Η ελληνίδα μάνα. Εδώ σε βερσιόν δημοσίου υπαλλήλου εκπαιδευτικού. Ενδιαφέρον shaming κάνει στην κόρη της.
____________
Η ιστορία της Πρησμένο π***ρι όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Γεια σας όμορφη παρέα. Είμαι 30 παρά κάτι και λόγω διαφόρων περιστατικών που ξεκινούν από κακοποιητικό πατέρα, διαζύγιο γονιών έως και μερικών μηνών διαβίωσης σε άθλιες συνθήκες μόνη μου χωρίς λεφτά λόγω της κατάντιας της οικογένειας μου, οι σπουδές μου σε ΤΕΙ πήγαν πολύ πίσω. Πλέον δουλεύω σε ένα πόστο με μισθό 800+ και συζώ με τη σχέση μου που πάει πολύ καλά. Με τα καλά και τα κακα νιώθω ότι στάθηκα επιτέλους στα πόδια μου. Μάλιστα τη δουλειά τη βρήκα με βοήθεια της σχέσης μου κι όχι των συγγενών/γονιών μου, μετά από δύο απολύσεις και είμαι ευγνώμων για αυτό. Προσπαθούμε να φτιάξουμε το σπίτι μας και έχουμε στο μυαλό μας κάποια καινούρια έπιπλα. Δυστυχώς από ότι αποδεικνύεται μια σχέση με τη μητέρα μου την έχω και μας έχει επισκεφτεί 3 φορές και έχει δει κάποια νέα πραγματα που έχουμε αγοράσει. Λέει α μπραβο αλλά παράλληλα στραβομουτσουνιάζει. Σε μια τελευταία συζήτηση αναφώνησε και έβγαλε από μέσα της τη χολή λέγοντας “μα τέλος πάντων πείτε μου εσείς με δύο μισθούς που στο σύνολο φτάνουν τον δικό μου (φιλόλογος σε σχολείο) και μπορείτε και τα κάνετε όλα αυτά κι εγώ δεν “βγαίνω”!!!! Όχι ρε παιδιά πείτε μου κι εμένα δηλαδή να καταλάβω”.
Και στο καπάκι “πρέπει να τελειώσεις τη σχολή για να κάνεις κάτι για τον εαυτό σου και το πνεύμα σου. Άλλοι κάθονται χάμω σε μια σοφίτα και σπουδάζουν. Εσύ τι τα θες τους καναπέδες και τις τηλεοράσεις; Εγώ δεν μπορώ να τα κάνω αυτά! Και μπορείτε εσείς με τους μισθούς που παίρνετε;; Μπράβο σας(ειρωνικά)” Της είπα ότι δεν έχω κάτι άλλο να πω μαζι της και ότι δεν έχει καταλάβει τίποτα από τις ανάγκες μου και φύγαμε. Και ρωτώ είναι τόσο κακό και κενός υλισμός και σπατάλη που σε αυτή τη φάση της ζωής μου έχω ανάγκη πολύ περισσότερο να με υποδέχεται ένα σπίτι ζεστό που να με εκφράζει παρά να συνεχίσω τις σπουδές μου και να κάνω “κάτι για το πνεύμα μου”;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Πρησμένο π***ρι
__________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Η μάνα σου δεν εγκρίνει τη σχέση σου, κατά πάσα πιθανότητα. Αυτή την ξινίλα την διοχετεύει στο ιδιόμορφο μορφωτικό shaming που σου κάνει και στα σχόλια για τα χρήματα. Πιστεύω αν είχες βρει κάποιον με μεγαλύτερο εισόδημα τα σχόλια για τις σπουδές θα εξέλιπαν. Ή ίσως θεωρεί τις δικές της σπουδές το μέγιστό της επίτευγμα και κρίνει από καθέδρας.
Βέβαια ως υπάλληλος του Δημοσίου, με μισθό που δεν φτάνει ούτε για μια ανακαίνιση λουτρού, σωστά αναφωνεί πως “δεν βγαίνει”, άρα ούτε κι εσείς. Αναρωτιέμαι βέβαια αν καταλαβαίνει -ή αν θα καταλάβει ποτέ, μάλλον όχι- ότι κανένας ποτέ δεν πλούτισε από το μισθό του. Ίσως ανήκει στην γενιά που μάζευε χαρτιά για να παίρνει 100€ αύξηση για κάθε πιστοποίηση. Έτσι έμαθε, αυτά αναπαράγει. Είναι πολλοί.
Εσύ θα πρέπει να μην σχολιάζεις ώστε να διαφυλάξεις την ηρεμία σου, να την αποφεύγεις εντέχνως χωρίς ενημερώσεις τι κάνετε και να της κόβεις τη φόρα με κάποιο σχόλιο “δική μας δουλειά αυτό, δε σε αφορά”. Με τον άντρα σου θα ζήσεις, όχι με τη μάνα σου και τις δικές της ματαιώσεις. Κι εφόσον είστε καλά μεταξύ σας, εφόσον βάζετε πρόγραμμα αγορών και απλώνεστε ως εκεί που φτάνετε τέλος πάντων και δεν φορτώνεστε χρέη, δεν έχεις να ανησυχείς.
Τις σπουδές ολοκλήρωσέ τες όποτε εσύ αποφασίσεις. Η μόρφωση δεν πάει ποτέ χαμένη.
Ζήσε τη ζωή σου κι άσε το παρελθόν. Δεύτερη ζωή δεν έχει.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εγώ, εκτός από αυτό που λέει και η Ρένα, ότι δεν εγκρίνει τη σχέση σου, εντοπίζω κι ένα άλλο πρόβλημα: Ζηλεύει, υποθέτω γιατί βλέπει ότι είσαι καλά στην προσωπική σου ζωή, ότι περνάς καλά, ότι κάνεις πράγματα για την κοινή σας ζωή με τον σύντροφό σου (πχ η αγορά των επίπλων) ενώ αυτή δεν μπορούσε να τα κάνει λόγω του χαρακτήρα του πατέρα σου. Θέλω να πιστεύω ότι δεν το κάνει εσκεμμένα για να μειώσει εσένα, είναι κάτι που ίσως δεν το ελέγχει και δεν σκέφτεται πόσο κακό κάνει και στις δυο σας. Τώρα στο δια ταύτα, άρχισε να βάζεις… Διαβάστε περισσότερα »
Έτσι ακριβώς έκανε και η μητέρα μου, δε μπορούσα να καταλάβω στην αρχή ποιο είναι το πρόβλημά της αλλά αργότερα κατάλαβα ότι ξεσπούσε σε μένα τα δικά της απωθημένα και κόμπλεξ. Όποτε με έβλεπε να περνάω καλά, να βγαίνω με τις φίλες μου, να έχω ενδιαφέροντα κλπ κατέβαζε μια μούρη μέχρι το πάτωμα και μου χαλούσε τη διάθεση με τα σχόλιά της, δε με άφηνε να χαρώ τη ζωή μου. Προσπάθησα να της βάλω όρια πολλές φορές, της έλεγα ότι αυτή της η συμπεριφορά με πνίγει και μου ξεκινούσε τη γνωστή καραμέλα “Να μη ρωτήσω; Να μην ενδιαφερθω; Να σε… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό το “Να σε αφήσω να κάνεις ό,τι θέλεις” το ρωτούσε αλήθεια; Δηλαδή περίμενε να ζητήσεις άδεια για να κάνεις κάτι;
Ναι , φαντάζομαι ότι το εννοούσε. Και είναι μια φράση που πολιτισμικά έχει περάσει να είναι οκ γιατί “η μάνα τα ξέρει όλα ” αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι καθόλου οκ.
Το εννοούσε 100%. Ξινή μου την έβγαζε κάθε διασκέδαση, ο, τι και να έκανα την εκνεύριζε, πάντα είχε ένα κατηγορώ για όλους και πάντα οι επιλογές μου κατά τη γνώμη της ήταν λάθος
Ναι γενικά καταλαβαίνω πως το λες, και καταλαβαίνω και τι λες. Αλλά ρε παιδί μου για να αρθρώσεις αυτήν την ερώτηση προς άλλο άτομο, όποιο και να είναι αυτό πρέπει να έχεις πολύ θράσος. Το ότι η συντριπτική πλειοψηφία των μαμάδων το σκέφτεται, το ξέρω, και η δικιά μου τέτοια είναι.
Για κάποιο λόγο το να είσαι γονιός σε αυτή τη χώρα (ειδικά παλιότερα) ήταν ένα φοβερό upgrade. Σου έδινε ξαφνικά plus σε γνώση, εμπειρία από το πουθενά. Οπότε το να αποκτάει κάνεις θράσος οπως το λες ακριβως με τέτοιο upgrade δεν προκαλεί εντύπωση.
Η αρνητική πλευρά του νομίσματος είμαι ότι δεν μπορεί να αποδεχτεί ή να παραδεχτει τα λάθη και αυτό δυστυχώς έχει αρνητικές επιπτώσεις κυρίως στα παιδιά.
Ναι το ρωτούσε και ναι έπρεπε να ζητήσω άδεια, δε δεχόταν ότι ήθελα να ζησω όπως όλοι οι υπόλοιποι, δε δεχόταν ότι ήθελα να βγω, ότι ήθελα να κάνω σχέση κλπ. Είχε στο μυαλό της κάτι συγκεκριμένο και έπρεπε εγώ να το ακολουθήσω
Ζήλια για την ίδια της την κόρη. Πόσο κρίμα.
Μακριά κι αλάργα, θα σου έλεγα εγώ.
Είσαι μια χαρά, ανεξάρτητη και μακριά από εκείνη. Αυτά κράτα μόνο, γιατί αυτά έχουν σημασία. Μην περιμένεις να ακούσεις καλό ή εμψυχωτικό λόγο από εκείνη.
Όσα δε φτάνει η αλεπού….
Άσε την μανούλα να βγάζει χολή η στειλτην σε ψυχολογο να λύσει τα απωθημένα της.
Ίσως κάνω και λάθος, αλλά τα σχόλια της μου φαίνονται σαν να σου ζητάει έμμεσα να την ενισχύσεις οικονομικά.
Αν πραγματικά ενδιαφερόταν για εσένα, θα της ήταν αρκετό που κάνεις κάτι που σε γεμίζει, που φτιάχνεις το χώρο που ζεις. Δεν είναι δύσκολο να το καταλάβει για τους περισσότερους ο χώρος τους είναι σημαντικος (ασχολούνται πολύ να τον φτιάξουν).
Μοιάζει δυστυχώς να μην μπορεί να σε δει καν (τουλάχιστον σε αυτή τη φαση). Τα προβλήματα σου, τις ανάγκες σου , το τι σε κάνει χαρούμενη. Είσαι γι αυτήν ο ρόλος, η κόρη και δεν γνωρίζει το πρόσωπο.
Διακρίνω ίσως κάποιο οικονομικό τραύμα στη μητέρα σου και κάποια πεποίθηση ότι αν ξοδεύεις για την άνεσή σου είσαι σπάταλος. Σίγουρα εν μέρει αυτό το τραύμα προκύπτει και από τη σχέση με τον πατέρα σου και τις οικονομικές δυσκολίες και ματαίωση που βίωσε. Θα ήθελα όμως να ρωτήσω και τι εννοεί η Ρένα με το “κανένας ποτέ δεν πλούτισε με τον μισθό του”; Είναι σχόλιο για την επιχειρηματικότητα; Για τον πλούτο που πηγαίνει από γενιά σε γενιά; Για το πολιτισμικό κεφάλαιο; Θέλω να το καταλάβω λίγο καλύτερα αυτό γιατί έχει ξαναφερθεί στο site.
Είναι σχόλιο και για την επιχειρηματικότητα (η οποία καθόλου δεν ευνοείται στη χώρα θεσμικά κι υπάρχουν επομένως πολλοί κακοί επιχειρηματίες που είναι και κακοί εργοδότες και φοροφυγάδες) και για την περιουσία που πάει από γενιά σε γενιά.
Κοινώς αν δεν έχεις κληρονομήσει και δεν μπορείς να κάνεις επιχειρείν (με σωστό τρόπο όμως!) δεν θα έχεις πλούτο.
Κι επειδή ο πλούτος ο κληρονομημένος είναι ήδη φτιαγμένος, τι μένει για παραγωγή πλούτου; Πάντως όσο μεγάλο μισθό κι αν πληρώνεται κανείς, δεν είναι πλούσιος. Ή θα έλεγα είναι κάπως άνετος όσο είναι γερός και νέος και μπορεί να δουλεύει.
Αυτά.
Υπάρχουν άνθρωποι με πάρα πολλά λεφτά κι υπάρχουν άνθρωποι πλούσιοι (αυτό το είπε η Κοκό Σανέλ κι εννοούσε κάτι παρόμοιο.)
Συμφωνούμε! 🙂 *high five*
Κι εγώ να προσθέσω Erich Fromm: πλούσιος δεν είναι αυτός που έχει αλλά αυτός που μπορεί να δώσει.
Δεν μπόρεσα να γίνω πλούσιος γιατί δούλευα
,, προλετάριος είναι αυτός που ζει από το μόχθο της εργασίας του ,, unesco , Λεξικό κοινωνικών επιστημών . Αυτο οδηγεί στη σκέψη του Marx , μη προλετάριος είναι οποίος εκμεταλλεύεται το μόχθο της εργασίας άλλων. Αυτό γίνεται μόνο μέσα από τη χρήση κεφαλαίων , χρηματικών – περιουσιακών και πολιτιστικών . παράδειγμα. Έβαλα κεφάλαιο 80.000 και πήρα ένα δυάρι. Το ενοικιάζω για 300 ευρώ το μήνα, και από το μισθό των 1000 ευρώ του ενοικιαστή αφαιρώ για την τσέπη μου τα 300 κάθε μήνα . Μέσω του κεφαλαίου εκμεταλλεύομαι το μόχθο του άλλου. Ο πιο ακριβής εννοιολογικά κοινωνικός διαχωρισμός είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Ζηλεύει, ξεκάθαρα .Το ενδιαφέρον της δεν είναι για το αν θα ευημερισετε εσείς,αλλά ο φθόνος της που εσείς με λιγότερα χρήματα τα καταφέρνετε.
Κρατήστε την έξω από το σπίτι σας καλύτερα 🙄