Η Ρένα απαντά: Η μουσουλμανική ενδυμασία κι οι youtubers

Οι youtubers που φορούν την μουσουλμανική ενδυμασία είναι φεμινίστριες;

___________

H ιστορία της Κυρία Μαντελέν όπως την ξεχώρισα σήμερα

Καλησπέρα Ρένα και στην παρέα, το θέμα που θέλω να θίξω δεν είναι τόσο ερώτημα, αλλά όσο σκέψεις. Παρακολουθώ κάποιες κοπέλες στο YouTube που η θρησκεία τους είναι το Ισλάμ και μένουν στην Αμερική. Οι ίδιες λένε ότι ποτέ δεν ήταν καταπιεστικό το κοντινό τους περιβάλλον για να βάλουν το χιτζαμπ και το νικαμπ, από την άλλη βέβαια σίγουρα υπάρχει διαφορά στις δυτικές και τις ανατολικές χώρες ως προς την πατριαρχία και το ‘ετσι πρέπει, αυτό είναι σεμνό και τυπικό για τον άντρα, χώρα, θρησκεία ‘.

Να τονίσω ότι όλοι βέβαια πρέπει να σεβόμαστε τις γυναίκες που επιθυμούν να ντύνονται έτσι και να καλύπτουν το πρόσωπο τους όπως μας αρέσει να βλέπουμε και το ημίγυμνο. Εγώ νομίζω ότι δεν χρειάζονται τα άκρα, αν και το ντύσιμο είναι ανάλογα την κουλτούρα του καθενός/καθεμιάς, συγνώμη αν σας κούρασα όλες οι γνώμες δέκτες!

ΑΠΟ ΤΗΝ – Κυρία Μαντελεν

____________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Το θέμα είναι φορτισμένο για δύο βασικούς λόγους:

1. η γυναικεία αυτοδιάθεση πρέπει να γνωρίζει όρια; Ή δεν πρέπει; Και ποιά θα είναι αυτά, αν ναι;

2. για την κουλτούρα του Ισλάμ υφίσταται όρος που αναφέρεται σε φοβία απέναντί του, δηλαδή ισλαμοφοβία (δεν υπάρχει ιουδοφοβία -υπάρχει αντισημητισμός που είναι κάτι άλλο-, χριστιανοφοβία, βουδιστοφοβία κ.ο.κ)

Για το πρώτο ζήτημα, γράφεις “Εγώ νομίζω ότι δεν χρειάζονται τα άκρα”. Δυστυχώς αν πάρουμε ως βάση αφετηρίας του συλλογισμού μας τα άκρα, θα πρέπει κατόπιν να ορίσουμε ποιά είναι αυτά τα άκρα. Είναι η μπούρκα κι η “αμφίεση” Μπιάνκα Σενσόρι; Κάτι άλλο; Κανονικά ο σεβασμός στην επιλογή της κάθε γυναίκας ως προς το πώς θα ντυθεί ή θα γδυθεί πρέπει να είναι ενιαίος, δεν μπορεί να είναι α λα κάρτ, αλλιώς δεν είναι ζήτημα αρχής, αλλά ζήτημα προσωπικού γούστου κι αυτό δεν μπορεί να σταθεί ως φεμινιστικό. Ας αναλογιστούμε απλώς το “μου χαλάει την αισθητική μου” που χρησιμοποιούν οι πολιτιστικοί ταλιμπάν πασών των δυτικών εθνών για να στηλιτεύσουν ό,τι χαλάει τη σούπα τους κάθε φορά (βάλε μέσα οι εύσωμες, οι πολύ αδύνατες, οι τριχωτές, οι γυναίκες με στήθος-πλάκα ή με πολύ μεγάλο στήθος, κλπ, κλπ, οτιδήποτε φαντάζεται καθείς με το δικό του υποδεκάμετρο). Δεν λέω των ανατολικών εθνών, καθώς εκεί δεν το πολυσυζητάνε, παίρνουν μια χατζάρα και σου κόβουν το κεφάλι και τέλος, πρόμπλεμ σόλβντ.

Πράγμα που με φέρνει στο δεύτερο ζήτημα.

Είναι όντως ελεύθερη κι ακηδεμόνευτη επιλογή τους ή η πρακτική της κουλτούρας τους τους έχει ενσταλάξει μέσα τους παιδόθεν ότι αυτό είναι το πρέπον για μια καλή μουσουλμάνα, έστω και στο ανεκτικό και φιλελεύθερο περιβάλλον μιας δυτικής χώρας όπου δραστηριοποιούνται; Κι όσοι εναντιώνονται σε αυτό, εναντιώνονται επειδή ξεκινούν από φεμινιστική βάση ή το βλέπουν ως γενικότερη απειλή; Το ζήτημα δεν έχει μια μόνο απάντηση, είναι αρκετά περίπλοκο.

Η εντελώς προσωπική μου, μη δεσμευτική για το μέσο, άποψη είναι ότι ναι μεν είναι σεβαστή η επιλογή τους, στο πλαίσιο της αυτοδιάθεσης, όμως δεν πείθομαι απόλυτα ότι είναι παντελώς ελεύθερη από συνειρμούς, διδαχές και πολιτιστικές παραδόσεις που τους έχουν ενσταλαχθεί από πριν συνειδητοποιήσουν αρκετά πράγματα. Κάπως σαν το δικό μας “κάνε ένα παιδάκι, προτού σε πάρουν τα χρόνια” ή το “ακόμα δεν βρήκες δουλειά;” που είναι εκ των ουκ άνευ στην κουλτούρα μας εδώ. Θες, δε θες, επηρεάζεσαι.

Αλλά αυτή είναι η άποψή μου, υπάρχουν κι άλλες και μπορεί να γίνει διάλογος. Και τι καλά που έχουμε το δικαίωμα να συζητάμε ελεύθερα γι’αυτά .

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News