Κάτι που πάντα με απασχολούσε στις δουλειές είναι μην πω κάτι που να δείχνει αδυναμία, που δεν καταλαβαίνω ότι είναι κακό για μένα και οι άλλοι το χρησιμοποιήσουν εναντίον μου.
_____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή μου Ρένα,
Η ερώτηση μου έχει να κάνει με την συμπεριφορά που πρέπει να έχουμε στον επαγγελματικό χώρο. Κάτι που πάντα με απασχολούσε στις δουλειές είναι μην πω κάτι που να δείχνει αδυναμία, που δεν καταλαβαίνω ότι είναι κακό για μένα και οι άλλοι το χρησιμοποιήσουν εναντίον μου. Πρώτη φορά σε δουλειά επιβεβαιώθηκε αυτή μου η φοβία.
Ξέρω ότι δεν μπορώ να ελέγξω τι κάνουν οι άλλοι και αν χρησιμοποιούν κακοπροαίρετα τις πληροφορίες που έχουν για μένα, αλλά δεν θέλω να τους δίνω η ίδια λαβές χωρίς να το καταλαβαίνω. Από την μια θέλω να φαίνομαι πιο φιλική, γιατί παλιότερα που πρόσεχα πολύ τι μοιράζομαι και που, έβγαινα λίγο σνομπ και κλειστή ( μου το είχε σχολιάσει μια συνάδελφος μου διακριτικά). Από την άλλη όμως όταν αφηνομαι λίγο, ξεχνιέμαι απ’ότι φαίνεται και μπορεί κανείς να δώσει έκταση σε κάτι μικρό και να με εκθέσει. Από την δική σου εμπειρία, τι θα μπορούσε να με βοηθήσει στο να βρω μια ισορροπία και να μην φοβάμαι κάθε μέρα για το αν αυτό που είπα είναι εντάξει ή δεν έπρεπε;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Τρωγομαι με τα ρούχα μου
_________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Θα σου πω το εξής. Η επαγγελματική συμπεριφορά μας δεν είναι πεδίο φιλικής διάδρασης, όπου θα πούμε μια κουβέντα παραπάνω, θα καλαμπουρίσουμε, θα αποκαλύψουμε κάτι που μας απασχολεί βαθιά μέσα μας. Τα προσωπικά μας είναι προσωπικά μας και καλό είναι να μην διαχέονται σε άλλους χώρους. Συνήθως τέτοια θέματα γίνονται προνομιακός χώρος μπίρι-μπίρι από τους κουτσομπόληδες που υπάρχουν σε κάθε περιβάλλον και θα μπορούσαν να σε εκθέσουν, ανάλογα βέβαια με τις αντιλήψεις, προκαταλήψεις και αγκυλώσεις του εκάστοτε ακροατή. Το ίδιο και θέματα που αφορούν το ύψος της μισθοδοσίας σου, τυχόν άδειες, επιπλέον «προνόμια» και ούτω καθεξής, απλώς επειδή οι άνθρωποι έχουν μια τάση να βλέπουν τους άλλους πιο ευνοημένους από τους ίδιους και να μνησικακούν εναντίον τους.
Τι σημαίνει δηλαδή αυτή η εισαγωγή; Ότι καλύτερα να σε θεωρούν λιγουλάκι κλειστή ή σνομπ, παρά να σε πιάνει λογοδιάρροια χωρίς προηγούμενο στο βωμό της συμπάθειας και μιας επίπλαστης φιλικότητας. Γιατί αφενός κανέναν δεν τον ενδιαφέρει πραγματικά τι κάνεις και τι σκέφτεσαι πέραν της δουλειάς σου και των καθηκόντων σου, την ώρα τους περνάνε, παρεκτός για να κουτσομπολέψει (είπαμε, δεν είστε φίλοι). Κι αφετέρου επειδή μπορείς να είσαι φιλική αναπτύσσοντας τις κοινωνικές σου δεξιότητες σε ανάλαφρο chit chat: για τον καιρό, την κίνηση, κάποιο πολιτιστικό γεγονός της επικαιρότητας, κάποιο αστείο που δεν προσβάλλει, αποκλείοντας ταυτόχρονα δια ροπάλου θέματα κομματικά, αθλητικά και θρησκευτικά -η ιερή τριάδα της αποφευκτικότητας. Με αυτό τον απλό κανόνα στο μυαλό συγκράτησε τη γλώσσα σου και όλα καλά θα σου πάνε.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Οι συνάδελφοι μας δεν είναι φίλοι μας.
Act accordingly.
Τελεία.
Ακριβώς, συμφωνώ, δεν είναι φίλοι και δεν μπορούν να γίνουν εύκολα.
Θα διαφωνήσω με τα υπόλοιπα σχόλια. Δεν συμφωνώ με την υπερβολική φοβία προς τους συναδέλφους. Στην δουλειά μας περνάμε μεγάλο μέρος της μέρας μας και αξίζει να προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε ένα πραγματικά φιλικό περιβάλλον, καλής συνεργασίας και αλληλοϋποστήριξης. Μπορεί να μην βγει αλλά θα έχουμε κάνει την προσπάθεια μας. Θα έλεγα να είσαι αληθινή και φιλική. Μην υπεραναλύεις τα πράγματα. Αν κάποιος θέλει να κουτσομπολέψει, πάντα θα βρει κάτι να το κάνει. Αντίθετα, μπορεί από τους συναδέλφους να κάνεις κάποιες πραγματικές φιλίες, φιλίες καρδιάς (εμένα μου έχει συμβεί). Καλή τύχη!
Χτες τσακώθηκα με τον αδερφό μου για τα κληρονομικά
Σκέφτομαι να χωρίσω το αγόρι μου
Με τον σύζυγο θα προσπαθήσουμε για παιδί ξανά
Τέτοια θέματα είναι που η απάντηση (και συμφωνώ) συνιστά να κρατήσουμε ιδιωτικά. Αυτό δε σημαίνει ότι χρειάζεται να είσαι ψυχρή και απόμακρη, υπάρχουν ανώδυνα θέματα που προσφέρονται για ανάλαφρη συζήτηση, η απάντηση προτείνει μερικά. Παρομοίως, μπορείς να δημιουργήσεις όπως γράφεις ένα φιλικό περιβάλλον καλής συνεργασίας και αλληλοϋποστήριξης *όσον αφορά τα εργασιακά θέματα*, χωρίς να μοιράζεσαι προσωπικά σου θέματα
Θεωρώ ότι είναι καλύτερα να σε θεωρούν λιγάκι κλειστή και σνομπ παρά να εκτεθείς χωρίς λόγο. Μικρότερη την είχα πατήσει με τη φιλικότητα μου και έκτοτε έγινα όπως είσαι εσύ, κλειστή, απόμακρη και ψυχρή. Δεν με νοιάζει τι πιστεύουν. Απλά δεν μοιράζομαι πράγματα της προσωπικής ζωής κι ας έχω ερωτηθεί πολλάκις. Δεν μοιράζομαι περιστατικά από προηγούμενες δουλειές ή σχέσεις ή κάτι άλλο, γυρίζει μπούμερανγκ σε κάποια περιβάλλοντα εργασίας.
Ακόμα και όταν σπούδαζα στο τελευταίο μου πτυχίο, δεν αποκάλυψα αν έχω σχέση. Αφορά κάτι τέτοιο τον καθηγητή; Ή το πανεπιστήμιο; Να μην ρωτούν.
Ενδιαφέρουσα ερώτηση. Ως κάποια που άρχισε πρόσφατα να ανοίγετε στη δουλειά θα σου πω, ανοίξου σε ό,τι νιώθεις άνετα. Αν εσύ είσαι οκ με κάτι, είναι δύσκολο να χρησιμοποιηθεί ως όπλο εναντίον σου – μένοντας φυσικά στα όρια του εργασιακά appropriate.
Αυτα που είπε η Ρένα για τη μικροκουβέντα είναι τέλεια! Δηλαδή είναι Δευτέρα κ ρωτάνε πως ήταν το ΣΚ; Μπορείς να πεις α πολύ ωραία πήγα μια βόλτα στο τάδε βουνο/παρκο, ή επιτέλους καθάρισα το σπίτι. Αλλά μέχρι εκεί, δηλαδή δε θα πεις με ποιον πήγες τη βόλτα ή ποσα δωμάτια έχει το σπίτι σου. Αν θέλεις μπορείς να δείχνεις συνεχώς απασχολημένη και να πετάς μικρές τέτοιες χαζοφράσεις στην αρχή, μέχρι να νιώσεις άνετα στο να διαχωρίζεις τι μπορείς κ τι δε μπορείς να πεις. Επίσης η επίθεση είναι καλύτερη από την άμυνα, οπότε στη θέση σου θα χαιρετούσα πρώτη,… Διαβάστε περισσότερα »
Σιγά σιγά με μικρά βήματα έκθεσης θα αποκτήσεις κοινωνικές δεξιότητες.
Δεν τις έχουν όλοι ανεπτυγμένες, μην ανησυχείς.
Καλύτερα λίγο απόμακρη και κλειστή, παρά να γίνουν παρερμηνείες.
Όσοι θελήσουν, με τον καιρό, θα καταλάβουν ποιά είσαι.
Δε χρειάζονται κολλητάρια στη δουλειά.
Συμφωνώ κι εγώ. Αν κάποιος μιλάει πολύ στη δουλειά είναι γιατί θέλει να αποφορτιστεί, κάπου δηλαδή να τα πει. Αλλοι παραείναι φιλικοί γιατί κάτι θέλουν. Μπορεί αργότερα να σου ζητήσουν να κάνεις κάποιο task. Εμένα όσες φορές μου μιλάει κάποιος για πολύ ώρα, βαριέμαι, ότι κανέναν δεν τον ενδιαφέρει πραγματικά τι κάνεις, ισχύει. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είσαι ευγενικός και άρα είσαι σνομπ. Κι επίσης, προσωπικά, την έχω πατήσει με συνάδελφο που κάναμε παρέα και εκτός δουλειάς. Εγιναν κάποια περιστατικά που με ξενέρωσαν με αποτέλεσμα να θέλω να απομακρυνθώ και τώρα είναι πολυ άβολο να την συναναστρέφομαι.
Στην αρχή κι εγώ ήμουν αρκετά ανοιχτή και μοιράστηκα κάποια προσωπικά στην εργασία μου, ωστόσο το μετάνιωσα. Γιατί εκτός των άλλων, είναι και τα περίεργα βλέμματα. Πλέον, βάζω φρένο σε αυτά που λέω για την ψυχική μου ηρεμία κι ας με πουν λιγομίλητη. Θέματα που μπορείς να πεις εκτός αυτών που προαναφέρθηκαν, είναι πχ τα ρούχα, του τύπου “θα μ’ άρεσε να αγοράσω την τάδε μπλούζα”. Η για το σ/κ ένα απλό “ήταν όμορφα”. Φίλους πραγματικούς από τη δουλειά έχω μόνο 2 που δέσαμε εξαρχής.