Οι καυγάδες που είναι πάντα ίδιοι. Κάτι δείχνει αυτό όμως…
______________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Χαιρετώ την όμορφη παρεα του αμπα, διαβάζω καιρό την συγκεκριμένη στήλη και θεώρησα πως ήρθε η στιγμή να γράψω κι εγώ για ένα θέμα που με απασχολεί. Αρχικά είμαι 17. Ο λόγος για τον οποίο γράφω είναι η κατάσταση που επικρατεί μέσα στο σπίτι. Προσωπικά έχω επηρεαστεί παρα πολυ. Ωστόσο προκειται να αναφέρω τα παντα πιο διεξοδικά για να καταλήξω στην τελική μου ερώτηση.
Οι γονείς μου πάντα ανήκαν και εξακολουθουν να ανήκουν σε δυο εντελώς διαφορετικούς κόσμους με συνέπεια οι τσακωμοι στο σπίτι να είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας μας. Απ,ό τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου μάλωναν άσχημα, δεν έβαζαν έστω άνω τέλεια, κατέληγαν να φτάνουν τα πράγματα στα άκρα εκ φέροντας υβριστικά σχόλια ο ένας για τον άλλον. Η φράση ” Τελειώσαμε” είναι χιλιοειπομενη, ωστόσο εγώ ποτε δεν έδινα σημασία γιατί ήξερα ότι δεν θα τηρηθεί. Μέσα μου ήθελα πολυ να γίνει πράξη γιατί είχα κυριολεκτικά κουραστεί και εξακολουθώ. Ίσως εαν η μητέρα μου ηταν οικονομική ανεξάρτητη, τότε ναι. Ωστόσο η κατάσταση τα τελευταία χρόνια έχει γίνει ασύμφορη.
Η μητέρα μου δεν έχει βαρεθεί να προκαλει καβγάδες ακριβώς για τα ίδια πράγματα κάθε φορά, οχι μονο εναντίον του πατέρα μου αλλά και εμένα. Δεν είναι λίγες οι φορές που με έχει προσβαλλει ως προσωπικοτητα, με λόγια που δυσκολα ξεχνιούνται. Εχω πάψει να της εκμυστηρευομαι πραγματα γιατί καταλήγει να φέρνει εις βάρος μου στους τσακωμούς μας. Πιστευω οτι αρέσκεται από τους καβγάδες και τις φωνές. Δεν υπάρχει άλλη λυση για να εξηγήσω αυτό που συμβαίνει 24 ώρες την ημέρα. Επίσης είναι αρκετά κυκλοθυμικη. Γιατί μετά κάνει σαν μην συμβαίνει τίποτα απολυτως και απαιτεί από εμένα να μην θυμωνω, όμως εγώ δεν μπορώ να ξεχάσω. Με κατηγορεί μάλιστα επειδή έτυχε να βοηθησω κάποιον συμμαθητη μου σε ένα μάθημα. Πιστευω οτι όλη αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί. Ανυπομονω για την ωρα που θα φυγω, αν και δεν παραλείπει να μου τονίζει συνέχεια ποσο ανίκανη είμαι να ζησω μόνη μου.Σίγουρα το γεγονός ότι είμαστε δυσκολα οικονομικα επιβαρυνθεί την ήδη βαριά ατμόσφαιρα πού επικρατεί.
Μου λέει ότι δεν συμμετέχω ενεργά στις δουλεύεις του σπιτιου ενώ στην πραγματικότητα κάνω πολλες δουλειες ειδικά στις διακοπες και τώρα που τελείωσε το σχολείο. Ωστόσο ο, τι και να κάνω παντα δεν θα είναι ευχαριστημενη. Νιώθω την ανάσα μου βαριά, ακουω φωνή και δεν θελω. Εχω κουραστεί. Δεν ξέρω τι στάση πρεοει να τηρήσω για να μην υπάρχουν διπληκτισμοι τουλάχιστον ανάμεσα σε εμάς τις δυο. Εγώ αγανακτήσει.
Μήπως είμαι εγώ η λάθος και μαγαλοποιω τα πράγματα; από την άλλη ομως οι καλές ηρεμες στιγμές που θυμάμαι είναι λίγες σε σχέση με τις άσχημες. Εγώ αγανακτήσει. Τι πρέπει να κάνω; να αδιαφορησω παντελώς μήπως; Η συμβουλή σου Ρένα και ίσως έχουν βιώσει κάτι αντιστοιχο θα ήταν πολυ βοηθητική πιστευω και περιμενω.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Αγανακτισμένη.
______________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Στηνη ηλικία που είσαι είναι μάλλον λίγες οι εναλλακτικές. Είναι εύκολο να σου πούμε “σήκω φύγε το συντομότερο δυνατόν” αλλά η αδυσώπητη πραγματικότητα βάζει από μόνη της φρένο. Πού να μείνεις, πώς, με τι πόρους, και πώς να υποθηκεύσεις το μέλλον σου βάζοντας πίσω τις σπουδές; Αν υπάρχει η δυνατότητα να μείνεις σε φοιτητική εστία, αν περάσεις σε πόλη μακριά από το σπίτι, αν το δικαιούστε εισοδηματικά, ίσως το πρόβλημα να ελαχιστοποιηθεί κι η μητέρα σου θα δει με τα μάτια της ότι μπορείς να τα καταφέρεις και μόνη σου, ότι πλέον έγινες γυναίκα και θα πατήσεις στα πόδια σου.
Κατανοώ την κούραση σου την ψυχική, αυτό που βλέπω όμως παράλληλα μέσα στο κείμενο είναι μια γυναίκα που προφανώς είναι σε έναν κακό γάμο, χωρίς καμμία διέξοδο, που νιώθει ότι δεν βοηθιέται από πουθενά κι ότι οι ευθύνες ζώνουν μόνο την ίδια. Είναι αρκετό για να λαλήσει κι η πιο υγιής. Οι καυγάδες για τα ίδια πράγματα σημαίνουν ότι αυτά τα πράγματα επιμένουν και κακοφορμίζουν.
Αν τυχόν η μητέρα σου έχει κατάθλιψη ή κάποια άλλη διαταραχή ψυχικής υγείας, το πράγμα δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο. Δεν είσαι όμως εσύ ο ψυχοθεραπευτής της. Αν την ενδιαφέρει, μπορείς να κάνεις μια μικρή έρευνα και με καλό τρόπο να υποδείξεις ότι ίσως μπορείτε να συμβουλευτείτε κάποιον ειδικό για να ανακουφιστεί. Αν δεν θελήσει όμως, μην περιμένεις να γίνει κάτι.
Τελικώς ενηλικιωνόμαστε πραγματικά όταν απογαλακτιστούμε από τους γονείς μας. Κι αυτό σημαίνει να τους δούμε στις ανθρώπινες διαστάσεις τους ως κάτι ξεκομμένο από μας. Φρόντισε να σπουδάσεις γρήγορα και αποτελεσματικά, να εστιάσεις σε κάτι με εργασιακή απορρόφηση και να ανοίξεις τα φτερά σου σύντομα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Η μητερα σου είναι πιθανότατα ή διπολική ή ναρκισσος, το γραφω για να διαβάσεις για αυτές τις δύο διαταραχές προσωπικότητας και να κατανοήσεις αυτό που συμβαίνει, που είναι κακοποίηση. Σε ζηλεύει αφόρητα γιατί ή ζωή σου ξεκινάει ενώ η δική της τελείωσε (ή δεν άρχισε ποτέ). Η ιδέα ότι όλες οι μητέρες αγαπούν τα παιδιά τους ή έχουν καλές προθέσεις είναι ψέμα που προωθούν αδύναμοι και αμόρφωτοι άνθρωποι, ή κακοποιητές που θέλουν να παραμείνει παγιδευμένο το θύμα. Η κακοποίηση θα χειροτερεύει όσο μεγαλώνεις, για αυτό προτείνω τα ακολουθα που με βοήθησαν με τη δική μου μητέρα-τέρας. Λες ψέματα για τα… Διαβάστε περισσότερα »
Άριστη η απάντηση. Προσθέτω μονο; μην της απαντάς, μην της μιλάς. Καθολου
Κ εμενα για διπολικη μου ακουγεται η μαμα… συμφωνώ κ με τις συμβουλές. Προσθέτω μια ιδέα για δουλειά καλοκαιρινή (ισως κ οχι μονο) που βγάζεις αρκετά, γρήγορα κ είσαι κ μακρυα. Είναι πλήρωμα σε ιστιοπλοϊκό σκάφος ή γενικά σε ιδιωτικό σκάφος. Το έχω πρόσφατο στο μυαλο μου γιατί είχα χτες τη συζήτηση με μια κυρία στο τραίνο κ μου ελεγε ότι το κάνουν κ τα δυο παιδιά της πλέον, με απολαβές 4000 το μήνα, διαμονή, διατροφή πληρωμένα (κ ταξιδεύεις παντου). Σκέψου το ως μια λύση με το που τελειώσεις σχολείο κ κλεισεις κ τα 18, κ αν σε ψηνει, ψάξε… Διαβάστε περισσότερα »
Αν και έχει περάσει καμία 10ετια από τότε που το είχα ψάξει, (επί κρίσης που ψαχνόμουν γενικότερα) θέλει να περάσεις κάποια εκπαίδευση για να πάρεις άδεια να γίνεις πλήρωμα σε σκάφος, γιατί στην ουσία αυτό είσαι, και είναι αρκετά ακριβή. Τουλάχιστον το 12- 13 που το είχα ψάξει ήταν κοντά στο 1000ρικο. Αλλά το χειρότερο ήταν ότι δεν υπήρχαν κέντρα εκπαίδευσης στην Ελλάδα, τότε στα αγγλικά είχα βρει σε Γαλλία και Τουρκία ως πιο κοντινά. Αλλά ξαναλέω έχουν περάσει 10 χρόνια, μπορεί να γίνεται να πάρεις και Ελλάδα την άδεια τώρα. Πάντως αν είναι να θέλεις να μη γυρνάς σπίτι,… Διαβάστε περισσότερα »
Λυπάμαι γιατί καταλαβαίνω πως πέρασες δύσκολα, πολύ δύσκολα.
Θα σου πω όμως ένα μεγάλο μπράβο γιατί φαίνεται να τα έχεις καταφέρει καλά.
Σε ευχαριστώ Jane, δυστυχως δε μπορώ να γράψω λεπτομερειες σε δημόσιο φόρουμ όσο το τέρας είναι εν ζωή, αλλά όταν πεθάνει θα ανοίξω το στόμα μου, είναι συνδυασμός Baby Reindeer και του βιβλιου ‘I am glad my mother is dead”. Καλά να ‘μαστε ως τότε και θα πω περισσότερα. Με βοηθάει παρα πολύ η φιλοσοφία του David Goggins, αλλά συνήθως δεν τη συστήνω γιατί δεν ταιριάζει στους περισσότερους ανθρώπους, ειδικά σε αυτους που ξεκινανε το ταξίδι της αυτονόμησης.
Ένα βιντεάκι από την κυρία που αναφέρεις στο 7 που εύχομαι κι εγώ να μου τα είχε πει κάποιος 20-25 χρόνια νωρίτερα.
https://youtu.be/z1JVHyTBAbw?si=i5e9btazig2tJcaw
Οι μπαμπαδες σε αυτές τις περιπτώσεις είναι βολεμένοι που κακοποιεί η μεγαιρα το παιδί και δεν έχουν να ασχοληθούν οι ίδιοι, πολλές φορές γκομενίζουν κιολας και έχουν το σπιτι για ξενοδοχειο!
Πολλά είναι που πρέπει να ζυγίζεις, αλλά εξαρτάται αν είναι πρόθυμοι οι γονείς σου να σε βοηθήσουν χωρίς να το καταλάβουν. Εγώ για να γλιτώσω τη μάνα μου που τώρα στο λέω την εκμεταλλεύομαι για όσα έκανε. Αυτά που λες τα έκανε και σε μένα. Μέχρι σήμερα δεν της αποκαλύπτω πολλά διότι στην πρώτη συζήτηση θα το πετάξει για να με κάψει. Δεν ξέρει πόσες σχέσεις είχα στη ζωή μου. Δεν ξέρει ότι όταν έφυγα από το σπίτι γυρνούσα από δω και από κει διότι φρόντιζα να έχω έτοιμο ψέμα να της πω. Έστελνε μηνύματα όσο ήμουν για σπουδές και… Διαβάστε περισσότερα »
Μεγάλωσα σε μια παρόμοια νοσηρή κατάσταση κι έχω να σου πω πως δεν είσαι υπερβολική. Στην περίπτωσή μου αυτός που ξέσπαγε με ασήμαντες αφορμές, έλεγε λόγια που ακόμα (20 χρόνια και βάλε) δεν μπορώ να ξεχασω ήταν ο πατέρας μου. Όσο ξαφνικά ξεκίναγε ο καυγάς άλλο τόσο ξαφνικά γινόταν μέλι γάλα και δεν τρέχει τίποτα. Η λέξη συγνώμη δεν πρέπει να έχει βγει ποτέ από το στόμα του. Άνθρωπος που δεν έμαθε ποτέ να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του, κι όταν κάτι, οτιδήποτε, του προκαλούσε δυσάρεσκεια αντί να ενσκύψει μέσα του, έψαχνε αφορμές να φωνάξει, να μειώσει και να βρίσει. Θέλει… Διαβάστε περισσότερα »
Υπάρχει ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσεις, νομίζω! Το όνομα του βιβλίου είναι:
“Ενήλικα Παιδιά Συναισθηματικά Ανώριμων Γονέων”
από τη Lindsay Gibson.
Επίσης, υπάρχουν πολλά βίντεο στο YouTube από αυτή τη κυρία που εξηγούν αυτό το πρόβλημα! Ελπίζω να καταλαβαίνεις αγγλικά ή να βρεις κάπου τη μετάφραση στις ρυθμίσεις του YouTube!
Καλή τύχη!
Ίδια κι εγώ. Μόνο που δεν κατάφερα να φύγω από το σπίτι και στα 26 γίνονται ακόμη τα ίδια. Ανοίγει τις τσάντες μου και μου πετάει πράγματα στα σκουπίδια, δεν μου έχει πει ούτε ένα συγνώμη. Όταν αντιδρώ επειδή παραβιάζει τα προσωπικά μου πράγματα, με κοιτάζει άγρια και λέει θα με κλείσει στο ψυχιατρείο. Για εκείνη είναι νορμάλ να ανοίγει τη τσάντα μου και να πετάει δικά μου πράγματα. Για εκείνη εγώ δεν είμαι νορμάλ που αντιδρώ, φωνάζω και κλαίω από τα νεύρα. Όταν έχω χρειαστεί νοσοκομείο. Έρχεται και κάθεται ενώ δε χρειάζεται να κάνει κάτι και μετά κάθε φορά… Διαβάστε περισσότερα »
Έλα να φύγουμε! Μια από τα ίδια κι εγώ! Έλα να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας και οι άλλοι ας κόψουν το κεφάλι τους!
Νομίζω είναι αχρείαστο να κάνουμε διαγνώσεις για ψυχικές νόσους. Η μητέρα της γραφούσης (ή της γράφουσας;) θυμίζει πολύ τη μητέρα μου. Στη δική μου περίπτωση η μητέρα μου έχει επιλέξει να βλέπει τα πράγματα όπως “βολεύουν” την ίδια, διότι το να συμπεριφέρεται με κακοποιητικό τρόπο στο παιδί της και στην οικογένειά της της δίνει δύναμη, μόνο έτσι μπορεί να ζει. Κάτι που με έχει βοηθήσει στο να αποδεχτώ την κατάσταση είναι πως ο χαρακτήρας της είναι βασικός παράγοντας εδώ. Μου έχουν επισημάνει πως από μικρό κορίτσι είχε κάποια αρνητικά γνωρίσματα. Όπως και να’χει τίποτα μα τίποτα δεν αξίζει περισσότερο από… Διαβάστε περισσότερα »
Αν σε ενοχλει η διαγνωση, μπορω να γράφω απλά ”η ανώμαλη” ή ”ο ανώμαλος”. Προσωπικά με βοηθησε απιστευτα να καταλαβω τι ειναι η μανα μου διαβαζοντας για τις διαταραχες προσωπικότητας. Γι αυτό το έγραψα στην κοπέλα που έστειλε το γραμμα, για να διαβάσει για τα συμπτώματα, δεν κάνω τον ψυχιατρο απο το ιντερνετ. Για μενα οποιος φερεται έτσι στο ίδιο του το παιδι είναι υπάνθρωπος ούτως ή αλλως.
Θα ήθελα και εγώ στα δεκαεφτα μου να είχα διαβάσει κάτι παρόμοιο όπως το σχόλιο της excel ώστε να είχα πιο οργανωμένα στο μυαλο μου το πλάνο της εξόδου ή την συντήρηση ενεργειας έως τότε. Θα είχα γλιτωσει κάποια χρόνια που προστέθηκαν στην κούραση και θα ειχα αναζητησει συντομοτερα βοηθεια αλλά σίγουρα ποτέ δεν είναι αργά. Αυτό πρέπει να κάνεις. Να διατηρείς την ενέργεια σου με όσο λιγότερη ενασχοληση μαζί τους και να οργανώνεις την στρατηγική εξόδου σου όσο συντομότερα σου επιτρέπουν οι συνθήκες. Όταν πλέον είσαι οικονομικα ανεξάρτητη ζητά βοηθεια από ψυχολόγο ώστε να ανασκοπησεις την μέχρι τότε ζωή… Διαβάστε περισσότερα »
Πόσο θλιβερό είναι να ακούω νέα παιδιά να νιώθουν έτσι μέσα στο σπίτι τους, να βιώνουν τέτοιες καταστάσεις, ενώ θα έπρεπε να ζουν στην ανεμελιά, την ασφάλεια που θα τους παρείχαν οι γονείς. Η μαμά σου προφανώς θέλει βοήθεια, όμως όχι από εσένα, από έναν ειδικό. Αν εκείνη δεν μπορεί να το καταλάβει εσύ δεν μπορείς να κάνεις τίποτα να το αλλάξει. Είσαι πολύ μικρή για να γίνεις ο φροντιστής των γονιών σου, είσαι παιδί ακόμα. Το μήνυμα της @Excel είναι ιδιαίτερα βοηθητικό. Ξεκίνα σιγά σιγά, θα καταφέρεις να σταθείς στα πόδια σου και να φτιάξεις τη ζωή που θες… Διαβάστε περισσότερα »
Ο πατέρας πού βρίσκεται; Να υποθέσω λείπει συνέχεια και ίσως την απατά και της αφήνει και όλες τις δουλειές του σπιτιού μαζί με την ανατροφή σου; Αν έχω δίκιο, σκέψου και τη θέση της. Η ζωή της έχει ουσιαστικά φτάσει σε αδιέξοδο. Δεν μπορείς να την βοηθήσεις αλλά δεν είναι η μοναδική πηγή του κακού.
Σωστά, ας βάλουμε ένα πλυντήριο για να σκεφτεί το 17χρονο ανήλικο παιδι πώς η καημενη η μάνα του περναει δύσκολα και κάπου πρεπει να εκτονωνεται. Γιατί η μανα δε μπορει να βρει φίλους, συγγενεις, βοήθεια απο ειδικό, είναι κλεισμένη σε ένα υπογειο στη Βαγδάτη και η μόνη λύση είναι αυτά που κανει. Ανθρωποι σαν κι εσενα παιρνουν το μέρος του κακοποιητή και νιώθουν και δίκαιοι απο πανω. Flying monkey, enabler δες τους όρους για αυτο που κανεις.