Χωρίς πλάνο και στρατηγική ο χρόνος περνάει χωρίς αποτέλεσμα.
Η ιστορία της Αναστασίας όπως την ξεχώρισα σήμερα.
______________
Αγαπητό ampa και συνεργάτες.
Το όνομα μου είναι Αναστασία, διαβάζω την σελίδα και μου αρέσει πολύ. Συνήθως μιλάτε για ενδοοικογενειακη βία με άντρες, αλλά τι γίνεται όταν έρχεται από γυναίκες και ειδικά από αυτές που πιστεύουμε ότι έπρεπε να μας αγαπούν πάνω από όλα! Εννοώ την μητέρα μας.
Η δική μου από πάντα ήταν νευρική, πολλές φορές έχει πει ότι, από τα τέσσερα αδέρφια που είμαστε, εμένα δεν με θέλει γιατί της θυμίζω τον πατέρα μας. Καλός και αγαθιαρης κατά τα λεγόμενα της γυναίκας αλλά δεν το πιστεύω, ήρεμος άνθρωπος και μοναχικός, συνήθιζε να πίνει μονός του καφέδες, τότε τον έψαχνα πολύ για να δω εάν είχε δίκιο η μητέρα μου. Τώρα εφόσον έχει πεθάνει, έχουμε βρει ότι συντηρουσε συγγενεις της μητέρας μου και έχει πάρει και δάνειο για χάρη τους, ενώ για εμάς όχι. Δεν νομίζω ότι ο πατέρας μου δεν την αγαπούσε. Η μητέρα μου πάντα έβγαζε τα σπασμένα πάνω μας, αλλά έχω την εντύπωση περισσότερο πάνω σε μένα!
Δυστυχώς ενώ από μικρή λέω ότι θέλω να φύγω από αυτό το σπίτι πάντα τύχαινε κάτι και παρέμενα, είτε από οικονομικό δικό μου, είτε έπρεπε να βοηθήσω την οικογένεια, είτε δεν υπήρχε σύντροφος να φύγουμε μαζί! Τώρα, στα 35 μου πλέον, μόνη μου χωρίς δουλειά, προσπαθώ με μεταπτυχιακό να φτιάξω την ζωή μου, όλα μου τα αδέρφια έχουν φύγει και έχω μείνει εγώ να μένω ακόμα μαζί της.. Κάνοντας την κάθε στιγμή μου αβασταχτη…
Παραμονή των γενεθλίων και της νέας χρονιάς μου φώναζε πόσο άχρηστη με θεωρεί, κυρίως στην προσωπική μου ζωή, γιατί δεν βρίσκω κάποιον να κουκουλωσω όπως λέει, νιώθω αδύναμη, πληγωμένη και πολλές φορές άχρηστη, αλλά όχι για να βρω κάποιον, αλλά για να βρω τρόπο να βγω από δω μέσα. Δυστυχώς τα οικονομικά μου δεν με βοηθάνε για μια τέτοια κίνηση, μιας που απολύθηκα λίγο πριν την πανδημία! Της έχουμε πει με τα αδέρφια μου για ψυχολόγο, αλλά πιστεύει ότι δεν έχει πρόβλημα και πως συμπεριφερεται όπως μπορεί, γιατί τηνε χουν βρει πολλά, αλλά εγώ ξέρω ότι από μικρά έκανε έτσι.. Απλά και τα αδέρφια μου είχαν καλύτερη μεταχείριση από εκείνη όλα αυτά τα χρόνια, δείχνοντάς να αγνοούν το πρόβλημα, και εφόσον δεν ζουν πλέον μαζί της, αλλά με την οικογένεια τους αδιαφορούν κιόλας. Πες μου τι να κάνω; να φύγω να μείνω άστεγη και άνεργη;
______________
Ας οργανώσουμε την συζήτηση.
Το θέμα όμως είσαι εσύ. Εσυ οφείλεις να οργανώσεις με τέτοιο τρόπο την ζωή σου ώστε να μπορέσεις να ανεξαρτοποιηθείς.
Πρακτικά βήματα.
- Φτιάξε ένα βιογραφικό, ακολουθώντας ένα έγκριτο υπόδειγμα για την δουλειά που επιθυμείς το οποίο μπορείς να βρεις στο διαδίκτυο.
- Ανάρτησέ το και στο LinkedIn, την πλατφόρμα δικτύωσης των επαγγελματιών. Κάνε εκεί σαφές ότι είσαι σε αναζήτησης θέσης -ανάλογα με τα προσόντα σου και τις διασυνδέσεις που θα αποκτήσεις, θα σου έρθουν ειδοποιήσεις για θέσεις εργασίας.
- Παρακολούθησε τις προκηρύξεις του Δημοσίου.
- Κοίταζε τις αγγελίες για ελεύθερους επαγγελματίες στα sites ευρέσεως εργασίας όπως kariera, ergazomenos, jooble, indeed.
- Εξέτασε τις start up που υπάρχουν, συχνά δεν απαιτούν προϋπηρεσία.
- Ψάξε για εργασίες σεζόν στον τουριστικό τομέα.
- Ενεργοποίησε γνωστούς και φίλους να έχουν τα μάτια τους ανοιχτά για οποιαδήποτε θέση εργασίας για μια πρώτη “μαγιά”.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Πραγματικά χαίρομαι που με τις αλλαγές στο σάιτ οι απαντήσεις έχουν γίνει πιο λεπτομερείς, πιο πρακτικές και δίνουν μία αίσθηση μεγαλύτερης ενσυναισθησης και ευαισθησίας από την γράφουσα. Από προσωπικής άποψης, έχω περάσει και εγώ παρόμοια, με υπερσυντηρητικούς, χειριστικους και κακοποιητικους γονείς, με λεκτική και ψυχολογική βία που θεωρούσα φυσιολογική και δεδομενη για πολύ καιρό. Εμένα μαζί τους μέχρι τα 22 μου, έφτασα στα όρια μου και μετά από πολλές οικονομίες κατάφερα να φυγω από το σπίτι, ξεκίνησα ψυχοθεραπεια και αγωγή για κατάθλιψη τον πρώτο καιρό. Μετά από αρκετά χρόνια μπορώ να πω ότι είμαι καλά, και εύχομαι το ίδιο να… Διαβάστε περισσότερα »
παράλληλα με τις συμβουλές της Ρένας βρες μια δουλειά του ποδαριού και συγκάτοικο σε αγγελίες. Καλύτερα ένα άγνωστο άτομο που από την αρχή θα έχετε κανόνες συγκατοίκησης, παρά την κακοποιητική μητέρα σου που θα σε στείλει στον ψυχίατρο σίγουρα. Επίσης πολλές προκυρήξεις του δημοσίου έχουν σαν πρώτο προσόν την ανεργία. Δεν είναι θέσεις “κύρους” με πτυχία (πχ ΕΛΤΑ) αλλά θα σου δώσουν τη λύση για να φύγεις.
Εγώ σε μια στιγμή αφύπνισης πριν φύγω από το σπίτι αντιλήφθηκα ότι δεν έφταιγαν οι γονείς μου για το ότι δεν δραπέτευα αλλά εγώ. Το εγώ μπορεί να είναι φόβος και ενοχή. Άρχισα να δουλεύω φυλλάδια, δανείστηκα χρήματα για την εγγύηση και έφυγα. Ήταν εποχή κρίσης οπότε τα ενοίκια είχαν πέσει στα τάρταρα, εγώ ήμουν νέα και είχα το πλεονέκτημα στην αγορά εργασίας με τους νέους μισθολογικούς νόμους και κάπως με ευνόησε η κατάσταση. Ζήτησα από τους πάντες πράγματα για το σπίτι και έτσι χωρίς να ξοδέψω φράγκο έστησα νοικοκυριό. Δεν ήταν εύκολο αλλά ήταν απελευθερωτικό και απίστευτα ενδυναμωτικό. Μόνο… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ σωστά λέει η Ρένα, το θέμα είσαι εσύ. Η μητέρα σου έτσι είναι και δυστυχώς δε θα αλλάξει, γιατί και σε ειδικό να πάει αν η ίδια δεν αποδέχεται ότι χρειάζεται βοήθεια δε θα μπορέσει να βοηθηθεί ποτέ. Εσύ πρέπει να πάρεις τη ζωή στα χέρια σου. Να κάνεις μια σοβαρή ανασκόπηση να βρεις τους λόγους για τους οποίους μέχρι τα 35 σου, όσο εργαζόσουν δεν είχες φύγει από το τοξικό πατρικό σου σπίτι. Η οικονομική ανεξαρτητοποίηση προφανώς και δεν είναι εύκολη, θα χρειαστεί ενδεχομένως να κάνεις παραπάνω από μια δουλειά, που μπορεί να μην καν το αντικείμενο σου,… Διαβάστε περισσότερα »