Όταν χτυπούσε η μητέρα αλλά δεν γινόταν παρέμβαση από κάπου… τα τραύματα παραμένουν.
__________________
Η ιστορία της Childhood trauma όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Αγαπητή Ρένα και αναγνώστες,
Δεν έχω να ρωτήσω κάτι. Θέλω απλά να μοιραστώ ένα τραύμα που ακόμα με στοιχειώνει και ποτέ δεν θα σταματήσει. Η μαμά μου μας χτυπούσε συνέχεια, χωρίς λόγο και πολύ άσχημα, εμένα και τα αδέρφια μου. Απλά γιατί είχε νεύρα.
Έτσι και δεν κάναμε κάτι όπως το ήθελε ή την στιγμή που το έλεγε, άρχιζε να μας χτυπάει δυνατά, σε σημείο που από ένα σημείο και μετά έχανα την επαφή και δεν ένιωθα τίποτα. Απλά κάποιον να με χτυπάει.
Δεν ξέρω πώς είναι να βλέπεις τη μαμά σου και να χαίρεσαι, δεν θα το νιώσω ποτέ δυστυχώς. Δεν ξέρω πώς είναι να έχεις κάποιον που θα σε αγαπάει no matter what και να εμπιστεύεσαι απόλυτα.
Δεν ξέρω αν θα μπορέσω ποτέ να κάνω παιδιά μετά από όλα αυτά. Το χειρότερο ήταν να βλέπω να χτυπάει τα αδέρφια μου, να τα πετάει στον τοίχο, να τους χτυπάει στο κεφάλι κι αυτά να μην αντιδρούν, σαν να ήξεραν ότι το άξιζαν κι αν φωνάξουν ή κλάψουν θα τα χτυπούσε χειρότερα.
Δεν νιώθω κακιά που δεν θα την συγχωρήσω ποτέ. Δεν με ενδιαφέρει αν είχε δικά της προβλήματα.
Αλήθεια, το μόνο που με στεναχωρεί είναι τα αδέρφια μου κι εγώ, που δεν βιώσαμε ποτέ την αγάπη.
Για αυτήν δε με νοιάζει.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Childhood trauma
__________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Δημοσιεύω την επιστολή για δύο λόγους. Μάλλον τρεις.
Ο ένας είναι για να δώσω εγκυρότητα στο συναίσθημα της γράφουσας.
Ο δεύτερος για να δουν όλ@ οι αναγνώστ@ ότι το να μην θέλεις να κάνεις ποτέ παιδιά μπορεί και να έχει από πίσω λόγους πρότερης κακοποίησης και δεν είναι μια εγωϊστική απόφαση, όπως ενίοτε κατηγορείται μια γυναίκα.
Ο τρίτος είναι επειδή πιστεύω ότι σε καταστάσεις όπως αυτή υπάρχει κάποιο αδιευκρίνιστο κι αδιάγνωστο πρόβλημα ψυχικής υγείας/διαχείρισης θυμού (δεν χτυπάει κάποιος το παιδί του στο κεφάλι ή το πετάει στον τοίχο επειδή έχει απλώς νεύρα!) που καταστρέφει τις ζωές όλων. Και πρέπει να ενεργοποιούμαστε νωρίς σε αντίστοιχες περιπτώσεις, ακόμα και με καταγγελίες.
Αν δεν βλέπεις ψυχοθεραπευτή, πρέπει οπωσδήποτε να δεις.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ρένα τα είπες τέλεια, σε ότι αφορά τη γράφουσα ελπίζω κάποτε να ξεπεράσει το τραύμα αυτό και της εύχομαι να βρει την αγάπη αλλού.
Ποιος θεωρεί εγωιστικό το να μην κάνεις παιδί; Το αντίθετο ισχύει , με τέτοιο υπερπληθυσμό πλανητη , με παιδιά που ζουν ηδη σε δομές μόνα τους , με τέτοιους ρυθμούς ζωής , οικονομικά προβλήματα η τέτοιες συνθήκες ζωής γενικότερα.
Διαβάζω κάτι γράμματα και νιώθω σχεδόν σαν να τα έχω βιώσει, τόσο σοκαριστικά. Παιδιά που βασανίστηκαν για χρόνια και κανείς απ’ό,τι φαίνεται δεν τα βοήθησε… Βασανίστηκαν επειδή κάποιος δεν βρήκε ποτέ την δύναμη να έρθει αντιμέτωπος με τα ψυχολογικά του προβλήματα. Στέλνω μια μεγάλη αγκαλιά ❤️ Να γιατί είναι άκρως παρεμβατικό να περιμένουμε εξηγήσεις από κάποι@ αν / πότε θα κάνει παιδιά ή γιατί δεν θέλει να κάνει
Ενίοτε;
Συνηθέστερα.