Η Ρένα απαντά: Και πώς θα τον συναντώ στη δουλειά αν παντρευτεί;

Προτεραιοποίηση, η μητέρα των μαχών.

____________

Η ιστορία της Αγγελικής όπως τη ξεχώρισα σήμερα.

Γεια σου Ρενα!
Τον πρώην μου τον γνώρισα στην δουλειά καθώς εργάζομαι στην εταιρεία του. Είχαμε 6 χρόνια σχέση,  πηγαίναμε σοβαρά, κάναμε προσπάθειες για παιδι αλλά αποφάσισε να χωρίσουμε πριν 2 χρόνια. Εκείνος πλέον ειναι σε σχέση. Εγώ όχι.

Δεν θέλω να τα ξαναβρούμε αλλά με χαλάει να βρίσκομαι στον ίδιο χώρο μαζί του, γιατί νιώθω πληγωμένη. Σε αυτή την φάση έχω μια πρόταση να αλλαξω δουλειά μετά απο 17 χρόνια που ειμαι στην ίδια δουλειά, αλλά δυσκολεύομαι να αποφασίσω.

Φοβάμαι ότι εαν φύγω θα το μετανιώσω γιατί ισως τελικα να μην ειναι καλές οι συνθήκες στην νέα δουλειά, και απο την άλλη εάν παραμείνω στην παλιά μου εργασία δυστυχως θα συνεχίσω να συναναστρεφομαι τον πρώην μου αναγκαστικά λόγω της δουλειάς, ενώ κατα τα αλλά δεν εχουμε καμία άλλη επαφήΚαι ίσως κάποια στιγμή μάθω ότι παντρεύεται κλπ κλπ και αυτο δεν θα ήθελα να ειμαι εκει να το ζήσω.
Ήθελα απλά μια δεύτερη γνώμη.
Σε ευχαριστω εκ των προτέρων.

ΑΠΟ ΤΗΝ – ΑΓΓΕΛΙΚΗ

___________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Όταν συμβαίνουν φλερτ και σχέσεις στο εργασιακό περιβάλλον, ένα από τα εγγενή ρίσκα είναι αυτό. Να στραβώσει και τελικώς να πρέπει να συνυπάρχει κάποι@ με άτομο με το οποίο δεν “έκλεισαν” οι λογαριασμοί τους. Το συναίσθημα είναι κατανοητό.

Η ωριμότητα όμως έρχεται όταν εξορθολογίσουμε. Ποιο είναι πιο σημαντικό: η εργασία ή ο πληγωμένος εγωισμός;

Περιγράφεις μια θέση κι ένα περιβάλλον όπου η μόνη όχληση είναι η συνύπαρξη με τον πρώην.

Ως εδώ η απόφαση θα έπρεπε να είναι αυτονόητη.

Υπάρχει το εξής.

Αναφέρεις ότι είναι δική του δουλειά, πράγμα που σε ενδεχόμενο γάμο του στο μέλλον (αυτό βέβαια μια υπόθεση εργασίας) ίδως σημάνει νέες ισορροπίες. Δεν θα ήταν σώφρον το μεταξύ σας εργασιακά να επηρεαστεί από τυχόν αμφιβολίες της συντρόφου του. Αλλιώς προβλέπω να μας στέλνει εκείνη γράμμα, “ο άντρας μου κρατάει την πρώην του στη δουλειά, αλλά δεν αντέχω να τους σκέφτομαι μαζί, τι να κάνω;” (Όπως βλέπεις πάλι η γυναίκα μπαίνει σε προβληματισμό…).

Τέλος αναφέρεις ότι δουλεύεις στην ίδια δουλειά εδώ και 17 χρόνια. Και δεδομένου του συγκειμένου εξάγω το συμπέρασμα ότι δεν έχεις δουλέψει πουθενά αλλού. Αυτό σημαίνει ότι δεν ήταν πολλές οι εναλλακτικές, ή οι προτάσεις, ή και τα δυο μαζί. Και έχει κι αυτό τη σημασία του.

Καταλαβαίνω ότι νιώθεις πληγωμένη κι ανησυχείς, επειδή ένιωσες ότι λόγω του ότι δεν προέκυψε το παιδί χωρίσατε γι’αυτό. Ότι ενδεχομένως σε είδε ως ελλιπή παιδομηχανή. Θεωρώ ότι λάθος το βλέπεις. Μπορεί να ευθύνεται ο ίδιος, παρατείνοντας την δυσκολία άρα και στη νέα σχέση, ή μπορεί να υπήρξαν άλλοι λόγοι άσχετοι.

Όπως και να έχει σε τσούζει τώρα επειδή εσύ δεν είσαι σε μια δική σου κατάσταση που να νιώθεις πλήρης. Αν όμως νιώθεις πλήρης μόνο ζευγαρωμένη με παιδί, τότε σκέψου μήπως θα σε βοηθούσε η συνομιλία με κάποιον ειδικό. Θα ξεκλείδωνε τις προσδοκίες και τις ανάγκες σου.

Ή απλώς βγες εκεί έξω και βρες έναν σύντροφο εφήμερο (ή και όχι, πού ξέρεις), ώστε να ασχολείσαι με ευχάριστες σκέψεις και να ξεκολλήσει το μυαλό από τον πρώην!

Ό,τι κι αν αποφασίσεις, τις ευχές μας!

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News