Η Ρένα απαντά: Η μητέρα μου δεν εγκρίνει την ψυχοθεραπεύτριά μου, αλλά εγώ την χρειάζομαι

Δεν χρειάζεται η μαμά να εγκρίνει την ψυχοθεραπεύτρια. Χρήματα χρειάζεσαι. Πώς θα το πετύχεις;

______________________

Η ιστορία της Τσίπικης Καταθλιψάρας όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Αγαπητή Ρένα,
Αυτό το λογίδριο θα έπρεπε κανονικά να πάει στην ψυχολόγο μου, θα καταλάβεις αργότερα γιατί δεν μπορεί να γίνει αυτό ωστόσο.
Ξεκίνησα ψυχοθεραπεία το 2021 όταν ήμουν δηλαδή 17 χρονών. Τώρα γίνομαι σε λίγο 20, οι εντυπώσεις μου είναι ότι ήταν αυτό που χρειαζόμουν για να πάρω μπρος. Για να ξεκινήσω την ζωή μου ως ενήλικας με σωστή ενθάρρυνση και καθοδήγηση. Ήταν ο γνώμονας μου ώστε να ξέρω να ξεχωρίζω τί είναι καλό για μένα και ποια συνήθεια ίσως ανήκει στο παρελθόν. Όλοι έβλεπαν πόσο καλό μου έκανε. Εκτός από ένα άτομο, την μητέρα μου.

Έτυχε επίσης το 2021 να φύγω από το πατρικό μου σπίτι για σπουδές, ενώ συνέχιζα παράλληλα ψυχοθεραπεία. Έτσι, η μητέρα μου θεωρούσε πως η ξεκάθαρη αλλαγή που είχα, τόσο στην ψυχική μου υγεία όσο και στον τρόπο που φερομουν και αντιμετώπιζα τα πάντα γύρω μου, οφειλόταν στην ανεξαρτησία που απέκτησα και στο ξεκίνημα της “φοιτητικής μου ζωής”. Έχει μόνο αρνητικά να πει για την ψυχολόγο μου, καθώς θεωρεί πως το μόνο που κάνει είναι κατηγορεί την ίδια για τον τρόπο που με μεγάλωσε και να με στρέφει εναντίον της (εν τω μεταξύ η σχέση μου με την μητέρα μου έχει βελτιωθεί ραγδαία, λόγω της ψυχοθεραπείας και της επιμονής της ψυχολόγου μου να ανοιχτώ στην μητέρα μου για ορισμένα πράγματα).

Έχουν κάνει και μαζί προσωπικές συνεδρίες, στις οποίες δεν μου λέει ούτε εκείνη ούτε η ψυχολόγος μου τί ζητήθηκε που θα μπορούσε να προκαλέσει την τόσο μεγάλη αποστροφή της μητέρας μου. Και αν το μοναδικό πρόβλημα ήταν αυτό, η συνεχής γκρίνια δηλαδή και αμηχανία γύρω από αυτό το θέμα, θα ήταν καλά.

Το πρόβλημα είναι πως η μητέρα μου αρνείται να την πληρώσει και απαιτεί να βρω άλλη ψυχολόγο, με την οποία θα συμφωνεί περισσότερο και η ίδια. Εγώ της εξηγώ πως είναι πολύ δύσκολο να βρεις ψυχολόγο με τον οποίο να επικοινωνείτε και να κάνετε όντως δουλειά στις μέρες μας. Και πως είναι ακόμα πιο δύσκολο να χτίσεις από την αρχή μια σχέση ψυχοθεραπευτή-ασθενή που χτιζόταν εδώ και 2 χρόνια. Και πως αν το θέμα είναι οικονομικό θα καταλάβω αν χρειαστεί να διακόψω, αλλά από την συμπεριφορά της με κάνει να πιστεύω πως είναι πιο πολύ προσωπικό παρά οικονομικό. Διότι στην αδερφή μου δίνει μπόλικα λεφτά κάθε χρόνο για να κάνει πολυέξοδα ταξίδια στο εξωτερικό, δεδομένου ότι και η ίδια νοικιάζει δικό της σπίτι με τα λεφτά των γονιών μας.

Επομένως λίγο κλόουν νιώθω όταν μου λέει να σταματήσω την ψυχοθεραπεία επειδή δεν έχουμε λεφτά.

Για να το λύσω αυτό μου το πρόβλημα, έπιασα δουλειά λίγο πριν το καλοκαίρι. Δεν έβγαλα αρκετά ώστε να στηρίξω και την διαβίωση μου και την ψυχοθεραπεία μου, όπως υπολόγισα, και παραιτήθηκα λόγω αθλιων συνθηκών εργασίας πριν προλάβω να καταφέρω κάπως να προσαρμοστώ και να βρω τρόπο να κάνω καλύτερη διαχείριση του μισθού μου.

Και κάπως έτσι ερχόμαστε στο τώρα με εμένα να έχω ελάχιστα λεφτά, τεράστια ανάγκη για ψυχοθεραπεία, με μια μάνα και μια ψυχολόγο που νιώθουν εξίσου άβολα να συζητήσουν την κατάσταση. Δεν ξέρω τι να κάνω. Θα πιάσω δουλειά μετά την εξεταστική μου, αλλά νιώθω πως θα γίνει ξανά ακριβώς το ίδιο.

Συγγνώμη για την τεράστια ανάρτηση.
Λίγη βοήθεια;
Με εκτίμηση

ΑΠΟ ΤΗΝ- Τσίπικη Καταθλιψιάρα

________________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Κατανοώ τον προβληματισμό. Κάνω κάτι που μου κάνει καλό, αλλά για να το κάνω πρέπει να το πληρώσει κάποιος άλλος που θεωρεί ότι δεν μου κάνει τόσο καλό όσο πιστεύω ότι μου κάνει.

Δεν είναι ασυνήθιστο πρόβλημα, έρχεται σε διάφορες μορφές.

Μικρή σημασία έχει για ποιό λόγο δεν τα πάνε καλά η ψυχολόγος κι η μητέρα σου, ή ενδεχομένως η μητέρα σου μόνο προς την ψυχολόγο. Δεν θα αλλάξει κάτι επ’αυτού, δεν θα γίνει το μαγικό κλικ να την δει αλλιώς. Ενδέχεται και να βλέπει κάτι που εσύ δεν βλέπεις, με την εμπειρία της τουλάχιστον διπλάσιας ηλικίας που έχει από σένα.

Όπως σωστά έχεις καταλάβει πρέπει να βάλεις από τα δικά σου λεφτά. Η ενήλικη ανεξαρτησία έχει να κάνει πρωτίστως με την οικονομική ανεξαρτησία, η οποία μας επιτρέπει να λαμβάνουμε αποφάσεις για τον εαυτό μας. Το χρήμα είναι το μέσο.
Δεν είναι ανάγκη να διακόψεις την συνεργασία με το άτομο που συνεργάζεσαι καλά αυτή τη στιγμή, θα μπορούσες ωστόσο να κάνετε κάποια συνεννόηση για διακανονισμό των οφειλών στο πρόσωπό της ώστε να σε εξυπηρετήσει αν μπορεί, ιδιαίτερα μιας και χρειάζεσαι την ψυχοθεραπεία όπως λες. Οι επαγγελματίες έχουν να προτείνουν πράγματα όταν υπάρχει κάποιο ζόρι και το γεγονός ότι δουλεύετε επί δύο χρόνια συνεχόμενα είναι λόγος να μην σε αφήσει έτσι. Αν υπάρξει διαφορετική αντιμετώπιση ή εχθρότητα, θα πρέπει να αναλογιστείς ποιά είναι η βάση εμπιστοσύνης που χτίζατε. Σε αντίθετη περίπτωση, πρέπει να στραφείς στις δωρεάν υπηρεσίες ψυχοθεραπείας του δήμου σου ή του πανεπιστημίου σου. Διατίθενται χωρίς διακρίσεις για όσους τις χρειάζονται.

Και οπωσδήποτε το θέμα της έγκρισης της μητέρας σου ως προς την διάσταση που σου δημιουργεί εσένα πρόβλημα είναι μέρος της θεραπείας σου και μπορείς και πρέπει να το συζητήσεις με την ψυχοθεραπεύτρια.

Βέβαια, στο σύνολο της επιστολής λείπει μια μάλλον αναγκαία πληροφορία: ποιός ήταν ο λόγος που στράφηκες εξαρχής στην ψυχοθεραπεία;

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News