Η ελληνίδα μάνα, αυτό το έπος.
_______
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλησπέρα Ρένα.
Σε ευχαριστώ πολύ για το σάιτ και τις απαντήσεις σου, με έχουν βοηθήσει πολύ όπως και τα σχόλια. Έχω ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα και χρειάζομαι βοήθεια. Για να μπω κατευθείαν στο θέμα, θέλω να φύγω από το σπίτι μου. Η μητέρα μου είναι τρομακτικά ελεγκτική και ψάχνει τα πράγματά μου και με μειώνει για την εμφάνισή μου. Όταν ήμουν μικρότερη και νευρίαζε μαζί μου πέταγε τα πράγματά μου κάτω και τα κατέστρεφε. Ακόμα πετάει και σπάει πράγματα όταν νευριάζει. Ο πατέρας μου είναι ο μόνος που εργάζεται και της έχει πει απλώς να μην είναι τόσο αυστηρή, αλλά τίποτα… Δεν υπάρχει ελπίδα οριοθέτησης.
Είμαι δεκαοκτώ, έδωσα πανελλήνιες και περνάω σε μια σχολή στην πόλη μου, οπότε παρά το χαμηλό οικογενειακό εισόδημα δεν υπάρχει η λύση της φοιτητικής εστίας. Δεν μπορώ και να δουλέψω, καθώς πρώτον μένουμε σε αρκετά απομακρυσμένη περιοχή, και δεύτερον η μητέρα μου έχει κάποια προβλήματα υγείας (κυρίως κινητικά) οπότε χρειάζεται κάποιον κοντά της. Δεν μπορεί δηλαδή να μένει πάρα πολλές ώρες μόνη της. Δεν υπάρχει λοιπόν τρόπος να βγάλω λεφτά ώστε να φύγω. Δεν έχω οικονομίες, αφού δεν μου έδιναν ποτέ χαρτζιλίκι. Δεν αντέχω να μείνω εδώ άλλα τέσσερα χρόνια, κοντεύω να τρελαθώ. Υπάρχει κάποια λύση που δεν έχω σκεφτεί;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ιωάννα
_________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Αγαπητή Ιωάννα, σε ευχαριστώ πολύ για την σταθερή ανάγνωση και συγχαρητήρια για την επιτυχία σου, καλές σπουδές!
Η μαμά σου φαίνεται να έχει προσωπικά προβλήματα και ματαιώσεις που πιθανότατα να καταλάβεις όταν ωριμάσεις κι άλλο. Οι αντιδράσεις της κάτι τέτοιο δείχνουν. Όμως δεν είσαι ο ψυχολόγος της. Δεν είναι η δουλειά σου να καταλάβεις γιατί ξεσπά όπως ξεσπά. Αυτή είναι δουλειά του ψυχολόγου και του πατέρα σου, που αντιλαμβάνομαι δεν ασχολείται.
Αυτό που δεν έχεις σκεφτεί σχετικά με σένα, και θα σε βοηθήσει να βγάλεις τον χρόνο μέχρι να δικτυωθείς και να εργαστείς, είναι ότι πλέον είσαι ενήλικη. Δεν είσαι το κοριτσάκι που είχε σφιχτό έλεγχο επειδή είχε το στόχο των Πανελληνίων. Και με την αιτιολογία των σπουδών τώρα μπορείς να είσαι όλη μέρα έξω (βιβλιοθήκη, αμφιθέατρα, καφετέρια σχολής, σπίτια συμφοιτητών, πάρκο για μελέτη κι αθλήματα/παιχνίδια με τους άλλους, φοιτητική λέσχη, λέσχη κινηματογράφου του πανεπιστημίου κλπ) και να πηγαίνεις σπίτι μόνο για ύπνο. Όσο λιγότερο βλέπεστε, τόσο μειώνονται οι τριβές κι οι αψιμαχίες. Σιγά σιγά θα το συνηθίσει. Μη ζητάς την άδεια, ανακοίνωνε ότι θα γυρίσεις αργά και να μην σε περιμένει. Είσαι πια ενήλικη, καιρός να φέρεσαι έτσι.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Τι κάνει η μητέρα σου για να γίνει πιο λειτουργική? Το ”κινητικά προβλήματα” δε μου λέει τίποτα, για παράδειγμα προσπαθεί να χάσει βάρος? Τα επιπλέον κιλά επιδεινώνουν κάθε πρόβλημα αυτής της φύσεως. Κάνει κάποια ήπια μορφή άσκησης, πχ κολύμπι, περπάτημα, γιόγκα κτλ? Μέσω δήμου υπάρχουν φθηνές επιλογές. Αν η απάντηση είναι ”δεν κάνει τίποτα”, τότε έχω μια ερώτηση: πες ότι τελειώνεις τη σχολή και θα έχει χειροτερέψει. Τι περιμένουν από σένα τότε? Ότι θα μείνεις κι αλλο στο σπίτι να κάνεις την απλήρωτη νοσοκόμα?Αν δε δουλέψεις, δε θα έχεις ζωή. Βλέπω τεράστια προσπάθεια να σε κρατήσουν απένταρη για να είσαι… Διαβάστε περισσότερα »
Τα προβλήματα υγείας της μαμάς σου θα συνεχίσουν να υφίστανται και τέσσερα χρόνια μετά. Δεν θα αλλάξει αυτό ίσως μάλιστα γίνει και χειρότερο. Μην βάζεις τη ζωή σου σε δεύτερη μοίρα. Είναι μαμά σου, την αγαπάς, νιώθεις υποχρέωση απέναντι της, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως εσύ δεν πρέπει να ζήσεις τη δική σου ζωή. Επειδή η μαμά σου έχει αποφασίσει να πάρει το ρόλο του παιδιού (ο τρόπος αντίδρασης της μου θυμίζει μικρό παιδί που δεν του κάνουν τα χατίρια) κι εσύ του γονέα δεν σημαίνει πως είσαι υποχρεωμένη να το αποδεχτείς ως μια de facto κατάσταση
Και θα κάτσεις μια ζωη να κάνεις τον γηροκομο της μητέρας σου?
Γιατί άμα έχεις την εντύπωση πως θα τελειώσεις τη σχολή στα 4 χρονια ακριβώς και μετά θα βρεις δουλειά και θα φύγεις κάνεις μεγάλο λάθος .
Πιθανότατα θα επιδεινώθουν τα προβλήματα της μητέρας σου και εσύ θα είσαι εγκλωβισμένη με έναν άνθρωπο που δεν θες στη ζωή σου.
Άσε τις δικαιολογίες λοιπόν με τη μαμά και τη σχολή και βρες δουλειά τώρα.
Τα εμπόδια στη ζωή σου ποτε δεν θα σταματησουν, το θέμα είναι εσύ πως τα αντιμετωπίζεις.
4 χρόνο για την σχολή,αν την βγάλει με τόσο άγχος συν 1+ να βρει δουλειά κοκ
Θα σου έλεγα βρες δουλειά χωρίς να της το πεις,και οπότε υποτίθεται θα είσαι σχολή,να πας να δουλέψεις να μαζέψεις χρήματα.
Δεν πολυβγάζει νόημα αυτό που λες… Από την μία δεν μπορείς να δουλέψεις γιατί δεν μπορείς να λείπεις πολλές ώρες από το σπίτι λόγο των προβλημάτων υγείας της μητέρας σου, και από την άλλη ψάχνεις να βρεις τρόπο να φύγεις μόνημα από το σπίτι (σε αυτή την περίπτωση η υγεία της μητέρας σου δεν είναι πρόβλημα;). Ο μόνος τρόπος που βγάζει νόημα αυτό που λες, είναι αν έχεις αναλάβει μη ηθελημένα το καθήκον να βοηθάς την μητέρα σου, και όσο ζεις με τους γονείς σου δεν μπορείς να το αποφύγεις. Σε αυτή την περίπτωση η λύση της Ρένας δεν βοηθάει.… Διαβάστε περισσότερα »
Υπάρχει επίσης η υπηρεσία Βοήθεια για το σπίτι του δήμου που μπορείτε να απευθυνθείτε ώστε να έχει την βοήθεια που χρειάζεται η μητέρα σου. Συγχαρητήρια για τη σχολή και καλή αρχή.
Ένιωθα και εγώ υποχρεωμένη να βοηθάω τους δικούς μου και να συνεισφέρω στο σπίτι. Ήμουν φοιτήτρια 20 χρονών και είχα αναλάβει ευθύνες οικογενειάρχη. Μια μέρα ένιωσα ασηκωτο αυτό το βάρος. Σκέφτηκα ότι δεν μπορώ να ζήσω μια ζωή έτσι. Άρχισα να κανονίζω τη ζωή μου για εμένα. Χωρίς το άγχος του τι θα γίνουν οι γονείς μου. Τελικά και αυτοί μια χαρά τα βρήκαν όλα και τα έλυσαν χωρίς εμένα. Πήρα μεγάλη ανάσα. Μπορεί να σου φαίνεται αδύνατο αυτή τη στιγμή και σκληρό όμως το πρόβλημα της μαμάς σου δεν είναι και δικό σου. Βρες μια δουλειά ή λείπε αρκετά… Διαβάστε περισσότερα »
Να προσθέσω σε αυτά που, σωστά λέει η Ρένα, ότι θα πρέπει να κάνεις και μια συζήτηση με τους γονείς για τη βοήθεια που θα χρειαστούν με τη μητέρα σου. Θα έχεις το πανεπιστήμιο από εδώ και πέρα, θα λείπεις σχεδόν όλη τη μέρα, οπότε δεν μπορείς να βοηθάς πλέον. Θα πρέπει να το καταλάβουν και να δεχθούν να προσλάβουν βοήθεια. Έτσι δε θα έχεις το άγχος ότι η μητέρα σου σε χρειάζεται και θα απαλλαγεις από αυτή την πίεση.
Ακριβώς, υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα που προσφέρουν τα πανεπιστήμια και γλιτώνεις από τη μάνα. Σε καταλαβαίνω διότι η σχολή ήταν ο τρόπος να ξεφύγω από πολλά. Δεν χρειάζεται να δουλέψεις. Τουλάχιστον ακόμη. Υπάρχουν δωρεάν πράγματα που μπορείς να κάνεις. Για αρχή η βιβλιοθήκη και στη συνέχεια όλες αυτές οι λέσχες. Μπορείς να τις εντοπίσεις και μέσω fb. Στη βιβλιοθήκη πάντως μένεις όσες ώρες θες και διαβάζεις χωρίς να σε ενοχλήσει κανείς. Μπορείς να κάνεις και γνωριμίες εκεί, μην το αποκλείσεις αυτό το ενδεχόμενο.
πολύ καλή η απάντηση της Ρένας αλλά παραβλέπει καπως το πρόβλημα υγείας της μαμάς. Δεν ξέρω πόσο μεγάλο πρόβλημα έχει αλλά σίγουρα δε μπορείτε να την εγκαταλέιψετε στην τύχη της. Σου προτείνω να συζητήσετε με τον πατέρα σου τι μπορέι να γίνει. Ίσως μέσω ΚΕΠΑ να βγει κάποιο ποσοστό αναπηρίας και το σχετικό εξωιδρυματικό επίδομα που θα δίνατε σε κάποιον να την εξυπηρετεί ή το πρόγραμμα βοήθεια στο σπίτι. Γενικά ψάξτε το ώστε να απεγκλωβιστείς κάπως.