή Ασία για να την εκπαιδεύσει με την ησυχία του.
Πόσα πας στοίχημα ότι ο 52χρονος Λουδοβίκος των σαλέ δεν θα επέλεγε ποτέ για οικογένεια μια Σοφ ετών 30-45;
Είμαι ο κεραυνοβολημένος μπάρμπας! Παρεμηνεύθηκαν τα λόγια μου όπως λένε και οι πολιτικοί, ετοιμάζω επεξηγηματική επιστολή 🙂 🙂
Να μην ξεχάσεις να αναφέρεις σε ποιο σχολείο πήγες παρακαλώ.
Λεόντειος, το βρήκες. ’86-’91, τελευταία τάξη μόνο αρρένων. Μεγάλη επιτυχία…
Όλοι ανεξαρτήτως φύλου ψάχνουν πολυεργαλεία. Απλως οι ανδρες πολύ πιο εύκολα μπορούν να κατακερματίζουν. Τους είναι πιο εύκολο να είναι σε γαμο με τη καλή κοπελα και επειδή δεν ικανοποιούνται με το σεξ της να το ψαχνουν ναι να το βρίσκουν αλλού. Οι γυναίκες παλι εαν δεν ικανοποιούνται με το σεξ του καλού παιδιού θα το παραβλέψουν και αυτές και θα το παντρευτούν αλλά σπανιότερα θα το ψάξουν αλλού γιατί κοινωνικά είναι πιο κατακριτέο και λιγότερο σύνηθες. Επιπλέον οι γυναίκες επωμίζονται συνηθως με τις ευθύνες της καθημερινοτητας του παιδιού, αντε βρες ετσι γκομενο. Ενώ ο ανδρας λειπει που λειπει πιο… Διαβάστε περισσότερα »
“οι άντρες κανουν διαμερισματοποίηση της επιθυμίας τους για κατακερματισμό του ενδεχόμενου ρίσκου;”
¨Οχι , για βελτιστοποίηση του αποτελέσματος
“Όμως η προσωπική εξέλιξη δεν θα έπρεπε να είναι συνειδητή και συνεχόμενη; Αλλιώς προκύπτει ένας άρρωστος δικαιωματισμός. Τα θέλουμε όλα και τα θέλουμε χωρίς προσπάθεια, χωρίς κόπο, χωρίς επένδυση χρόνου.”. Κατά τη γνώμη μου όλα ξεκινούν από εδώ και ισχύει ΕΞΙΣΟΥ και για τα δύο φύλα. Από τη μια ορισμένοι άντρες κατακερματίζουν, από την άλλη ορισμένες γυναίκες ψάχνουν για “πακέτα” ελκυστικά ως προς το επάγγελμα και/ή το πορτοφόλι.
κατάθλιψη με έπιασε 🙁
Γιατί, εμείς οι γυναίκες, δεν κλικάρουμε κουτάκια;
διαφωνώ. Μπορεί ένας/μια σύντροφος (και εμείς σύντροφοί είμαστε) να καλύπτει όλα . Απλά οχι κάθε μέρα και κάθε στιγμή.
Επίσης το οτι μπορεί και κάποιος άλλος να καλύπτει κάποιες φορές κάποιες ανάγκες δεν σημαίνει οτι ο/η σύντροφος δεν σε καλύπτει.
Ποιοι είναι αυτοί οι άντρες που κατακερματίζουν? εκτός αν μιλάμε για όσους έχουν γάμο και ταυτόχρονα απατούν. Το οποίο κάνουν και γυναίκες. Σημαίνει οτι κατακερματίζουν τον άντρα σε σύντροφο και σε εραστή?
Νομίζω αναφέρεται σε αυτούς που χωρίζουν τις γυναίκες σε “για σοβαρά” και για “κρεβάτι” από νωρίς. Θυμάμαι εγώ μια φορά είχαμε βγει παρέα και μου έλεγε μια γνωστή “ο τάδε ενδιαφέρεται να το πάει στο άρα”. Εν τω μεταξύ Πέντα κουβέντες είχαμε ανταλλάξει όλες και όλες όλο το βράδυ μέσα στη φασαρία. Ήμουν και μικρή και τότε μου φάνηκε πολύ περίεργο καθώς δε με ήξερε, οπότε πως το αποφάσισε αυτό λολ?
*να το πάει σοβαρα
Καταρχάς αναφερόμαστε σε μία διαστροφική προσέγγιση, η οποία, δυστυχώς, οδηγεί όσους την έχουν υιοθετήσει σε χρησιμοθηρικές συμπεριφορές. Αν παγιωθούν κιόλας, συμβαίνει κάποιες φορές, μπορούμε να μιλάμε ακόμα και για αντικοινωνικές αντιδράσεις. Χρησιμοποιώ τον όρο διαστροφική με την κυριολεκτική σημασία και όχι με την κακόσημη έννοια που την χρησιμοποιούμε. Δηλαδή δεν είναι διαστροφικοί όλοι όσοι ..υποπίπτουν σε αυτην, λίγο πολύ όλες και όλοι σε διάφορες στιγμές το κάνουμε. Νομίζω ότι δεχόμαστε ότι ο κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός. Αυτό συμβαίνει διότι έχουμε καταλήξει ότι αυτός με τον οποίο ερχόμαστε σε επαφή δεν είναι άθροισμα επιμέρους χαρακτηριστικών, αλλά ένα ενιαίο σύνολο που η… Διαβάστε περισσότερα »
Εκπληκτική απάντηση με πάρα πολλές αλήθειες.