Είναι άραγε τόσο κακό να κάνεις θόρυβο;
____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Γεια σου Ρένα και αγαπημένη αμποπαρέα. Είμαι δευτεροετής φοιτήτρια και το θέμα μου είναι ότι όπου πάω κάνω πολλές φορές θόρυβο και όχι πάντα με την καλή έννοια. Μιλάω δυνατά, κάνω έντονες κινήσεις με το σώμα μου, γελάω δυνατά, προσπαθώ να πειράζω τους πάντες και να λέω αστεία, ενώ παράλληλα το παίζω κουλ. Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι αυτός είναι ο λόγος ο οποίος με κάνει μη ελκυστική στο αντίθετο φύλο και γενικότερα στις παρέες.
Στην αρχή σκεφτόμουν ότι έφταιγε ο δυναμισμός μου που τρόμαζε, ίσως να είναι ένας συνδθασμός… Νομίζω ότι πολλές φορές βγάζω προς τα έξω ότι είμαι χαχαχούχα ενώ, όσο περίεργο και ακούγεται, νιώθω ότι είμαι πολύ εκλεπτυσμένη , σοβαρή και ώριμη ψυχή. Βασικά δεν ξέρω καν τι είμαι, δεν έχω βρει το ποια είμαι ακόμα δυστυχώς αλλά αυτά τα χαρακτηριστικά που προανέφερα ότι εκπέμπω νομίζω πως θα ήθελα να τα μειώσω και δεν ξέρω πως. Κάθε φορά με κοιτάω στον καθρέφτη και λέω σήμερα ας είσαι λίγο πιο σοβαρή, λίγο πιο μετρημένη αλλά σχεδόν ποτέ δεν το κάνω πράξη. Νομίζω πως έχω κόμπλεξ για την εμφάνισή μου και προσπαθώ λανθασμένα να το καλύψω έτσι ώστε να μην περνάω απαρατήρητή και αδιάφορη ( εξού και οι φωνές).
Μήπως μπορείτε να μου προτείνετε κάποιους τρόπους που θα με βοηθούσαν;
Σας ευχαριστώ για όλα…
ΑΠΟ ΤΗΝ – φωνακλού
_____________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Βρε αγάπη μου, το λέω με ειλικρίνεια αν μου επιτρέπεις, είναι άραγε τόσο φοβερό αυτό που περιγράφεις; Αν δεν έχεις κάποια φωνή που τρυπάει τύμπανα, ποιό είναι το κακό να είσαι αλλέγκρα, μπριλάντε και κινητική; Ακόμα κι αχαχούχα; Μήπως, ενώ σωστά αντιλαμβάνεσαι ότι εξισορροπείς για την ανασφάλειά σου, κι ότι ακόμα ψάχνεσαι (απόλυτα αναμενόμενο για την ηλικία σου) έχεις ποτιστεί από το φαλλοκρατικό αφήγημα ότι η γυναίκα πρέπει να είναι αυτό το αιθέριο, διακριτικό, λεπτεπίλεπτο πλάσμα που δεν κάνει αισθητή την παρουσία του παρά για να θαμβώσει με την ομορφιά του;
Όλο το αφήγημα με τα clean girl και old money στις πλατφόρμες ουσιαστικά αυτό δεν προωθούν; “Να’σαι όμορφη και να το βουλώνεις”; Έτσι το διατύπωναν ακριβώς οι Γαλλίδες διαμαρτυρόμενες για την καταπίεση (Sois belle et tais-toi!)
Επομένως δεν θα σου δώσω συμβουλές για να αποβάλλεις χαρακτηριστικά του εαυτού σου, αν θέλουν οι αναγνώστριες ας πουν, παρ’όλ’αυτά. Θα τραβήξεις τον κόσμο που θα του αρέσουν αυτά τα χαρακτηριστικά σου. Κι είναι και το καλύτερο, μεταξύ μας.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Για να προσθέσω κάτι στην αρχική ερώτηση της Ρένας. Φοβερό δεν είναι αλλά επίσης δεν είναι απίθανο να χάνει παρέες από αυτό. Προσωπικά απομακρύνομαι από τέτοιους ανθρώπους, όχι γιατί πιστεύω ότι οι γυναίκες πρέπει να είναι αιθέριες κ λεπτεπίλεπτες (άλλωστε απομακρύνομαι κ από τέτοιους άντρες), αλλά γιατί μου φαίνεται κουραστική η συναναστροφή μαζί τους. Βέβαια γραφούσα αν χάνεις παρέες ή σχέσεις για αυτό το λόγο σημαίνει ότι απλά δεν ταιριάζετε. Nothing wrong with that. Εκτός αν είσαι από αυτούς που τους ακούει όλο το μαγαζί οπότε καλό θα ήταν να το καταστείλεις λίγο ώστε να μην ενοχλείς. Τώρα να “το… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ διαφωνώ εδώ με τη Ρενα γιατί οτι δεν είναι φωνακλαδικο δεν είναι απαραίτητο να είναι εναρμονισμένο με την πατριαρχία. δηλαδή άτομα απλώς ήρεμα θα τα βγάλουμε καταπιεσμένα ή οτι το ‘βουλώνουν;’ (Πολλ@ το βουλώνουν αλλά λέμε οτι δεν είναι ίσως ούτε καν ο κανόνας) Anyway @φωνακλου, ναι, κ εγώ είμαι ανάμεσα στις απαντήσεις που θα λάβεις που μας κουράζει η ακατάπαυστη ομιλία, οι φωνές, τα θορυβώδη άτομα. Δηλ ειχα τέτοιες φίλες και ήμουν οκ κάποτε κ ενίοτε κάναμε μαζί θόρυβο αλλά η συνεχής φασαρία κάποτε μου έμοιαζε compulsive και νομίζω οτι δεν είναι θέμα μόνο έκφρασης αλλά και σεβασμού… Διαβάστε περισσότερα »
Χωρις να διαφωνώ με τη Ρένα θα έλεγα οτι εξαρτάται. Άλλο ο χαρακτήρας μας άλλο η συμπεριφορά μας. Πρέπει να μπορούμε να προσαρμόζουμε τη συμπεριφορά μας πχ σε ένα λεωφορείο γεμάτο κόσμο που γυρνάει κουρασμένος απο τη δουλειά του, στο αναγνωστήριο ή στην καφετέρια της σχολής σου όπου οι άλλοι διαβάζουν για τις εξετάσεις, στο σινεμά ή ακόμη σε μια κηδεία δεν είναι καταστάσεις για να μιλάς και να γελάς δυνατά ούτε χρειάζεται να πειράζεις συνέχεια τους άλλους (ειδικά το τελευταίο αν δυσφορούν πρέπει να το σεβαστείς). Μήπως δεν είναι δηλαδή πηγαίο όλο αυτό αλλά το κάνεις απο ανασφάλεια και… Διαβάστε περισσότερα »
Θα συμφωνήσω 100% με τη Ρένα. Είσαι μια χαρά όπως είσαι και δεν υπάρχει κανένας λόγος να αλλάξεις (εκτός κι αν τι να πω σπουδάζεις βιβλιοθηκονομία, ή θες να γίνεις νοσοκόμα στην πτέρυγα καρκίνου σε τελικό στάδιο). Σε κάθε άλλη περίπτωση μόνο σε καλό θα σου βγει το τεμπεραμέντο σου. Ρώτα κι εμάς τα “καλά κορίτσια”, που μας μεγάλωσαν να είμαστε σιωπηλές και χαμηλοβλεπούσες, τι κατραπακιές φάγαμε μέχρι να μάθουμε να μη μας καπελώνει ο κάθε άσχετος. Εγώ πάντως ως διδάσκουσα όσες φοιτήτριες βλέπω να είναι η ψυχή της ομάδας, να κάνουν αστεία, να διαφωνούν και να εκφράζουν δυνατά τις… Διαβάστε περισσότερα »
Ο μόνος λόγος να αλλάξεις/να προσαρμόσεις την συμπεριφορά σου, είναι αν διαπιστώνεις ότι λειτουργείς ισοπεδωτικά και δεν σέβεσαι τον χώρο που βρίσκεσαι (πχ. αίθουσα αναμονής σε νοσοκομείο) ή την περίσταση (π.χ. κηδεία, ή κάποιος θέλει να ξεκουραστεί κι εσύ βαράς κατσαρόλες). Κατά τα άλλα, είσαι μόλις 20 χρονών, έχεις κάθε λόγο να είσαι χαρούμενη και έντονη!
Μια παρατήρηση, ωστόσο: Να είσαι κουλ, εφόσον μπορείς να το υποστηρίξεις. Δεν χρειάζεται να το “παίζεις”
Θα συμφωνήσω απόλυτα με την Ρένα!
Δεν κατάλαβα γιατί θες να αλλάξεις αυτό που είσαι?
Αν κάποιος ενοχλείται από την φωνή και τις αντιδράσεις σου μπορεί να μη κάνει παρέα μαζί σου!
Ποιος σου είπε ότι το έντονο ταμπεραμέντο σου δεν είναι ελκυστικό? Και στην τελική στην ηλικία που είσαι γιατί θες να είσαι σοβαρή και όχι αχαχουχα?
Στα 40 δηλαδή πως θα θες να είσαι ? Που εγώ είμαι 44 και είμαι ακόμα αχαχουχα, και οι φίλοι που έχω επιλέξει στη ζωή μου έτσι είναι και εκείνοι!
Καθόλου κακό δεν είναι, αρκεί να είσαι όντως ο εαυτός σου.
Δεν αλλάζουμε την προσωπικότητά μας για να γίνουμε αρεστοί σε κανέναν. Αυτό είναι κανόνας. Κάποιοι θα απομακρυνθούν από μας κάποιους άλλοι θα νοιώσουν έλξη. Δεν μπορούμε να αρέσουμε σε όλους. Και έτσι θα μείνουμε δίπλα μας οι άνθρωποι με τους οποίους ταιριάζουμε. Έτσι γίνεται το ξεσκαρταρισμα στην ενήλικη ζωή.
Προσοχή όμως. Αν η εξωστρέφεια σου είναι προϊόν ανασφάλειας και γίνεται επιτηδευμένα, αυτό φαίνεται και οτιδήποτε γίνεται επιτηδευμένα είναι αποθητικο προς όλους.
Συμφωνω με Ρενα και απο περιεργεια ηθελα να ρωτησω τη γραφουσα – ποιος σου εβαλε αυτη την ιδεα στο μυαλο; Απο μονη σου μια μερα σκεφτηκες οτι ειδικα αυτο σου το χαρακτηριστικο δεν ειναι και τοσο οκ; Σκεψου το. Καποιος/α καποτε κατι πρεπει να ειπε σχετικα με αυτο και μαλλον καποιος/α που ειναι ειτε απο τον πυρηνικο σου περιγυρο ειτε που για καποιο λογο εκτιμας πολυ τη γνωμη του.
Οπως και να χει, οτι (και αν) εγινε, εχω να σου πω πως ισα ισα νομιζω κατα γενικη ομολογια τετοια χαρακτηριστικά ειναι αξιοθαυμαστα 🙂
Εγώ πάλι, μια ζωή ήθελα να ήμουν σαν εσένα, αυθόρμητη και έξω καρδιά. Μου αρέσουν άτομα σαν εσένα, άνετα θα σε έκανα παρέα!
Μην αλλάξεις για κανέναν, είσαι υπέροχη!