Τα σπυράκια σου είναι δικά σου. Ορθά εκνευρίζεσαι. Αλλά υπάρχει τρόπος να αμυνθείς και να μην σπάνε τα νεύρα σου.
__________________
Η ιστορία της Ξένιας όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Μα,γιατί κανει ετσι πια;
Η ξαδερφη μου κάθε φορά που με βλέπει επισημαίνει πόσο φαίνονται τα σπυρακια μου και πως η ακμη μου πάει από το κακό στο χειρότερο. Νιώθω που νιώθω άσχημα λόγω της ακμης, έχω και την ξαδέρφη μου. Κι αν τολμήσω να τής πω τίποτα, εκείνη επιμένει. Μου σπάει τα νεύρα επιτέλους.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ξενια
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Με την θεωρητική εξαίρεση η ξαδέρφη σου να είναι δερματολόγος, κι επομένως καθ’ ύλιν αρμόδια για το ζήτημα, η ξαδέρφη σου αστυνομεύει το πρόσωπό σου για δικούς της λόγους.
Σε γενικές γραμμές οι άνθρωποι που αστυνομεύουν την εμφάνιση των άλλων έχουν μεγάλο καημό κι εμμονή με την δική τους. Είτε η ξαδέρφη έχει δικά της κολλήματα με το δικό της δέρμα, είτε θεωρεί ότι είναι το ανταγωνιστικό της πλεονέκτημα, είτε θέλει να σε κάνει να νιώσεις άσχημα. Και το πετυχαίνει, αφενός επειδή έχεις συναίσθηση του ζητήματος (αν δεν είχες δεν θα σε ενοχλούσε), κι αφετέρου επειδή με την επανάληψη θα σου δημιουργήσει όντως σύμπλεγμα κατωτερότητας άνευ λόγου κι αιτίας.
Η Ρένα απαντά: Γιατί με επηρέασε τόσο το σχόλιο ενός ουσιαστικά άγνωστου;
Η κοινή ακμή (acne vulgaris) είναι κοινότατη, όπως μπορείς να διαβάσεις στο σύνδεσμο. Η φροντίδα της αποδίδει με συστηματική διαχείριση και με τις οδηγίες δερματολόγου. Σίγουρα όχι με το να νιώθεις άσχημα, καθώς το στρες και η ενόχληση από την συνεχή κουβέντα την δυναμιτίζει.
Την επόμενη φορά που θα σου μιλήσει επομένως η συμβουλή μου είναι να την ξεκόψεις, με πολύ κοφτό κι ειρωνικό τόνο, αλλά με χαμόγελο (κρίσιμη λεπτομέρεια, κάνει τους άλλους να ανησυχούν) λέγοντας κάτι του στυλ “κι εσύ δεν πας πίσω, είσαι λίγο χειρότερη από την προηγούμενη φορά, ξαδερφούλα”. Θα έλεγα πολύ πιο ευγενικά πράγματα εφόσον πράγματι ο καημός της ήταν να σε βοηθήσει με συμβουλές, έστω κι ερασιτεχνικές, ή μιας πρώην παθούσας (αυτός ο τύπος ανθρώπου δεν βάζει γλώσσα μέσα του όταν έρχεται το ζήτημά τους στην επιφάνεια), αλλά εδώ πρόκειται ξεκάθαρα για κακία. Δεν καταλαβαίνουν από άλλη αντιμετώπιση.
Μια λίγο πιο μετριοπαθής αντιμετώπιση είναι “αυτά τα συζητώ με τον δερματολόγο μου, σ’ευχαριστώ” και να κόψεις εκεί την κουβέντα.
Τέλος μια τεχνική που αποδίδει αλλά θέλει αρκετή μαστοριά εκ μέρους σου είναι να χρησιμοποιήσεις αυτό που σε ορισμένα βιβλία ψυχολογίας λέγεται “Ομίχλη”. Δηλαδή να συμφωνήσεις με την γενικότερη αλήθεια ενός κακόβουλου σχολίου (“χμμ, θα μπορούσα να έχω δέρμα πιο τζάμι, όπως όλοι άλλωστε, τι λέγαμε;”) και με τον τόνο και το ύφος να δείξεις ότι ποσώς σε ενδιαφέρει η γνώμη του σχολιαστή. Ο σχολιαστής τότε είναι σαν να μπαίνει μέσα σε μια ομίχλη, το βέλος δεν βρίσκει τον στόχο, χάνεται στην αοριστία, κι έτσι δεν το επαναλαμβάνει επειδή δεν προκαλεί την επιθυμητή αντίδραση.
Και αραίωνε από το άτομο αυτό. Να κρατάς καλοπροαίρετους και θετικούς ανθρώπους γύρω σου. Δεν χρειάζεσαι κακόβουλους, σε πάνε πίσω.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Να προσθέσω μόνο ότι και δερματολόγος να είναι η ξαδέρφη, αυτό δεν της δίνει το δικαίωμα να σχολιάζει τις επιδερμίδες του κόσμου όταν βγαίνουν για έναν καφέ.
σωστό!
Μια είναι η λύση: Να γίνεις δυσάρεστη!Ξεκίνα με την ξαδέρφη, σχολίασε κι εσύ στον ίδιο τόνο και με το ίδιο ύφος, κάθε φόρα που θα σου λέει για την ακμή σου, κάτι στην δική της εμφάνιση που ξέρεις ότι θα την “τσούξει”. (πχ κυτταρίτιδα). Έπειτα εφάρμοσέ το και σε όποιον άλλον σου χαλάει την διάθεση με την αποψάρα του.
Πολύ ωραία απάντηση. Και στο δια ταύτα, με εξυπνάκηδες σαν τη ξαδέρφη αραιώνουμε όσο πιο άμεσα γίνεται….
Υπάρχει και η απάντηση που η μοντέρνα ορολογία είναι τρολάρισμα: συμφωνείτε μαζί της, της ζητάτε συμβουλές γνώμη, της λέτε πόσο προσπαθείτε και πόσο εκτιμάτε τη γνώμη της και την επόμενη φορά από την αρχή…
Bonus point αν κοιτάζετε το κινητό σας με αφοσίωση ενώ σας μιλάει ενώ στο μέσο της φράσης της κάνετε μια κλήση σε φίλη σας…