Το μωρό ανοίγει πορτούλες παρεμβατικότητας…
_________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Εμένα η δική μου ιστορία και χρειάζομαι την συμβουλή σου είναι η εξής.
Μένω με τα πεθερικά μου μαζί με τον άντρα μου και την μικρή μας 12 μηνών. Το παιδί μου το προσεχει η πεθερα μου και νιωθω ότι θεωρεί ότι το παιδί είναι δικό της. Πολλές φορές νιωθω ότι δεν με υπολογίζει, δείχνει σε όλους τους άλλους φωτογραφίες και βίντεο που βγάζει του μωρού και εγω πάντα τελευταία να το μάθω.
Επίσης πρεπει να βρω τρόπο οι γονείς μου να κατανοήσουν ότι η ζωή μου καθορίζετε με βάση το πρόγραμμα του μωρού και ότι δεν μπρορουν να μου επιβάλουν πότε θα πάρω το μωρό να το δουν. Έρχομαι σε διαμάχη με τον άντρα μου για το πότε θα πάρω το μωρό στους δικού μου και έχω το άγχος τι θα πει ο άντρας μου και η πεθερά μου.
Ο αντρας μου δεν είναι πάντα σύμμαχος μου, γιατί μένουμε στους δικούς του, και δεν μπορεί να καταλάβει την ανάγκη των δικών μου να δουν το μωρό. Θεωρεί κάποτε ότι είμαι υπερβολική και ότι βάζω πρωτεραιότητα τους γονείς μου αντί εκείνο και το παιδι μας.
ΑΠΟ ΤΗΝ – ΑΓΧΩΜΕΝΗ
____________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Όλη η παθογένεια ξεκινά από το ότι συμφωνήσατε να μείνετε όλοι μαζί. Αυτά λειτουργούσαν μια φορά κι έναν καιρό που αναγκαστικά υπήρχε ιεραρχία κι η νύφη υποτασσόταν στην πεθερά. Πλέον κάτι τέτοιο είναι αστείο. Όμως δεν έχουν και καμμία υποχρέωση να σου φυλάξουν το παιδί και εδώ που τα λέμε αν απλά το αμάρτημά τους είναι να μοιράζουν βιντεάκια του παιδιου, μάλλον καλά είστε. Αν συντρέχουν κι άλλα που δεν αποκαλύπτεις, αλλάζει. Πάντως αντλούν δικαιώματα επειδή στο φροντίζουν. Αν αρθεί αυτή η συνθήκη θα κοπούν και τα υπόλοιπα.
Επομένως πρέπει να δρομολογήσετε να μείνετε ξεχωριστά. Δεν ξέρω πώς, αλλά η χιλιομετρική απόσταση ή έστω η απόσταση λίγων τοίχων βοηθάει πολύ στην αυτονομία του ζευγαριού. Αν δεν υπάρχουν γέφυρες επικοινωνίας με τον σύζυγο αυτό είναι το ουσιωδέστερο πρόβλημα. Η γυναικεία ενδυνάμωση ξεκινά από τα ξεκάθαρα θέλω κι από το να γίνονται σεβαστά.
Οπωσδήποτε κι οι δικοί σου γονείς έχουν δικαίωμα να χαρούν το μωρό, εξυπακούεται. Εδώ πρέπει να κάνεις μια άλλη, δεύτερη εξήγηση με τον άντρα σου αλλά και με τους ίδιους θέτοντας όρια. Αυτή τη στιγμή ο άντρας σου παίρνει θάρρος επειδή ακριβώς βλέπει τη μια οικογένεια να παρέχει (κατάλυμα, υπηρεσίες baby sitting) και την άλλη να μη παρέχει. Και αυτό το “βάζεις προτεραιότητα τους δικούς σου αντί εμένα και το μωρό” δεν θα το έπαιρνα αψήφιστα. Εκφράζει ένα παράπονο.
Εφόσον το μωράκι μεγαλώσει λίγο ακόμη, αν προθυμοποιηθούν να το κρατούν κάποια πρωινά (ή βράδυ) οι γονείς σου το πράγμα θα ρολάρει και θα ισομοιραστεί η φροντίδα. Βέβαια εκεί ανοίγεις πορτούλα να επεμβαίνουν πια οι δικοί σου! Κάθε απόφαση έχει τα συν και τα πλην της.
Η καλύτερη μέθοδος να έχεις εσύ τον έλεγχο είναι να ζείτε μόνοι και να χρησιμοποιείτε βοήθεια επί πληρωμή. Γι’αυτό είναι σημαντικό να έχει η γυναίκα δικά της λεφτά και να τα διαθέτει όπως επιθυμεί. Θα επαναστατήσουν όλοι μάλλον, αλλά είναι η μοναδική οριστική λύση, ειδικά αν σκέφτεστε να κάνετε και δεύτερο παιδάκι. Να σας ζήσει!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
«Μένω με τα πεθερικά μου»
Θα έπρεπε να έχει απαγορευτεί δια νόμου
Να και μια φορά που συμφωνώ απόλυτα με τον dreammaker.
Διαζύγιο…αχνοφαίνεται.
Αν δεν το έχεις ήδη καταλάβει,θα στο πω εγω: ο άντρας σου έχει παιδί με τη πεθερά σου.
Εσύ είσαι αναγκαίο κακό,έτσι σε βλέπουν.
Και σιγά σιγά θα σε παραγκωνισουν και άλλο.
Στο τέλος μόνο η πεθερά σου θα έχει το παιδί και εσύ θα το παίρνεις που και που.
Από οικονομικά πως πας? Λεφτά στην άκρη έχεις? Δουλειά?
Δίκτυο υποστήριξης άμα θες να φύγεις?
Μίλα στους δικούς για την όλη κατάσταση με λεπτομέρειες και ζητά βοήθεια σε περίπτωση διαζυγίου.
Θα την χρειαστείς.
Marie στη θεση σου γα ξεκινούσα καμια ψυχοθεραπεία πριν ξεκινησω να δινω συμβουλές σε θεματα που δεν κατέχω. Δεν εισαι παντρεμένη και δεν εχεις παιδια. Ελεος πια με το φαρμάκι σου.
Ναι δεν έχω παιδια,αλλά έχω κάνει 4 γάμους και 4 διαζύγια. Άρα έχω εμπειρία στο ποτε πρέπει να φεύγεις.
Κάτσε εσύ συμβούλευσε τη γραφουσα να υπομεινει σαν άλλη Πηνελόπη τα πεθερικά και τον άντρα της ,να την βασανίζουν και να ορίζουν τη ζωή της όπως τους βολεύει αυτούς.
Εγώ ΠΟΤΈ δεν θα συμβουλευσω γυναίκα να κάνει υπομονή στο γάμο της.
Ούτε να ανεχτεί κακομεταχειριση.
ΠΟΤΕ ΤΩΝ ΠΟΤΏΝ.
Υγ: αν θες ψυχοθεραπεία, να σου συστήσω τον ψυχολογο μου🙂
Συμβουλές γάμου: “Ο Ross”
Δεν ξέρω τι εννοείς με αυτό.
Αλλά αμα είσαι και εσύ της νοοτροπίας ” κάνει υπομονή,δεν μπορούμε να τα έχουμε ολα” που γαμουχηθηκε η δικιά μου γενιά,οι σημερινοί 50αρηδες,τότε να ξέρεις ότι εγώ τους νεότερους δεν τους συμβουλεύω αυτό.
Υπομονή δεν θα κάνουν για κανένα και στη ζωή τους θα κάνουν πάντα ότι τους αρέσει.
Αυτό δείχνει ότι απλά δεν είσαι καλή στο γάμο ή ατυχή.
Όταν έδινα ένα μάθημα στο πρώτο εξάμηνο έτυχε να κάτσω δίπλα σε έναν που με ρώτησε, “πρώτη φορά το δίνεις?”. Ναι του λέω, και μου απαντάει “εμένα είναι η έκτη φορά”. Με θορύβησε αρκετά, σκέφτομαι πόσο δύσκολο πρέπει να είναι το μάθημα. Ε με τη μια το πέρασα. Τι να κάνουμε τώρα?
Για το διαζύγιο και την ζωή κατά μόνας χρειάζεται χρήματα. Για το να ανεξαρτητοποιηθεί το ζευγάρι όπως προτείνει η ρένα χρειάζονται χρήματα. Γιατί τα χρήματα και το δικτυο υποστηριξης να χαραμιστούν στο να δώσεις τέλος και όχι για να δημιουργήσεις αφού έχεις ήδη κάνει την αρχή? Αν πάρει διαζύγιο και απευθυνθεί στο δίκτυο υποστήριξης, δηλ του γονείς της και την θέση της πεθεράς πάρει η μάνα της τι το θετικό θα έχει κερδίσει? Η εμπειρία του πότε πρέπει να φεύγουμε είναι πολύτιμη αλλά πολυτιμότερη αυτής είναι η εμπειρία να διακρίνουμε σωστά τον εχθρό και τον σύμμαχο να αξιολογούμε πότε και… Διαβάστε περισσότερα »
Με όλο το σεβασμό και ανεξάρτητα με ποια από τις 2 σας συμφωνώ, το ‘δεν έχεις παιδιά, άρα μην έχεις αποψη’ είναι και λάθος και σεξιστικό. Βλέπω ότι χρησιμοποιείται από πολλές γυναίκες με παιδιά προς γυναίκες χωρίς παιδιά απλά για να μη μιλάνε οι τελευταίες. Το έχουν πει και στην ψυχολόγο μου, η οποία έχει εκπαιδευτεί ώστε να δουλεύει με παιδιά, λολ.
Το να μην εχει παιδια καποιος δεν του στερεί τη δυνατότητα να σχολιαζει και να συμβουλευει πάντως. Δε λεω πως συμφωνώ με αυτο που εγραψε η Marie, αλλα η υπαρξη ή μη παιδιων ειναι ανεξαρτητη απο τη συμβουλευτική και αντιληπτική ικανότητα.
Συμφωνώ απόλυτα με το πρωτο κομμάτι απ το σχόλιο σου.
Η εμπειρία όμως μιας κατάστασης προσδιδει βαρυτητα στην συμβουλευτική και αντιληπτική ικανοτητα.
Πώς θα αξιολογηθει αυτη η βαρύτητα; Υπαρχουν γονεις που συμβουλευουν (αλλους) τελείως λαθος και με αερα αυθεντίας διχως να λαμβανουν υποψιν τις παραμετρους μιας κατάστασης εξω από αυτούς, και υπαρχουν άνθρωποι χωρις παιδια που μπορει πχ να ειναι επαγγελματιες παιδοψυχολογοι, λογοθεραπευτές, δασκαλοι και παρολο που δεν εχουν γονεϊκή εμπειρια οι ιδιοι, εντουτοις εχουν τα εφοδια και να στηριξουν και να συμβουλεύσουν σωστα. Η βαρύτητα μιας γνώμης ειναι πολυ σχετικο πραγμα. Γενικα μιλώντας, δεν το λεω απαραίτητα σε σχεση με την παραπανω συζητηση.
Θα αξιολογηθει από αυτον που είναι ο δέκτης, με τα κριτηρια που διαθετει.
Δεν βλεπω καποιον άλλο τρόπο. Υποκειμενικά.
Αγαπητη φιλη, δεν γνωριζω ποσες ωρες περναει το μωρό με την πεθερα σου αλλα το θεωρω φυσικό και επομενο να εχει αναπτύξει μια ιδιαίτερη σχεση μαζι του εφοσον περναει τοσο χρονο μαζι του. Μην τα θελουμε και ολα δικα μας. Ειδικα απο τη στιγμη που μενετε και ολοι μαζι. Τα βιντεάκια και τις φωτογραφιες τα βρισκω φυσιολογικα. Δειχνει την αγαπη της προς το μωρο. Αλλωστε οπως λεει και η πεθερα μου και ολη η ελλαδα «των παιδιων μου τα παιδια, δυο φορες παιδια μου». Δυστυχως δινεις πολύ λιγες πληροφοριες πως ακριβως ο αντρας σου ή τα πεθερικα σου σου απαγορεύουν… Διαβάστε περισσότερα »
Το παιδάκι σου είναι σε ηλικία που θα μπορούσε να πάει σε εναν βρεφονηπιακό, ακόμα κι αν μένετε με τα πεθερικά (ελπίζω προσωρινά). Ειναι μια γρήγορη και εύκολη λύση να μην εξαρτάσαι τόσο από την πεθερά. Επειδή καταλαβαίνω οτι και οι 2 εργάζεστε προσπαθήστε να μείνετε μόνοι σας. Μην το βλέπεις ως ένα περιττό έξοδο εφ όσον έχετε το σπίτι των πεθερικών. Δες το σαν μια επένδυση στην σχέση σας. Ενα παιδί φέρνει περισσότερους λόγους για διαφωνίες σε ένα ζευγάρι, δεν χρειάζεται να είναι και οι γονείς του άλλος ένας. Οσο για τους δικούς σου γονείς, έχει δίκιο ο σύζυγος,… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ με την Babydoll
Aγαπητη φίλη, δεν ξέρω αν τα πεθερικά σου σου κάνουν όντως σοβαρά πράγματα η μικροπραγματα που εσύ τα μεγεθύνεις, αλλά ακόμα και να τα μεγεθύνεις μόνο τυχαίο δεν είναι, ήρθε ένα παιδί και τα νεύρα σου ήδη δεν είναι καλά από τη συγκατοίκηση. Δεν θα έπρεπε εν έτει 2024 να υπάρχει ακόμα συγκατοίκηση με πεθερικά, είναι η ρίζα του κακού και η απόλυτη συνταγή ενός αποτυχημένου γάμου. Κάθε οικογένεια πρέπει να έχει τον προσωπικό της χώρο και την ησυχία της. Και μην περιμένεις τον άντρα σου να σε καταλάβει πλήρως και να σε στηρίξει σ’ αυτό. Γι’αυτον είναι απλά γονείς… Διαβάστε περισσότερα »
Επειδη εχω δει πολλες φορες παρομοιες καταστασεις , πιστευω πως το βασικο προβλημα ειναι η ελλειψη οριων κι η συγκατοικηση. Για αρχη η παρεμβατικοτητα ανεβαινει κατακορυφα σε παπουδογιαγιαδες με την εμφανιση του εγγονιου και δη του πρωτου, ειδικα αν μενει μονιμα με εναν απο τους δυο. Δεύτερον η συγκατοικηση πραγματικα ειναι προβλημα γαι ενα νεο ζευγαρι με μωρο, για να πετυχει θελει αυστηρα ορια που να σέβονται κι οι δυο μεριες. Θεωρω πως απο αυτα τα λιγα που μας λες, εκνευρίζεσαι με την πεθερα που κραταει το παιδι πολλες ωρες, έχει δεθει και αισθάνεσαι οτι σου κλεβει το ρολο. Οχι… Διαβάστε περισσότερα »