Ένα μέρος μου τη δικαιολογεί, όμως η συμπεριφορά της έχει γίνει ανυπόφορη. Με το παραμικρό λάθος φωνάζει, είναι ειρωνική, εκνευριστική κι απαιτητική.
__________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή Ρένα και σχολιαστές,
Εχω μεγάλο πρόβλημα με την προϊσταμένη μου.
Πριν περίπου δυο χρόνια, η προϊσταμένη μου ανέλαβε ένα μεγάλο έργο, και από τότε άρχισαν τα δύσκολα. Κατανοώ απόλυτα ότι έχει πολλές ευθύνες και διπλάσιο φόρτο εργασίας. Είμαστε τρία άτομα που τη βοηθάμε σε ένα μέρος του έργου, αλλά η κατάσταση έχει ξεφύγει.
Η δουλειά είναι εξαντλητική — τρέχουμε ασταμάτητα και πολλές φορές γυρνάω σπίτι με πονοκέφαλο. Ένα μέρος μου τη δικαιολογεί, όμως η συμπεριφορά της έχει γίνει ανυπόφορη. Με το παραμικρό λάθος αρχίζει να φωνάζει, είναι ειρωνική, εκνευριστική κι απαιτητική. Και μιλάμε για μικρά, ανθρώπινα λάθη — αυτά που σε ένα τόσο απαιτητικό, μεγάλο έργο είναι φυσιολογικό να συμβαίνουν και να λύνονται εύκολα, με ένα απλό τηλεφώνημα.
Παίρνει τηλέφωνα οποιαδήποτε ώρα, χωρίς να σέβεται ότι έχουμε σχολάσει — μία φορά με είχε καλέσει στις 12 τα μεσάνυχτα, την άλλη κοπέλα, που ασχολείται με πιο ιδιαίτερα θέματα, την παίρνει κάθε μέρα 7,8,9 το βραδύ. Θέλει όλα να γίνονται «εδώ και τώρα», και συχνά καθυστερεί η δική μας δουλειά γιατί πρέπει να ασχοληθούμε με δικά της θέματα. Κι ύστερα μας ρωτάει, με ύφος, γιατί δεν έχουμε ολοκληρώσει τα δικά μας καθήκοντα…
Είναι μόλις 3 χρόνια μεγαλύτερή μου (30), αλλά μου φέρεται λες και είμαι παιδί που το μαλώνει η μαμά του. Κάθε πρωί ξυπνάω με άγχος για το τι θα γίνει στη δουλειά.
Από τη μία πλευρά τη δικαιολογώ, γιατί αντιλαμβάνομαι την πίεσή της. Από την άλλη, όμως, κι εμείς δουλεύουμε σκληρά, χωρίς να φωνάζουμε ή να ειρωνευόμαστε. Ειλικρινά, δεν την αντέχω άλλο. Μας αγχώνει όλους και δεν έχει καθόλου τρόπους. Έχω σταματήσει εδώ και καιρό να τα παίρνω προσωπικά, γιατί κατάλαβα πως έτσι φέρεται σε όλους. Παρ’ όλα αυτά, δεν παύει να με φθείρει ψυχολογικά. Με τον διευθυντή μας τα πηγαίνουν υπέροχα — μιλάνε όλη μέρα, όλη την ώρα. Του έχουμε αναφέρει αρκετές φορές τη συμπεριφορά της απέναντί μας, αλλά δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία, λέει πως είναι λόγω άγχους, ότι έχει πολλά στο κεφάλι της. Δεν έχει επιχειρήσει κάποιος να το πει στο μεγάλο αφεντικό.
Θέλω να ζητήσω αύξηση, γιατί εδώ και έναμιση χρόνο κάνω δουλειά για δύο άτομα — μετά την αποχώρηση ενός συναδέλφου, ανέλαβα και τα δικά του καθήκοντα. Όμως, δεν μου πάει η καρδιά να το ζητήσω από εκείνη. Δεν θέλω, πραγματικά. Αν είναι να τρωω ξύλο, τουλάχιστον να πληρώνομαι και καλύτερα, μέχρι να βρω κάτι καλύτερο σε δουλεία. ( Κι ‘χω ψάξει αρκετές φορές).
Δεν ξέρω πώς να τα βγάλω πέρα άλλο με αυτή την κατάσταση.
Συγγνώμη αν σας κούρασα και ευχαριστώ εκ των προτέρων. ♡
ΑΠΟ ΤΗΝ – Εμμανουέλα
_____________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Είναι πολύ κρίμα που αναγκάζεσαι να υπόκεισαι σε τέτοιο κλίμα. Όσο πίεση κι αν υπάρχει ο σωστός συνάδελφος κι ο σωστός προιστάμενος (και φυσικά κι ο σωστός εργοδότης) προσπαθούν να φτιάξουν ένα κλίμα συνεργασίας και να φιλοτιμούν τα μέλη της ομάδας να δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους προς όφελος του εκάστοτε πρότζεκτ. Ώστε τελικά να παράγεται έργο, όχι απλώς να σπαταλώνται εργατώρες. Στο πλαίσιο αυτό θεωρώ προσωπικά ότι είναι σημαντικό να απολογούμαστε αν πιέζουμε υπερβολικά ή προσβάλλουμε ή κάνουμε λάθος, λάθη γίνονται αλλά έχει σημασία να τα αναγνωρίζουμε ως τέτοια. Εφόσον εκείνη τα κάνει συνεχώς και συγκεκριμένα σας ειρωνεύεται, τότε δυστυχώς είναι σύστημα και χαρακτήρας, δεν είναι ανθρώπινο λάθος.
Επιπλέον πράγματι η τεχνολογία έχει σπάσει το όριο του προσωπικού χρόνου, αλλά δε δικαιολογείται να σας ενοχλεί συνεχώς και συστηματικά εκτός ωραρίου. Δε λέω να έχει πάρει φωτιά ο σέρβερ και να χάνεται δουλειά ετών, εκεί δε παρεξηγείται το τηλεφώνημα, εννοώ να καλεί οποιαδήποτε στιγμή για ό,τι θυμηθεί. Αυτό πρέπει να της γίνει σαφές και να τεθεί όριο. Μπορείτε να μην απαντάτε ή να ζητήσετε να στέλνει γραπτά, ώστε να κρίνετε αν πρέπει ή όχι να απαντήσετε.
Το αφεντικό με το οποίο η προισταμένη έχει επικοινωνία κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να ενημερωθεί πιο σαφώς, πιο επαρκώς. Δεν είναι δικαιολογία το ότι εκείνη έχει πίεση, αν αυτό σας λέει είναι λάθος. “Αν δεν αντέχει, ας φύγει”, μπορείτε να του απαντήσετε! Δε χρωστάτε εσείς εφόσον βέβαια είστε συνεπείς στα καθήκοντά σας.
Επίσης θεωρώ ότι αυτό το επιχείρημα είναι καλό “πάτημα” για να ζητήσεις αύξηση. Κυρίως πρέπει όμως να έχεις να παρουσιάσεις μετρήσιμο έργο: ολοκλήρωσα αυτό, βελτίωσα εκείνο, έκανα το τάδε να δείξει άψογο, ΣΑΣ έκανα να δείχνετε άψογοι στη διοίκηση. Αυτά αμείβονται κι αμείβονται καλά. Δεν αμείβει κανείς επειδή κάποιος γίνεται ο Ιώβ του γραφείου. Εκεί του λένε “αν δεν αντέχεις, ας φύγεις”.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Έχω γράψει αρκετές φορές ότι αν για οποιονδήποτε λόγο δυσφορούμε στο εργασιακό περιβάλλον, μπορούμε κάλλιστα να αποχωρήσουμε. Ξεκίνα να ψάχνεις συστηματικά για να φύγεις μια ώρα αρχύτερα.
Ακριβώς αυτό μπήκα να γράψω. Μην αφήνετε τους άλλους να σας εκμεταλλεύονται, αν είναι δυνατόν. Είναι κατάχρηση εξουσίας και καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σας, όλο αυτό που ζείτε. Το θεωρώ λάθος που κάθεστε και ανεχεστε διότι όσο δεν μπαίνουν όρια κάλλιστα κάνετε τους εργοδότες ή προϊσταμένους να νομίζουν ότι αφού το έκαναν σε σας, θα το κάνουν και στους επόμενους. Το πέρασα για ένα μικρό διάστημα ολίγων ημερών σε θεατρικό οργανισμό και έφυγα διότι ήταν όλα όσα έχεις γράψει, μόνο που στην περίπτωσή μου ήταν πολύ λίγα χρόνια μικρότερή μου. Αν ένα περιβάλλον δεν μας ευχαριστεί, το καλύτερο που έχουμε… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό που σου συμβαίνει έχει όνομα, λέγεται ηθική παρενόχληση, εργασιακό bullying και είναι παράνομο. Οπότε πολλά μπορείς να κάνεις, πήγαινε σε έναν εξειδικευμένο δικηγόρο να σε συμβουλέψει. Να κάνεις καταγγελία γι’ αυτό, είτε εντός είτε εκτός εταιρείας. Τουλάχιστον να διαμαρτυρηθείς. Γραπτά.
Σταμάτα να την δικαιολογείς! Το 1ο βήμα. Δεν είστε στο ίδιο επίπεδο, λογικά δεν παίρνετε τα ίδια χρήματα και δεν είναι δουλειά σου να γίνεσαι κυματοθραύστης της ανεπάρκειας της στη δουλειά. Δεν ξέρω αν χρειάζονται παραπάνω και η εταιρία δεν τους προσλαμβάνει ή η ίδια δεν κάνει για την θέση. Όμως οι ανώτερες θέσεις έχουν και ευθύνες όχι μόνο διακιώματα. Ευθύνη της να βρει λύση, χωρίς να σε τραμπουκίζει. Αν δεν τα καταφέρνει καλά να βρει άλλο τρόπο. 2ο βήμα. Ζήτα αύξηση! Ξεκάθαρα. Το 3ο είναι καθαρά προσωπική μου άποψη. Όσους και όσες φίλους/ες, συναδέλφους, γνωστούς/ε είδα να πηγαίνουν καλύτερα… Διαβάστε περισσότερα »
Αντιλαμβάνομαι τον ρόλο της για να βγεί η δουλειά,εξάλλου δεν την πήρε τυχαία την θέση,όμως και εσείς θα πρέπει να διεκδικήσετε αυτά που πιστεύετε ότι δικαιούστε.
Να υπάρχει μια οικονομική επιβράβευση για το μπινελίκι που τρώτε νυχθημερόν.
Τολμήστε!!
Έχοντας εργαστεί σε πολλούς χώρους έχω καταλήξει ότι τέλεια εργασία δεν υπάρχει. Κάτι κερδίζεις κάτι χάνεις. Πρέπει να δεις τι είναι πιο σημαντικό για σένα: η διοίκηση, το κλίμα μεταξύ συναδέλφων, το αντικείμενο και η θέση, οι απολαβές, το ωράριο, η απόσταση απο το σπίτι σου κλπ και να εστιάσεις εκεί. Επίσης τα δεδομένα αλλάζουν και κάτι που ήταν καλό μπορεί να χαλάσει ή το αντίθετο. Αλλάζεις μόνο αν μπορείς να διεκδικήσεις κάτι καλύτερο αλλιώς θέτεις τα όρια σου (πράγμα χρήσιμο σε όποια δουλειά και να πας). Στα τηλέφωνα εκτός ωραρίου δεν απαντάς ή αν επιμένει βάζεις μουσική στο τέρμα… Διαβάστε περισσότερα »
Grey rock method.
Τελεία.
Θα έπρεπε να την καταγγείλεις στην επιθεώρηση εργασίας. Ό,τι κάνει είναι αντιεπαγγελματικό.
Έτσι όπως τα λες, το παρα πολύ μεγάλο πρότζεκτ, με προϊσταμένη 30 ετών και μόλις 3 εργαζόμενους στην ομάδα, είναι από μόνο του προβληματικό. Και σε αυτό φταίνε κυρίως οι πιο υψηλόβαθμοι που δεν αναθέτουν τέτοια έργα σε άτομα και ομάδες που έχουν την πείρα και τον αριθμό συνεργατών να τα φέρουν σε πέρας. Δεν δικαιολογώ την εργασιακή της συμπεριφορά ούτε την παρενόχληση, αλλά είναι φανερό πως το πρόβλημα έρχεται από πιο ψηλά. Όταν λες πως ο διευθυντής τη δικαιολογεί επειδή έχει άγχος, τότε η απάντηση σας πρέπει να είναι πως το άγχος αυτό δημιουργείται επειδή δεν έχετε αρκετά άτομα… Διαβάστε περισσότερα »