Η Ρένα απαντά: Η κουμπάρα παρεξηγήθηκε από αυτά που της είπα για τη νέα δουλειά και μας αποφεύγει

Το πρόβλημα με την κουμπάρα είναι υπαρκτό όσο και λεπτό.

___________________

Η ιστορία της Φίλης όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Καλημερα σε όλους.. θα ήθελα τα σχολια και τις συμβουλές σας για το θέμα της φιλίας.

Έχω μια φιλία που μέτρα 20 και πλέον χρόνια. Είμαστε μαζί από το σχολείο. Την νιώθω σαν αδερφή μου. Όταν παντρεύτηκα, ήταν αυτονόητο ότι ήθελα να είναι η κουμπάρα μου. Πάντα στηριζαμε η μία την άλλη σε όλα.

Δημιουργήθηκε ένα πρόβλημα πριν λίγο καιρό. Η φίλη μου ετοιμάζει με τον αδερφό της ένα νέο επαγγελματικό βήμα. Κάποια στιγμή, λοιπόν, μου είπε τα σχέδια της και εγώ της είπα τη γνώμη μου, χωρις να μου τη ζητησει. Θεώρησα ότι για να μου λέει τα σχέδια της, μπορούσα και να τα σχολιάσω. Πέρασαν 3 μήνες από τότε, χωρίς να βρεθούμε από κοντά, και μιλούσαμε μόνο με μηνύματα, στα οποία εκ των υστέρων κατάλαβα ότι με αποφεύγει.

Δεν εδωσα σημασια καθως ειχε μια νεα σχεση και πιστεψα οτι θελει να χαρει τον ερωτα της. Βρεθήκαμε από κοντά για καφέ και εκεί μου είπε ότι την ενόχλησαν όσα της είπα για τα επαγγελματικά της και πως ήμουν επικριτική, ότι είχα ύφος όταν της τα είπα και ότι δεν ξέρω τα τελικά της σχέδια και δεν πρόκειται και να μου τα πει. Την άκουσα και στο τέλος τη ρώτησα αν αυτά είναι δικά της λόγια ή το έχει συζητήσει με κάποιον.

Εδω να σημειωσω οτι εννουσα το νεο της συντροφο, ο οποιος συμφωνα με τα δικα της λεγομενα εχει περιεργες αποψεις πανω σε καποια θεματα (ηθικης φιλιας οικογενειας , μου ειχε αναφερει οτι ειναι χειριστικος) Ήταν δικά της λόγια, είπε. Μου είπε να της ζητήσω συγγνώμη και το έκανα, γιατί όπως της είπα θέλω να είμαστε καλά μεταξύ μας, κι αν αυτό την κάνει νιώθει καλά θα το κάνω. Μετά από αυτό δεν επικοινώνησαμε ξανά.

Την Καθαρα Δευτέρα την πήραμε με τον άντρα μου τηλέφωνο, για να δούμε τι κάνει, και δεν απάντησε ποτέ. Δέκα περίπου μέρες μετα, την πήρε ο άντρας μου και ούτε σε αυτόν απάντησε. Την επόμενη μέρα, αργά το απόγευμα έστειλε ένα τυπικό μήνυμα λεγοντας, με παίρνατε τηλεφωνο; είχα τρεξίματα όλα καλα; Και της απάντησα και εγω ότι θέλαμε να δούμε τι κανεις . Και απαντάει, όλα καλά ευχαριστώ. Από τότε δεν έχουμε επικοινωνήσει ξανά. Δεν πήρε ούτε στα γεννεθλια μου.

Πως να την αντιμετωπισω; Να συζητήσουμε ξανά και να τη ρωτήσω αν θέλει να συνεχίσουμε να έχουμε σχέσεις ή να συνεχίσω με τυπικά τηλέφωνα σε γιορτές κλπ καθότι είναι και κουμπάρα μας;

ΑΠΟ ΤΗΝ – Φιλη

____________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Ομολογουμένως διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον την ιστορία αυτή. Κυρίως επειδή δεν διακρίνω να έχει κάνει καμμία σας “λάθος” στην διάδραση. Άλλες κουμπάρες έχουν εντελώς άλλα επουσιώδη να τις χωρίζουν.

Προσωπική ιστορία: Μαζί με τον κουμπάρο, ήρθε όμως και η… κουμπάρα

Εντάξει, αυτό το “απαιτώ να μου ζητήσεις συγγνώμη” εμένα προσωπικά μου την βιδώνει ως άνθρωπο (Πόσο κακομαθησιά να αξιώνεις κάτι τέτοιο αν ο άλλος αυθόρμητα δεν το αισθάνεται! Συνήθως μου επιφέρει το αντίθετο αποτέλεσμα). Ωστόσο αναγνωρίζω απολύτως ότι μπορεί ο καθένας να ενοχληθεί από ό,τι ενοχλείται κι είναι δικαίωμά του αυτό, δεν το κρίνω.

Προφανώς κάτι πολύ προσωπικό κλώτσησε σε αυτά που της είπες. Δεν μας δίνεις λεπτομέρειες κι ελαφρώς μαντεύουμε τι μπορεί να αφορούσε ή γιατί να ενοχλήθηκε. Βέβαια δεν έχει και μεγάλη σημασία. Ίσως δεν έπρεπε να εκφέρεις γνώμη, αφού ήταν ήδη προαποφασισμένο, αλλά μόνο να ευχηθείς καλή επιτυχία. Όμως διάολε είναι μια φιλία 20 χρόνων, την ξέρεις από παιδί, έχετε κουμπαριάσει, θα έλεγε κανείς ότι θα άντεχε μια λιγότερο θετική κριτική στα σχέδιά της, από νοιάξιμο υποτίθεται φιλίας τόσων ετών! Για να μην πω για το περίφημο εκείνο “πάταξον μεν, άκουσον δε”, που τόσο έχει ξεχαστεί στις μέρες μας. Πιθανώς υπάρχουν και προηγούμενα αγκαθάκια στην σχέση σας που δεν τα έχεις αντιληφθεί, εκείνη όμως τα προσμετρά. Εδώ εμείς ακούμε την δική σου πλευρά.

Επομένως ας πάμε σε αυτό που γνωρίζουμε: έχει το δικαίωμα να θεωρήσει το περιστατικό λόγο αραίωσης της επικοινωνίας σας. Ακόμα και παράλογη να ήταν η αιτία ένας άνθρωπος έχει το δικαίωμα να διακόψει την οποιαδήποτε σχέση.
Η δική σου στάση μοιάζει έντιμη, με το να θέλεις να της δείξεις με σαφήνεια ότι μετανόησες που την στενοχώρησες και νοιάζεσαι για τα αισθήματά της. Όπως κι η επικοινωνία με το τηλέφωνο δείχνει διάθεση καλοπροαίρετη, κι εκ μέρους σου, κι εκ μέρους του άντρα σου. Σε δεύτερο χρόνο θα το καταλάβει κι εκείνη, τώρα ίσως όχι ακόμη. Η έλειψη τηλεφωνήματος στα γενέθλιά σου (χρόνια πολλά παρεμπιπτόντως!) δείχνει ακριβώς αυτό: θέλει να κάνει εμφανή το θυμό της.

Θα έλεγα να μην την πιέσεις άλλο, ό,τι ήταν να πεις της το είπες κι ελπίζω η συγγνώμη να ειπώθηκε σωστά, χωρίς αποποιήσεις ευθυνών. Πρέπει να σεβαστείς πλέον την επιθυμία της. Εντούτοις να είσαι πρόθυμη να την ακούσεις και να την στηρίξεις όταν κι εφόσον δημιουργηθούν τυχόν αγκάθια ή εμπόδια στα επαγγελματικά σχέδιά της ή στην σχέση της… Χωρίς να της πεις “στα έλεγα εγώ”. Αυτό κάνουν οι καλοί φίλοι.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News